Sermo. II.

telligatis ꝙ eoꝝ factꝭ vos aſſimiletꝭ. ⁊ iō adꝯtur ſcd̓a doctrīa. cū d̓r. ẜm oꝑa ꝟo eoꝝ nolitefacere. Dicūt em̄ ⁊ nō faciūt. alligāt eī oneragrauia. magnas tallias. ⁊ magnas collectasppl̓o. ⁊ ip̄i nolūt illas portare nec digito mouere. ſꝫ hͦ nō obſtāte eis obedite Sꝫ circa hͦq̄ro duas q̄ſtiones. Prīa ex ꝑte ppl̓i diceretpopulꝰ. Nūqͥd nos erimꝰ ſic oppreſſi ⁊ onerati. qꝛ rectores nos ita cōpͥmunt. ⁊ ip̄i nihil faciunt. Rn̄ſio. ꝙ maiꝰ onus portāt ip̄i qͣꝫ vosUidete qꝛ magnū eſt eoꝝ pōdꝰ. In pͥncipioregiminis eoꝝ ip̄i iurāt bn̄ regere ⁊ adminiſtrare rēpublicā. ſi forte faciūt ꝯtrariū plꝰ peccant qͣꝫ ſi facerēt homicidiū. Et iſtā opīoneꝫtenet ſanctꝰ Tho. Nā fortiꝰ eſt frāgere iuramtūqͣꝫ facere homicidiū. Periuriū em̄ vt dicitſanctꝰ Tho. in qͦtlibeto. jͣ. q. ix. ar. ij. eſt grauiꝰqͣꝫ homicidiū. ⁊ tenet locū ſecūdū pctōꝝ poſtidolatriā. Cuiꝰ rōem beatꝰ Tho. ibi sͣ oſtēditNec immerito qꝛ ꝑiurare nomē dei videt̉ q̄dam diuini noīs denegatio. Un̄ ⁊ apud gentiles iuſiurandū erat honoratiſſimū. vt d̓r inpͥncipio methaphiſice. Et licꝫ ī hͦ md̓o duripuniat̉ homicidiū ꝑiurio. ſecꝰ tn̄ in alio ſecl̓ovt dic̄ ſanctꝰ Tho. ibi ſupra in ſolutōe argumenti in oppoſitū. Nā acriꝰ puniet̉ qͥs frangēdo iuramentū qͣꝫ cōmittēdo homicidiū. Etvide. qꝛ ſi faciēs ꝯͣ ſimplex iuramentū plꝰ peccat qͣꝫ ſi occidat. qͣꝫto plꝰ ſi ꝯtra ſolēne iuram̄tum qd̓ faciūt ip̄i rectores. Et ita ſi poſt iuramentū faciūt oppoſitū .ſ. cōmunitatē defraudando. pecunias recipiēdo. vel indignos ꝓmouendo. ſemꝑ peccāt mortaliter. Et ꝓmitto vobis ꝙ ſi ſcirēt onera qn̄ eligunt̉ fugerētde villa vel ciuitate. Ideo beatꝰ Augꝰ. dicitꝙ quāto in gradu ſuꝑiori tāto verſat̉ in maiori ꝑiculo. Et dico vobis ꝙ ſancti pr̄es tremebant ⁊ timebāt de ſua ſola anima de dando cōpotū deo in die iudicij. Ideo d̓r Sap̄.vj. Horrende ⁊ cito apparebit vobis. quoniam iudiciuꝫ duriſſimū his qͥ p̄ſunt fiet. Exiguo em̄ ꝯcedit̉ miſericordia. potētes autempotēter tormēta patient̉. Nō em̄ ſubtrahet ꝑſonā cuiuſqͣꝫ deꝰ qͥ eſt omniū dn̄ator. nec verebit̉ magnitudinē cuiuſqͣꝫ. qm̄ puſillū ⁊ magnum ip̄e fecit. ⁊ equaliter eſt illi cura de omnibꝰ. Fortioribꝰ autē fortior inſtat cruciatioIdem ad Heb̓. x. Horrendū eſt incidere inmanꝰ dei viuētis. Rememoramini aūt priſtinos dies in qͥbꝰ illuminati. magnū certamenſuſtinuiſtis paſſionū. ⁊ in altero qͥdem opprobrijs ⁊ tribulationibꝰ ſpectaculū facti. in alte

ro aūt ſocij taliter ꝯuerſantiū effecti. Nam etlivinctis cōpaſſi eſtis. ⁊ rapinā bonoꝝ veſtroꝝelcum gaudio ſuſcepiſtis. cognoſcētes vos habere meliorē ⁊ manentē ſub̓am. Nolite itaqꝫamittere ꝯfidentiā veſtrā. q̄ magnam habetremunerationē. Patiētia em̄ vob̓ neceſſariaeſt. vt volunatē dei faciētes reportetis ꝓmiſſionem ⁊c̄. Dicit̉ em̄ iudiciū duriſſimū in graa1du ſuꝑlatiuo. Nam creature iudiciuꝫ dei eſtdurū. quia ibi de operationibus ⁊ cogitatio3nibus habemꝰ reddere computū ⁊ rationeꝫ.Ideo dicit̉ Math̓. xij. Dico autē vobis qm̄Comne verbū ocioſum quod locuti fuerīt ho3mines reddunt rationem in die nouiſſimo.Et verbū ocioſum ẜm Gregoriū eſt qd̓ autratione iuſte neceſſitatis aut intentione pievtilitatis caret. d̓ quo reddet̉ ratio. Sed durius iudicium erit verbū ocioſum cuilibꝫ qͥthabet regimen. vt mulieris quomodo illamdilexit. quomodo filios inſtruxit et ſeruos.qualiter ſoluit ſalariuꝫ ſibi ſeruientibus. durum eſt de ſe ſolo deo reddere rōem. Et qͣꝫtoſunt potentiores. tāto duriſſimū eſt illud iudicium. Iam ergo dixit. Licet mali ſint. ſitiſeis obedientes. Et ideo dicit̉. Omnis aīmapoteſtatibꝰ ſublimioribꝰ ſubdita ſit. ad Roma. xiij. Dicit poteſtatibus. intelligatis eccleſiaſticis vel etiam ſecularibus. Nam dei ordinationi reſiſtit qͥ poteſtati reſiſtit. Sitis gͦobedientes. Diceret aliquiſ. Forte loquiturde bonis. Reſponſio. ꝙ non eſt verum. Naꝫdicit̉ ⁊ hoc. jͣ. Petri. ij. vbi textꝰ. Subiecti igitur eſtote omni humane creature ꝓpter deuꝫſiue regi quaſi p̄cellenti. ſiue ducibꝰ tanqͣꝫ abeo miſſis. ad vindictā maloꝝ. laudē vero bonorum. qꝛ ſic eſt volūtas dei. Ibidem. Serui ſubditi eſtote in omni timore dn̄is. nō tātum bonis ſed etiā diſcolis. ⁊c̄. Et ideo qͣꝫtomagis dꝫ reuerentiā ppl̓s melioribꝰ et bonisimpēdere p̄latis ⁊ rectoribꝰ. ſi etiā infidelibꝰ⁊ diſcolis impēdere tenet̉. vt Petrꝰ ibi sͣ. dic̄.Et populꝰ qn̄ iſta videt nō dꝫ murmurare.ſꝫ eoꝝ laboribꝰ miſereri ¶ Scd̓o q̄ro ſi hi p̄lati ſuis ordinationibꝰ me vellēt remouere adeo aut a gratia dei an ſit faciendum vel abofficio diuino. Nunqͥd teneor obedire. Solutio. In pͥmo caſu non eſt obediendum eisquia obedire oportet magis deo qͣꝫ hominibus. Actuū. v. ꝓpter hͦ fuerūt ſancti martyreſocciſi. qꝛ nolebāt obedire ꝯtra precepta dei.Secūdo dico ꝙ ſi eccleſiaſtici vel officialesvolunt te elongare a diuinis officijs. ſic ꝙ

t 2