Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecūda poſt Reminiſcere

pͥncipio creauit deꝰ celū et terrā. qͣſi dicendo.ego ſum illud pͥncipiū. vn̄ ī pͣs. cix Dixit dn̄sdn̄o meo. in ꝟſu. Tecū pͥncipiū in die virtutꝭtue in ſplēdoribꝰ ſctōꝝ. ex vtero lucifeꝝ genui te. q. d. ī die ꝟtutis tue ē illa dies incarnatōis. paſſionis. reſurrectōis ⁊c̄. tu es illd̓ pͥncipiū. Et vbi cognoſcit̉. ī ſplēdoribꝰ ſcōꝝ. Ecce ſpeculando ſcd̓am ꝑteꝫ. Sed circavidendū ē moraliter ſuꝑ qd̓ dicit. ſumde hoc mūdo. Et vide ſignū ſi hic ē aliqͥs curet emere hoſpitiū. vel ducere vxorē.ſed alio loco mittit vel ad aliā ciuitatē ſuabona. iſte dicet̉ ciuis iſtiꝰ ciuitatis. ſecꝰ ē ſifacit ꝯtrariuꝫ. Ita poteſtis cognoſcere qͥsſit de hoc mūdo vel de alio. Perſone quecurant de hoc mūdo. ſed de meritis ⁊c̄. to qd̓ habēt mittūt in aliū mundū .ſ. mēſaꝫnumularioꝝ. elemoſynas. Tales ſūt aliomūdo. Mēſe numularioꝝ ſunt manꝰ paupe. Et qͥcūqꝫ tal̓ eſt prudēter agit. Et ideo d̓rMat. xix. Uade vende oīa habes. et dapauperibꝰ. habebis theſauꝝ in celo. Et id̓ovos clerici p̄bendā habetis. incarceretꝭpecunias vr̄as. ſed date pauꝑibꝰ. tūc dicet̉tibi. es de hoc mudo. Bn̄dictꝰ eſt qui retenta vite neceſſitate diſtribuit tranſmittitad aliū mundū pecunias. Et ſolū clerici.immo et laici p̄cticare debentdando filijsbonam doctrinā. Et apl̓i dixerunt. Eccenos reliqͥmꝰ oīa ⁊c̄. Mat. xix. Dixit eis xp̄us. eſtis de hoc mūdo. Ioh̓. xv. Sed illistotalit̓ curant de mundo nihil de alio. d̓rUos de mūdo eſtis. mūdo ꝑibitisIdeo. b. Ioh̓es dans optimū ꝯſiliū dicit..Io. ij. Nolite diligere mundū neqꝫ ea īdo ſunt. Non ergo curetis de hoc md̓o.dico cito bn̄ cito erit finis huius mundiQuia ſubdit Iohannes. quia mundus tranſit concupiſcentia eius. Et ita p̄dico frangendo quotidie caput meū. Et hec de ſecūda ꝑte. Tercia excellentia eſt auc̄tas iudicialis. Nam oſtenſa humanitate et diuinitate oſtendit auctoritatē iudicij vniuerſal̓ dicens. Multa habeo de vobis loqui iudicare. ſed qui me miſit verax eſt. et ego que audiui ab eo hec loquor in mūdo. Et non cognouerunt ⁊c̄. Uide hic ſecretū multū ſpeculati morale inſimul. pͥmo dicit loqͥ. poſtdicit iudicare. Quia tenet modū iuſti iudicꝭqui debet p̄cipitareſentētiā. ſed prius debet loqui et tenere colloquiū .i. debet partesaudire et examinare. Etideo prius eſt fiendꝰ

ꝓceſſus dando iuris defenſiones. Iſte ꝓceſſus quotidie fit nobis. Nam quotiēs qͥs bene operatur vel male fit proceſſus. ExemplūSi aliquis eſt hodie qui de mane fecit orationē. et illud dulciter et deuote. Et ideo dicitDauid in pſalmo. cxviij. Quam dulcia faucibꝰ meis eloquia tua: ſuper mel ori meo. Ecce facta oratione iam elapſa eſt. ſed proceſſus vel meritum remanent in ſcriptura videlicet libelli. Item ſi aliquid pauperibus dediſti. cogitando. facto ⁊c̄. Et ideo dicitur adRomanos. ij. ca. Cum em̄ gentes que legeꝫnon habent naturaliter ea que legis ſunt faciunt. huiuſmodi legem non habētes ipſi ſibi ſunt lex. qui oſtendunt opus legis ſcriptūin cordibus ſuis. teſtimonium reddente illisconſcientia ipſorum. et inter ſe inuicem cogitationum accuſantiū aut etiam defendentium in die cuꝫ iudicabit deus occulta homi. Econtra de malis. Nam ſi hodie peccaſti non oraſti ſcriptū eſt in proceſſu. ſiue facto ſiue ore peccaſti. ſiue cogitatione. omniaſcribunt̉. Et ideo dicit Dauid ī pſalmo. cxxxviij. Imperfectum meuꝫ viderunt oculi tui in libro tuo omnes ſcribent̉ ⁊c̄. Ergo videte ꝓceſſum circa hoc quod dicit. Multa habeo de vobis loqui. Sed adhuc dantur nobis defenſiones iuris. que ſunt .ſ. tempus nobis datum ad penitentiam et ad conſilia accipienda. Et durat hec defenſio vſqꝫ ad mortem. et hec ꝓpter benignitatem dei. Nampeccauit maior angelorum et alij angeli. proceſſus ſubito fuit factus ſine datis defenſionibus. immo ſine aliquo momento in continenti. Et ideo habet̉ Luce. x. Uidebā ſathanam ſicut fulgur de celo cadentem. Ecce dedi vobis poteſtatem calcandi ſuꝑ ſerpentesintellige infernales. ſuꝑ omnē ꝟtutē inimici. et nihil vobis nocebit. Ecce qͣliter nobisdefenſiones tp̄s dant̉. qꝛ quot annis vixiſtiin pctō. audiſti ſermones ꝯſilia. Et ſcribitur Sap̄. xij. Tu autem dn̄ator virtutiscum tranquillitate iudicas magna reuerētia diſponis nos ī poſteꝝ poſtqͣꝫ renunciamus defenſiōibꝰ nr̄is nobis datꝭ. aīa exitcorꝑe. feciſti pnīam. xp̄s dicet. videamꝓceſſum. qm̄ anima ipſamet portat ꝯſciētiaꝫet culpam et nequitiaꝫ. dicetur ab omnibꝰvadat ad inferos. tūc dat̉ ſnīa. Et ideo dicitMulta habeo ⁊c̄. Suſcipite iuris defenſiones. nam d̓r ad Roma. ij. Ignoras qm̄ benignitas dei ad pnīam te adducit. ẜm auteꝫ