Sermo. II.

mori. Hoc erat miraculū. qꝛ ſi aliqͥs mō vellꝫfacere eēt ſtulticia. qꝛ ſi aſinꝰ oneratꝰ cadit: oꝑtet deponere onꝰ ⁊c̄. ⁊ iacebat ī dorſo vt ꝑ qndā trapā ſeu feneſtrā reſpiceret celuꝫ. Et fuitſibi dictū vt ꝟteret ſe. Rn̄dit. Sinite me celūvidere vt ſpūs dirigat̉ ad dn̄m. Finalit̓ venitdiabolꝰ ad eū. Auiſate vos. qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ hō ſitſanctꝰ ī fine veniūt demones. Uirgo Mariaobtinuit ꝓ gratia ne ī fine videret demones.Martinꝰ aūt rep̄bendēs eū dixit. Quid hicſtas cruēta beſtia. Nihil ī me funeſtū reꝑies.ſed ſinus Abrae me ſuſcipiet. Dr̄ cōiter ꝙ qn̄Martinꝰ erat puer. v. annoꝝ. inuenit vnumobolū quē recepit. ⁊ nō reſtituit. ⁊ diabolꝰ habebat iſtud pctm̄ ī ſcpͥtꝭ. Et. b. Martinꝰ nonrecordabat̉. ſed orauit deū. ⁊ dn̄s ſibi reuelauit. ⁊ ſtatim ꝯfeſſus ē. ⁊ reſtituit. hͦ d̓r. qͣꝫuis tn̄pctā oīa ī baptiſmo remittant̉. Et gͦ hͦ nō eſtveriſil̓e ꝙ denariū ſubtraxerit. tn̄ poſſibile ē.Mō cogitate hic: ſi tā modica ꝯͣ tā ſctm̄ viꝝdiabolꝰ habuit. qͥd faciet de te raptore qͥ totmilia florenoꝝ rapuiſti. qn̄ dicet. et centū velmille florenos de vſura. furto vel rapina tuliſti. ⁊ vos iudiceſ qͥ de ſnīa iniuſta habuiſtꝭ tot⁊c̄. ⁊ tu latro. Ideo mō de bona hora reſpiciatis domū ⁊ burſam ⁊ reſtituatis. etiā ſi omīadeberetꝭ vēdere. Dicat̉ qūo tradidit aīaꝫ ſanctiſſimā in manibꝰ angeloꝝ. et fuerūt auditicantꝰ angeloꝝ. Dicat̉ miraculū qd̓ factū fuitcū corpꝰ honorifice portaret̉ ad ſepulcrū. deduobꝰ pauꝑibꝰ ceco .ſ. ⁊ claudo. Cecꝰ em̄ portabat claudū. ⁊ claudꝰ dirigebat ceco viam. ⁊gētes vidētes tantā charitatē. dabāt eis largas elemoſynas. Qn̄ gͦ audiebāt miracula q̄corpꝰ. b. Martini faciebat. nolentes curarine queſtum amitterēt. voluerūt diuertere neobuiarēt ſacro corꝑi. cui tn̄ p̄ter intētōem obuiauerūt. et curati ſunt. In qͦ innuit̉ magnaſctītas. cū tn̄ in miracul̓ requirat̉ fides ⁊ deuotio patientis. De xp̄o legit̉ ꝙ fecit paucamiracula ī nazarethꝓpter eoꝝ indeuotiōꝫ ⁊c̄.Iō ꝑſeuerate in bona vita. qꝛ xp̄s dixit. Quiꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit.¶ De ſancto Martino. Sermo ſcd̓s.N diebꝰ ſuis placuit deo Ecc̄i. xliiij. Int̓ oīa p̄cioſa q̄nobis deꝰ dedit ī hͦ mūdo ē tꝑs ⁊ dies qͥbꝰ viuimꝰ. qꝛ in hͦ ſolo tꝑe pōt hō penitereꝯfiteri ⁊ amorē dei ac gl̓iam eternā acquirereIn alio aūt tꝑe nō. Auc̄tas. Me oꝑtet oꝑari oꝑa eiꝰ qͥ miſit me donec dies ē. veniet nox

qn̄ nemo pōt oꝑari Io. ix. Nox ſignificat ſtatū poſt mortē ī inferno. vbi ſunt tenebre exteriores. vbi nemo pōt oꝑari. ſed recipere qd̓oꝑatꝰ ē. Ideo Chriẜ. Cū viuis fac ſi qͥd facturus es. qꝛ vltra neqꝫ fides ē. neqꝫ labores. neqꝫ pnīa. Iō ſalomon d̓t. Qd̓cūqꝫ .ſ. boni. pōtfa. manꝰ tua inſtā. oꝑare. Glo. dū dies ē. duꝫtꝑs habes. ſequit̉. qꝛ nec opꝰ nec rō nec ſciētianec ſapīa erūt apd̓ inferos. Glo. i. valebn̄t tibi pꝰ mortē. qͦ tu ꝓperas Ecc̄s. ix. Eſt gͦ tꝑs ml̓tū p̄cioſū. Augꝰ. Nihil p̄cioſiꝰ tꝑe. Sed heuhodie nihil viliꝰ reputat̉. Iō apl̓s. Ecce nūctꝑs acceptabile. ecce nūc dies ſalutꝭ. ij. Cor̄.vj. Qui igit̉ dies ſuos bn̄ expēdit. tal̓ placetdeo. ⁊ de qͦlibet tali dicūt ꝟba p̄miſſa. In diebꝰ ſuis placuit deo. Que ꝟba ad laudem etgl̓iam .ſ. Martini applicādo ſciendū. ꝙ reꝑioqͥnqꝫ dies in qͥbꝰ ipſe deo placuit. ⁊ nos exēplo ſuo etiā placere debemus.¶ Primꝰ ē innocentie ⁊ puritatis.Scd̓s ē adoleſcētie ⁊ agilitatis.¶ Terciꝰ ē iuuētutis ⁊ integritatis.¶ Quartꝰ eſt ſenectutis ⁊ antiqͥtatis.¶ Quintꝰ ē decrepitatis ⁊ debilitatis.Iſti qͥnqꝫ dies ſunt. v. etates ī quibꝰ iſte gl̓ioſus ſanctꝰ placuit deo. ¶ Primꝰ ē innocentie ⁊ puritatis. qꝛ innocentia ⁊ puericia valdeplacēt deo. Qd̓ patꝫ pͥmo ex xp̄i laudatione.Nā ī euāgelio legit̉. ꝙ poſtqͣꝫ xp̄us intrauithierl̓m ī die palmaꝝ. venit ī tēplo vbi erantpueri: qͥ clamabāt dicētes. Oſanna filio Qd̓Uidētes aūt pͥncipes ſacerdotum ⁊ ſcribe etphariſei indignati ſunt. ⁊ dixerūt. Audis qͥdiſti dicūt. Ih̓s aūt dixit eis. Utiqꝫ. Nūqͣꝫ legiſtis. qꝛ ex ore infantiū ⁊ lactentiuꝫ ꝑfeciſtilaudē. Mat. xxj. Scd̓o ptꝫ ex familiari conuerſatōe. nā ī euāgelio legit̉. ꝙ oblati ſūt xp̄oꝑuuli vt manꝰ eis imponeret ⁊ oraret. Diſcipuli aūt ꝯminabant̉ offerētibꝰ ⁊ increꝑabanteos. nō ꝙ nollēt ꝙ bn̄dicerent̉ a xp̄o. ſed qͥanondū habebāt plenā fidē: putabāt ꝙ xp̄slaſſaret̉ ꝑ importunitatē eoꝝ. ⁊ etiā ꝓpter xp̄idignitatē ꝓhibebāt. Quos cum videret Ih̓sindigne tulit. ⁊ ait ill̓. Sinite ꝑuulos veniread me. ⁊ nolite ꝓhibere eos. Talium em̄ ē regnū celoꝝ. Et ꝯplexās eos. et imponēs manus ſuꝑ illos: bn̄dicebat. Mat. xix. ⁊ Mar.x. Tercio ex ꝯformitate. qꝛ xp̄s fuit ſil̓is eisqꝛ voluit naſci puer. Sed veꝝ eſt ꝙ niſi pueri ad xp̄m veniāt ⁊ ip̄m laudent nō placēt xp̄oIdeo iſta duo reqͥrunt̉ .ſ. ꝙ ad eū veniant. ⁊ꝙ ip̄m laudēt. Que ꝑfecte fuerūt ī. b. Marti-