Sermo. III.
cidas. Tercio ſi nō vis vxorē tuā tāgi ab alionō tangas vxorē alteriꝰ. Quarto ſi nō vis depredari nō furtū facias. Quinto ſi nō vis diffamari nō falſum teſtimoniuꝫ dices. Sextoſi nō vis in aliqͦ dānificari nulli damnū inferas. Septimo ſi nō vis vt vxorē tuam aliqͥscōcupiſcat nō concupiſcas vxorē ꝓximi tui.Hec ē charitas general̓ dei ⁊ ꝓximi. Id̓o dicit xp̄us de pace dei ⁊ ꝓximi. Pacē relinqͦ vobis: pacē meā do vobis ⁊c̄. Ioh̓. xiiij. DauidPax multa diligentibꝰ legē tuā: ⁊ nō ē ill̓ ſcādalum pſalmo. cxviij. Quia in dilectōne deiet proximi vniuerſa lex pendet et prophete.Deo gratias.¶ Sermo. iij.r alia uiā reuerſi ſunt in regionē ſuā Mat. ij. Hocpverbū ẜm intellectū hyſtoricū declarat viam reuerſionis triū regū .ſ. ꝑ aliā viam reuerſi ſunt in regionē ſuā. ⁊ nō ꝑ illam ꝑquam venerant iuxta diuinā ordinatōem etangeli reuelatiōem: dicētis eis ne redirēt adherodē. Sed iuxta intellectū allegoricum etſpūalē d̓r de nobis qͥd debemꝰ facere .ſ. ire adregionē noſtrā. nō viā ꝑ quā venimꝰ. ſed aliāꝓpter quod oportet declarare tria puncta.¶ Primꝰ qualis eſt terra vel regio noſtra ꝓpria ad quam debemꝰ ire finaliter.¶ Scd̓s qualis eſt via ꝑ quaꝫ poſſemꝰ errare vt caueamus ab ea prudenter.¶ Terciꝰ qualis eſt via ꝑ quā ſine errore ꝑueniamus ad patriam ſecuriter.Quantū ad pͥmuꝫ dico ꝙ gl̓ia celeſtis illa eſtterra ꝓpria ⁊ regio ad quā debemꝰ ire finalit̓.que noſtra eſt triplici ratione ⁊ iure .ſ.¶ Creationis¶ Redemptionis.¶ Legationis.Quantū ad pͥmū qͣre creditꝭ ꝙ deꝰ creauit celū nō ꝓ ſe. qꝛ iā habebat habitatōem latā .ſ. ſuam eternitatē. ⁊ veriꝰ d̓r ꝙ celū ⁊ terra ſtant indeo qͣꝫ ꝙ deꝰ ſtat in celo vl̓ in terra. qͥa deꝰ nōindiget ſuſtentamēto. Nec celū creauit ꝓ angel̓ ex neceſſitate. Rō qꝛ cū ſint creature ſpūales nō indigēt loco corꝑali. ſed ip̄m creauitꝓ nobis qͥ ſumꝰ corꝑales. ideo indigemꝰ lococorꝑali. gͦ iure creatōis illa regio eſt nr̄a. Auctoritas. Annūciat de ea .ſ. gl̓ia. amico ſuo ꝙpoſſeſſio eꝰ ſit. ⁊ ad eam poſſit aſcēdere. Iobxxxvj. Nota amico ſuo. qꝛ ſolū amici dei intrant ibi. Inimici aūt faciūt ſe indignos intrare illud. Et ad eā poſſumꝰ aſcēdere .ſ. ꝑ ſca
lā v̓tutū ⁊ bonoꝝ opeꝝ. Sed ē hic argumentū in oppoſitū. qꝛ dicit Dauid ꝓpheta. Celumceli dn̄o: terrā aūt dedit filijs hoīm. pͣs. cxiij.Celū .i. gl̓ia celi deo. Quō gͦ dabit̉ homī iurecreatōis. Rn̄ſio ꝙ ꝑ eſſentiā ⁊ naturā gl̓ia celi ſoli deo debet̉. qꝛ ſua ē eſſentialit̓ ⁊ naturaliter. terra aūt ꝯpetit hoī. ſed gl̓ia celi cōpetithoī ꝑ amminiſtratiōꝫ diuinalē. Iō dicit. an.nūciat de ea amico ſuo. Scd̓o ē nr̄a iure redēptōis. qꝛ xp̄s ipſam emit nobis magno p̄cio .ſ. ſanguīe ſuo. Nō em̄ ip̄aꝫ emit ꝓ ſe. qꝛ iaꝫerat ſua. ſed ꝓ nobis. qꝛ nullꝰ ſanguis humanus. nec oīa creaturaꝝ factaꝝ ⁊ fiēdaꝝ ſuffeciſſent ad emendū illā gl̓iaꝫ ſolū ad horā vnāSed venit filiꝰ dei qͥ dedit p̄ciū magnū ⁊ ſuꝑabūdans. Iō ſctī qͥ ſūt ī gl̓ia dicūt deo. Redemiſti nos deo ī ſāguine tuo ex oī tribu ⁊ ppl̓o⁊ natiōe. et feciſti nos deo nr̄o regnū ⁊ ſacerdotes. ⁊ regnabimꝰ ſuꝑ terrā viuoꝝ Apoc̄. v.Redemiſti nos. nō dicit emiſti. ſed redemiſtiid ē. iteꝝ emiſti. Dicūt oēs ſctī doctores ꝯcordit̉. ꝙ tāta erat ꝟtꝰ ſanguīs xp̄i. ꝙ minima eiꝰgutta fuiſſet p̄ciū ſufficiēs ⁊ ſuꝑabūdās. Cūgͦ tot guttas effuderat. pͥmo in circūciſiōe ⁊c̄.Ideo nō ſolū emit ſꝫ redemit. Et feciſti nosdeo noſtro regnū ⁊ ſacerdotes. Nota dic̄ regnū ⁊ ſacerdotes. qꝛ oēs qͥ intrant gl̓iam ꝑadiſi ſunt regnū qͣꝫtū ad aīam in qͣ deꝰ regnat.in intellectu ꝑ cognitōem. in memoria ꝑ bn̄ficioꝝ recordatōem. in volūtate ꝑ amorem ⁊deuotōem. Et ſunt ſacerdotes qͣꝫtū ad corpꝰip̄m deo ſacrificando ꝑ pnīam. et ſic exponitglo. Et regnabimꝰ ſuꝑ terrā. nō dicit in terraPatet gͦ ꝙ illa patria eſt noſtra iure redēptionis ¶ Tercio ē nr̄a iure legatōis. qꝛ dn̄s nr̄ih̓s xp̄s in ſuo vltimo teſtamento ipſam nobis dimiſit. Deꝰ fecit duo teſtamēta .ſ. vetꝰ etnouū. In veteri teſtamēto nō dimiſit illamalicui. ſed dimiſit argentū. aurū. panē. vinuꝫcibū ⁊ potū. fructꝰ. ⁊ victoriā inimicoꝝ. Deinde fecit aliud teſtamētū .ſ. nouū morte ip̄ius ꝯfirmatū. Teſtamentū em̄ nouū in morte xp̄i ꝯfirmatū eſt. gͦ ⁊ pͥmū eſt caſſatū. In nouo aūt teſtamēto legauit gl̓iam celeſtē dicēs.Nolite timere puſillꝰ grex. qꝛ ꝯplacuit pr̄i vr̄odare vobis regnū. Luc̄. xij. Nos ſumꝰ puſillireſpectu ſctōꝝ angeloꝝ. Et ne deſꝑemꝰ dic̄ qͦniā ⁊ nos hēbimꝰ regnū d̓i. Iō dic̄ xp̄s. Nolite timere ⁊c̄. Sꝫ ſūt ml̓ti ī md̓o qͥ magꝭ audiunt ⁊ curāt d̓ ꝓmiſſiōibꝰ ve. te. qͣꝫ de ꝓmiſſionibꝰ noui teſta. qꝛ nō curāt de gl̓ia et̓na et futura. ſꝫ de pecunijs. d̓ honoribꝰ. dignitatibꝰ.
h 5