De ſancto Iacobo apoſtolo
etiā de iuriſtꝭ qͥ d̓ oībꝰ litigijs intromittūt ſeqn̄ d̓r de mercatore. o nihil fit ſine eo. Idē detali ciue vl̓ iuriſta. qꝛ lꝫ vos ſecl̓ares habeatꝭnegocia. tn̄ ſūt negocia q̄ ꝑtinēt ad domuꝫ ⁊ad ꝓuidendū domū. ⁊ dimitte negocia ſuperflua. ⁊c̄. Dicat̉ hiſtoria d̓ illo magno mercatore ſubtili ⁊ illaq̄ato in ml̓tis negocijs. cui dixit deꝰ. In ml̓titudine negociatōis tue repleta ſunt interiora tua iniqͥtate. ⁊ peccaſti. ⁊ eieci te de mōte dei. ⁊ ꝑdidi te o cherub. Ezech.xxviij. Ibi incipit ꝯſtructio. O cherub. i. plenitudo ſcīe ad negociandū. ⁊c̄. Iō exēplo btīīacobi dimittāt̉ rethia. al̓s ecce qͥd dicit xp̄sAttēdite vob̓ ne gͣuent̉ corda vr̄a ī crapula ⁊ebrietate ⁊ curꝭ hꝰ vite. ⁊ ſuꝑueniat in vos repētina dies illa Lu. xxj. Scd̓o dimittēdꝰ eſtpr̄ .ſ. ille de qͦ dixit Ih̓s xp̄us iudeis. Vos expr̄e diabolo eſtꝭ. Io. viij. Dicat̉ quō generatfilios de mala vxorē quā duxit a pͥncipio .ſ.de inobediētia. Dicat̉ quō erat creatꝰ ī magͣdignitate. ⁊ tūc erat ſanctior michaele. ſed qꝛfuit inobediēs volēs deo parificari tūc duxitillā vxorē. ⁊ eadē die de dicta vxore genuit vl̓tra mille milia de filijs .ſ. demōes ſibi ī pctōobediētes ⁊ ꝯſentiētes. Deinde de eadē vxore generauit adā ⁊ euā. ⁊ hodie cōtinue generat. qn̄ .ſ. tēptat hoīes ꝙ faciāt ꝯͣ dei preceptaCū talia ſenſeritꝭ ſtatī ire pꝰ xp̄m. ⁊ poteritisdicere cū dd̓. Pr̄ meꝰ ⁊ mr̄ mea dereliquerūtme. dn̄s aūt aſſūpſit me. pͣs. xxvj. ¶ Dico ſecūdo ꝙ beatꝰ Iacobꝰ creuit d̓ diſcipl̓o ī legatū euāgelicalē. qd̓ on̄dit̉ cū d̓r. Creſcit in templū ſanctū. qꝛ lꝫ oēs canonizati ſint ſctī. plꝰ tn̄⁊ excellētiꝰ apl̓i. Sophonie. jͣ. Sanctificauitvocatos ſuos .ſ. apoſtolos. quos pͥncipalitervocauit ꝑ ſe. Dicat̉ qn̄ xp̄s debuit aſcenderein celū in die aſcēſionis vocatꝭ apl̓is fec̄ eoslegatos euāgelicales di. Eūtes in mundumvniuerſum p̄dicate euāgeliū omni creature.Mar. vlt̓. Mō qͥs fuit pͥmꝰ apl̓oꝝ qͥ hanc legationē exeq̄bat̉ eūdo ꝑ md̓m. nō Petrꝰ necandreas nec Ioh̓es. ⁊c̄. ſꝫ Iacobꝰ iſte. Undeexiſtētibꝰ in hierl̓m ꝟ̓gine maria ⁊ apl̓is. beatus Iacobꝰ recepto ab eis licētia venit in hyſpaniā p̄dicās xp̄m. qꝛ xp̄s dixit eis. Eritꝭ mihi teſtes ī hierl̓m ⁊ ī om̄i iudea ⁊ ſamaria. ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. Act̉. j. Iō beatꝰ Iacobꝰ venit ip̄m teſtificari a finibꝰ terre. Pꝫ gͦ ſua legatio euāgelical̓ ¶ Diceret h̓ aliqͥs. veꝝ eſt ꝙ pͥmo venit ī hyſpaniā. ſꝫ paꝝ bonū ibi fec̄. qꝛ ſolum. ix. diſcipl̓os ibi ꝯuertit. Dicat̉ ꝙ ſic̄ xp̄sꝯuertit. xij. apl̓os qͥ fuerunt. xij. granatrici ad
fructificādū. qꝛ totū mūdū ꝯuerterūt. ita beatus Iacobꝰ. Nā illi nouē diſcipl̓i fuerunt. ix.gͣna fructificātia qͥ totā hyſpaniā ꝯuerteruntIn hͦ tenuitꝯſiliū xp̄i dicētꝭ. In hͦ clarificatꝰeſt pr̄ meꝰ vt plurimū fructū afferatꝭ ⁊ efficiamini mei diſcipl̓i. Io. xv. Scd̓o redijt ī hieruſalē vbi adhuc īuenit alios diſcipl̓os ſiueapl̓os ꝯgregatos. ⁊ īcepit ibi diſputare ꝯͣ iudeos. ⁊ hermogenē incātatorē. qͥ īſurrexer̄t ꝯͣeū dicēdo. diſputemꝰ cū eo. ip̄e nūqͣꝫ ſtuduit:⁊ vult p̄dicare. ⁊c̄. Dicat̉ quō beatꝰ Iacobꝰ p̄dicabat d̓ trinitate quō erat vnꝰ deꝰ ī eſſentia⁊ trinꝰ in ꝑſonis. ⁊c̄. ꝓbās hͦ rōibꝰ ⁊ autoritatibꝰ ⁊ miracul̓. Sꝫ iudei ⁊ doctores ꝯͣ eū dicebāt deridēdo. Bn̄ videt̉ ꝙ vos eſtꝭ piſcatorEt nūqͥd d̓t ſcpͥtura. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuusvnꝰ eſt. Deut̓. vj Dicat̉ quō rn̄debat eis. dando ſil̓itudinē d̓ ſole vno. vbi ē pr̄ generās .ſꝫſub̓a. ⁊ filiꝰ .ſ. radiꝰ genitꝰ. ⁊ ſpūſſctūs .ſ. calor.Itē ī dicta auc̄tate ponūt̉ tria vocabula. ſcꝫdn̄s. qd̓ ē nomē potētie. q̨̄ pr̄i attribuit̉. deusnomē ſapīe. q̄ filio appropͥat̉. tuꝰ nomē bonitatis. q̄ ſpūiſctō attribuit̉. Scd̓o p̄dicauit ꝙxp̄s eſt deꝰ ⁊ hō. Et iudei ꝯͣ. qꝛ iſtd̓ eſt ꝯͣ illudſcpͥture pͣs. lxxx. Iſrl̓ ſi me audierꝭ nō erit ī tedeꝰ recēs. neqꝫ adorabis deū alienū. Rn̄deo.ꝙ licꝫ xp̄s īceꝑit eſſe hō recēs. nō tn̄ incepit eſſe deꝰ recēs. Dicat̉ ſil̓itudo de filio regꝭ vl̓ imperatoris triginta annoꝝ qn̄ fit miles nō tn̄fit nouit̓ filiꝰ regꝭ. ⁊c̄. Tertio qn̄ p̄dicauit dexp̄i paſſiōe tūc iudei ꝯͣ. ⁊ qͣre hͦ. cū Moyſes dicat. Dn̄s qͣſi vir pugnator oīpotēs nomē eiꝰ.Exo. xv. Et p̄terea ſi deꝰ fuiſſet oīpotēs quidoportebat pati ⁊ mori. nōne potuit remittereomnibꝰ. dicēdo. ſimꝰ amici de cetero. Rn̄deoꝙ ī d̓o eēntialit̓ ſūt mīa ⁊ iuſticia. qꝛ ſua eſſentia. in nobis ꝟo accidētalit̓. Et gͦ ſicut deꝰ nōpoteſt dimittere ſuā eſſentiā. ita nec ſuā mīaꝫ⁊ iuſticiā. Si oībꝰ peꝑciſſet vbi eſſet ſua iuſticia. Si om̄s dānaſſet rigore ſue iuſticie. vbifuiſſet ſua mīa. Iō voluit ẜuare modū vt ſil̓on̄deret̉ ſua infinita mīa ⁊ ſua iuſticia. Miſericordia fuit on̄ſa. qꝛ voluit pati innocens⁊ ſine culpa. Iuſticia ꝟo ſoluēs p̄ciū ſufficiētiſſimū. ⁊cͣ. Uere lāguores nr̄os ip̄e portauit⁊ dolores nr̄os ip̄e tulit. Iſa. liij. Quarto qn̄p̄dicabat de ſacramento altaris ⁊c̄. Et iudeicontra. vos dicitis ꝙ gentes veniāt ad vr̄mſacrificiū. ⁊ facitis eos adorare panē ⁊ vinū.cum tn̄ ſcriptura dicat. On̄m deū tuum adorabis. Deūt̓. viij Rn̄deo ꝙ a pͥncipio mundivſqꝫ in finem deus voluit in forma corꝑali