De natiuitate beate Marie virginis.

Cor aūt v̓ginis marie ad ſpūalia. Dicat̉ cuꝫvirgo maria fuiſſet. x. annis in tēplo. fuit tūcetatis. xiij. annoꝝ. qn̄ ſacerdos iuxta moremdixit ꝙ oēs puelle qͣttuordecim annoꝝirentad domos parentū ad ꝯͣhendū ⁊c̄. Oēs puelle ꝟgine dempta hn̄tes cor ad mūdana gautſe ſūt dicēdo. O gr̄as deo. mō ero dn̄a domꝰ⁊ potero facere hͦ ⁊ illa. Ecce vanitates. ⁊ ꝓpt̓hͦ dicunt̉ tenebre. Uirgo auteꝫ maria vt luxclara ſurrexit. de qͣ erat iam maxīa fama ſanctitatꝭ. ⁊ ſepe videbat angelos. dicēs ſe feciſſevotū ꝟ̓ginitatis. qꝛ a parētibꝰ ex voto dedicata fuerat ꝓ ſeruitio dei. nō erat vana vt cetere. Iō d̓r. Appellauitqꝫ lucē diem ⁊c̄. Queſtiomoralis eſt h. In iſto tꝑe nō erāt monaſteriamonialiū. nec ꝟgo poterat ampliꝰ in temploremanere. Ubi gͦ intendebat habitare ẜuando ꝟginitatē. Dicat̉ ꝙ in domo parentū. Ethoc mō tunc ſeruabāt licꝫ pauce virginitatēEt hͦ ꝯſiliuꝫ dat apl̓us di. De virginibꝰ aūtp̄ceptū dn̄i nō habeo. cōſilium aūt do tanqͣꝫmiſericordiā ꝯſecutꝰ a deo vt ſim fidelis. Exiſtimo em̄ hͦ bonū eſſe ꝓpter inſtantē neceſſitatē. qm̄ bonū eſt homī ſic eſſe. Alligatus esvxori. noli querere ſolutionē. Solutꝰ es abvxore. noli querere vxorē. Si aūt acceperisvxorē nō peccaſti. Et ſi nupſerit ꝟgo nō peccauit. Tribulationē tn̄ carnis hēbunt hmōiEgo aūt vob̓ parco. Hoc itaqꝫ dico fratresTempus breue eſt. Reliquū eſt vt qui habētvxores tanqͣꝫ nō habētes ſint. j. ad Coꝝ. vij.Et nō recipiebant familiaritatē cū aliqͦ hoīemaſculo. ⁊ ſic cuſtodiebat̉ tūc plꝰ qͣꝫ modo īmonaſterijs ip̄a ꝟginitas. Auiſent̉ puelle etmulieres deuote cauere a nimia familiaritate. qꝛ inclinant hominē ad malū ¶ Decimaclauſula eſt. Et factuꝫ eſt veſꝑe et mane diesvnꝰ. Ueſper d̓r finis diei. Ecce Ioſeph antiquus. et mane. virgo Maria iuuenis. xiiij.annoꝝ. dies vnꝰ ꝑ deſponſationē. Ad practicam dicat̉ quō ſacerdos rn̄dit virgini mariedi. Iſte modꝰ eſt incōſuetꝰ ⁊c̄. Sꝫ ꝟgo prudenter replicauit dicēs. Pr̄ vos allegatꝭ cōſuetudinē humanalē. ⁊ nūquid ē maior autoritas diuīalis di. Uouete ⁊ reddite dn̄o deovt ait Dd̓. Dicat̉ quō ſacerdos ꝓpoſuit in ꝯſilio. in qͦ fuit cōcluſum vt deꝰ ꝯſuleret̉ in re tānoua. Qui on̄dit de ſancta ſanctoꝝ ſacerdoti ꝙ ſua volūtas erat ꝙ illa ꝟgo hr̄et ſpōſumde genere Dauid. Iō ꝙ fieret p̄coniſatio vtom̄s cōportarent ꝟgas ⁊ ponerent ad altareNota in legenda lombardica dicebāt iuue-

nes carnales de qͣ ꝟgine. de illa maria tā pulchra. O bn̄dictꝰ erit qͥ illā tā pulchrā et diuitem vnicā parentū habebit. Dicat̉ quō quilibet eoꝝ parabat ſe ⁊c̄. Nō opus ē follo cymbalū ſuſpendere collo. Ioſeph ꝟo cogitauitlicꝫ ſim de genere Dauid. tn̄ qꝛ ſum ſenex. etqꝛ ſum pauꝑ. ⁊ ꝟgo iuuenis ⁊ diues ⁊c̄. Hec⁊ ſimilia cogitando non curauit portare virgam dicēdo. Iuuenes dicerēt de me. O illeſenex. dicebat̉ ꝙ tu eſſes deuotus et iā venisrecipere vxorē. Dicat̉ quō nullū ſignum fuitoſtenſū. Et ſacerdos iteꝝ orauit ⁊c̄. Ad quēdeꝰ dixit. ꝙ ille cui debet̉ virgo non portauitvirgā. Dicat̉ quō iterū venerūt oēs cū ꝟgis.ſed ꝟga Ioſeph floruit. ⁊ fructificauit amigdala. et ſpūſſanctus in ſpecie colūbe deſcendit ſuꝑ eam. Dicat̉ quō virgo maria orauit.vt deꝰ daret ſibi ſponſum aliquem ꝓbum. vteſſet ſibi in patrē ⁊ nō iuuenē carnalē. qn̄ fuitſibi dictū ꝙ talis ſenex erat ſuꝰ ſpōſus multūgauiſa eſt. Sed mō ſi vni puelle ꝓponitur. ſenex dicit. O qͥd facerē cum illo. nolo. Sꝫ nōſic fecit virgo maria. Ecce quō facta ē veſꝑe⁊ mane dies vnus. Danid. Melior eſt diesvna .ſ. iſtius matrimonij. in atrijs tuis ſupermilia. Et fuit cōpleta ꝓphetia Iſaie. xj. Egredietur virga. ſcꝫ abſciſa ꝑ Ioſeph. de radiceyeſſe. qꝛ Ioſeph fuit de genere dauid. et flosde radice eius aſcendet.¶ De natiuitate beate Marie virginis. vl̓de ſeptem gaudijs ⁊ ſeptem triſticijs.¶ Sermo tertius.Go mater pulcredilectiōis ⁊ timorꝭ. Ecc̄i. xxiiij. Iſtamateria credo ꝙ erit deo et beatiſſime ꝟgini marie glorioſa. et nobis ꝓficuoſa.Salutet̉ ꝟgo maria. Notādū ꝙ tria iſta. ſcꝫ¶ Experientia ſenſualis.¶ Euidentia naturalis.¶Prouidentia diuinalis.Manifeſte oſtendūt ꝙ gaudia ⁊ leticie huiꝰmundi triſticijs et doloribꝰ ſunt admixta. etnullꝰ poteſt hic hr̄e gaudiū purū. ¶ Primohoc docet experientia ſenſualis. Nam ī magnis feſtiuitatibꝰ qn̄ fiūt leticie ⁊c̄. dolēt miniſtri in maxillis ꝓpter alapas ⁊c̄. p̄ſb̓ri attediant̉ in canticis. et dolēt caput ⁊ guttur ⁊c̄.Alij dolent in tibijs ex tripudio. Item ī magnis cōuiuijs ⁊ nuptijs comedendo. bibendo. ridendo. ſtatim ſequit̉ aliqͥd de aliqua revel triſticia ⁊c̄. ¶ Scd̓o hͦ docet euidentia