De ſancto Iohanne baptiſta

¶ Moralit̓ etiā nos dēmꝰ hāc bonitatē hr̄enō ſolū ꝓcurādo bonū nr̄m. ſꝫ etiā ꝓximi. Accidit aliqͦtiensª ī domo ꝙ vir erit bonꝰ ⁊ d̓uotus. ⁊ vxor erit mala indeuota. leproſa ſeu laminera. v̓boſa. nō ſufficit viro dicere. n̄ curoſufficit ꝙ ſaluē aīaꝫ meā. ſꝫ oꝑtet ꝙ bonis modis ⁊ ꝟbis dulcibꝰ īducat eā ad bonū. Et ꝑoppoſitū ſi mulier eſt bona ⁊ vir ſit malus. iurator. raptor. luſor. ⁊c̄. ⁊ vxor ſit bona ⁊ deuota. oꝑtet qn̄ vir erit ī bonis ꝙ ip̄a dulcit̉ īducat eū ad bonū. dicēdo. O marite. qͣre nō ꝯfitemī ⁊c̄. Idē de parētibꝰ erga filios. nō ſuffic̄hr̄e ⁊ tenere filios paſtos ⁊ indutos. ſꝫ ꝙ ſintbn̄ nutriti. nō iurēt nec mētiant̉ nec furēt̉. ⁊c̄.Nota qͣliter mr̄es tenent̉ eis on̄dere vt ſignētſe. orēt ⁊c̄. Mane ⁊ ſero. ⁊ ſi filij ſunt mali culpa eſt parentū. qͥ licet de ſe ſint boni. tn̄ eruntdānati ex mala cura filioꝝ. qꝛ ſic̄ arbor tenuiſpōt adaptari. ⁊ ſi nō fit. eſt culpe ortulani. ita⁊c̄. Ortulani ī orto xp̄i ſunt illi de mr̄imonioqͥ plātāt arbores .ſ. filios Si gͦ qn̄ꝫ ſunt tortuoſi ⁊ male vite ⁊ ribaldi. ⁊c̄. culpa eſt parentūSi qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝ curā nō hꝫfidē negauit. ⁊ eſt infideli deterior. .j. Thy. v.Itē qͥ hꝫ aliqd̓ officiū vel regimē ciuitatꝭ vl̓cōitatis. debet ꝓcurare bonū nō ſoluꝫ ſibi. ſꝫtotiꝰ cōitatis corrigēdo pctā ¶ Tertia excellentia fuit ꝟe gratioſus. qꝛ plenꝰ ſpūſctō. ſciendum ꝙ gr̄a gratū faciēs nō eſt niſi ꝙ ꝑſonahabeat ſpm̄ ſcm̄. qꝛ ſimul ſtāt ⁊ imul ꝑdūturqn̄ hō peccat. Sꝫ beatꝰ barnabas habebatſimul ſpm̄ſcm̄ ⁊ gr̄am gratū facientē. Iō dico ꝙ erat ꝟe gratioſus in oībꝰ dictis ⁊ factisſuis ¶ Nota quō fuit ꝑ annū in ciuitate anthioch̓ie. ⁊ magnā turbā ꝯuertit. ⁊ ibi ip̄e mutauit nomē. Xp̄iani em̄ tūc dicebant̉ diſcipl̓iHoc nomē diſcipulꝰ eſt correlatiuū .ſ. ad apoſtolos qͦꝝ erāt diſcipuli. Et dixit beatꝰ barnabas. meliꝰ eſt ꝙ relatio. cognominatio ſiue diriuatio fiat ad xp̄m. Iō ordinauit ꝙ diſcipl̓ivocarent̉ xp̄iani. vt patet Act̉. xj. Et fuit cōpleta ꝓphetia Iſaie dicēs. Seruos ſuos vocauit noīe alio. In qͦ qͥ bn̄dictꝰ eſt ſuꝑ terrambn̄dicet̉ in deo amē. Iſa. lxv. Itē qͣliter recuſauit diuinos honores ſibi oblatos. ⁊c̄. Actuum. xiiij. Plenitudo ſpūſſcī repellebat ab eoſpm̄ inanis gl̓ie. ſꝫ oīa referebat ī deum. Iōpoterat dicere. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me īterrā rectā. p̄s. cxlij. ¶ Moralit̓. habetis hicdoctrinā ꝙ in oībꝰ factis ⁊ dictis vr̄is detishonorē deo. qꝛ multa bona oꝑa ꝑduntur. qꝛhonor nō dat̉ deo. Om̄e qd̓cūqꝫ facitꝭ ī ꝟbo

aut oꝑe. oīa ī noīe dn̄i ih̓u xp̄i facite. Col̓. iij.¶ Quarta excellētia ē. qꝛ fuit digne gl̓ioſusqꝛ plenꝰ fide. qꝛ ꝓpt̓ plenitudinē fidei fuit glorificatꝰ. qꝛ fides xp̄iana hꝫ tantā v̓tutē ꝙ quieā tenet in corde ſine errore vel falſa opīonedeꝰ facit ip̄m gl̓ioſum ī miracul̓ in hͦ mūdo ⁊in alio ꝑ gl̓am eternā. Iō qn̄ curabat aliquēdicebat. Fides tua te ſaluū fec̄. Nō dixit. humilitas tua vl̓ patīa tua ⁊c̄. Auc̄tas. Acceſſūhabemꝰ ꝑ fidē ī gr̄am iſtā in qͣ ſtamꝰ .ſ. faciēdimiracula. ⁊ gl̓iamur ī ſpe gl̓ie filioꝝ dei. Ro.v. Iō beatꝰ barnabas ex fide firma quaꝫ habebat p̄dicabat ore. curabat oēm infirmitatēNō legit̉ ꝙ portaret aliū libꝝ niſi euangeliuꝫbtī mathei. qd̓ magꝭ large ponit vitā xp̄i. Etqn̄ portabat̉ ſibi infirmꝰ ad curādū ponebatillud euāgeliū ſuꝑ eū in noīe Ih̓u. ⁊c̄. ⁊ curabat̉. Ecce qͣlit̓ fuit ī hͦ mūdo gl̓ioſus in miraculis ⁊ ſignis. ⁊ ī alio in p̄mijs. ⁊c̄. Nota hiceiꝰ martyriū ¶ Moralit̓ nota ꝙ exquo fidesxp̄iana hꝫ tantā v̓tutē. ꝯſulo vt ſciatꝭ eam. qꝛtotaꝯtinet̉ in credo ī deū. ⁊ dicatꝭ mane ⁊ ſero cū ꝓteſtatōe. Det̉ rō de cādela accēſa. q̄ extinguit̉ niſi reſpiret. Iō dd̓. Credidi .ſ. in corde ꝓpter qd̓ locutꝰ ſum .ſ. ī ore. ⁊ qͣlit̓. ego auteꝫhumiliatꝰ ſum nimis. pͣs. cxv.¶ De ſancto Iohāne baptiſta. vel ineius vigilia. Sermo.Nrequā exires devulua ſanctificaui te. Habet̉ verbuꝫiſtd̓ textualit̓ ī libro hieremie ꝓph̓e. c. j.⁊ recitatiue ī epl̓a hodierna d̓ vigilia ⁊c̄. Salutet̉ ꝟgo maria. ⁊c̄. Pro ītroductōe materiep̄dicāde ⁊ declaratōe thematꝭ ſciendū. ꝙ illemagnꝰ pph̓a ⁊ amicꝰ dei Hieremias ī epl̓a hodierna recitat magnaſ gr̄as qͣs deꝰ fec̄ ſibi dicens. Factū eſt v̓bū dn̄i ad me dicēs. Priꝰ qͣꝫte formarē in vtero noui te. Et an̄qͣꝫ exires d̓vulua ſanctificaui te. ⁊ ꝓph̓am ī gētibꝰ dedi teHiere. j. ¶ In his ꝟbis narrat qͣttuor magͣsgr̄as qͣs deꝰ fecit ſibi¶ Prima familiaris collocutio¶ Secūda eternalis p̄deſtinatio¶ Tertia ſpecialis ſanctificatio.¶ Quarta ꝓpheticalis illuminatioDe pͥma .ſ. familiari collocutiōe. qꝛ cū Hieremias eſſet adhuc puer deꝰ ſibi loq̄bat̉ familiarit̓. Legit̉ de abraā cui ꝓ ſingl̓ari gr̄a deꝰ voluit loqͥ. ſed in qͣ etate nō qn̄ erat puer vl̓ iuuenis. ſed qn̄ fuit. lxxv. annoꝝ. Gen̄. xij. Sꝫ hiere, fuit locutus cum adhuc eſſet puer. Ecce