Dominica in. lx.
cū tuū vl̓ vicinū tuū volentē peccare. vl̓ ſi iāpeccauit. voca eū ad ꝑtē dulcit̉ dicendo ſibiTalis fama ē de vobis. ideo amore dei corrigatꝭ vos. Ecce h̓ vnguētū ſanatiuū. Auc̄tas.Miſit vbū ſuū ⁊ ſanauit eos. et eripuit eos d̓interitōibꝰ eoꝝ. pͣs. cvj. Nota. Miſit ꝟbū ſuum. qꝛ qͦdlibet v̓bū correctiuū mittit̉ a deo ꝑillū mīſtꝝ ꝑ quē d̓r. Miſit gͦ verbū .ſ. ꝑ os corrigētis. ⁊ ſanauit eos de interitōibꝰ .i. de ꝑiculis mortis. Auiſent̉ hic correctores. ꝙ hͦ vnguentū ponat̉ ad inſtar vnguēti corꝑal̓. qd̓ ponit̉ dupl̓r .ſ. calidū ⁊ ſuauit̉ ⁊c̄. Sic etiā qn̄ aliqͥs ē vulneratꝰ ab aliquo pctō qd̓ credit eē occultū. et tn̄ oēs loquunt̉: dicēdo. O iſte ribal̓dus vel illa meretrix. Tu qͥ vis apponere vnguentū correctōis. calefacias igne charitatꝭnō cū ſuꝑbia: dicendo. Uenite qꝛ ego cognoſco vos. qꝛ frigide poneret̉. nec ꝓficeret. Id̓oih̓s xp̄s dicit ei. Si peccauerit ī te. i. te vidēte. frater tuꝰ. corripe eū inter te ⁊ ip̄m ſolū. ſi teaudierit. lucratꝰ eris fr̄em tuū. Matth̓. xviij.Iſto mō vir dꝫ corrigere vxorē ⁊c̄. Scd̓o ꝙponat̉ ſuauit̉ ⁊ dulcit̉. qꝛ al̓s nō hr̄et patientiā defectꝰ vxoris. nō cū baculo nec aſpere dicēdo. tu putana ⁊c̄. Idem faciat vxor de viroqn̄ ip̄m videbit letū. Idē faciat pr̄ corrigēdofilios. ⁊ amicꝰ amicū. Iō apl̓s. Frēs. ſi preoccupatꝰ fuerit hō ī aliquodelicto. vos qͥ ſpūales eſtis. hmōi inſtruite in ſpū lenitatis. AdGal̓. vj. Sed ſūt aliqͣ vulnera q̄ vnguēto nōpn̄t ſanari. iō ſcindūt̉ a barbitonſoribꝰ. Sicetiā ē de pctīs publicis et notorijs. Iō rectores debēt abſcindere ꝑ ordinatōes ⁊c̄. Ideoapl̓s. Utinā et abſcindant̉ qͥ vos cōturbantad Gal̓. v. Qm̄ ex pctīs notorijs tota cōmunitas ꝯturbat̉ et deſtruit̉. ¶ Dico ſexto ꝙ ꝟbū dei d̓r lumē in doctrinali p̄dicatōe. Ratōqꝛ in factis dei totꝰ mundꝰ eſt tenebroſus deſe. Ph̓i em̄ qui tm̄ credebant ſcire de deo. ſolū ſciuerūt vnā cōcluſionē .ſ. ꝙ vnꝰ eſt deꝰ vnaprima cauſa. vnū pͥmū pͥncipium ſeu motor.Mō plꝰ ſcit de deo vna vetula ſciens Credoin deū. in quo ſunt duodecim ꝯcluſiones fidei catholicę. Et iſta ſciētia vn̄ habet̉ a verbo p̄dicatōis. Ideo verbū dei d̓r lumē. quianullꝰ intellectꝰ creatꝰ poterit ꝑ ſe ſcire ſecretafidei niſi ꝑ reuelatōem. Ideo apl̓s. Fides eſtex auditu. auditꝰ autē ꝑ verbū dei. ad Roma.x. Multi aūt ambulāt in tenebris. qꝛ nō audiuerunt verbū dei. vel qꝛ nō p̄dicat̉ eis verbū dei. ſed Ouidij. virgilij ⁊c̄. Iō gentes ſuntin errore circa agenda et credenda. Verbi gͣ-
tia. Quot hoīes ſunt qui credunt. ꝙ mutuare ad vſurā nō ſit pctm̄ mortale. faciētes rōeꝫNūquid de mea pecunia de qͣ ille ẜuit ſibi ⁊c̄Sed fundamentū ē falſum. Et qd̓ pctm̄ eētſi theſaurariꝰ regis ꝯͣ voluntatē regis diſpenſaret pecunias. Sic xp̄s eſt rex ⁊ dn̄s omniūbonoꝝ cui habemꝰ reddere rōem. Ipſe em̄ p̄cipit ne mutuemꝰ ad vſuraꝫ. ⁊ ne res vendat̉plꝰ rōne dilatōis ſolutōnis. nec minꝰ ꝑ denarijs ꝓmptis. Sil̓r etiā ꝓhibet. ne mutuemꝰſuꝑ poſſeſſiones. et interim recipiamꝰ fructꝰ.Itē ꝓhibet obligatōem volūtatis ꝓpter mutuū. qꝛ vſura eſt. Ecce lumen verbi dei. Iteꝫquot ſunt qͥ credunt ꝙ ſimplex fornicatō nōſit pctm̄. dicēdo. cui facio iniuriā ⁊c̄. Sꝫ cuifit iniuria qͥ cū filia regis ⁊c̄. etiam dato ꝙ ſibiplaceat et tibi. iniuria fit regi. niſi det tibi ī vxorem. Ecce quō verbū euangelice p̄dicationis ad modū lumīs viā agendoꝝ oſtendit. etin ſemitis credendoꝝ dirigit. Ideo ipſe Dauid. Lucerna pedibꝰ meis verbū tuū. ⁊ lumēſemitis meis. p̄s. cxviij. ¶ Dico ſeptimo ꝙ ꝟbū dei eſt cibꝰ in ſpūali or̄one. Et no. hic pulcrā declaratiōeꝫ cōmunē. Uidet̉ ꝙ deꝰ ſuperomnē creaturā dilexit hoīem. A principio eīdeꝰ fecit maximā multitudinē angelorum. qͥſunt ſubſtātie ſpūales. Deinde fecit maximamultitudinē creaturaꝝ corꝑalium. Et deinde fecit hoīem in quo vniuit totum .ſ. creaturam ſpūalē vt aīam. et corꝑalē vt corpꝰ. Angelis aūt ſolū dedit cibum ſpūalē. aīalibus corporalē. Homī aūt dedit cibū duplicē. corporalē ad ſuſtinendū corpꝰ .ſ. panē. vinū. carneset fruciꝰ ⁊c̄. Et ſpūalem. ad ſuſtinendū aīaꝫ .ſ.verbū dei quo anima reficit̉. qꝛ nō in ſolo pane viuit hō. de hoc viuit corpꝰ. ſed in om̄i ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Mat. iiij. Et ideo ſic̄ordinate bis in die reficit̉ corpꝰ cibo corporali. ita bis in die reficienda eſt anima .ſ. de maneorando. dicat̉ modus. Ecce prandiū anīeIdē in ſero. Et ſicut non traditis obliuioniprandiū vel cenā corꝑis. ita nec etiaꝫ debetiſtradere obliuioni prandiū vl̓ cenā aīe. dicendo Pr̄ noſter. ī quo ſunt. vij. petitōes qͣſi. vij.vncie panis regis .ſ. xp̄i. quia ipſe penſauit eūet fecit. Potꝰ eſt aue Maria. Bona ſocietasPater noſter. Aue Maria. Ferculū eſt Credo in deum. in quo ſunt duodecim articl̓i qͥſi duodecim fruſta carnis. Iō d̓r. Inuēti ſūtſermones tui et comedi eos. et factū eſt mihiverbū tuū in gaudiū et leticiam cordis mei.Hiere. xv. Nota inuēti ſunt ẜmones .ſ. orōis