Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

multe rōnes aſſignant̉ a ſanctis doctoribꝰ. ſꝫvnā ſolā ego volo declarare. illiꝰ legis ē.qꝛ oīa p̄ceptalegꝭ reducunt̉ includunt̉ ī de p̄ceptis decalogi. frāgunt̉ qͣdruplicit̓ .ſ.oꝑatiōe omiſſiōe. locutiōe. cogitatōe. Ettuor decies faciat numerū quadragenariū.Mulieres aūt ī ꝯcipiēdo. portādo. pariēdo nuriēdo. iſtis qͣttuor modis peccāt ꝯͣ deicepta. faciūt dies purgatiōis. Primo peccāt in oꝑatiōe ꝯcipiēdo. deus ordinauitactū generatiōis ad ꝯſeruatōeꝫ hūane nature. Et ml̓totiēs mouent̉ ad niſi ſic̄ equꝰ mulꝰ canis vl̓ porcꝰ ẜm carnis ſenſualita. tn̄ deberēt hr̄e intentionē p̄dicatorisp̄dicat vt ꝯuertat gentes ad deū vt ꝑadiſusimpleat̉ filijs dei. ita genitores debēt hr̄e intentiōꝫ generādi filios ꝑadiſo. Uirgo autēmaria peccauit oꝑatiōe. qꝛ ab hoīe. ſꝫa ſpūſancto ꝯcepit. formauit illud corpusdn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. vt format̉ granū infra auellanā vl̓ amigdalū. eccl̓ia cātat. ex virili ſemīe ſꝫ myſtico ſpiramīe ꝟbū dei factū ēcaro frucuſqꝫ vētris floruit. Scd̓o peccantmulieres obmiſſiōe portādo. qꝛ ſi pͥmo faciebāt pnīaꝫ .ſ. ieiunia. or̄oes. ꝑegrinationes. ethmōi. qn̄ ſūt gͣuide totū omittūt. Et licꝫ ſintſatis faſtidioſe. tn̄ ip̄e ſe faciūt plus faſtidioſas magis delicatas ſe fingūt. Sꝫ ꝟgo maria in hoc peccauit aliqͥd obmittendo. qꝛdicit Bern̄. erat grauida ſine gͣuamīe. īmopregnatꝰ portabat. Sic̄ de nube p̄teleuari. ſꝫ qn̄ radiꝰ ſolis tāgit eleuat̉. et eſtmagis leuis. Ita radiꝰ ſolis eterni in vteroẜ̓ginis exiſtēs. dimittebat aliquid deſuis deuotiōibꝰ. īmo ampliꝰ faciebat. quēadmodū ſacerdos qn̄ portat cuſtodiā euchariſtie eſt deuotior. Ita ꝟgo cuſtodia erat tūccorꝑis xp̄i. Tertio mulieres peccāt locutiōeꝑturiēdo. qn̄ ſentiūt dolores partꝰ. dicūtmulta ꝟba vana indiſcreta. tn̄ deberētrecurrere ad xp̄m dicēdo Ih̓s. et ad virginēMariā ſine dolore peꝑit. ad ſanctos dei.Ip̄e tn̄ aliq̄ maledicūt euā. alie viros. alia dicit. O ſi euadā nunqͣꝫ accedo ad virū. ſedꝟgo in peccauit. qꝛ ſine dolore et miſeria peꝑit. Sic̄ radiꝰ ſolis trāſit feneſtrā vitreā ſine ruptura. īmo pulchriorē reddit eaꝫ. Iſa. Germinās germīabit exultabit letabūda laudās. Gl̓a libani data ē ei. decorcarmeli zaron. Iſa. xxxv. Quarto ml̓ierespeccant cogitatiōe nutriendo. Cogitāt em̄. habeo heredē. mōſum dn̄a tn̄ in ma

gno timore dicere deberent. O dn̄e dediſtismihi iſtū filiū. qͥd ſcio qͥd erit de iſto filiomeo. ſi erit malꝰ. talit̓ vt me interficiat. vl̓ faciat aliqd̓ malū vt ſit ſuſpēſus finaliterdānatꝰ. ſꝫ ꝟgo in peccauit. Sciebat em̄ſcpͥturas. qn̄ in ꝑtu ip̄a vidit mirabiliafacta fuerūt cogitabat ſuā paſſionē. dic̄beatꝰ Lucas. Maria aūt ꝯſeruabat oīa verba hec ꝯferēs ī corde ſuo. Lu. ij. Qn̄ vidit puerū ih̓m natū nudū cogitauit in corde ſuodicēs. O ve ſic filiꝰ meꝰ erit nudꝰ ī cruce. Deinde pānis inuoluit cogitans ſic eiꝰ corpus inuolueret̉ ſyndone ī eiꝰ ſepultura. Deinde poſuit in p̄ſepio ī medio duoꝝ aīaliūcogitās ſic ſuſpenderet̉ in medio duoꝝ latronū. Patet ꝟgo maria nullo peccauit. nec cōcipiendo oꝑatiōe nec portādo obmiſſiōe. nec ꝑiēdo locutiōe. nec nutriēdo cogitatōe tn̄ voluit hūiliari ad ẜuādū legē moyſi ac ſi eēt īmd̓a peccatrix vt cetere ml̓ieresRecte dic̄ Bern̄. fuit ſil̓is filio ſuo voluitcircūciſionē reciꝑe ad quā tenebat̉. qꝛ dabat̉ in ſignū peccati. vt ſcindunt̉ aures latroni in ſignū furti. Ita ꝟgo voluit ſeruare iſtālegē ad quā tenebat̉. Dicat̉ practice hicꝓbabilit̓ quō fuit ab ea lex iſta ẜuata. qꝛ ī. xl.die a natiuitate filij ſui vt eſt dies hodiernavenit ad tēplū dn̄i in ſeorſum ſtabāt mulieres generoſe diuites. ſeorſuꝫ ſimplices etpauꝑes. ſeorſuꝫ ꝟgines. Et iſte mos hodiea iudeis ſeruat̉. ꝟgo aūt maria ī ingreſſupli reſpexit cogitās quibꝰ ſe aſſociaret. qꝛ licꝫeſſet generoſa nobilis de genere dauid. tn̄erat pauꝑ ſimplicit̓ induta qꝛ totū pr̄imoniū dedit amore dei totū auꝝ qd̓ ſibi obtulerūt reges oriētis. volebat viuere manibꝰꝓprijs. ſi iūgeret ſe ml̓ieribꝰ diuitibꝰ potuiſſēt ſibi dicere. Uadatꝭ ad locū vr̄m. Bn̄dictꝰ deꝰ vxor vniꝰ pauꝑiſ carpētarij vult ſe nob̓ſociare ⁊c̄. Si ꝟ̓ginibꝰ. lꝫ fuiſſꝫ ꝟgo dixiſſent ſibi. vos hētis viꝝ filiū venitis nobiſcū. vn̄ ⁊c̄. poſuit ſe ſimplicibꝰpauꝑibꝰ ml̓ieribꝰ. Et fuit cōpleta q̄dā ꝓph̓iaquā p̄dixit ſpūſſanctꝰ os ſalomonis dicēsSicut liliū inter ſpinas. ſic amica mea. ſupple eſt inter filias. Can̄. ij. Habemꝰ exēplūhūilitatis. tn̄ qͥlibet ſe ingerit qꝛ qͥlibetvult eſſe ī capite ī cōuiuijs ⁊c̄. Et ꝟgo maria regina ꝑadiſi poſuit ſe retro. Ideo dixitMaria. Quia reſpexit hūilitatē ancille ſue⁊c̄. dicit charitatē nec virginitateꝫ. Ecceem̄ ex hoc beatā me dicent oms generatiōes