De ſancto Martino

Ecce quāta hūilitas cordis. Et nos inflatiſumꝰ de nihilo. intm̄ ꝙ nihil valemꝰ. Iō xp̄sdixit. Quicunqꝫ voluerit int̓ vos maior fieriſit vr̄ mīſter ⁊c̄. Matth̓. xx. Ex ꝟtute hꝰ hūilitatis curauit leproſos. Dicat̉ quō ſemel obuiauit cuidā leproſo pariſiꝰ corrupto ꝙ om̄sfugiebāt. Et beatꝰ Martinꝰ ꝯtēplatꝰ eſt eū.dicens intra ſe. Talē faciē ih̓s xp̄s habuit indie paſſionis ſue inflatā ex alapis ⁊ turpē vtiſte. nec cognoſcebat̉ vt iſte. qꝛ dixit Iſa. Uidimꝰ eū ⁊ nō erat aſpectꝰ. reputauimꝰ eū qͣſileproſum. Iſa. liij. Et beatus Martinꝰ amplexatꝰ ē eū ⁊ oſculatꝰ ⁊ ſubito leproſus fuitcuratꝰ. In qͦ on̄dit xp̄s quātuꝫ ſibi placebathūilitas beati martini. Iō attēdatis ne ſuꝑbia inflet cor vr̄m. Oēs inuicē hūilitatē inſinuate. qꝛ dn̄s ſuꝑbis reſiſtit. hūilibꝰ aūt datgratiam .j. Pet̓. v. ¶ Tertia ꝟtus btī martinierat pietas oꝑis. Nā ita erat piꝰ erga xp̄i pauꝑes ꝙ dic̄ hiſtoria. opē ferebat miſerꝭ. alebategētes. veſtiebat nudos. Nihil aūt ſibi ex ſtipendijs militie p̄ter quotidianū victū reſeruās. d̓ craſtino nō cogitabat. Nō expēdebatin vanitatibꝰ ornamētis ⁊c̄. Nō opꝰ eſt follocymbalū ſuſpēdere collo. ſꝫ ī pauꝑibꝰ viduispuellis. orphanis. hoſpitalibꝰ ⁊ captiuis ⁊c̄.Ad practicā nota. poſtqͣꝫ dederat pecunias.dicebat ſcutifer. Cras qͥd comedemꝰ. Rn̄debat beatꝰ martinꝰ. O modice fidei. Eſt auisaliqua q̄ qn̄ ſe ponit ad dormiēdū de ſero fecerit ꝓuiſionē. nō. ⁊ tn̄ deꝰ in craſtinū ꝓuidetſibi. qꝛ qn̄ facit ſuū officiū .ſ. cantare ⁊ volarein qͦ bn̄dicit deū. Iuxta illud Dan̄. iij. Bn̄dicite oēs volucres celi dn̄o ⁊c̄. Quelibꝫ enimauis laudat deū ẜm ꝯſuetā naturā. ⁊ ẜm breuiariū ſibi a deo datū. Alit̓ philomena. Alit̓oreneta. Alit̓ galādra. faciamꝰ nos iſta duo.laudemꝰ deū mane ⁊ ſero genibꝰ flexis ⁊c̄. volemꝰ. Uolatus nr̄ eſt labor. Iuxta illud. Hōnaſcit̉ ad laborē ⁊ auis ad volandū. Ioh̓. v.qͥ facit iſta duo ī quocūqꝫ ſtatu ſit nūqͣꝫ deficiet ſibi aliqͥd. nec moriet̉ famē. Dicat̉ de elemoſyna quā dedit pauꝑi nudo de ꝑte mātelli. ⁊ ī nocte cū oraret vidit celos aꝑtos ⁊ xp̄mindutū illo medio mātello. ⁊ angeli ſibi dicebāt. quō ſic erat indutꝰ. Rn̄dit xp̄s. Martinus hac veſte me cōtexit. Iō amore ſui porto. on̄dens in hͦ quātū placuit ſibi pietas btīMartini. O quō deberemꝰ eē pij ad pauꝑeshō credit dare pauꝑi ⁊ dat xp̄o. Iō ī iudiciodicet xp̄s Uenite bn̄dicti pr̄is mei poſſidereꝑatū vob̓ regnū a ꝯſtitutione mūdi. Eſuriui

em̄ ⁊ dediſtis mihi māducare. Sitiui et dediſtis mihi bibere. Hoſpes erā et collegiſtisme. Nudꝰ ⁊ operniſtis me. Infirmꝰ ⁊ viſitaſtis me. Et dicēt. Dn̄e vbi vidimꝰ te eſurientē ⁊ pauimꝰ te ⁊c̄. Dicet. Qd̓ vni ex minimismeis feciſtis mihi feciſtꝭ Math̓. xxv. Quarta virtꝰ fuit aſꝑitas corꝑis. Licꝫ al̓s eſſet piꝰſibi erat crudelis. intm̄ ꝙ mirū erat ꝙ pot̓atviuere. Reſignata militia poſuit ſe cuꝫ heremitis. int̓ qͦs faciebat aſꝑitates magnaſ. Primo in lecto ſtricto. culcitra. plume erāt cineres. lintheamina ciliciū. ceruicale lapiſ. nihilp̄terqͣꝫ tunicā ⁊ ciliciū induebat. eiꝰ victꝰ qͦtidianꝰ erat panis et aqna. niſi ī feſtiuitatibꝰpaſce ⁊ natalis ⁊c̄. qꝛ tūc comedebat caules.erat valde macer. ⁊ ſic ꝯſeruabat ꝟginitatemſemꝑ fuit ꝟgo. Uirgitas em̄ nō ꝯſeruat̉ cuꝫdelectamētis ⁊c̄. Sꝫ ⁊c̄. Et intm̄ placuit d̓oꝙ ꝟgines beata katherina ⁊ beata Lucia deſcendebāt de celo ad loquēdū cū eo in cella.Et qn̄ diuina reuelatione fuit factus ep̄us.Turonen̄. in frācia. nō mutauit modū viuēdi nec ſtatū. īmo dic̄ ſcpͥtura. Factus archiep̄us turonen̄. idē ꝯſtantiſſime ꝑſeuerabat qͥpͥus fuerat. eadē in corde hūilitas. in veſtituvilitas atqꝫ ita īplebat ep̄i dignitatē vt ꝓpoſitū monachi nō deſereret. Tripē quā habuitin cella cathedrā ep̄alē fecit. Credo ꝙ ꝓ ſuaꝑſona de redditibꝰ ep̄atus nō expēdebat decē florenos in anno. totū dabat in eccl̓ijs ⁊c̄.Dicat̉ cū ſenex ſemel viſitaret ep̄atū equitāsin aſino ꝓ neceſſitate vt xp̄s ⁊c̄. obuiauit duobus equis. Dicat̉ hiſtoria quō equi fugiebāt⁊ milites ceciderūt Et indignati ꝯtra beatūMartinū quē nō cognoſcebāt ⁊ ꝑcutiebanteū bn̄. ip̄o nihil dicēte ⁊c̄. Ex iſta patīa et aſꝑitate corꝑis deꝰ fecit ſibi gr̄aꝫ ī mortuis ſuſcitādis ac ſi a ſomno eos excitaret ¶ Moraliter notate iuxta illud apl̓i. Mortificate mēbra vr̄a q̄ ſūt ſuꝑ terrā ⁊c̄. ad Col̓. iij. ¶ Quīta ꝟtus fuit firmitas vite. quia ꝑſeuerauit inhis aſperitatibꝰ ⁊ ꝟtutibꝰ vſqꝫ in fineꝫ. Uixitem̄ circa centū annos. ⁊ in fine deꝰ miſit ſibiangelū nūcians ei diē obitꝰ ſui. et ip̄e reuelauit ſuis diſcipulis. qui dixerūt. Cur nos pater deſeris aut cui nos deſolatos relinquis.Inuadēt em̄ gregē tuū lupi rapaces. Rogabant eū vt rogaret deum vt ampliꝰ viueret.Qui cōpatiens eis orauit dicēs. Dn̄e ſi adhūc ppl̓o tuo ſum neceſſariꝰ ⁊c̄. Medici aūtqui viſitabāt eū dixerunt ſibi ꝙ mutaret lectū ⁊c̄. qͥ noluit dicens ꝙ vbi vixerat volebat