Sermo

naturalis. Regula ē ph̓oꝝ di. ꝙ om̄e mediūꝑticipat naturā extremoꝝ ꝯtrarioꝝ vt pꝫ deillo qͥ eſt int̓ ignē ⁊ niuē ⁊c̄. Idem vita p̄ſenseſt in medio duoꝝ extremoꝝ ꝯtrarioꝝ .ſ. ꝑadiſi ⁊ inferni. In ꝑadiſo eſt purū gaudium.Auc̄tas. Gaudiū ⁊ leticiā obtinebūt. ⁊ fugiet dolor ⁊ gemitꝰ. Iſa. xxxv. Nota differētiaꝫinter gaudiū ⁊ leticiā. Gaudiū ꝯſiſtit ī cordeLeticia qn̄ nō ſolū in corde ſꝫ extra oſtendit̉.nec poteſt abſcōdi. In inferno eſt totū oppoſitū. qꝛ ibi eſt dolor. ploratꝰ. amaritudo. triſticia ⁊ deſolatio. ⁊ pura triſticia. nec gaudēt d̓aliquo. Dicit ſcriptura in ꝑſona damnatoꝝplangentiū. Defecit gaudiū cordis nr̄i ꝟſuseſt in luctū chorꝰ nr̄. Cecidit corona capitisnr̄i. Ue nob̓ qꝛ peccauimꝰ. Trenoꝝ. v. Nosꝟo ſumꝰ h̓ in medio inter ꝑadiſum ⁊ infernūIō ꝑticipamꝰ de vtroqꝫ. qꝛ oīa ſunt h̓ mixtaGaudia ⁊ leticias hēmꝰ de celo. Amaritudines ⁊ triſticias hēmꝰ de inferno. ⁊ aſcendūtvt fumus. Cōſolationes ⁊ leticie ſunt vt gutte mellis ⁊ qͣſi diſtillatio d̓ fauo mellis ſpūſſācti. ac ſi de fauo in arbore poſita diſtillarentgutte in ore. Sꝫ qꝛ infernꝰ eſt ꝓpinquior nob̓qꝛ eſt in corde terre. ideo plꝰ abundāt amaritudines ⁊ triſticie qͣꝫ ꝯſolatiōes ⁊c̄ Propterhoc dicit Boeciꝰ. Oīs dulcedo felicitatꝭ humane multis amaritudinibꝰ eſt reſperſa. id ēꝑmixta. ¶ Hoc etiā pꝫ ex diuina ꝓuidentiaꝙ ſi h̓ gaudia eſſent pura eſſemꝰ nimis diſſoluti. nec timeremꝰ deū ⁊c̄. Si amaritudinesdolores ⁊ triſticie eſſent pura vt ī inferno veniremꝰ in deſperationē. qꝛ ꝑſona triſtis ſineſpe ꝯſolatiōis deſperat ⁊c̄. Iō ꝓuidētia diuina tēperat gaudia cū triſticijs. et econuerſo.qꝛ bonꝰ coquinariꝰ eſt. ⁊ in cibo nimis dulciponit ſal. ⁊ in cibo ſalſo ponit mel. Qn̄ tu esletꝰ ⁊ gaudes de aliqͦ honore ⁊ dignitate ſeulucro cibꝰ eſt dulcis. ſed cogita. Expecta modicū. qꝛ in breui morieris. et ita tꝑabis gaudiū. Iō qn̄ triſtaris de aliqͣ aduerſitate. ꝑditione bonorū vel amicoꝝ ⁊c̄. nō debes deſperare. qꝛ ī breui ip̄e ponit ibi mel vel zuckarāꝯſolatiōis. Iō d̓t ſcpͥtura. Riſus dolore miſcebit̉. ⁊ extrema gaudij luctꝰ occupat. Prouer. xiiij. Pꝫ gͦ doctrina de exꝑientia ſenſuali. euidentia naturali. et ꝓuidētia diuinali. ꝙgaudia hꝰ md̓i ſt̓ mixta. intm̄ ꝙ ab iſta doctrina ꝟgo maria. mat̓ dei nō fuit exempta. īmoin quolibet gaudio ⁊ leticia xp̄s filiꝰ eius ſibimiſcuit dolorē ⁊ triſticiā. Ideo dic̄ ip̄a ꝟgo.Ego mr̄ pulchre dilectiōis. qͣꝫtuꝫ ad gaudia

et timoris .ſ. de triſticijs. Nota. pulchre dilectionis. Hoc ꝯͣ dilectiōes mūdanas corruptas ⁊ turpes. Septē em̄ fuerūt gaudia pͥncipalia ꝟgīs marie. et in quolibꝫ xp̄s miſcuitſibi ſal triſticie. ¶ Primū gaudiū qd̓ ꝟgo habuit. fuit in die incarnatiōis qn̄ facta fuit mr̄dei. Uultis ſentire iſtd̓ gaudiū. Inuenit̉ em̄ex dictꝭ ſctōꝝ doctoꝝ ꝙ in illo pūcto ꝟgo maria legebat in biblia. quaꝫ intelligebat plꝰ qͣꝫꝓph̓e in illo paſſu. Ecce ꝟgo cōcipiet et parietfiliū. ⁊ vocabit̉ nomē eꝰ emanuel .i. nobiſcūdeus. Iſa. vij. Sic legēdo virgo maria cuꝫmaxīa deuotiōe ꝯtēplata eſt di. O dn̄e ⁊ qͣnta erit ſanctitas ⁊ dignitas illiꝰ ꝟginis. Prodn̄e ne moriar quouſqꝫ viderim illā virginēCōſerua mihi aures vt illā audiā. oculos vtvideā. et ſic de alijs mēbris. vt in his poſſimſibi ſeruire. Et cū ſic ꝯtemplaret̉. ecce angelꝰgabriel totū rutilās intrauit camerā di. Uirgo bn̄dicta vos eſtis illa. De qͦ virgo fuit nōmodicū admirata. qꝛ ip̄a nō ſe reputabat dignā vt eſſet famula illiꝰ ꝟginis. Ad quā angelꝰ. Uos eritis mr̄ dei incorrupta. Quia ſicut granū format̉ intra tunicā auellane ſeunūcis. ita in vtero tuo formabit̉ illud corpꝰ⁊c̄. Qn̄ ꝟgo ſenſit ſe grauidā. cogitate qualegaudiū habuit. intm̄ ꝙ ſi oīa gaudia et delectatiōes hꝰ md̓i eſſent vnita ī vna ꝑſona nōequarent̉ gaudio leticie ⁊ ꝯſolatōni ⁊ dulcedini ꝟginis. Et ſic̄ virgo ante ꝯſueuit oraredi. Ad te leuaui oculos meos qͥ habitas ī celis. tūc orabat. Ad te leuaui oculos meos qͥhabitas in celis ⁊ ī vtero meo. Ecce gaudiūEt nota ex gaudio ꝟgo lꝫ nō eſſet aſſuēta incepit vnū canticū di. Magnificat aīa meadn̄m. Et exultauit ſpūs meus ī deo ſalutarimeo ⁊c̄. In qͦ cantico ſūt decē ꝟſiculi. Rō. qꝛſciebat ꝙ decē mēſes portaret filiū dei ī vtero. nouē cōpletos. ⁊ de decimo recepit ſeptēvel octo dies. Nota. ⁊ exultauit .i. extra ſaltauit. ẜm ethymologiā. ſicut ille qͥ recipit rumores de nouiter papa creato. Ecce gaudium.Sed ecce triſticia. Dicat̉ quādo vterus virginis ingroſſabat̉. hoc videns Ioſeph. nonmodicū admirans intra ſe dixit. O miſer qͥdeſt hoc. Dicit beatꝰ Bernadus ꝙ ex vna ꝑtedicebat. Impoſſibile eſt ꝙ tam ſancta creatura peccauerit. ⁊ ex alia ꝑte dicebat. hoc naturaliter nō poteſt fieri. intantū ꝙ cogitauitocculte dimittere eam. compoſuit ſarciunculas volens recedere ⁊c̄. Cogitate triſticiāꝟgīs nō audebat reuelare ſecretū. qꝛ nō eratq 4