Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Ambroſio

tate rn̄dit dicēs. Ecce ancilla dn̄i fiat mi. ẜmverbū tuū. Cogitate flexis genibꝰ cuꝫ lacrimis gaudio dixit iſta ꝟba. Ecce ācilladn̄i. ⁊c̄. Notate deuote qn̄ ꝟgo maria dixitpͥmū v̓bū .ſ. ecce. ſtatim fuit gͣuida. nec mr̄dei effecta. nec in ſcd̓o nec in tertio. ſꝫ in vltīoſcꝫ tuū. Et tūc ſtatim ꝟgo adorauit deū ī vtero ſuo. quē videbat ocul̓ ſui corꝑis ſꝫtis. Sic eſt etiā inꝯſecratiōe hoſtie in miſſa in pͥmo verbo nec in ſcd̓o eſt ibi corpꝰ xp̄i.ſꝫ in vltimo. ſꝫ tūc ſacerdos adorat hoſtiaꝫgrauidā. tūc vos debetꝭ adorare anteſic ꝟgo maria fecit. Bn̄ eſt ꝯtēplāda ꝟginalis hūilitas. Angelꝰ vocabat ip̄am dn̄am.matrē dei. reginā celi. ip̄a vocauit ſe ācillāEcce ancilla dn̄i. ⁊c̄. Recte fuit figurata hūilitas ꝟgīs illā ſanctā mulierē. audita ambaſiata regꝭ dauid etiā nolebat in vxoremduci vt eſſꝫ regina. ſꝫ dixit. Ecce famula tuavt lauet pedes ſeruoꝝ dn̄i mei. j. Reguꝫ .xxv.Abigail interp̄tat̉ pr̄is mei exultatio. Ecceꝟgo maria letificauit pr̄em ſuū adā triſtemflentē ex ſuo pctō eo occaſione ſui tot damnarent̉. modica exultatio fuit ſibi r̄uelatio hꝰ ꝟginis in maledictōe ſerpētis quādodeꝰ dixit diabolo in ſerpēte exiſtēti. Inimicicias ponā inter te mulierē ſemē tuū ſemēilliꝰ. Ip̄a ꝯteret caput tuū. Gen̄. iij. Ecce abigail .i. pr̄is mei exultatio. quā xp̄s rex voluitin reginā celi. rn̄dit. Ecce famula tua vt lauet pedes ſeruorum dn̄i mei. Nota. vt lauet pedes ſeruoꝝ dn̄i mei. Ip̄a ꝟgo lauat̉pedes. Pedes em̄ ſunt vltime volūtates corporis hūani. etiā myſtici. Caput mūdi fuitſtatꝰ patriarchaꝝ. collū ꝓph̓aꝝ. vēter apl̓oruꝫpectus brachia martyꝝ. crura doctorū. tybie ꝯfeſſoꝝ. finis mūdi eſt tꝑs pn̄s Nos ſumꝰin qͦs fines ſeculoꝝ deuenerūt. j. Coꝝ. x. Etꝟgo lauat nos ab immūdicijs pctōꝝ noſtro macul̓. qꝛ ꝯtinue orat nob̓. qꝛ al̓s iamfuiſſemꝰ deſtructi. cātat eccīa ſibi. Mōſtrate eſſe mr̄em ſumat te p̄cem nob̓ natꝰ tulit eſſe tuus. De ſancto Ambroſio. SermoNextinguibile eſtlumē illiꝰ. Sap̄. vij. Pro aliqͣli d̓claratōe hꝰ ꝟbi veniēdi ad materiamp̄dicandā ſciendū. gr̄a diuina exn̄s in aliqͣꝑſona in hac vita p̄t ꝯſiderari dupl̓r. Primoreſpectuꝯditōis hūane. ſic gr̄a dei eſt variabilis mutabil̓. pōt deꝑdi.. qꝛ cōditio

humana ex libero arbitrio ē mutabil̓. vt gallus in campanili. gr̄a pōt deꝑdi vel inclinatōes carnis. vl̓ occaſiones mūdi. vl̓tēptationes diaboli. gr̄a ſpūalis ī creatura in mūdo eſt ita firma qͥn poſſit mutari deꝑdi. ſꝑ dꝫ eſſe timore qͣꝫtum/cūqꝫ ſit ſanctꝰ bonꝰ. qꝛ pōt effici malus.nec pctōres dn̄t deſperare. qꝛ poſſent rediread lumē gr̄e. d̓t apl̓s aliqͥbꝰ qͥpͥus fuerātmali Eratis aliqn̄ tenebre. nūc aūt lux ī dn̄ovt filij lucis ambulate. ad Ephe. v. Illi autē habēt lumē gr̄e videāt ne extinguat̉ ventoſuꝑbie vel luto auaricie vel luxurie. ſic aliis. xp̄s. Uide ne lumen qd̓ in te eſt tenebre fint. Luc̄. xj. Uel poſſumꝰ loqui de gratiadei reſpectu diſpoſitionis diuinalis. que eſtimꝑmutabilis. qꝛ quod deꝰ ordinat diſponit p̄deſtinat. impermutabiliter ita venit. Ergo Gregoriꝰ in quadā oratiōe d̓t. Deus cuiꝰꝓuidentia in ſui diſpoſitione fallit̉. Modo loquēdo de gr̄a dei in beato ambroſio reſpectu diuine diſpoſitōis d̓r. Inextinguibile eſt lumen illiꝰ. ptꝫ thema. Ad cōp̄henden ſuā hiſtoriā in certis pūctis inuenio habuit qͥnqꝫ luminaPrimo lumen de celeſti deuotione Scd̓o lumē de intellectuali cognitiōe Tertio lumē de ſpūali p̄latione Quarto lumē de iudiciali correctione.lx Quinto lumē de integrali ꝑfectione.Et de qͦlibet d̓t thema. Inextinguibile eſt lumen illiꝰ. Dico pͥmo beatꝰ Ambroſiꝰ habuit lumē de celeſti deuotiōe. Deuotio nihil aliud eſt niſi quedā celeſtis illuſtratō ī cord̓e hoīs qua dulcit̉ afficit̉ leticia oꝑat̉ eaque dei ſunt. aſpectꝰ rei dilecte mouet affectū. IoDauid d̓t. Signatū eſt ſuꝑ nos lumen vultꝰ tui dn̄e. dediſti leticiā in cord̓ meopͣs. iiij. Iſtud lumen habuit beatꝰ Ambroſiꝰ in vita ſua habuit magnā deuotionē.leticia magna ẜuiuit deo. Signum eratlumē deuotiōis erat intꝰ. Dicat̉ adhuc eſſet duoꝝ annoꝝ dormiret. examē apum intrauit os eiꝰ exibāt ac ſi intrarēt exirēt dealueario Qd̓ vidēs eiꝰ pr̄ dixit. Aliqͥd magnierit in infantulo iſto ſi vixerit. Apes auteꝫfaciunt mel figurabāt dulcedinē deuotioniseius. qꝛ exibāt de ore eiꝰ. figurabāt ſuaꝫ p̄dicationem futurā. qn̄ fuit magnus ī ſcīa etate p̄dicauit feruide. Cuius p̄dicatō eratcirca duo principaliter Primo vt deꝰ cognoſceret̉. Secundo vt peccata vitarent̉. Und̓