Sermo .I.
nō loq̄rent̉ cū eis niſi priꝰ alter eis loq̄ret̉. Etdico vobis ꝙ ille qͥ priꝰ loquit̉ ⁊ ſalutat aliuꝫ.ille lucrat̉ tūc meritū ſiue coronā. Iō ieiunemus nō ſolū corā hoībꝰ ſꝫ corā deo. tūc erimꝰꝑfecti ī nr̄o ieiunio. Et cū iſto ieiunio cōcordat epl̓a hodierna cū euāgelio. Dicat̉ quō iudei tꝑe Iſaie ꝓph̓e vt hr̄ Iſa. lviij. c. habebātmagnas tribulatōes ſiccitatū. famis. locuſte⁊ hmōi in hierl̓m. et ꝑ rectores ciuitatis fuitordinatū. vt oēs ieiunarēt certis diebꝰ. ⁊ quāto plꝰ ieiunabant. tāto magꝭ augmētabat̉ tribulatio ꝓpter qd̓ venerūt ad templū: ⁊ orādodicebāt. Quare ieiunauimꝰ ⁊ nō aſpexiſti. humiliauimꝰ anīas nr̄as ⁊ neſciſti .ſ. acceptādo.Et rn̄dit eis deꝰ ꝑ Iſaiā ꝓph̓am. Ecce ī die ieiunij vr̄i inuenit̉ volūtas vr̄a. Nota. nō dicitdei qui p̄cipit remittere ⁊ diligere inimicos.Et om̄s debitores vr̄os repetitꝭ. Ecce ad lites ⁊ ad ꝯtētiōes ieiunatis. ⁊ ꝑcutitis pugnoimpie. Nolite ieiunare ſic̄ vſqꝫ ad hanc diē vtaudiat̉ ī excelſo clamor vr̄. Nunqͥd tale eſt ieiuniū qd̓ elegi. ꝑ diē affligere hoīem aīam ſuāNunqͥd iſtud vocabis ieiuniū ⁊ diē acceptabilē dn̄o. No. debitores dicunt̉ inimici. Ptꝫcū d̓r. Dimitte nobis debita nr̄a ſicut ⁊ nosdimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is .i. inimicis. Repetunt̉ eis debita ꝑ deſideriū vindicte. Sed ieiuniū qd̓ vult ⁊ elegit ē hͦ qd̓ ſequit̉. Diſſoluecolligatōes impietatꝭ. q̄ fiūt dupl̓r. vel ꝑ parētes vel ꝑ valēta ſiue adiutoriū. Et qn̄ d̓r eis ꝙfaciant pacē: dicūt. Nō facerē niſi amici meivel illi d̓ mea valēta ſiue adiutorio facerent.Bonū ē reqͥrere eos ꝙ faciant pacē. al̓s colligate cū deo. Et ſi eis feciſti iuramētū d̓ valēta ſeu adiutorio nō ē ẜuādū. qꝛ ē ꝯͣ charitatē.Iō dicit ī plurali. diſſolue colligatōes. Secūdo ſolue faſciculos depͥmētes .ſ. odiū qd̓ qͥlibet tenet ī corde. Et hͦ ē ieiuniū quod elegitPatet gͦ pͥma ꝑs. Ecce qͣre dicit. Attendite.¶ Dico ſcd̓o ꝙ xp̄s on̄dit. ne iuſticia pnīaliſfiat corā homībꝰ de abūdantia tꝑali. q̄ fit perreſtitutōes ⁊ elemoſynas. Et hoc on̄dit xp̄sin ſcd̓a ꝑte euangelij Mat. vj. cū dicit. Cuꝫfacis elemoſinas noli an̄ te tuba canere ſicuthypocrite faciūt. ⁊ cetera q̄ ſequūt̉ vide ī euāgelio ⁊c̄. vſqꝫ ibi. reddet tibi. Pro declaratōehuiꝰ textꝰ no. quomō antiquitꝰ iudei. rabini ⁊phariſei qui nō curabant de gloria celeſti ſedde gloria temꝑali ⁊ terreſtri. ideo quicqͥd faciebaut totū faciebāt ſolū corā hoībꝰ. Et qn̄debebant dare elemoſynas. pͥmo p̄conizabat̉ ꝑciuitatē ⁊c̄. ⁊ ipſi ſequebant̉ p̄conē vt a popu
lo audirent laudes: dicēdo. O qͣꝫ piꝰ eſt iſte. ⁊ldelectabant̉ in iſtis laudibꝰ. Ecce vana gl̓iaIdeo de ipſis dicit xp̄s. Amē dico vobis. receperūt mercedē ſua. Sic ꝑdit̉ illud magnūſalariū qd̓ deꝰ ꝓmittit ꝑſonis miſcd̓ie: dicendo. Beati miſericordes. qm̄ ipſi miſcd̓iaꝫ cōſequent̉. Mat. v. Qn̄ anima que ex vana gloria fecit elemoſynā vel alia bona venit ad iutdiciū corā xp̄o. ſtatim remittit̉ ipſa ad īfernūādicendo ꝙ iā hic recepit mercedē ſuam. Sidicat̉. gͦ queꝫ modū tenebimꝰ in dādo elemoſynas. Hoc oſtendit xp̄s dicēdo Te aūt faciente elemoſynā. neſciat ſiniſtra tua qͥd faciatdextera tua. Nota hic tres morales expoſitiones. Prima. Manus dicunt̉ diuitie tēꝑales. Rō. qꝛ ſicut manibꝰ facimꝰ omnia operaUn̄ dicit ph̓s. ꝙ manꝰ eſt organū organorūita cū diuitijs hō facit oīa negocia. Manusdextera ē pecunia de bono iuſto ꝯgregata .ſ.de laboribꝰ ꝓprijs vl̓ poſſeſſiōibꝰ acqͥſita Manus ſiniſtra ē pecunia de malo ſiue iniuſte acquiſita vel ꝯgregata .ſ. d̓ furto. vſura. rapinaſymonia. ⁊ ſil̓ibꝰ. Un̄ circa hͦ Salomō. Leua eiꝰ ſub capite meo. ⁊ dextera eiꝰ amplexabitur me. Can̄. ij. De ſiniſtra aūt d̓r fieri reſtitutio. ⁊ de dextra faciēda ē elemoſyna. Ideo dicit. Te aūt faciēte elemoſynā. neſciat ſiniſtratuaqͥd faciat dextera tua ⁊c̄. Ideo do vobisvtile ꝯſiliū. ꝙ in taxia veſtra ſiue burſa faciatis mediū. ⁊ pecunia de bono iuſto ponat̉ invna parte. ⁊ de malo iuſto ponat̉ in alia parte. qꝛ qn̄ ſimul ponit̉ reſtitutio obliuioni traditur. ⁊ ꝑ illud mediū reducit̉ ad memoriam⁊ tūc ſcietis de qua manu facitis elemoſynā⁊ de qua reſtitutōem. Et ẜm iſtū intellectuꝫdicebat Thobias filio ſuo Fili mi de ſubſtātia tua. nō aliena. fac elemoſynā. ⁊ noli auertere faciē tuā ab vllo pauꝑe. ita em̄ fiet vt neca te auertat̉ facies dn̄i. Thob̓. iiij. Scd̓a expoſitio ē ex ꝑte intētiōis dādi elemoſynā. Or̄manꝰ dextra qn̄ intētio eſt recta. Qn̄ elemoſyna datur ſolo amore ⁊ honore dei qͥ nobisfecit tot elemoſynas .ſ. creando. ꝓuidendo. ettheſauro ſui ſanguinis redimēdo. Iſta intentio d̓r manꝰ dextra. Uel cogitando dabo mōiſtam elemoſynā. vt qn̄ ego petam elemoſynam ad portā paradiſi. deꝰ det tibi vnū fruſtū gl̓ie ſue. Iſta ē gͦ intētio recta. Caue gͦ neſiniſtra intentione .ſ. laudis vel vane glorie faciatis elemoſynā. Neſciat ſiniſtra tua .ſ. intētio vane gl̓ie. multa em̄ oꝑa ⁊ magna ꝑdūturſiniſtra intenttōe. Tercia expoſitō. modꝰ dā-
p