Bermo
cū ſemel extirparet qd̓dā pctm̄ in qͦ qͥdā eratvalde culpabilis. ⁊ ſic̄ debuit corrigi ip̄e fuitvalde īdignatꝰ ꝯͣ btm̄ Amb̓. qͥ inuocauit demones. dicēs eis. ꝙ facerēt d̓ eo qͥcqͥd vellēt.ſolū ꝙ ambroſiū ſibi īterficerēt vl̓ gͣuit̓ verberarēt. qͥ ꝓmiſer̄t ſe facturoſ. Cū aūt veniſſentad domū btī ambroſij ī nullo potuerunt ſibinocere. dicētes circa eiꝰ domū eē muꝝ igneūnec poterāt ad eū acced̓e. Ecce quō deꝰ manifeſtauit ſuā deuotiōeꝫ ¶ Dico ſcd̓o. ꝙ hūitlumē de ītellectuali cognitōe .ſ. hr̄e ſcīam. nōſolū ex ſtudio. ſꝫ ex infuſiōe. Scīa eī natural̓q̄ habet̉ ex ſtudio. ꝑtī eſt ſenſual̓ .ſ. qͣꝫtū ad pͥncipiū. ⁊ ꝑtim ītellectual̓ .ſ. qͣꝫtū ad finē. qꝛ nihil eſt ī ītellectu qͥn pͥus fuerit ī ſenſu. vt vultAriſtoteles. Sꝫ ſcīa infuſa ſeu cognitio ſuꝑnatural̓. tota eſt ītellectual̓. qꝛ n̄ ꝑtinꝫ ad portas ſenſuū. ſꝫ a fonte diuini lumīs ꝓcedēs intrat ī intellectū ꝑ diuinā potētiā. Un̄ DauidApd̓ te eſt fons vite ⁊ ī lumīe tuo videbimuſlumē. pͣs. xxxv. Iſtd̓ lumē hūit beatꝰ Ambroſiꝰ. Prīo em̄ hūit ſcīam acqͥſitam. Dicat̉ quōpr̄ eiꝰ p̄fectꝰ rome eū tradidit liberalibꝰ artibus inſtruēdū. qn̄ aūt ſtuduit tꝑeologiā. mirabilit̓ ſe habuit intm̄ ꝙ habuit ſpm̄ ꝓphetie.Dicat̉ cū puer offerret manū ad oſculādū. ⁊ſoror noluit oſculari. Rn̄dit. qn̄ ero ep̄s oſculabimī mihi. ⁊c̄. Quidā ambroſio fec̄ magnūfeſtū ⁊ ꝯuiuiū. qͥ volēs dare aliquā bonā doctrinā hoſpiti. interrogauit diuitē de eiꝰ vitaqͥ rn̄dit ꝙ erat beatior hꝰ mūdi. ditiſſimus inbonis tꝑalibꝰ in filijs. ⁊c̄. oīa ſibi ſuccedebātꝓſpere. ⁊c̄. Dicat̉ quō beatꝰ ambroſius dixitad ſuos. vadamꝰ. vadamꝰ. qꝛ ira dei eſt ſuperdomū iſtā. ⁊ tota illa domꝰ ſubmergebat̉ Qd̓vidēs beatꝰ ambroſiꝰ cepit p̄dicare ẜuitoribꝰſuis de timore dei. Nota bn̄ hīc legendā. Ecce quō habuit ſpm̄ ꝓph̓ie. Cogitate h̓ qn̄ deꝰdat aduerſitatē. ſignū eſt ꝙ deꝰ vt pr̄ corrigitfiliū. Malū ſignū eſt ⁊ reprobatōis qn̄ omīaꝓſpere ſuccedūt. Iō xp̄s ait Apoc̄. iij. Ego qͦſamo arguo ⁊ caſtigo. Quot ſunt in mūdo qͥin ꝓſperis nō cognoſcūt deū. ⁊ ī aduerſis redeūt. Idē de mulieribꝰ. O bn̄dicta aduerſitas q̄ gētes trahit ad deū. Iō Thob̓. iij. Bn̄dictū eſt nomē tuū deꝰ patꝝ nr̄oꝝ. qͥ cū iratuſfuerꝭ miſcd̓iam facieſ. ⁊ in tꝑe tribulatōis peccata dimittꝭ his qͥ inuocāt te. Nota. cū iratꝰfueris. ẜm iudiciū gentiū. qͥ dicūt deū iratuꝫꝯͣ illū qͥ patit̉ aduerſitates. Sꝫ nō eſt ita. ſꝫ ſic̄medicꝰ dans cauteria nō reputat̉ iratꝰ ꝯͣ infirmū niſi a fatuis. ſic nec deꝰ dās aduerſitates.
¶ Dico tertio ꝙ habuit lumen .ſ. de ſpūali p̄latione. Prelatio em̄ ſpūalis d̓r lumen. Nēoaccendit lucernā ⁊ in abſcondito ponit. neqꝫſub modio. ſꝫ ſuꝑ candelabꝝ vt qͥ ingrediuntur lumē videāt. Lu. xj. Hic cōꝑat̉ p̄latio lumini. Prelatꝰ eſt lucerna qͥ qn̄ ꝑ deū eſt electꝰqn̄ ſcꝫ ip̄emet nō tractauit. nec ꝑ potētiā eſt ītruſus. tūc eſt lucerna accēſa. ⁊ ſtat ī candelabro dignitatis vt lumē videat̉. Ita fuit d̓ beato ambroſio qͥ nō fuit intruſus. ſꝫ ip̄m deuselegit. Dicat̉ quō beatꝰ ambroſiꝰ erat ī ciuitate mediolani. ⁊ mortuo ep̄o. ciuitas fuit ꝓ ep̄ielectione. qꝛ eſt magnꝰ ep̄atꝰ. Et cū eſſent ī eccleſia vt introducerēt vnū ep̄m. vnus voluithr̄e illum. alij aliū. Cū aūt beatꝰ Ambroſiuscauſa ſedande ſeditiōis q̄ erat in ppl̓o ꝑrexiſſꝫad eccl̓iam. ſubito refert̉ vox infantis ſonuiſſe. Ambroſiū ep̄m. Ad quā vocē totꝰ ppl̓s clamauit Ambroſiū ep̄m. Dicat̉ qͥd fecit vt euaderet ne eſſet ep̄s. Primo cū minis. minabat̉em̄ graues ppl̓o punitiōes. ⁊c̄. nec ſic potuitppl̓m a ꝓpoſito reuocare. Tunc cogitauit intra ſe dicēs. Iſti credūt ꝙ ego ſum bonꝰ hō ⁊c̄Ideo introduxit ad ſe meretrices publicas.nō vt peccaret cum eis. ſed vt euaderet. qꝛ ſꝑfuit ꝟgo. vt teſtat̉ Hieronymꝰ. nec ꝓpter hocppl̓s ceſſauit. imo clamādo dixerūt. Peccatūtuū ſit ſuꝑ nos. tm̄ ſis ep̄s noſter. Scripſit īperatori vt ꝯͣdiceret. ⁊ ip̄e approbauit Deind̓fugit ⁊ abſcondit ſe. ſed inuētus fuit. Deindeiteꝝ voluit fugere. ſed in craſtinū īuenit ſe adportā que romana d̓r. Tūc cognouit dei voluntatē. ⁊ accepit cū fletu. ac ſi duceretur adfurcā. Qn̄ aūt fuit ꝯſecratꝰ ep̄s īcepit magnāabſtinentiā. ſemꝑ fuit ſibi quadrageſima. expendebat redditꝰ ī pijs cauſis. p̄dicabat. ſcribebat libros. ⁊ habuit lumen ſpūalis p̄lationis. ¶ Queſtio. quare tantū ꝯtradixit cū ſciret ſe multa bona poſſe facere. Rn̄ſio. qꝛ p̄latio habet onꝰ importabile niſi deꝰ iuuet .ſ. obligari ſe ad reddendū rōnem de tot animabꝰquot ſunt in dyoceſi. cū tn̄ de ſua homo debeat tremere. Hoc cogitabant ſancti antiqͥtusſed modo non curant niſi de bonis temꝑalibus. Non attendentes illud verbum terribile Sapientie ſexto. Iudicium duriſſimumin his qui preſunt fiet. Exiguo enim conceditur miſericordia. potentes auteꝫ potentertormenta patientur. ¶ Nota. iudicium durūfiet dando computum de ſua vita. cū ſit multum difficile bene viuere in tanta abundantia. Durius in computo reddendo d̓ diuitijs