De ſancto auguſtino
buit amiciciā xp̄i ꝑ martyrialē afflictōꝫ. Permartiriū em̄ hō acqͥrit amiciciam dei. Pr̄ nr̄abraā tētatꝰ ē ⁊ ꝑ multas tribulatōes ꝓbatusamicꝰ dei effectꝰ ē. Iudith. viij. ¶ Nota qͣttuor martyria. b. Bartholomei q̄ ponūt̉ a qͣttuor autēticis doctoribꝰ. Dicat̉ pͥmo qūo poſtꝯuerſionē Polemij regꝭ. aſtrages frater polemij miſit mille hoīes armoꝝ ad capiendū. b.Bartholomeū. Primū tormentū qd̓ ſibi dedit fuit fuſtiū ceſio. adeo fortit̉ ꝙ miraculumerat qꝛ non moriebat̉. ⁊ in qͦlibet ictu dicebatih̓s. optima medicina ē iſta. Iſtud tormentūponit. b. Ambroſiꝰ. Scd̓m tormentū ad maiorē ſui penā fuit. qꝛ crucifixꝰ ꝟſis pedibꝰ ī altuꝫ. Et iſtud ponit Doro theꝰ mgr̄. Terciumpoſtqͣꝫ fuit a cruce depoſitꝰ fuit excoriatꝰ. Cogitate penā. Iſtud tormentum ponit Theodorꝰ. intm̄ dicunt aliqͥ ꝙ cū pelle ī collo p̄dicabat. Quartū tormētū ē ꝙ fuit decapitatꝰ.Iſtud tormētū ponit hyſtoria. Si gͦ ex martyriali afflictōe qͥs efficit̉ amicꝰ dei. igit̉ maxīeb. Bartholomeꝰ ¶ Moral̓r ſi volumꝰ intrare ꝑadiſū. oꝑtet ꝙ ī his qͣttuor tormētꝭ ſimusſil̓es. b. Bartholomeo. Primo vt ſimꝰ fuſtibꝰceſi. Nā qn̄ aliqͥs ī aliqͦ ſtatu malo diu vixit etemēdat ſe ſtatim ꝓ oblocutōibꝰ fuſtibꝰ cedit̉Dicat̉ de quolibet. qn̄ aliqͥs ꝯuertit̉ ad deū. ⁊incipit bonā vitā: ſtatim veniūt fuſtiū ceſoreſDe hͦ ait apl̓s. Oēs qͥ pie volūt viuere in xp̄oih̓u: ꝑſecutōem patient̉. ij. Thi. iij. Scd̓o oꝑtet vt ſimꝰ crucifixi. Crux ſigͣt pnīam quā debemꝰ ſuſtinere Gal̓. v. Qui xp̄i ſunt carnē ſuācrucifixerūt. Tercio oportet vt ſimꝰ excoriatiSi hētis pellē leoninā ſuꝑbie ⁊ vanitatꝭ: hūiliemī. Idē d̓ auarꝭ. Si hn̄t pellē vulpinā: oꝑtet excoriari reſtituēdo vſuras. ⁊ ill̓ dolor ē. ſꝫoꝑtet reſtituere vſuras ⁊c̄. Iob. ij. Pellē .ſ. male vite vſure. luxurie ⁊c̄. ꝓpelle .ſ. anīe. ⁊ cūcta q̄hꝫ hō dabit ꝓ aīa ſua ⁊c̄. Quarto oꝑtet decapitari. Caput vn̄ venit om̄e malū eſt ſuꝑbia ⁊p̄ſūptio. qn̄ hō ſuꝑbit ⁊ p̄ſumit d̓ vanitate ſuaſcīa vel ingenio. gͦ oꝑtet decapitari. qm̄ initiūoīs pctī eſt ſuꝑbia. Eccl̓i. x.¶ De ſancto AuguſtinoUcerne ardenteſin manibꝰ vr̄is. Verbū iſtud habet̉textualiter Lu. xij. Et officialiter ineuāgelio pn̄tis ſolēnitatis. Sicut ſcitis hodie ꝑ totū md̓m in eccl̓ia dei fit feſtū illiꝰ magni et gl̓ioſiſſimi doctoris. b. Auguſtini ep̄i.etiā de eo erit ẜmo nr̄ pn̄s. maxīe qꝛ ſi placet ī
ſua vita inuenimꝰ ml̓tas bonas materias ſpeculatiuas ⁊ morales. Sed vt dcꝰ det nob̓ ſuāgr̄am abūdātiſſime. ſalutet̉ ꝟgo Ma. ⁊c̄. Probreui declaratōe ꝟbi ꝓpoſiti ⁊ materie p̄dicande introductōe ſciendū. ꝙ ī ſacra ſcpͥtura virtutes infuſe quibꝰ deꝰ dator virtutū ſanctificat aīas humanas. dicunt̉ lucerne ardentesRō. qꝛ ſicut camera obſcura ⁊ tenebroſa illuminat̉ ⁊ pulcrificat̉ lucernis ardentibꝰ. Siccamera ꝯſcie hūane illuminat̉ ⁊ pulcrificat̉ ꝯͣtenebras turpitudines pctōrū ꝟtutibꝰ a deoinfuſis. Quādiu aūt hō eſt in pctīs ⁊ in malavita. domꝰ ꝯſcīe ē obſcura ⁊ tenebroſa. ſed qn̄deꝰ accēdit ī ea lucernas ꝟtutū. efficit̉ clara etpulcra. ⁊ tūc deꝰ eam vult inhabitare. Undeait. Delicie mee eē cū filijs hoīm .ſ. ī ꝯſciētijsilluminatꝭ. Prouer. viij. Sicut ꝟbi gr̄a. Cōſcīa ꝑſone vane ⁊ pompoſe ⁊ ſuꝑbe tenebroſaē ⁊ habitatio demonū. Sed qn̄ placet creatori ꝙ illuminat̉ lucerna ꝟtutis cordialis dimittēdo pompas ⁊ vanitates ⁊c̄. tūc ē pulcra⁊ clara. ⁊ eſt habitatio dei. Itē ꝑſona auaracamerā ꝯſcīe habet obſcurā plenā pulueribꝰqꝛ non curat niſi de terrenis bonis. ſed qn̄ adeo accēditur ī ea lucerna ꝟtutꝭ pauꝑtatꝭ ſpūalis efficit̉ clara ⁊ pulcra. qꝛ licet habeat mul̓tas pecunias de bono iuſto. nō tn̄ ponit ineis ſpem nec cor. ſed manꝰ recipiendo neceſſaria. alia diſtribuit egenis. Idē d̓ ꝑſona luxurioſa. camera eiꝰ ꝯſcīe nō ē niſi domꝰ porcoꝝ.ſed qn̄ a deo accēdit̉ lucerna ꝟtutis caſtitatiscorꝑalis. ē clara ⁊ puſcra ⁊c. Idē de ꝑſona inuidioſa vt habeat officiū regimē ⁊c̄. eiꝰ ꝯſcīa ēcamera dyaboli. qꝛ inuidia dyaboli mors intrauit ī orbē terrarū. ſed qn̄ accēdit̉ lucernaꝟtutis dilectōis fraternalis efficitur pulcra ⁊clara. Idē de ꝑſona guloſa. exceſſiue comedēdo ⁊ bibēdo. ieiunia eccleſie frāgendo. iā prāſi miſſam audiēdo. Sed qn̄ accēditur lucerna ꝟtutis abſtinētie ꝟtual̓. etiā tūc efficit̉ clara. Idē de ꝑſona iracūda. qn̄ nō vult remittere iniurias. ſed tenet ī corde cū deſiderio vīdicte. Sed qn̄ accēdiī ꝟtutꝭ lucerna patiētiacamera ꝯſcīe efficit̉ clara ⁊ pulcra. qꝛ ſicut dn̄snr̄ ⁊ rex Ih̓s xp̄s fuit patiēs remittēdo ⁊c̄. qͣnto magꝭ nos qͥ ſumꝰ ꝟmes ⁊c̄. Ideꝫ de ꝑſonaaccidioſa. licet em̄ laboretis ad ꝯgregādū bona ſpūalia .ſ. ꝟ̓tutes ⁊ merita: accidioſi eſtis.Sed mō illi qui laborāt ꝓ bonis terrenis cōgregādis: diligētes dicunt̉. Qui aūt ī bonisſpūalibꝰ dicunt̉ negligētes. ſed ī fine parebitqn̄ tales veniūt corā xp̄o ⁊ nullū lucꝝ portāt