Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Bermo

ſemel extirparet qd̓dā pctm̄ in qͥdā eratvalde culpabilis. ſic̄ debuit corrigi ip̄e fuitvalde īdignatꝰ ꝯͣ btm̄ Amb̓. inuocauit demones. dicēs eis. facerēt eo qͥcqͥd vellēt.ſolū ambroſiū ſibi īterficerēt vl̓ gͣuit̓ verberarēt. ꝓmiſer̄t ſe facturoſ. aūt veniſſentad domū btī ambroſij ī nullo potuerunt ſibinocere. dicētes circa eiꝰ domū muꝝ igneūnec poterāt ad acced̓e. Ecce quō deꝰ manifeſtauit ſuā deuotiōeꝫ Dico ſcd̓o. hūitlumē de ītellectuali cognitōe .ſ. hr̄e ſcīam.ſolū ex ſtudio. ſꝫ ex infuſiōe. Scīa natural̓ habet̉ ex ſtudio. ꝑtī eſt ſenſual̓ .ſ. qͣꝫtū ad pͥncipiū. ꝑtim ītellectual̓ .ſ. qͣꝫtū ad finē. qꝛ nihil eſt ī ītellectu qͥn pͥus fuerit ī ſenſu. vt vultAriſtoteles. Sꝫ ſcīa infuſa ſeu cognitio ſuꝑnatural̓. tota eſt ītellectual̓. qꝛ ꝑtinꝫ ad portas ſenſuū. ſꝫ a fonte diuini lumīs ꝓcedēs intrat ī intellectū diuinā potētiā. Un̄ DauidApd̓ te eſt fons vite ī lumīe tuo videbimuſlumē. pͣs. xxxv. Iſtd̓ lumē hūit beatꝰ Ambroſiꝰ. Prīo em̄ hūit ſcīam acqͥſitam. Dicat̉ quōpr̄ eiꝰ p̄fectꝰ rome tradidit liberalibꝰ artibus inſtruēdū. qn̄ aūt ſtuduit tꝑeologiā. mirabilit̓ ſe habuit intm̄ habuit ſpm̄ ꝓphetie.Dicat̉ puer offerret manū ad oſculādū.ſoror noluit oſculari. Rn̄dit. qn̄ ero ep̄s oſculabimī mihi. ⁊c̄. Quidā ambroſio fec̄ magnūfeſtū ꝯuiuiū. volēs dare aliquā bonā doctrinā hoſpiti. interrogauit diuitē de eiꝰ vita rn̄dit erat beatior hꝰ mūdi. ditiſſimus inbonis tꝑalibꝰ in filijs. ⁊c̄. oīa ſibi ſuccedebātꝓſpere. ⁊c̄. Dicat̉ quō beatꝰ ambroſius dixitad ſuos. vadamꝰ. vadamꝰ. qꝛ ira dei eſt ſuperdomū iſtā. tota illa domꝰ ſubmergebat̉ Qd̓vidēs beatꝰ ambroſiꝰ cepit p̄dicare ẜuitoribꝰſuis de timore dei. Nota bn̄ hīc legendā. Ecce quō habuit ſpm̄ ꝓph̓ie. Cogitate qn̄ deꝰdat aduerſitatē. ſignū eſt deꝰ vt pr̄ corrigitfiliū. Malū ſignū eſt reprobatōis qn̄ omīaꝓſpere ſuccedūt. xp̄s ait Apoc̄. iij. Ego qͦſamo arguo caſtigo. Quot ſunt in mūdoin ꝓſperis cognoſcūt deū. ī aduerſis redeūt. Idē de mulieribꝰ. O bn̄dicta aduerſitas gētes trahit ad deū. Thob̓. iij. Bn̄dictū eſt nomē tuū deꝰ patꝝ nr̄oꝝ. iratuſfuerꝭ miſcd̓iam facieſ. in tꝑe tribulatōis peccata dimittꝭ his inuocāt te. Nota. iratꝰfueris. ẜm iudiciū gentiū. dicūt deū iratuꝫꝯͣ illū patit̉ aduerſitates. Sꝫ eſt ita. ſꝫ ſic̄medicꝰ dans cauteria reputat̉ iratꝰ ꝯͣ infir niſi a fatuis. ſic nec deꝰ dās aduerſitates.

Dico tertio habuit lumen .ſ. de ſpūalilatione. Prelatio em̄ ſpūalis d̓r lumen. Nēoaccendit lucernā in abſcondito ponit. neqꝫſub modio. ſꝫ ſuꝑ candelabꝝ vt ingrediuntur lumē videāt. Lu. xj. Hic cōꝑat̉ p̄latio lumini. Prelatꝰ eſt lucerna qn̄ deū eſt electꝰqn̄ ſcꝫ ip̄emet tractauit. nec potētiā eſt ītruſus. tūc eſt lucerna accēſa. ſtat ī candelabro dignitatis vt lumē videat̉. Ita fuit beato ambroſio fuit intruſus. ſꝫ ip̄m deuselegit. Dicat̉ quō beatꝰ ambroſiꝰ erat ī ciuitate mediolani. mortuo ep̄o. ciuitas fuit ep̄ielectione. qꝛ eſt magnꝰ ep̄atꝰ. Et eſſent ī eccleſia vt introducerēt vnū ep̄m. vnus voluithr̄e illum. alij aliū. aūt beatꝰ Ambroſiuscauſa ſedande ſeditiōis erat in ppl̓o ꝑrexiſſꝫad eccl̓iam. ſubito refert̉ vox infantis ſonuiſſe. Ambroſiū ep̄m. Ad quā vocē totꝰ ppl̓s clamauit Ambroſiū ep̄m. Dicat̉ qͥd fecit vt euaderet ne eſſet ep̄s. Primo minis. minabat̉em̄ graues ppl̓o punitiōes. ⁊c̄. nec ſic potuitppl̓m a ꝓpoſito reuocare. Tunc cogitauit intra ſe dicēs. Iſti credūt ego ſum bonꝰ ⁊c̄Ideo introduxit ad ſe meretrices publicas. vt peccaret cum eis. ſed vt euaderet. qꝛ ſꝑfuit ꝟgo. vt teſtat̉ Hieronymꝰ. nec ꝓpter hocppl̓s ceſſauit. imo clamādo dixerūt. Peccatūtuū ſit ſuꝑ nos. tm̄ ſis ep̄s noſter. Scripſit īperatori vt ꝯͣdiceret. ip̄e approbauit Deind̓fugit abſcondit ſe. ſed inuētus fuit. Deindeiteꝝ voluit fugere. ſed in craſtinū īuenit ſe adportā que romana d̓r. Tūc cognouit dei voluntatē. accepit fletu. ac ſi duceretur adfurcā. Qn̄ aūt fuit ꝯſecratꝰ ep̄s īcepit magnāabſtinentiā. ſemꝑ fuit ſibi quadrageſima. expendebat redditꝰ ī pijs cauſis. p̄dicabat. ſcribebat libros. habuit lumen ſpūalis p̄lationis. Queſtio. quare tantū ꝯtradixit ſciret ſe multa bona poſſe facere. Rn̄ſio. qꝛ p̄latio habet onꝰ importabile niſi deꝰ iuuet .ſ. obligari ſe ad reddendū rōnem de tot animabꝰquot ſunt in dyoceſi. tn̄ de ſua homo debeat tremere. Hoc cogitabant ſancti antiqͥtusſed modo non curant niſi de bonis temꝑalibus. Non attendentes illud verbum terribile Sapientie ſexto. Iudicium duriſſimumin his qui preſunt fiet. Exiguo enim conceditur miſericordia. potentes auteꝫ potentertormenta patientur. Nota. iudicium durūfiet dando computum de ſua vita. ſit multum difficile bene viuere in tanta abundantia. Durius in computo reddendo diuitijs