Sermo

qͣre dic̄. Factū eſt v̓bū dn̄i ad me dicēs. Deſcd̓a. qꝛ eſſentialit̓ deꝰ p̄deſtinauit eū vt eſſetſanctꝰ in hͦ mūdo. ⁊ gl̓ioſus ī ꝑadiſo. ⁊ hͦ reuelauit ſibi qͣſi vt aperiret ſibi libꝝ p̄deſtinatōiſin qͦ nullꝰ legit niſi d̓s Si vultꝭ ītelligere iſtāgr̄am cogitate illd̓ v̓bū. Nemo ſcit vtꝝ odiovl̓ amore dignꝰ ſit. Ecc̄s. ix. Sꝫ Hieremiasſciuit qꝛ deꝰ ſibi dixit. Priꝰ qͣꝫ te formarē ī vtero noui te. nō ſolū ſcīa ſpeculatōis. ſꝫ ſcīa approbatiōis. De tertia .ſ. ſanctificatōe ſpeciali.Maxīa gr̄a ꝙ an̄ fuiſſꝫ ſanctꝰ qͣꝫ natꝰ Noe habuit ꝓ ſingulari gr̄a qn̄ fuit qͥngētoꝝ annoꝝqꝛ tūc fuit a d̓o ſanctificatꝰ Sꝫ hieremias iāin vtero mr̄is. An̄qͣꝫ exires de vulua ſanctificaui te. De qͣrta .ſ. illumīatione ꝓph̓ali. qꝛ deꝰfecit eū ꝯſiliariū ſuū ⁊ ſecretariū. reuelādo ſibivētura. Iō dixit. Et ꝓph̓am ī gētibꝰ dedi te.Iſta ꝟba ⁊ iſte qͣttuor gr̄e ꝓprie ⁊ hiſtorice dicunt̉ de hieremia ꝓph̓a. ſꝫ appropͥate ⁊ allegorice recitāt̉ de btō Ioh̓e bap. hodie ī eccīa. qꝛſibi etiā deꝰ fec̄ iſtas qͣttuor gr̄as. ⁊ fuit in vtero ſanctificatꝰ. Iō appropͥate d̓t thēa An̄qͣmexires de vulua. ⁊c̄. Queſiui amore vr̄i quotſūt modi qͦs deꝰ tenet ad ſanctificādū pctōrē.⁊ qͥ ſūt. Et īueni ꝙ ſūt qͥnqꝫ. ⁊ de qͥnto mō loquit̉ thema. An̄qͣꝫ exires de vulua ⁊c̄. Et ſūtmodi iſti qͥ ſequuntur¶ Primus eſt finalis ꝯtritio¶ Secūdus pnīalis ꝯuerſio¶ Tertio martyrialis afflictio¶ Quartus baptiſmalis ablutio.¶ Quintus ſpēalis p̄uentio.Dico pͥmo ꝙ vnꝰ modꝰ quē deꝰ tenet ſanctificādi pctōrē ē final̓ ꝯtritio qn̄ ꝑſona vixit diuin pctīs ⁊ mala vita ſine timore dei ⁊ ꝟecundia gentiū. nec curat d̓ deo. imo forte nō credit. Sꝫ finalit̓ qn̄ dꝫ mori d̓s aꝑit ſibi fantētūc dās ſibi ꝯtritōꝫ de pctīs ex qͣ purificat̉ etſanctificat̉ aīa. Sꝫ iſtud non facit quotidie.qꝛ in tota ſacra ſcriptura nō legit̉ ꝙ aliqͥs fuerit ſanctificatꝰ niſi vnꝰ .ſ. latro. de qͦ dic̄ Leopapa ꝙ ſꝑ fuit male vite ⁊ nunqͣꝫ fec̄ aliqd̓ bonū in vita ſua. et ꝓ ſuis criminibꝰ captꝰ ⁊ ſententiatꝰ fuit. ⁊ ad latꝰ xp̄i ſuſpēſus. ⁊ ſubito xp̄ſaperuit ſibi fontē mīe. ⁊ flumē ꝯtritiōis venitad eū. ⁊ dixit xp̄o cū magnis ſingultibꝰ et ſuſpirijs. Dn̄e memēto mei dn veneris ī regnūtuū. Lu. xxiij. Et xp̄s ſibi rn̄dēs dixit. Amendico tibi. hodie mecū erꝭ in ꝑadiſo. ⁊ fuit ſanctificatꝰ ab oībꝰ ſuis pctīs. Sꝫ poſſet q̄ri abaliqͦ. cū duo legant̉ latrones fuiſſe cū xp̄o ſuſpenſi. qͣre vnꝰ fuit ſanctificatꝰ et aliꝰ non Rn̄

ſio q̄ a ſctīs doctoribꝰ aſſignat̉ eſt iſta. Dicūteuāgeliſte ꝙ xp̄s expirauit hora nona ⁊ tuncſol eſt alte ⁊ īcipit declinari ad occaſum. ⁊ vibra brachij xp̄i tetigit latronē q̄ fuit tāte ꝟtutis ꝙ ꝯuertit eū. Neqꝫ mirū. qꝛ legit̉ in actibꝰapl̓oꝝ. ꝙ vmbra btī petri ſanabat infirmos.Actu. v. Dicat̉ quō ponebāt̉ infirmi ī gͣbatiſꝑ vicos vt vmbra petri tangeret eos. Quidmiꝝ gͦ ſi vmbra xp̄i ꝯuertebat pctōrē. De nullo alio legit̉ ꝙ habuerit malā vitā ⁊ bonuꝫ finē niſi de latrone. De iſto mō ſanctificatiōisꝓph̓ia. Cōgrega eos qͣſi gregē ad victimā. etſanctifica eos ī die occiſionis Hieremie. xij.Hoc dicebat ꝓph̓a orādo. Mō qͥlibet nr̄mſic vellꝫ ſanctificari. viuere ad libitū ⁊ hr̄e bonū finē. Iō vſurarij ⁊ lenones ⁊ meretricesqn̄ iurāt dicūt. ſi deꝰ me portabit ad bonū finē. bonū erit. ſꝫ ip̄i nolūt hr̄e bonā vitā. iō nōhabebūt bonū finē. Iō nō expectetꝭ finē. ſedꝓ tꝑe dimittatꝭ malā vitā ⁊ pctā ⁊ veniatꝭ addeū. qꝛ in fine tot ſunt dolores. ꝙ nō pn̄t hr̄edeuotōꝫ nec ꝯtritōꝫ nec recordant̉ de pctīsNullꝰ dicat. Eya deꝰ qͥ latroni peꝑcit. parcetmihi. Cōfidere d̓ dei mīa ſine pnīa ſtulticia ēIō mō ꝓ tꝑe redite ad bonā vitā ⁊ pnīaꝫ ⁊ ſiceritis ſctīficati a pctīs. Iō dixit apl̓s qͥbuſdāpctōribꝰ poſtqͣꝫ redier̄t ad bonā vitā. Liberati aūt a pctō ẜui facti eſtꝭ iuſticie. Humanuꝫdico ꝓpter infirmitatē carnis vr̄e. Sic̄ eī exhibuiſtis mēbra vr̄a ẜuire immūdicie ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatē ita nūc exhibete mēbra vr̄a ẜuire iuſticie ī ſanctificatōꝫ. Cū em̄ ẜui eſſetispctī. liberi fuiſtis iuſticie. Quē gͦ fructū habuiſtis tūc ī illis in qͥbꝰ nūc erubeſcitꝭ. Nā finis illoꝝ mors ē. Nūc ꝟo liberati a pctō ẜuiaūt facti deo habetꝭ fructū vr̄m ī ſctīficatiōꝫfinē ꝟo vitā eternā. Ro. vj. ¶ Secūdꝰ mod̓ꝰſanctificatōis eſt vl̓ habet̉ ꝑ penitentialē cōfeſſionē. qn̄ ꝑſona q̄ fecit plura pctā ſuꝑbie etvanitatis. auaricie ⁊ cupiditatꝭ. luxurie ⁊ carnalitatis. ⁊ ſic de alijs. nō expectat finem. qͥaiuuenis nō expectat ſenectutē. nec ſanꝰ infirmitatem. ſꝫ de bona hora redit ad deum. dolet d̓ pctīs. ⁊ ꝓponit abſtinere. ꝯfitet̉. acceptatpnīam. ſatiſfacit. ꝑcit inimicis. ẜuat feſta. cōmunicat deuote. Iſto mō multi ſanctificant̉ille eſt ſecūdariꝰ modꝰ. Iſto mō magdalēa fuit ſanctificata. vt habet̉ Lu. vij. q̄ in iuuentute cecidit neſciens ſe cauere. intm̄ ꝙ ita fuitdiffamata ꝙ ꝑdidit nom̄ ⁊ dicebat̉ peccatrixſed qͥd fecit. nō expectauit ſenectutē nec finē.ſed auditis ſermonibus xp̄i dicētis. Pnīam