ra. Cogita ꝙ tantum deo peccatum diſplicuit ꝙ potius ip̄e voluit moriēs ſatiſfacere pro peccato Adeqͣꝫ ip̄m ẜm ſuam iuſticiam dimittere īpunitū. ¶ Siautem adeo duri cordis es vt ex hoc adhuc non expaueſcas lapſum tuum/ ſic forma meditationē tuaꝫſtudioſe ꝑtractans/ ꝙ diuina iuſticia aliter iudicarenon poteſt qͣꝫ opera tua merent̉. Eſt enim deus ītel-ligibilis quedam equitas incōuertibilis atqꝫ indeclinabilis/ non minus pena maloꝝ qͣꝫ gloria bonoruꝫ.Certus igitur eſto ꝙ reddet tibi ẜm opera tua/ necrelinquet aliquod malū in te impunitum. Si igiturhoc modo intus reuolueris/ non credo quin timoreconcuteris/ horrore obſtupeſcis. Tunc igitur tertioveniat memoria et in mediū ꝓducat omnia peccatatua p̄terita grauia maximeqꝫ maxīa. Cogita qͣꝫ multa pctā cōmiſiſti. Pene eniꝫ omni die/ omni hora ante conuerſionē tuaꝫ grauiter deliquiſti. Quis numerabit quot peccata cōmiſiſti corde ore et opere? Deinde percurre ſingula/ et vide qͣꝫ grauia ſunt quibusdeum omnipotentem ⁊ terribuem iudicem patrēqꝫdulcem et benignū qui pro te tanta fecit et ſuſtinuitoffendiſti/ et quodāmodo iterum crucifixiſti. Dein-de reuolue qͣꝫ ſint quedam eoruꝫ turpia/ maxīe quātuꝫ ad carnalia/ q̄ tamen magis ſuccincte debes trāſcurrere/ ne immunda ſubrepat delectatio īmorāti.Quis etiam iam ad dominum ſis conuerſus/ nōtamē hanc vilipendas memoriam peccatorum/ ſedet tunc adde vt etiam ſumma diligentia pertractespeccata tua que poſt conuerſionē cōmiſiſti. Cogitaſingula vitiā quibus adhuc ſordes. Cogita inſingulari de ſuperbia tua quanta ē/ quantum concu-