Sermo
nō vane gl̓e. nō intētione ꝓprie vtilitatꝭ. n̄ laudis. ⁊c̄. ſꝫ ſolo reſpectu dei fieri dn̄t. Spēs eībonitatis vl̓ malicie in actibꝰ moralibꝰ ſumitur ex fine vt d̓t ſanctꝰ Tho. pͥma ſcd̓e. q. xviijar. iiij. Siue illa oꝑa ſint corꝑalia. vtputa qꝛreſpiciūt vtilitatē corꝑis. ſiue ſint ſpūalia. oīatalia meritoria ſunt. Ad vtilitatē em̄ corꝑisſunt oꝑa mīe corꝑalia. vt eſurientē paſcendoſitientē potādo. nudū veſtiendo. ꝑegrinū hoſpitādo. ⁊ ſic de alijs. In his em̄ oꝑbꝰ magꝭſeruit hō deo qͣꝫ ꝓximo. qꝛ d̓t ph̓s. Propt̓ qd̓vnūqd̓qꝫ tale ⁊ illd̓ magꝭ. Si vos ſeruitꝭ ꝓximo ꝓpter deū. gͦ magꝭ ſeruitis deo. ⁊ xp̄s recipit in ꝑſona ſua tale ſeruitiū. Dicet em̄ ī iudicio ꝑſonis oꝑa mīe faciētibꝰ. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare. Nō dicet. Eſuriuit pauper ⁊ dediſtis ei comedere. ſed ego eſuriui. qꝛqͥcqͥd vni ex mīmis meis feciſtis. mihi feciſtꝭMath̓. xxv. Ita ꝙ ip̄e recipit ſeruitiū illd̓ inꝑſona ſua. Idē d̓ oꝑbꝰ mīe ſpūalibꝰ vite actiue que exercētur erga aīas ꝓximoꝝ. q̄ ſūt meliora qͣꝫ corꝑalia. qꝛ aīa eſt melior corꝑe. vt p̄dicare verbū dei. dare ꝯſiliū in dubijs ꝓxio.corrigere errātes dulciter ⁊ charitatiue. Cōſolari triſtē. ſupportare tedioſos. vir vxorem.⁊ ecōuerſo. ſociꝰ ſociū. religioſus religioſum.vicinꝰ vicinū ⁊c̄. Remittere iniurias inimicꝭꝓpter deum. Rogare ꝓ ꝓximis ſi ſunt ī bonoſtatu vt ꝯſeruent̉. al̓s vt ad bonū ſtatū reducant̉. Iſta eſt vita actiua ſpūalis ſeruiēdo vtdictū eſt. De iſta vita d̓t ſcriptura. Vos in libertatē vocati eſtis frēs (hͦ d̓r in libertate liberi arbitrij qd̓ nō cogit̉) tm̄ ne libertatem īoccaſionē detis carnis. ſꝫ ꝑ charitatē ſpūs ẜuite inuicē. ad Gal̓. v. Iſtud ſeruitium viteactiue ita placet deo ꝙ ex iſto hō ꝯſequit̉ eternam beatitudinē ſi vultis ſcire ⁊ ītelligere qͣre. Audiatis ꝑabolaꝫ de nobili dn̄o. qͥ hēbatfilios ⁊ filias ⁊ multos ẜuitores. Quibꝰ deditmultas diuitias Et motꝰ deuotōe voluit irein ꝑegrinationē. ⁊ in ſuo receſſu recōmiſit filios ſuos ⁊ filias ſeruitoribꝰ ſuis. ſi aliqͦ indigerent. iuuarēt eos. ⁊ receſſit ⁊ in ꝑegrinationemorā fecit. Filij aūt ⁊ filie ex tā lōga pr̄is abſentia ex īdigētia recurrerūt ad ſeruitoreſ patris vt ſubuenirēt eis. Aliqͥ dixerūt. nō curo.Ego habeo filios ⁊ filias qͥbꝰ oꝑtet me ſubuenire. Alij aūt amore pr̄is ꝓuidebāt eis deoībꝰ neceſſarijs. Tandē venit pr̄. ⁊ filij dixerūt ſibi quō ẜui ſui ſe habuerāt erga eos. Pr̄aūt diues ⁊ nobilis retribuit ẜuitoribꝰ ſuisqͥ ꝓuiſionē dederāt filijs. alios aūt ſeruitores
qͥ noluerūt eis ſubuenire dure puniuit Iſtediues ⁊ nobilis dn̄s eſt xp̄s diues. qꝛ dominieſt terra ⁊ plenitudo eius ⁊c̄. Qui habꝫ multos ſeruitores ⁊ mīſtros om̄es ſcꝫ diuites. ⁊multos filios ⁊ filias .ſ. om̄es xp̄ianos. ſꝫ maxime ⁊ appropͥate pauꝑes dicunt̉ eiꝰ filij. Itad̓t beatꝰ Ioh̓es. qͥ erat pauꝑ. dicēs alijs pauperibꝰ. Uidete qualē charitatē dedit nob̓ deus vt filij dei noīemur ⁊ ſimꝰ. jͣ. Ioh̓. iij. Quiin die aſcēſionis iuit in ꝑegrinationē ad ſanctuaria ꝑadiſi recedēdo de mūdo aſcēdit corporaliter in celū. Hō quidā nobilis abijt ī regionē longinquā acciꝑe ſibi regnuꝫ ⁊ reuertiad iudiciū. ⁊ loquit̉ de ſe Lu. xix. Filij aūt ſuiſcꝫ pauꝑes indigētes recurrūt ad diuites. qͥbus pr̄ eoꝝ dedit qͥcqͥd habuit. Non credatiſvos diuites hr̄e bona ex vr̄is laboribꝰ. quiamulti laborāt qͥ nihil lucrant̉. ſꝫ xp̄s dedit vobis. Aliqͥ aūt nolūt eis ſubuenire. Aliqui ſicQn̄ gͦ veniet pr̄ .ſ. ad iudiciū retribuet illis qͥin oꝑibus mīe corꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ ſeruier̄tſibi ex filijs ſuis collocando eos ad dexteraꝫvt ſaluent̉. alios aūt ad ſiniſtrā vt punianturEcce qͣre ex vita actiua ꝯſequit̉ hō beatitudinem. Un̄ ad hͦ auc̄tas. Beati ſerui illi. qͦscū venerit dn̄s inuenerit vigilātes .i. diligentes in exercitio vite actiue. Luc̄. xij. Amē dico vobis. qꝛ p̄cinget ſe. ⁊ faciet illos diſcūbere. ⁊ tranſiens miniſtrabit illis Ibidē. Notap̄cinget ſe. qꝛ qui eſt precinctus. hꝫ fimbriasreſtrictas. ſecus qͥ nō eſt p̄cinctꝰ. Chriſtus ingl̓ia ſue humanitatis nō eſt p̄cinctꝰ. qꝛ tantāgl̓iam habet quantā creatura pōt hr̄e. Sedp̄cinget ſe .ſ. dando gl̓am alijs. qꝛ licet poſſetdare gl̓iam infinitā. nō tamē dat p̄mium alicui creature niſi ẜm meritū eiꝰ. Et quia nul-la creatura hꝫ meritū infinitū. ō p̄cinget ſedando gl̓iam ẜm menſurā meritoꝝ. ⁊ ita exponit gloſa. Ideo dicit apl̓s. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriam mercedē accipiet ẜm ſuū laborē. j. Co. iij.Secundo dicit. Et faciet illos diſcumbereeo quia in vita actiua ſeruiendo laboraruntcorreſpondet eis quies que eſt in menſa paradiſi que eſt eſſentia diuina Un̄ auctoritasUos eſtis qͥ ꝑmanſiſtis mecū in temptationibꝰ meis. qꝛ vita actiua multas temptatōeſhꝫ. tedia ⁊ impatiētias. Ego diſpono vob̓ vtedatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meam in regnomeo. Luc̄. xxij. Tertio dicit. ⁊ tranſiēs miniſtrabit illis. Non dic̄ ſtans ſed tranſiēs. Nota qͥnqꝫ tranſitꝰ in beatis. Primꝰ eſt de fruitōne diuinitatis tranſit. oſtendens eis ſuā hug 2