Sermo .I.
ꝑgulā peccauit. Ideꝫ ſi hō peccat corde dubitādo ī fide vl̓ falſe opinādo. vl̓ ꝓximū odiēdo. tūc aīa ligat̉ ꝑ cor. Idē ſi hō peccat māibꝰꝑcutiēdo vl̓ furādo vl̓ tāgēdo. Idē ſi renibꝰ:vbi ē fons luxurie. Idē ſi tybijs vel pedibꝰ. ⁊iō d̓r. Iniqͥtates ſue capiūt impiū. ⁊ funibuspctōꝝ ſuoꝝ qͥſqꝫ ꝯſtringit̉. Prouer. v. Cōſtrigit̉ in aīa ⁊ corꝑe vt dixi. Mō cogitate qͦt cathenis ligant̉ hoīes qͥ peccāt ꝑ totū mūdū. ⁊caput ē ī inferno. ⁊ ſunt cathene infrāgibilesꝟtute creature. qꝛ oēs hoīes mūdi cū p̄cibusnō poſſent mīmā rūpere. Sed qn̄ pctōr hūiliter venit ad ꝯfeſſionē cūppoſito nō redeūdiad pctā. ⁊ abſoluit̉ a ꝯfeſſore. ſubito v̓tute ꝟbi abſolutōis ⁊ diuina ꝟtute oīa vincl̓a ⁊ cathene rūpunt̉. Ecce quō ꝟbū dei eſt gladiusAuc̄tas. Uiuꝰ ē ſermo dei ⁊ efficax. ⁊ penetrabilior om̄i gladio ancipiti. ⁊ ꝑtingēs vſqꝫ addiuiſionē aīe ⁊ ſpūs. ad Heb̓. iiij. No. vſqꝫ addiuiſionē aīe ⁊ ſpūs .ſ. diabolici. Et no. h̓ miraculū de illo ligato. quē ſanctꝰ hō vidit eūtēad ꝯfitendū. quē demones ꝑ cathenas trahētes retrahebāt ne iret ⁊c̄. Iō ſolue cōfitendopctā. Nā ſi aliqͥs vr̄m eēt ab inimicis vinculatꝰ ⁊ cathenatꝰ. libēter iret ad liberatorē ſi reperiret. ¶ Dico tercio. ꝙ vbū ſacerdotis eſttāte ꝟtutis ꝙ aꝑit celū. ⁊ facit venire xp̄m ī hoſtia cū multitudine angeloꝝ ip̄m aſſociantium. qꝛ rex nō vadit ſolꝰ. Nō intelligat̉ ꝙ ī illaaꝑtione celi rūpant̉. ſed d̓r aꝑiri ſic̄ aꝑitur coramico reuelando ſibi ſecretū. Tal̓ em̄ cordisꝯmunicatio d̓r aptio. ſicut d̓r de Dalida ⁊ deſamſone. poſtqͣꝫ ſibi reuelauit ſecretū cordis.Nūc aperuit mihi cor ſuū. Iudicū. xvj. Talimō intelligēda ē aꝑtio celi. Nā deꝰ qui ſecretus eſt in celo cū angelis ⁊ ſanctis. ſubito adv̓bū ſacerdotis deſcēdit. Auc̄tas Gregorij īiiij. dyalogoꝝ. ⁊ de conſe. di. ij. Quis fideliū.ſic dicit. Quis fideliū dubiū habere poſſit inipſa immolationis hora ad ſacerdotis voceꝫcelos aꝑiri. ⁊ in illo Ieſu xp̄i myſterio angelorū choros adeſſe. ⁊ ſumma imis ſociari ⁊c̄.Nota celos aperiri nō corꝑaliter. ſed ſpūaliter. vt dictū eſt. ⁊ xp̄s deſcendit. ⁊ de celo nōrecedit ⁊ tn̄ deſcendit in manibꝰ oīm ſacerdotum ꝯſecrantiū. ⁊ hoc ꝟtute verboꝝ dei q̄ loquit̉ ſacerdos. Modo cogitate hic quō quilibet ſacerdos debet eſſe ſanctꝰ Primo in orene mētiat̉. Nā dicit Ambro. ꝙ verbuꝫ ſacerdotis aūt eſt veꝝ. aut ſacrilegū. Itē non debet blaſphemare nec iurare. tēꝯẜuare manus mūdas a ludo. ab armis. qꝛ ſicut virgo
maria tractat eiꝰ filiū. Tūc em̄ manꝰ ſacerdotis ſunt plene angelis. qͥ tunc cantāt dicētesPanis angelicꝰ panis fit hominū. dat paniscelicꝰ figuris terminū. O res mirabilis. manducat dn̄m pauꝑ ſeruꝰ ⁊ humilis. Item conſeruare debet corpꝰ ſuū munduꝫ a luxuria. qꝛcorpꝰ ſacerdotis eſt ꝓpriū monumentuꝫ xp̄imagis qͣꝫ ſanctū ſepulcꝝ. Iō dicit ſancta ſcriptura. Sacerdotes qui accedūt ad dn̄m ſāctificent̉ ne ꝑcutiat̉ eos. Exo. xix. Nota ne ꝑcutiat eos .ſ. gladio damnatōis eterne. Auiſetur populꝰ ne adoret hoſtiā niſi forma conſecratōis a ſacerdote ꝓlata. qꝛ vſqꝫ ī vltimo ꝟbo nō eſt ibi xp̄s. Sicut ꝟgo Maria nō fuitmr̄ dei niſi in vltima dictōe ꝑfecta. Et tūcgabriel flexis genibꝰ adorauit xp̄m in vtero virginis exiſtentē. Sic nos in hoſtia conſecrata. ¶ Dico quarto. ꝙ verbū dei eſt tyriaca incorꝑali refectōe. Qn̄ em̄ volumꝰ comedere vl̓bibere ne ſimꝰ intoxicati vel efficiamur veneno infecti. verbū dei eſt tyriaca. Dicunt naturales. ꝙ eſt vnus ſerpens ita venenoſus. ꝙ ſimordet ī radice alicuiꝰ arboris. oēs fructꝰ illius arboris ſunt venenati. Iō comedere d̓ illo fructu ſine tyriaca eſſet ꝑiculū. Sic etiaꝫradix oīm ciboꝝ fuit cibꝰ Ade. quē ſerpēs antiquꝰ intoxicauit. ibi ponēs venenū peccati.Ideo exqͦ radix fuit venenata. infecti ſūt ⁊ periculoſi oēs cibi corꝑales. Ideo an̄ ⁊ poſt cibū ſumēda eſt tyriaca ꝟbi dei .ſ. verſus mēſePater nr̄ vel aue Maria. vel ad minꝰ dicereIh̓s. ſi ita ſis guloſus ⁊ feſtinus. ⁊ ita eſt tyriaca. Et ideo dicit ſcpͥtura. Cibos creauit deus ad ꝑcipiendū cū gr̄arūactōe fidelibus. qꝛoīs creatura dei bona. ⁊ nihil reijcienduꝫ qd̓cū gr̄arūactōe ꝑcipit̉. Sanctificat̉ em̄ ꝑ verbū dei ⁊ orōem. j. ad Thim̄. iiij. Iō qn̄cūqꝫ volueritis comedere vl̓ bibere. ponatis tyria cāne diabolꝰ ſubintret ¶ No. miraculū qd̓ narrat Grego. de moniali comedēte lactucaꝫ inorto arrepta a demone. vel de p̄dicatore bibēte in villa. vel de puella tres demones ī corpore habēte ⁊c̄. dixit. ꝙ dū biberet intrauer̄t.qꝛ nō ſignauit ſe. Iō dicit. cibos creauit deꝰ⁊c̄. qꝛ oīs creatura dei bona ē. ſed diabolꝰ intoxicauit. Iō neceſſaria ē tyriaca bn̄dictōis.¶ Dico qͥnto ꝙ verbū dei eſt vnguentū ī fraternali correctōe. Sicut em̄ multe plage corporales curant̉ vnguēto. ſic etiā ꝯͣ plagas ſpūales ⁊ vulnera aīaꝝ ꝓximoꝝ vnguentū mitigatiuū ⁊ ſanatiuū eſt v̓bū fraterne correctōisqd̓ xp̄s optimꝰ phiſicꝰ ꝯfecit Si gͦ vides ami
n