Sermo

adorari. cū d̓s ī ſua ſub̓a n̄ poſſit videri. vt tēpore moyſi ī archa ī nube. ⁊c̄. ⁊ mō ī figura panis. Panis dat vitā. Et d̓ iſta adoratōe dixitdd̓. Exaltate dn̄m deū vr̄m (hͦ d̓r clericis). etadorate ſcabellū pedū eiꝰ .i. hoſtiā ꝯſecrata. hͦd̓r toti ppl̓o. Sic iudei n̄ poterāt ꝯͣdicere ſibiimo vicit eos b. iacobꝰ. ⁊ fuit ꝯpleta ꝓph̓ia xp̄idi. Ego dabo vob̓ os .ſ. eloq̄ntiā ⁊ ſapientiācui nō poter̄t reſiſtere ⁊ ꝯͣdicere oēs aduerſarij vr̄i. Lu. xxj. ¶ Tertio dico ꝙ creuit ī habitatorē celeſtialē. qd̓ on̄dit̉ cū d̓r. creſcit ī domino. Quis ſil̓is tui ppl̓e meꝰ qͥ ſaluarꝭ ī dn̄o.Deūt. xxxiij. Hoc ſpēalit̓ d̓r apl̓is. Sic̄ btūsIacobꝰ fuit pͥmꝰ apl̓s qͥ exercuit legationemeuāgelicā. ita fuit pͥmꝰ d̓ apl̓is qͥ ītrauit ꝑadiſum. Et poſſꝫ h̓ fieri tal̓ ꝯſeq̄ntia. qꝛ ſic̄ d̓r iacobꝰ maior. qꝛ pͥmo fuit diſcipulꝰ xp̄i qͣꝫ alteriacobꝰ. lꝫ alter eſſꝫ antiqͥor dieꝝ Ita etiā pͥmointrauit ꝑadiſum. ⁊ p̄t dici maior alijs apl̓is.Dicat̉ eiꝰ martyriū. Uidētes iudei ꝙ nō poterāt eū ſuꝑare diſputatōibꝰ recurrerūt ad herodē regē nouit̓ veniētē. qͥ cupiēs placere iudeis dedit ſnīaꝫ decapitatōis ꝯͣ bt̄m iacobūDicat̉ dū duceret̉ ad martyriū quō curauitvnū hydropicū. ⁊c̄.¶ De ſancta anna mr̄e btē marie ꝟginisAbetis fructu ueſtrū in ſanctificatōe. Verbū iſtd̓ habet̉ originalit̓ ad Ro. vj. ⁊ recitatiuein epl̓a currentꝭ dn̄ice. Feſtū ⁊ ſolēnitas hodierna eſt illiꝰ bn̄dicte ⁊ ſctē mr̄is ꝟginis marie btē anne. Et ſic̄ officiū miſſe fit de ea. itaerit ⁊ ſermo nr̄. Et ſi placet d̓o de vita ſua habebimꝰ multas bonas doctrinas ad pctōrūcorrectionē. ⁊ aīaꝝ nr̄aꝝ inſtructōꝫ. ⁊ bonaminformatiōeꝫ. ¶ Sꝫ pͥmo ſalutet̉ filia ſua ꝟgomaria. Verbū ꝓpoſitū p̄ſento ego beate ānedicēs. Vos beata anna habetꝭ fructū veſtꝝſcꝫ ꝟginē mariā in ſanctificatōꝫ veſtrā. Procuiꝰ declaratōe ſciendū. ꝙ qō eſt int̓ multasꝑſonas qͣre ſctā mr̄ eccl̓ia ⁊ ppl̓s xp̄ianꝰ nō facit feſtū de pr̄e ꝟginis marie ſancto et iuſto.vocato Ioachim. ſic̄ de mr̄e eiꝰ btā anna Rn̄deo. ꝙ licet Ioachim fuiſſet ſanctꝰ bn̄dictꝰ ⁊amicꝰ dei. tn̄ maioris ſanctitatꝭ fuit btā annaRō. qꝛ maiorē ꝑticipatōꝫ habuit cū ꝟ̓gīe maria filia ſua. Pr̄ ꝟo modicū ꝑticipat cū filijs.ſꝫ mr̄ q̄ nouē mēſes portat. ⁊ poſt natiuitateꝫlactat. nutrit. dormit cū ea. ⁊ oſculat̉. Quia gͦbtā anna habuit maiorē ꝑticipatōꝫ cū ꝟginemaria filia ſua fonte totiꝰ ſanctitatꝭ. q̄ iā ī vte

ro mr̄is exn̄s erat ſctā. Cogitate gͦ qͣnta ſanctitas remāſit in btā Anna q̄ ip̄am portauit.nutriuit. dādo ſibi illa q̄ habebat. ꝟgo mariadabat matri ſanctitatē. Iō fuit ſanctior. ꝑfectior. ⁊ ſpūalior Ioachim viro ſuo. Nota ſimilitudinem ad hͦ de roſa q̄ colligit̉ ab vno ⁊dat̉ alteri. ⁊ ille eā portat ⁊ tenet ī manu clauſam. in qͦ gͦ remanet plꝰ de odore illiꝰ rōſe velpomi in dāte vl̓ in recipiēte. Certū eſt ꝙ ī recipiente. Ita roſa ꝑadiſi ⁊ pomū v̓tutū ꝟgomaria ꝑ Ioachim fuit data btē anne ꝑ generationē. ⁊ btā anna recepit portauit. nutrinitin tribꝰ annis lactauit. plꝰ gͦ remanſit in ea deodore ſanctitatꝭ. Iſta eſt rō qͣre fit feſtū d̓ btāanna ⁊ nō d̓ ioachim. Et ecce auc̄tas q̄ bn̄ facit ad ꝓpoſitū. Letamī iuſti ī dn̄o .ſ. vos xp̄iani. ⁊ ꝯfitemī memorie ſctīficatōis .i. ſanctitatꝭbtē anne. pͣs. xcvj. Iſtā rōꝫ tāgit thema dicēſHabetꝭ fructū vr̄m ī ſanctificatōꝫ vr̄am. maiorē qͣꝫ pr̄ eiꝰ Ioachim. Pꝫ thēa. Inuenio ꝙbtā anna habuit fructū ſuū .ſ. virginē mariāmr̄em dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i¶ Deſiderando longe¶ Sperando certe¶ Conſeruando digne¶ Dico pͥmo ꝙ btā Anna habuit fructū ſuūſcꝫ ꝟginē mariā deſiderādo lōge. Dic̄ beatuſHiero. Beatꝰ Ioachim nobil̓ hō ex ciuitatenazareth. Et anna nobil̓ de genere dd̓. ex ciuitate bethleē fecer̄t mr̄imoniū. ⁊ fuerunt. xx.annis ſine fructu mr̄imonij nō hn̄tes ꝓlem.Rō erat ex ꝑte anne q̄ erat ſteril̓ ⁊ infecundaIta erat frigida ꝙ ſua cōplexio refutabat neꝯciꝑet ꝓpt̓ qd̓ ſatꝭ triſtabāt̉. Rō. qꝛ ad ꝓcreatōnem ꝓlis mr̄imoniū eſt ordinatū. qꝛ totū aliud n̄ valꝫ vnū denariū. Uidentes gͦ ꝙ v̓tutenaturali nō poterāt obtinere ꝓlē tenuer̄t qͣttuor modos vt ꝟtute dei obtinerēt¶ Primo ꝑ deuotas orōnes¶ Scd̓o ꝑ largas elemoſynas.¶ Tertio ꝑ multa ieiunia.¶ Quarto ꝑ votū ⁊ ꝓmiſſionemPro pͥmo ibāt frequēter ad templū orare. vtdeꝰ daret eis fructu mr̄imonij. qꝛ ille eſt finisqꝛ ideo arbores plantant̉ ī orto vt faciāt fructum. Et dixerūt. Ita dn̄e vos poſuiſtꝭ nosin orto mr̄imonij ⁊c̄. Et plorātes petebāt ꝓlem. Un̄ cū ſemel btā anna ī orto videret nidum cuiuſdā auicule. btā anna flēs dixit d̓oO dn̄e huic auicule dediſti tot filios qͥbꝰ cūmagno labore prouidet. Domine da mihi ꝓlem aliquā. Ecce pͥmum modū recurrere adm 3