enim tuū videlicet cordis puritatē/ ⁊ caritatē: ita incorde tuo debes figere et īmobilit̓ īprimere: vt nul-lo caſu: nullo cōſilio: nullius imperio ab eo diſcedaſ:nec ab actu virtutis interiori vel caritate: ſꝫ oīa oꝑaoīa exercitia ad finē debes dirigere/ et ad ip̄m ſemioculū reflectere. Sicut em̄ naute qͥ portum ꝓ ocu-lis non habent/ quo nauigāt: vage hinc inde. nuncad orientē: nūc ad occidentē ẜm ventorum impulſnauigant et neſciunt ſi recedunt vel propinquant:ita eſt qui bona opera facit: et neſcit finem puritatꝭ:ſed ꝑmittit vitia in ſe dominari/ neſcit quantuꝫ in vera ſpirituali vita proficit vel deficit ¶ Ea vero queſunt ad finem ita debemus in corde diſponere et ordinare prout melius poſſunt nos ad finem caritatꝭvl̓ puritatis ducere. Cum vero nos in tali fine puritatis vel caritatis impediunt libere relinquere. Nōenim ita debemus inſiſtere lectioni vel meditationi-vt cum caritas exegerit/ non niſi cum murmure ⁊ triſtitia eam relinquamus/ incurrentes ſic triſticie velalterius vicij impuritatem: propter quam extirpan-dam ſacra lectio vel meditatio fuerat arripienda.¶ Nec in talibus exercitijs/ ita ex toto debemuseſſe fixi/ ſicut in fine. ſed quando caritas exigit/ velobedientia: humiliter ad tempus non ad ſemper de-ſerere. Que eniꝫ: ſecundum Bernardum: pro caritate ſūt inſtituta: contra caritatem nō debent militare.¶ De tribus aſcenſionibus contra tresdeſcenſus premiſſos iterum reducenti-bus ad locum rectitudinis. ¶ Capi. xj.