Sermo. II.
incātatores pn̄t ꝓferre certa ꝟba ip̄o audiētecapiūt eū. al̓s n̄. Iō qͥd facit ip̄a inſtīctu nat̉ali. qn̄ audit vocē incātatorꝭ. pōit vnā aurē ſuꝑlapidē. ⁊ cū cauda claudit aliā ne audiat ꝟbaincātatorꝭ. ⁊ ſic nō incātat̉ nec capit̉. Dic̄ xp̄sꝙ ita faciamꝰ nos ꝙ habeamꝰ prudētiā ẜpētꝭqn̄ demōes vl̓ alie male ꝑſone volūt nos īcātare vl̓ caꝑe ⁊ īpedire ne vadamꝰ ad ꝑadiſū tētātes nos dicēdo aliqͣ ꝟba ad aureſ corꝑis vl̓cordis. ſic̄ ẜpētes facere debemꝰ. ⁊ ponere aurē dextrā ſuꝑ illū lapidē d̓ qͦ dic̄ paulꝰ. j. Cor̄.x. Petra aūt erat xp̄s. ⁊ claudere aurē ſiniſtrācū cauda .ſ. mortꝭ. qꝛ ſic̄ cauda ē vltima ꝑs ſerpētis. ſic mors ē vltima ꝑs hoīs. vbi gr̄a. Sidiabolꝰ vl̓ aliqͣ mala ꝑſona vult te incātare d̓ſuꝑbia dicēdo. qͣre tu nō incedis ornatꝰ ſicuttal̓ vel aſſociatꝰ. cū ſis d̓ meliori genere magꝭdiues ⁊c̄. ſtatī ponas aurē ī lapide cogitandoquō xp̄s iuit indutꝰ. qꝛ. xxxiij. annis portauiteandē tunicā. ⁊ caudamortꝭ claude aliā aurēſcꝫ ſiniſtrā .ſ. cogitādo qͥd portabis tecū. ⁊ qͥddices deo d̓ vanitate veſtiū ⁊c̄. Ecce qͣre dic̄.Eſtote gͦ ⁊c̄. Idē ſi vult te incantare d̓ auaricia. luxuria. gula. vindicta ⁊c̄. cogita de xp̄o ⁊ī morte qͥd erꝭ ⁊ qͣlis ſnīa dat̉ auaris. luxurioſ⁊c̄. gͦ diſce vbi ſit ſapīa ¶ Scd̓o diſce qͥd ſit ꝟtus. h̓ on̄dit̉ fortitudo ſpūal̓ q̄ notāter d̓r ꝟtꝰ⁊ nō fortitudo. Qm̄ fortitudo ē duplex .ſ. corꝑal̓ ⁊ ſpūal̓. Fortitudo corꝑalis nō ē ꝟtꝰ in qͣdeꝰ ſit q̄rendꝰ. qꝛ aīalia bruta ſūt fortiora hominibꝰ. ꝟbi gr̄a. Fortitudo eſt luctare. ſed vrſus vincet vos. Idē d̓ curſu. ſꝫ vnꝰ equꝰ ſuꝑabit vos. Idē d̓ ſaltū. ſed vnꝰ ceruꝰ ſaltabit pl̓Idē fortitudo ē portare onꝰ. ſꝫ plꝰ portat mulus. Licet gͦ fortitudo corꝑal̓ ſit bona ⁊ ẜuiat qn̄qꝫ. nō tn̄ ē ꝟtꝰ. Sed fortitudo ſpūal̓ ſic̄ ēreſiſtere ⁊ ꝯͣdicere pctīs. iſta ē virtꝰ. nō dimittere bonā ⁊ ſctāꝫ vitā inceptā nec pnīam. iſtaē ꝟtꝰ. Itē tenere ⁊ ẜuare firmit̉ bonas ordīatōes ꝓ vtilitate cōitatꝭ. hͨ eſt ꝟtꝰ ſpūal̓ de qͣ hꝫhō gl̓iari ⁊ ſe app̄ciare. ⁊ nō d̓ fortitudine corꝑali q̄ ē cōis hoībꝰ ⁊ iumētꝭ. De iſta fortitudine corꝑali nō ſe app̄ciabat̉ dauid. licet eēt fortiſſimꝰ. qꝛ adhuc puer. xvj. annoꝝ qn̄ cuſtodiebat onēs pr̄is ſui ⁊ ad eos veniebat leo vl̓ vrſus. dauid auferebat ab eis p̄dā et occidebateos. vt pꝫ. jͣ. Re. xvij. Nā leonē ⁊ vrſuꝫ int̓feciego ẜuꝰ tuꝰ. Sed gl̓iabat̉ de fortitudine ſpūali. de qͣ dicebat deo. Fortitudinē meā ad tecuſtodiā .ſ. reſiſtēdo ⁊ ꝯͣdicēdo pctīs. qꝛ deꝰ ſuſceptor meꝰ es. pͣs. lviij. Id̓o ſanctꝰ paulꝰ pronobis orādo dicebat. Det vobis deꝰ ẜm di-
euitias gl̓ie ſue v̓tutē .ſ. fortitudinis ſpūal̓ coraroborari ꝑ ſpiſcm̄ eiꝰ in interiori homīe. adEph̓. iij. ¶ Tercio diſce vbi ſit intellectus.Ecce iuſticia iudicial̓ ſiue intellectual̓ q̄ ꝑtiqͥSnet ad iudices. Diceret aliqͥs. impropͥe loquiItur ꝙ virtꝰ iuſticie dicat̉ intellectꝰ. Rn̄ſio ꝙ hͦnotāter dicit ad oſtēdēdū iudicibꝰ ꝙ iuſticiaZnō ē fiēda ẜm ſenſualitatē. ſꝫ rōnabilit̓ ꝑ ītellectū. ꝟbi gr̄a. Si litigāt corā iudice diues ⁊pauꝑ. diues ꝓmittit iudici pecunias ⁊c̄. pauper ꝟo plorat. Si iudex vult iudicare ẜm ſenſum viſus. qꝛ videt diuitē ꝓmittentē ſibi ⁊c̄.pauperē flentē nō bn̄ iudicabit. Sed ꝑ intellectū examinata priꝰ cā dꝫ dare iuſticiā ꝓ illoqui habet bonū ius ſiue ſit diues ſiue paup.Itē nō dꝫ ſenſu auditꝰ iudicare. ꝟbi gr̄a. Sinobilis. baro. miles. ⁊ ruſticꝰ litigant corā iudice. ⁊ nobilis loqͥtur ꝯminādo ⁊c̄. iudex nōdꝫ iudicare ẜm aures. ſed ꝑ intellectū dandoiuſticiā rectā et ſnīam ꝓ illo qͥ hꝫ ius rectū. etnihil dꝫ timere. Itē nec ſenſu tactꝰ. ꝟbi gr̄a.ſi ꝯſanguineꝰ iudicis litigat corā eo cū extraneo vel iudeo vbi pr̄ vel frater vel ꝯſāguineꝰtangāt iudicē in carne vel ſanguine. nō dꝫ iudicare ẜm tactū. ſed ꝑ intellectū ⁊ rōem. qm̄iudex ī iudicio non dꝫ cognoſcere nec pr̄emrec matrē nec fr̄eꝫ nec amicū. ſꝫ extra iudiciūiciat eis bonū feſtū. Itē nec ſenſu olfactus.¶ Nota ꝙ legit̉ in talmuth de illo falſo meſī bartoſmā incantatore qͥ dicebat ſe ꝑ odotū iudicare qͥs eſſet bonꝰ vl̓ malus. quē iuei voluerūt ꝓbare. ⁊ clauẜ ſibi ocul̓ ſtatuer̄tcorā eo duos hoīes. ⁊ vnꝰ erat bonꝰ ⁊ aliꝰ prauus ⁊ malꝰ. Qui male ſentētiauit. iō fuit male ſentētiatꝰ. Itē nec ſenſu guſtꝰ. ſꝓpt̓ ꝯuiuiavel dona vel encenia. Dic de illo rege cui fuit pn̄tata pulcra anguilla. ⁊ qꝛ ſapuit ſibi. dedit ſnīaꝫ ꝓ illo qͥ pn̄tauerat ſibi anguillā. Cūautē cancellariꝰ ꝯͣdiceret. qꝛ ꝯͣ iuſticiā. Rn̄ditrex. Uere anguilla ſapuit nob̓. Iō de iudicedicit ſcpͥtura ſctā. Nō ẜm viſionē ocl̓oꝝ iudicabit. neqꝫ ẜm auditū auriū arguet. ſed iudicabit in iuſticia pauꝑes. ⁊ arguet in eqͥtate ꝓmāſuetꝭ terre. Iſa. xj ¶ Quarto diſce vbi ſit lōgiturnitas vite. Ecce h̓ tꝑantia corꝑal̓. Sꝫqͣre vocat eā ſic ⁊ non ꝓprio ſuo noīe. qꝛ ſic̄ iuſticia ex ſua cā d̓r intellectꝰ. ita tꝑantia ex ſuoeffectu. qꝛ dat lōgā vitā. Iō vocat̉ lōgiturnitas vite. ꝟbi gr̄a. Dent̉ duo hoīes quoꝝ vnꝰſit abſtinēs. ⁊ alt̓ guloſus. naturalit̓ ml̓to ampliꝰ viuet abſtinēs. Dicūt medici ꝙ pl̓es int̓ficit cibꝰ qͣꝫ gladiꝰ. Cū tn̄ moriant̉ tot in p̄lijs
t in p̄lijsb 4
pſj