Sermo. VI.
Intrate ꝑ anguſtā portā. qꝛ lata ē porta ⁊ ſpacioſa via q̄ ducit ad ꝑditōeꝫ. Arta autē ⁊ ſtricta q̄ ducit ad vitā. ⁊ pauci inueniūt eā. Pauciores qͥ inuētā teneāt. Pauciſſimi qͥ ea ꝑficiant. qͥlibꝫ vult ire ad libitū Anguſta portaꝑadiſi volūtas dei ē. Ad iſtā oꝑtet ſe reſtringereqͥ ꝑadiſū vult intrare. Lata porta ē volūtasꝓpria. Arta via q̄ ducit ad vitā ē afflictō pnīalis. Uia ſpacioſa inferni ꝯuerſatio mūdanal̓bn̄ comedere. bn̄ bibere. luxuriari. delectari.vindicare ſe de iniurijs ⁊c̄. pauci ſunt electi.Hec ꝯꝑatio maxīe apparebit ī die iudicij. qn̄electi videbunt̉ ad dexterā xp̄i iudicis pauciDe hͦ pph̓a Iſa. ponit duas ſil̓itudīes: dicēs.Quō ſi pauce oliue q̄ remāſer̄t excutiāt̉ ex olea. ⁊ racemi cū fuerit finita vindemia. Hi leuabūt vocē ſuā atqꝫ laudabūt nomē dn̄i Iſa.xxiiij. Dicit h̓ Lyra. pꝰ excuſſionē oliuaꝝ ⁊ vīdemiationū pauce remanēt oliue. pauci racemi. Sic ī iudicio paucierūt electi ī ꝯꝑatōne. Ecce quō intelligit̉. ml̓ti ſūt vocati. pauciꝟo electi. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ v̓bū thematꝭ hꝫ diſficultatē ꝑ argumētatōꝫ naturalē. dicit thēamulti ſūt ⁊c̄. mō ē rō natural̓ difficultatꝭ q̄ declarat̉ ꝑ regulā ph̓ie. d. Quelibet res oꝑat̉ naturalit̓ ꝑ ſuā ꝟtutē ⁊ ꝑfectōeꝫ. Et licꝫ regl̓a ſitclara. tn̄ ad magꝭ declarandū do duas ſil̓itudines. pͥma ī ſole qͥ hꝫ plꝰ de claritate. iō plꝰ illuminat. ſcd̓a ī igne qͥ hꝫ ꝟtutē calefactiuā etilluminatiuā. qꝛ quāto maior eſt ignis. tātomagꝭ calefacit ⁊ illuminat. mō cū deꝰ ſit infinite potētie ⁊ ꝟtutꝭ ⁊ miẜicors. Dauid. Apd̓dn̄m miſcd̓ia. ⁊ copioſa apud eū redemptio.pͣs. cxxix. Item. Miſerator ⁊ miẜicors dn̄s:patiens ⁊ multū miſericors. pͣs. cxliiij. Cumgͦ q̄libet res oꝑet̉ naturalit̓ ẜm ſuā virtutē ⁊c̄.Cū gͦ deꝰ ſit infinite miſericordie. debꝫ ſaluare aīas infinitas. Quō ergo ſunt multi vocati. pauci ꝟo electi. cum deberent eſſe infiniti.Pro rn̄ſione notandū. ꝙ deꝰ eſt infinite miſericordie. pietatis ⁊ bonitatis. ⁊ vt oēs ſaluarent̉. fecit qͥcqͥd debuit facere. et potuit etiaꝫinfinite. Quare gͦ nō oēs ſaluant̉. qꝛ nō om̄esvolūt ſaluari. īmo pauci ſunt qͥ volūt reciꝑeſuā ſaluatōem. No. ſil̓itudinē de rege qͥ abundantiſſime ſoluit p̄ciū redemptōnis ꝓ captiuis qui erant in barbaria. ⁊ parauit naues ⁊galeas vt poſſint ad patriam ſuam redire. qͥtn̄ nolebāt inde exire. Sic in ꝓpoſito dn̄s ieſus xp̄us abundantiſſime ſoluit p̄ciū redemptionis ꝓ omnibꝰ hominibꝰ. etiaꝫ ſi eſſent infiniti homines ⁊ parauit naues .ſ. innocentie
baptiſmalis. penitentie ſacramentalis. obedientie general̓ Sed gētes nolūt exire de captiuitate. qm̄ iudei nolunt exire de carcereMoyſi. nec agareni de carcere machometi.nec ſuꝑbi de carcere ſuꝑbie. et ſic de alijs. Iōſi nō ſaluant̉ eſt culpa gentiū. ⁊ non dei. quianō vult cogere libeꝝ arbitriū. ſed inducit ⁊ cōſulit. Hoc bonū eſt ⁊ acceptū corā ſaluatorenoſtro deo. qͥ vult oēs homines ſaluos fieri.⁊ ad agnitōem veritatꝭ venire. qͥ dedit redēptionē ſemetip̄m ꝓ omnibꝰ. jͣ. ad Thim̄. ij.¶ Dico tercio ꝙ v̓bū thematꝭ hꝫ difficultate ꝑ p̄deſtinatiōeꝫ eternalē. Regula ē theologoꝝ. ꝙ diuina p̄deſtinatio eſt fundamentū ⁊pͥmū pͥncipiū ſaluatōis hoīm. intm̄ ꝙ nulluspōt ſaluari niſi eternaliter fuerit p̄deſtinatꝰ.Si gͦ pauci ſunt illi qͥ ſaluant̉ oportet etiamdicere ꝙ pauci ſunt p̄deſtinati. Si gͦ deꝰ p̄deſtinauit paucos. qͣre nō p̄deſtinauit multosaut oēs An̄qͣꝫ em̄ fuiſſent pctā iā deꝰ paucoselegit. Ꝙ aūt p̄deſtinatio ſit fundamentū ſaluatōis. Auc̄tas. Quos p̄deſtinauit glo. eternaliter. hos ⁊ vocauit .ſ. ꝑ p̄dicatiōes ſuas .ſ.apoſtoloꝝ. ⁊ alioꝝ. Et quos vocauit. hos etiuſtificauit .ſ. ꝑ pnīam. qͦs aūt iuſtificauit: illos ⁊ magnificauit .ſ. ꝑ ſaluatōem. ad Roma.viij. Itē alia auc̄tas. Elegit nos an̄ mūdi cōſtitutōeꝫ. vt eſſemꝰ ſctī ⁊ īmaculati ī cōſpectueiꝰ in caritate. qͥ p̄deſtinauit nos ī adoptōemfilioꝝ. ad Epheẜ. j. Quare gͦ deꝰ nō elegit ſeup̄deſtinauit oēs. videt̉ ꝙ nō fuerit liberalis īeligēdo ſeu p̄deſtinādo. Modo qꝛ iſta materia eſt multū ſubtilis. oportet rn̄dere ꝑ vnamſil̓itudinē talē. Semel in quadā ciuitate fuit inuēta vna magna ꝯgregatio ſeu multitudo latronū. qͥ ꝑ curiā capti ⁊ ſentētiati om̄esducebant̉ ad furcā. ⁊ dum irent rex intrauitꝑ ciuitatem. Qui vidēs eos dixit. Quid eſt hͦEt fuit ſibi dictū. ꝙ om̄s erant latrones iamad ſuſpendiū ſentētiati. Rex autē reſpicienseos: peꝑcit aliqͥbꝰ de illis. ⁊ recepit illos in ſuos. Deinde fuit ſupplicatū regi. ꝙ ꝑceret etiāalijs. Reſpondit rex ꝙ ipſos nō traheret adſe ſicut alios receꝑat. ſed placeret ſibi ꝙ eētſoluti. et ſi vellent fugere: fugerent. Qui ſoluti noluerunt fugere. et ideo fuerunt ſuſpenſi.Sic in ꝓpoſito. ſciatis ꝙ quicqͥd in hͦ mūdoeuenit. ⁊ q̄cūqꝫ eueniūt oīa pn̄tia deo fuerūt.nec in aliqͦ euentū creuit ſua ſcīa. qꝛ inuariabilis ē. Et videbat ꝙ oēs hūane creature naturalit̓ ibāt ad furcā īferni. qꝛ naturalit̓ nullꝰibat ad ꝑadiſuꝫ. de qͥbꝰ elegit aliqͦs ad ſe tra-