Druckschrift 
Fasciculus temporum
Entstehung
Seite
VIr
Einzelbild herunterladen
 

Folium. VI.Era prrincipalis euſebijHoc regnū ſcitaꝝ licꝫ ſit vetuſtiſſireom a (cdaſnter principelia xeqi. Aſmū. tn̄ qꝛ barbaroruꝫ eſtzonū/ ſiue mageſa ⁊ gentiliū. qui antiquioraꝓpe danu taꝝ regnū o­ tꝑa ꝯmemorāt. hic inchomīme ꝯputat̉. Un̄ ꝓpter bium.taꝝ.rit̉ .i. femīaꝝ. inter ant ꝯmuniter.illius populi ineptitudinem ſiueſcitas ⁊ albanos ꝟ Hoc regnum pene nunqͣꝫſus ſeptētrionem. De ſcitis pacatum fuit.groſficiem. regio illa ſemper dictaeſt barbarica Et eſt magna valde.trahunt originem.xre. A bil vrl̓ lcpel. a.qꝛ meotidis paludibus incipiēsinter danubiuꝫ ⁊ oceanū ſeptenr̄gnū aſrex aſſirilree. ſriox. Lox.āilitrionalem vſqꝫ ad germaniaꝫ portōꝝ regnuꝫIſte belus fuitrigitur Et eſt prima pars europe.qd̓ diu̓ſis alteratioCin qͣ primū r̄gnauit Tanꝰ de ſtirpenibꝰ crebro mutatū fert̉. ⁊ ſe primus rex aſſirioruꝫ. ⁊ dipe ſit mentio de his in ſacra citur a quibuſdam ſaturiaphet. Gothi. i. vngari ſūt de his⁊ dani ⁊cͣ.ſcriptura. Et durauit vſqꝫ nus qui in obſcuro regnaad auguſtum.ſſe ꝑhibetur. quia paruuꝫhabuit dominium. Et iſte fuit primus quem error populi deum fuiſſe putauit. Unde diuerſe gentes diuerſimode eum nominant. ſcilicet bel. baal. baalim. beelphegor. beelzebub ⁊cͣ. Etſietit hic enormis error in genere humano vltra. ijꝰ. annorum.III CC CC CVIii ACCIXLIIIReu. vl̓(ſaruch.ragau. āxiivixit. anniſ. cccijccxxxIEMIIIIIivmnmnueuiqr uv ouuꝝ IIIIMIIIxrent Scd̓a cā fuit diſcolia plebiū que rectū iudiciū ignorabat. licet tn̄ inter ſe pacate viuerent. Nā adeo ebetes fuerūt ꝙ nihil magis impēdere potuerūt. niſi ꝙ vulgari opinione celebrabāt. Un̄ expediebat ꝓ eaꝝ pace ꝯẜuāda. vt ex natalibꝰ nobiliū principes haberet. Tertia cā ꝓceſſit ex aliqua fortitudine fingulari. Nōnunqͣꝫ em̄ ꝯmunitates grauate ob incurſushoſtiles. tale edictū ſanxer̄t vt quicūqꝫ patriā a talibꝰ liberaret. ius nobilitatis ꝓſe ⁊ heredibꝰſuis ꝑpetuo obtineret. Hoc mō plures nobiltati legunt̉ Quarta cā ex abūdantia diuitiaꝝſumit̉. Aliqn̄ em̄ populares nimia penuria victualiū attenuati. tradiderūt ſe ⁊ ſua alicui diuiti. vt hoc pacto malū inopie temperarēt. ⁊ eū deinceps velut nobilē. ⁊ dn̄m recognoſcerēt. Inueniunt̉ etiā quedā nobilitates ꝑ diuinū oraculū inſtitute licet pauce. quaꝝ alique ꝑmāſer̄t.vt in dauid. alique cito defecer̄t vt in ſaul ⁊ iheroboā. ⁊ quoꝝdā alios. Plurime quoqꝫ legūtur nobilitates ꝑ violentiā ⁊ tyrānideꝫ introducte. quaꝝ ſil̓r alique cito deſtructe ⁊ penitꝰ delete fuerūt: alique ſtabiles ꝑmaſerūt. Et nota ꝙ ẜm veteres hyſtorias raro aut nunqͣꝫ inpaganiſmo nobiliuꝫ ſtirpes ꝑpetuate fuerūt propter tyrānideꝫ ⁊ ſuꝑbiā. Multe etiaꝫ apuidxp̄ianos propter eādeꝫ cauſaꝫ delete ſūt. ẜm illud eccͣi. x. Sedes ducū ſuꝑboꝝ deſtruxit dn̄s. ⁊ſedere fecit mites ꝓ eis. Itē nota ꝙ nemo vnqͣꝫ nobilitatē odio habuit. qꝛ eſt bonū ꝑ ſe appetibile. ſicut virtus aut religio. Sꝫ multi ſcī eā fugerunt ob grande ꝑiculū qd̓ in ea latet.propter difficultatē maximā ip̄i annexā. Hoc ſatis in ſancto ꝓpheta dauid apparuit. quemipemet d̓s tā peculialit̓ elegit. Relīquit̉ gͦ ꝙ vix pauciſſimi ad tātaꝫ ſublimitatē idonei fuerūt