Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſexta poſt Oculi

bone gentes venite videte hoīem qui dixitmihi omīa quecūqꝫ feci. nūquid ip̄e eſt xp̄s.Exierūt de ciuitate venerūt ad xp̄m. Inhac q̄ſtione ſunt tria ſecreta. Primū ē. Spiritus eſt deꝰ. qͥd ē adorare ī ſpū et ꝟitate. Ad intelligendū nota ē regula ph̓ie veritas eſt adeqͣtio rei ad intellectū. Uerbi gr̄a.qn̄ ſpūs cogitat infinitā xp̄i ſanctitatē puritatē. ex alia ꝑte cogitat grauiſſima pctāip̄e fecit. tūc qn̄ geſtꝰ corꝑis ad extra correſpōdet ſpū di. Dn̄e ſū dignꝰ te reſpicere. vach tot peccata feci ꝯͣ volūtatē vr̄aꝫſanctitatē ⁊c̄. Et ab extra inclinat. hūilitatēon̄dendo ab extra. tūc ꝯcordat ſpū ī corde. Sꝫ qn̄ cor eſt ī taberna. et corpꝰ inclinat eſt ꝟitas. Iſto publicanꝰ orauit deūin ſpū ꝟitate. d. Deꝰ ꝓpiciꝰ eſto mihi pctōri⁊c̄. Iſta rōne d̓r. Hūiliate capita vr̄a d̓oqͣſi dicat eccl̓ia. eſtis digni ip̄m reſpicere.Iſta etiā rōne tegunt̉ in qͣdrageſima imagines. q. d. ſumꝰ digni r̄ſpicere iſtas imagines. Scd̓o adorat̉ deꝰ ī ſpū veritate. pͥmoſpū cogitādo ſuā dn̄ationē. quō creauit corpus aīaꝫ oīa ſūt ſua. ſecus de alijs dn̄is.Scd̓o adorādꝰ ē in veritate. duo genua flectēdo ſibi. dn̄is tꝑalibꝰ ſolū ſiniſtrū. p̄latisdextrū. Iſto dicimꝰ. Flectamꝰ genua. dicit genu. leuate .ſ. ſpm̄ in altū. Id̓o qn̄vultis facere or̄oneꝫ pͥus debetꝭ orare ī ſpūcogitādo debetis loqui. deinde ī ꝟitate reuerētiā corꝑis ab extra. Ecce qͣre d̓t xp̄sPater q̄rit tales adorēt in ſpū veritate. Et ꝯcordat ſcpͥtura di. Uiuo ego dic̄ dominꝰ. qm̄ mihi flectet̉ omne genu. Ro. xiiij.Tertio adorat̉ deꝰ in ſpū veritate. Primoſpū cogitādo ſuā eternitatē. ex alia ꝑte pͥncipiū noſtrum viliſſimū. qꝛ de terra facti.finē qꝛ moriemur. veritate ꝓſternēdo ſe interra. q. d. in terrā reuerſurꝰ ſum moriar.deus eſt in ſua eternitaie. Hoc ſignificat̉ inſua paſſiōe qn̄ d̓r. emiſit ſpm̄. Ibi qͥlibet xp̄ianus ꝓſtrat̉. ideo Dauid dic̄. Uenite adoremꝰ et ꝓcidamꝰ ante deū. ploremꝰ corā dn̄o fecit nos. pͣs. xciiij. Quarto odorat̉ deꝰ inſpū cogitando dei liberalitē dat oīa bonatꝑalia ſpūalia. ab alia ꝑte nr̄as īmūdicias neceſſitates. Et veritate. Ideo leuamꝰmanꝰ noſtras. dextrā bonis ſpūalibꝰ. ſiniſtrā bonis tꝑalibꝰ. Quītꝰ modꝰ orādi deūin ſpū cogitādo miſcd̓iā dei. qꝛ eſſemꝰ ſentētiati ad furcā inferni. filiꝰ dei fuit ita miſericors dixit patri. Pr̄ bn̄dicte ego volo ſo

lus ſuſpēdi toto ppl̓o. Et ex alia ꝑte cogitādo peccata qͥbꝰ data eſt ſnīa. veritate qn̄crux fit ī pectore dicēs. Miſcd̓ia dn̄i plenaeſt terra ex paſſiōe vr̄a. Paulꝰ. Abſit mihi gl̓iari niſi ī cruce dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. Gal̓.vlt. Sextus modꝰ orādi in ſpū tundēdo pectus. cogitādo dei infinitā immēſitatē cogitādo offenſam factā ſibi ex peccatis. Ideoꝑcutit̉ cor qͥnqꝫ digitis. ſic̄ habemꝰ quinqꝫmodos peccādi .ſ. cogitatiōe. locutōne. oꝑe.obmiſſiōe obſtinatōe. qꝛ iſtis modis offendit̉ deꝰ. Secūdū ſecretū dicit. Reliqͥthydriā ⁊c̄. qͣre dimiſit ad lr̄am vt feſtinātiꝰiret ad ciuitatē currēdo. ſꝫ ſpūaliter hydriaerat ſocietas mala mulieris eiꝰ impediebat curſum. dimiſit. Sic ſūt ml̓ti ſocietate familiaritate amore aliquaꝝ ꝑſona impediunt̉ a curſu ꝑadiſi. Dic de qͦlibetſtatū. mulier reliqͥt hydriā ſuā .ſ. malā ſocietatē. Id̓o poeta. Que nocitura tenes ⁊c̄. Tertiū ſecretū. d̓r iuit ad ciuitatemclamādo. Uenite on̄dā vobis hoīem ⁊c̄. vn̄ fuit ꝯtēta de ſua ꝯuerſiōe. ſꝫ voluit cōuertere ꝓxīos. qꝛ totā ciuitatē ꝯuertit. Hic inſtruimur nullꝰ dꝫ eſſe ꝯtētus de ſua ꝯuerſione. ſꝫ dꝫ ire ad ꝯuertendū ꝓximū vt bonamulier deuota dulcit̉ ꝯuertere virū ſuumribaldū. ecōuerſo. frater fratrē. vicinꝰ vici. ſeruꝰ dn̄m. mgr̄ diſcipulū. dn̄a ancillaꝫ.Ecc̄i. xvij. Deꝰ mādauit vnicuiqꝫ de ꝓximoItē apoc̄. vlt̓. Spūs ſpōſa dicūt veni. Et audit dicat veni. Et ſitit veniat bibat.Et vult accipiat aquā vite gratꝭ. No. quōſpūſſanctꝰ dic̄ homī. Ueni ad ꝑadiſum ⁊c̄. Tertia diſputatio fuit inter xp̄m apl̓oshuiliter. qꝛ dixerūt. Rabbi māduca. poſuEerūt aliquā mēſam. Xp̄s aūt noluit comedere. ſed rn̄dit di. Ego cibū habeo māducarequē vos neſcitꝭ. Dicit euāgeliſta diſcipl̓idixerūt ad inuicē .ſ. int̓ ſe. Nūqͥd aliqͥs attulit ei māducare. Xp̄s aūt declarās de ciboloq̄bat̉ ait. Meꝰ cibꝰ ē vt faciā volūtatē eiꝰ miſit me vt ꝑficiā opꝰ eiꝰ ⁊c̄. Hec dicebatꝓpter gētes veniebāt de ciuitate. qn̄ viditgētes cogitauit. oportꝫ me p̄dicare. qꝛ dixit. nolo comedere cibū. ſꝫ dixit habeo aliuꝫcibū māducare .ſ. v̓bū dei. qꝛ in ſolo paneviuit. ſꝫ in omī ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei.Math̓. iiij. No. ieiuno ſtomacho dꝫ fieriſermo. exēplo xp̄i. p̄dicauit illis ciuitateO quō dulciter. remāſit ibi duobꝰ diebus crediderūt ſibi intm̄ qd̓ dicebant mulieri