Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. III.

cidas. Tercio ſi vis vxorē tuā tāgi ab alio tangas vxorē alteriꝰ. Quarto ſi vis depredari furtū facias. Quinto ſi vis diffamari falſum teſtimoniuꝫ dices. Sextoſi vis in aliqͦ dānificari nulli damnū inferas. Septimo ſi vis vt vxorē tuam aliqͥscōcupiſcat concupiſcas vxorē ꝓximi tui.Hec ē charitas general̓ dei ꝓximi. Id̓o dicit xp̄us de pace dei ꝓximi. Pacē relinqͦ vobis: pacē meā do vobis ⁊c̄. Ioh̓. xiiij. DauidPax multa diligentibꝰ legē tuā: ē ill̓ ſcādalum pſalmo. cxviij. Quia in dilectōne deiet proximi vniuerſa lex pendet et prophete.Deo gratias. Sermo. iij.r alia uiā reuerſi ſunt in regionē ſuā Mat. ij. Hocpverbū ẜm intellectū hyſtoricū declarat viam reuerſionis triū regū .ſ. aliā viam reuerſi ſunt in regionē ſuā. illamquam venerant iuxta diuinā ordinatōem etangeli reuelatiōem: dicētis eis ne redirēt adherodē. Sed iuxta intellectū allegoricum etſpūalē d̓r de nobis qͥd debemꝰ facere .ſ. ire adregionē noſtrā. viā quā venimꝰ. ſed aliāꝓpter quod oportet declarare tria puncta. Primꝰ qualis eſt terra vel regio noſtrapria ad quam debemꝰ ire finaliter. Scd̓s qualis eſt via quaꝫ poſſemꝰ errare vt caueamus ab ea prudenter. Terciꝰ qualis eſt via quā ſine errore ꝑueniamus ad patriam ſecuriter.Quantū ad pͥmuꝫ dico gl̓ia celeſtis illa eſtterra ꝓpria regio ad quā debemꝰ ire finalit̓.que noſtra eſt triplici ratione iure .ſ. Creationis Redemptionis. Legationis.Quantū ad pͥmū qͣre creditꝭ deꝰ creauit ce ſe. qꝛ habebat habitatōem latā .ſ. ſuam eternitatē. veriꝰ d̓r celū terra ſtant indeo qͣꝫ deꝰ ſtat in celo vl̓ in terra. qͥa deꝰindiget ſuſtentamēto. Nec celū creauit angel̓ ex neceſſitate. qꝛ ſint creature ſpūales indigēt loco corꝑali. ſed ip̄m creauit nobis ſumꝰ corꝑales. ideo indigemꝰ lococorꝑali. iure creatōis illa regio eſt nr̄a. Auctoritas. Annūciat de ea .ſ. gl̓ia. amico ſuopoſſeſſio eꝰ ſit. ad eam poſſit aſcēdere. Iobxxxvj. Nota amico ſuo. qꝛ ſolū amici dei intrant ibi. Inimici aūt faciūt ſe indignos intrare illud. Et ad poſſumꝰ aſcēdere .ſ. ſca

v̓tutū bonoꝝ opeꝝ. Sed ē hic argumen in oppoſitū. qꝛ dicit Dauid ꝓpheta. Celumceli dn̄o: terrā aūt dedit filijs hoīm. pͣs. cxiij.Celū .i. gl̓ia celi deo. Quō dabit̉ homī iurecreatōis. Rn̄ſio eſſentiā naturā gl̓ia celi ſoli deo debet̉. qꝛ ſua ē eſſentialit̓ naturaliter. terra aūt ꝯpetit hoī. ſed gl̓ia celi cōpetithoī amminiſtratiōꝫ diuinalē. dicit. an.nūciat de ea amico ſuo. Scd̓o ē nr̄a iure redēptōis. qꝛ xp̄s ipſam emit nobis magnocio .ſ. ſanguīe ſuo. em̄ ip̄aꝫ emit ſe. qꝛ iaꝫerat ſua. ſed nobis. qꝛ nullꝰ ſanguis humanus. nec oīa creaturaꝝ factaꝝ fiēdaꝝ ſuffeciſſent ad emendū illā gl̓iaꝫ ſolū ad horā vnāSed venit filiꝰ dei dedit p̄ciū magnū ſuꝑabūdans. ſctī ſūt ī gl̓ia dicūt deo. Redemiſti nos deo ī ſāguine tuo ex tribu ppl̓o natiōe. et feciſti nos deo nr̄o regnū ſacerdotes. regnabimꝰ ſuꝑ terrā viuoꝝ Apoc̄. v.Redemiſti nos. dicit emiſti. ſed redemiſtiid ē. iteꝝ emiſti. Dicūt oēs ſctī doctores ꝯcordit̉. tāta erat ꝟtꝰ ſanguīs xp̄i. minima eiꝰgutta fuiſſet p̄ciū ſufficiēs ſuꝑabūdās. tot guttas effuderat. pͥmo in circūciſiōe ⁊c̄.Ideo ſolū emit ſꝫ redemit. Et feciſti nosdeo noſtro regnū ſacerdotes. Nota dic̄ regnū ſacerdotes. qꝛ oēs intrant gl̓iam ꝑadiſi ſunt regnū qͣꝫtū ad aīam in deꝰ regnat.in intellectu cognitōem. in memoria bn̄ficioꝝ recordatōem. in volūtate amoremdeuotōem. Et ſunt ſacerdotes qͣꝫtū ad corpꝰip̄m deo ſacrificando pnīam. et ſic exponitglo. Et regnabimꝰ ſuꝑ terrā. dicit in terraPatet illa patria eſt noſtra iure redēptionis Tercio ē nr̄a iure legatōis. qꝛ dn̄s nr̄ih̓s xp̄s in ſuo vltimo teſtamento ipſam nobis dimiſit. Deꝰ fecit duo teſtamēta .ſ. vetꝰ etnouū. In veteri teſtamēto dimiſit illamalicui. ſed dimiſit argentū. aurū. panē. vinuꝫcibū potū. fructꝰ. victoriā inimicoꝝ. Deinde fecit aliud teſtamētū .ſ. nouū morte ip̄ius ꝯfirmatū. Teſtamentū em̄ nouū in morte xp̄i ꝯfirmatū eſt. pͥmū eſt caſſatū. In nouo aūt teſtamēto legauit gl̓iam celeſtē dicēs.Nolite timere puſillꝰ grex. qꝛ ꝯplacuit pr̄i vr̄odare vobis regnū. Luc̄. xij. Nos ſumꝰ puſillireſpectu ſctōꝝ angeloꝝ. Et ne deſꝑemꝰ dic̄niā nos hēbimꝰ regnū d̓i. dic̄ xp̄s. Nolite timere ⁊c̄. Sꝫ ſūt ml̓ti ī md̓o magꝭ audiunt curāt ꝓmiſſiōibꝰ ve. te. qͣꝫ de ꝓmiſſionibꝰ noui teſta. qꝛ curāt de gl̓ia et̓na et futura. ſꝫ de pecunijs. honoribꝰ. dignitatibꝰ.

h 5