De ſancto Stephano
nō eſt ad mortē .ſ. tanqͣꝫ terminū ad queꝫ. ſedbn̄ ꝑ quē. qꝛ ꝑ illā erat venturꝰ. ſꝫ ꝓ gl̓ia dei.vt glorificet̉ filiꝰ dei ꝑ eam. Ioh̓. xj. In partu ꝟ̓ginis em̄ ml̓ta miracula debebāt ꝯtingere in gl̓iā dei. Dicat̉ pͥmū de claritate noctisſecūdū de apparitione angeloꝝ ad paſtores.tertiū de cantū ip̄oꝝ. de gl̓ia ī excelſis deo. qͣrtū de adoratiōe bouis et aſini. Ideo Iſa. ix.Paruulꝰ natꝰ ē nobis. ⁊ filiꝰ datꝰ eſt nob̓ ⁊c̄.Nota de miraculis ꝓpter miracula natiuitatis. Hec gͦ ſciēs ꝟgo maria vehemēter expectabat ſingula videre. ⁊ poterat dicere. Ueniat qͥ mittendꝰ ē ⁊ ip̄e erit expectatio gentiūGen̄. xlix. ¶ Moralit̓. iſta qͥnqꝫ mirabilia debemꝰ nos expectare q̄ ventura ſunt in partucorꝑis qn̄ ꝑ mortē parit bonū ſpm̄. qꝛ al̓s niſi ſit bonꝰ filiꝰ nō fiūt iſta mirabilia. Primoem̄ in partu bonorū qn̄ aīa exit de corꝑe permortē. nox pn̄tis vite q̄ nox d̓r reſpectu dieigl̓ie clareſcit. et aīa dic̄. Nox p̄ceſſit. dies aūtappropinqͣbit. ad Ro. xiij. Scd̓o qn̄ angelimittunt̉ ad eam. Anima em̄ bona qn̄ egreditur de corꝑe nō inuenit ſe ſolā ſꝫ aſſociatamangelis bonis. mala aūt malis angelis aſſociat̉. Tertio angeli cantādo ducūt eā ad gloriā vt ſponſa ducit̉ ad eccleſiā. Factū eſt vtmoreret̉ mēdicus. ⁊ portaret̉ ab angelis ī ſinū Abrahe Lu. xvj. Quarto qꝛ beſtie .ſ. infernales in aere exiſtētes faciūt reuerētiā ī trāſitu fugiētes. Quīto de leticia ⁊ gaudio qd̓ fitin plateis vel ordinibꝰ angelorū. Quia gaudiū eſt ī celis angelis dei ſuꝑ vno peccatorepnīam agēte. Luc̄. xv. Multo magis eſt eisgaudiū de ſancto pnīam cōplente. Uidet̉ gͦvobis ſi ille partus debet ardēter deſiderariquēadmodū domicella expectat ⁊ deſideratgloriā nuptiarū. que nihil eſt reſpectu illiusgl̓ie ⁊ honoris. Ideo dicit de his omībꝰ Qd̓Hec. ſupple miracula recordatꝰ ſum. ⁊ effudiin me animā meā. Ecce partus. qm̄ tranſibo in locū tabernaculi admirabilis vſqꝫ addomū dei. Psͣ. xlj.¶ Sermonē ſecūdum vigilie natiuitatisxp̄i quere in parte hyemali de tēpore.¶ De ſancto Stephano.Iſputantes cumStephano non poterant reſiſtereſapientie et ſpiritui qui loquebaturAct̉. vj. Inter oēs alias ꝓmiſſiōes magnaset mirabiles qͣs xp̄s fecit apl̓is et diſcipulisſingularis fuit illa. Ego dabo vobis os ⁊ ſa
pientiā cui nō poterūt reſiſtere ⁊ ꝯͣdicere omnes aduerſarij vr̄i. Luc̄. xxj. Nota. Ego dabo vob̓ eloquentiā ad loquēdum p̄dicandū⁊ diſputandū. ⁊ dabo vobis ſapīaꝫ .ſ. ꝑ infuſionē. Rō huiꝰ ꝓmiſſiōis fuit qꝛ volebat eosmittere ꝑ mūdū ad p̄dicandū. iō fuit neceſſaria iſta ꝓmiſſio. maxīe ſi vultis cogitare defectꝰ apl̓oꝝ xp̄i ⁊ diſcipulorū. qꝛ erant rudespiſcatores ⁊ ſine eloq̄ntia. Iā ſcitis ꝙ ꝑ malam locutionē homo ꝑdit ius ſuuꝫ. Deficiebant autē in ſcientia intellectuali. qꝛ nunqͣꝫſtuduerāt logicā philoſophiā theologicā ⁊c̄.et habebant diſputare etiā ꝯͣ pͥncipia philoſophie cū magnis philoſophis. Ecce ratioquare eis ꝓmiſit dicens. Ego dabo vobisos. id eſt eloquētiā in ore. cora regibꝰ pͥncipibus ⁊ philoſophis. ne rōnibꝰ vr̄is ⁊ argumētis poſſint reſiſtere. et argumenta ſophiſticaphiloſophoꝝ intelligere. Iſta ꝓmiſſio ī omnibꝰ apoſtolis ⁊ diſcipulis fuit cōpleta. Sꝫſingulariter oſtendit thema fuiſſe cōpletū inbeato ſtephano. cū dicit̉. Diſputātes cū ſtephano ⁊c̄. Patet thema. Scd̓m verba thematis notaui in beato ſtephano duo ſingularia. ſcꝫ. Primo ex parte iudeorū bellū multum rigoroſum. ibi. Diſputantes cū ſtephano. Secūdo ex parte xp̄i victoria miraculoſa. ibi. ⁊ nō poterāt reſiſtere ſapientie ⁊ ſpiritui qui loquebat̉. ¶ Dico pͥmo ꝙ ẜm verbathematis on̄dit̉ ī beato ſtephano bellū multū rigoroſum. qꝛ de fide catholica. de materia tā alta ⁊ ſubtili. ⁊ tot arguētes ꝯtra vnuꝫreſpōdentē. ſicut p̄lium eſſet rigoroſum ⁊ ꝑiculoſum alicui militi habēti plures ꝯͣ eū preliantes diuerſis generibꝰ armoꝝ loricatꝭ. rigoroſiꝰ ⁊ ꝑiculoſius eſt p̄lium vbi de fide catholica cū inimicis fidei diſputat̉. ⁊ vnꝰ ſolꝰꝯtra multos cū tot argumētis. rōnibus. deductionibꝰ. ⁊ ꝑſuaſionibꝰ. que ſūt lancee. gladij ⁊c̄. Ita fuit de belloſancti ſtephani. quiaip̄e ſolus inuenit ſe in cāpo. et venerūt ad eūmagiſtri ⁊ arabes ⁊ rabini de qͥnqꝫ ſynagogꝭſiue ſtudijs generalibꝰ diſputates ꝯͣ eū. Dic̄textꝰ. Surrexerūt aūt quidā de ſynagoga qͣappellabat̉ libertinoꝝ ⁊ cirenenſiū et alexandrinorū. ⁊ eoꝝ qui erāt a cilicia et aſia diſputantes cū ſtephano. Act̉. vj. Synagoga aūtidem eſt ꝙ cōgregatio doctoꝝ rabinoruꝫ ⁊c̄.¶ Queſtio eſt hic. Certum eſt ꝙ tūc tꝑis qn̄iſte ſynagoge inſurrexerūt ꝯͣ beatū ſtephanūꝙ apl̓i xp̄i ⁊ diſcipuli erant in hierl̓m. Quare ergo ſurrexerūt ꝯͣ ſtephanū et nō ꝯͣ Petrū