In die paraſceues

ſcꝫ p̄teritoꝝ memor ero ac .ſ. ſi eēt d̓ pn̄ti. gͦ ſic̄dixi loqͣmur vt ſi nūc videremꝰ ih̓m xp̄m crucifixū. Ita ⁊ d̓ dolore ꝟ̓ginis marie. Sꝫ ſcitꝭꝙ ꝑſone doloroſe non fit ſalutatio. nec audetqͥs dicere v̓ba gaudij ꝑſone ꝯſtitute in triſticia. Iō nō ſalutabimꝰ eā more ꝯſueto. qꝛ creſcerēt ſibi dolores. diceret qūo dicꝭ Aue. qꝛ īmo ſū plena om̄i merore ⁊ dolore. amaritudine ⁊ miſeria ⁊c̄. Si diceremꝰ. dn̄s tecū. diceret. nec ē dn̄s mecū. qꝛ abſtulerunt eū mihi ⁊crucifixꝰ ē. Si diceremꝰ bn̄dicta. diceret ⁊ qͦmō dicis tu mihi bn̄dicta. qꝛ oēs me maledicūt ⁊ iō nō ſalutabimꝰ eā. Sꝫ ne p̄dicemꝰ ſinedeuotōe. reuertamur ad deū pēdentē ī crucecrucifixū dicēdo. Adoramꝰ te xp̄e ⁊ bn̄dicimꝰtibi. qꝛ ꝑ crucē tuā redemiſti mundū ⁊c̄. Noslegē hēmꝰ ⁊c̄. vtsͣ. Pro aliqͣli ꝟbi ꝓpoſiti declaratōe ⁊ materie introductōe ſciēdū ē ꝙ in ſacra theologia ē tal̓ qō. Utꝝ aliqd̓ aliud opusxp̄i ſufficiēs eēt ad redimendū hūanū genꝰ p̄ter eiꝰ mortē ⁊ an eēt de ncc̄itate moriturꝰ Etiſta qō deſcīdit̉ ꝑ ſcōs doctores theologie ꝑduas ꝯcluſiōes. ¶ Prima ꝯcluſio ē. ſi loquimur ẜm dignitatē ſue diuine ꝑſone. ⁊ ẜm ſanctitatē ſue diuītatis ⁊ hūanitatꝭ dicimꝰ ꝙ qd̓libet opus. qd̓libet tediū. etiā ſine morte ſufficiēs erat ad redimendū genꝰ humanū. Et rōeſt. qꝛ Ih̓s xp̄s inqͣꝫtū deus habebat in oꝑibus ꝟtutē infinitā. Idem etiā ꝓpter ſanctitatem humanitatis intm̄ ꝙ vna or̄o vel lachrima vel gutta ſanguīs p̄ter mortē erat ſufficiens ad redimendū genꝰ humanū habēdo reſpectū ad p̄dicta. Et iſtā ꝯcluſionē intellexitDauid ī pͣs. cxxxviij. qͥ incipit Dn̄e ꝓbaſti me⁊c̄. ibi cum dixit. Confitebor tibi qꝛ terribiliter magnificatꝰ es: mirabilia oꝑa tua. ⁊ anīamea cognoſcet nimis. Loq̄bat̉ dd̓ in ſpū prophetie regi meſſye. ⁊ dicit terribilit̓. ⁊ hͦ ꝓpt̓ infinitū poſſe diuinitatis. ⁊ magnificatꝰ ꝓpt̓ humanitateꝫ. ¶ Scd̓a ꝯcluſio eſt. ꝙ ſi loqͥmurde Ih̓u xp̄o ẜm ordinatōem dei inſertā in lege moyſi ⁊ ꝓphetis. tunc erat neceſſe ꝙ moreret̉. vt mors a morte redimeret̉. qꝛ poſtqͣꝫ homo traditꝰ erat morti ꝓpter pctā hoīs. i. Ade.⁊ poſtqͣꝫ xp̄s liberare volebat genꝰ humanū.neceſſe erat vt moreret̉. Un̄ xp̄s morte ſua aduplici morte nos liberauit. ſcꝫ a morte anīeſpūali ꝑ baptiſmū. ⁊ a morte corꝑis ī fine mūdi poſt reſurrectōem. hͦ reuelauit deꝰ Moyſi in li. Nume. xxxv. qn̄ p̄cepit. ꝙ ſi homicidaa caſu ꝯfugeret in ciuitatē refugij. que erantſex. tres citra iordanē. ⁊ tres vltra iordanem.

⁊ ꝙ ibi expectaret quouſqꝫ moreret̉ ſummꝰ ſacerdos. qͦ mortuo poterat redire libere. In qͦvidet̉ ꝙ dabat̉ occaſio deſiderandi mortē ſūmi pontificis. Dicit tn̄ textꝰ. Manebitqꝫ ibidonec ſacerdos magnꝰ qͥ oleo ſctō vnctus eſtmoriat̉. Num̄. xxxv. ¶ Sed q̄rit̉ qͥs ē iſte homicida. ⁊ q̄ ſunt iſte ciuitates refugij. ⁊ quis ēiſte ſummꝰ ſacerdos. Dicendū ꝙ homicida ēqͥlibet peccator in veteri teſtamento. De quoEzech̓. xviij. d̓r. Anima que peccauerit ipſamoriet̉. ⁊ eſt peccator homicida a caſu et nonvoluntarius. nec a ꝓpoſito. qꝛ ille qͥ facit ſuꝑbiā vel alia pctā. nō intēdit occidere aīam ſuam. qꝛ nemo reſpiciēs ad malū oꝑat̉. Sꝫ peccator hꝫ complacentiā in pctō. vtputa ſuperbia vel alio pctō. ex qͦ pctō ſeqͥtur occaſionaliter mors anīe. Iſte peccator eſt homicida. qꝛpͥncipalē partē hoīs interficit .ſ. aīam. Ergonō pōt intrare ciuitatē hierl̓m illam .ſ. q̄ ſurſum eſt mater noſtra .i. celū. ſed oportet ipſuꝫꝯfugere ad ciuitatē refugij. Quia om̄es iuerunt poſt ꝑactam pnīam ad lymbū. et in ciuitatem hierl̓m ire nō poterāt qͣꝫtumcunqꝫiuſti eſſent. donec ſummꝰ ſacerdos qͥ eſt dn̄snoſter Ih̓s xp̄s moreret̉. De qͦ dd̓ dicit. Tues ſacerdos in eternū ẜm ordinem melchiſedech. Quia celū clauſum fuit. qꝛ Gen̄. iij. d̓rꝙ poſt pctm̄ pͥmi homīs collocauit deꝰ Cherubim flameū gladiū atqꝫ verſatilē ad cuſtodiendā viam ligni vite. Un̄ ſanctꝰ Thomasiij. ꝑte. q. xlix. arti. v. vbi hanc figurā ꝓſeqͥturdicit ad pͥmū. ꝙ pr̄es antiqͥ ꝑ bona oꝑa meruerūt introitū regni celoꝝ ꝑ fidē paſſiōis Ieſu xp̄i. ẜm id ad Hebreos. xj. Sancti ꝑ fidēvicerunt regna. oꝑati ſunt iuſticiam. ꝑ quaꝫetiam a pctō ꝓprio purgabant̉. qͣꝫtū ꝑtinebatad emundatōeꝫ ꝓprie ꝑſone Nō tamē alicuiꝰfides vel iuſticia ſufficiebat ad remouenduꝫimpedimentū. qd̓ erat ꝑ reatuꝫ totiꝰ humanenature. Qd̓ quidē remotū ē ꝑ effuſionē ſanguinis dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i. Ideo ante paſſionē xp̄i nullꝰ intrare vl̓ ingredi poterat regnūceleſte. adipiſcendo .ſ. beatitudineꝫ eternam.que conſiſtit in plena dei fruitiōe. qꝛ xp̄s meruit nobis introītū regni celoꝝ. Hec ille ibideꝫ. Patet gͦ ꝙ abſolute nō erat neceſſariumxp̄m mori. vt dicit pͥma ꝯcluſio. quam etiaꝫdat. b. Tho. in. iij. ꝑte. q. xlv. ar. j. ponit. qͥa homines alio mō liberaſſet. Sed ẜm ſuaꝫ p̄ordinatōem quā ꝑ ꝓphetas exp̄ſſit. ⁊ in lege antiqua ꝑ figuras p̄monſtrauerat. neceſſe eratxp̄m mori vt ſcpͥture implerent̉. Et hͦ ē quod