In uigilia Epiphanie domini
Gen̄. xxxviij. Ergo Iacob iaꝫ intelligebat ꝙfiliꝰ erat ī inferno. Ecce ſpeꝫ antiqͦꝝ tꝑe legisveteris. Iō dicebat ſctūs Iob. In ꝓfūdiſſimū infernū deſcēdēt oīa mea. Iob. xvij. Nōloq̄bat̉ d̓ inferno dānatoꝝ. ſꝫ d̓ limbo pr̄m ſāctoꝝ. qͥ d̓r ꝓfundiſſimꝰ reſpectu celi ⁊ elementoꝝ. Deinde deꝰ mutauit ſpeꝫ hoīm qn̄ deditlegē ſcpͥture. qꝛ tūc dedit eis ſpeꝫ vite et̓ne ꝓhereditate. Qꝛ lex moyſi nō ꝓmittebat ꝑſonis ſctīs ⁊ deuotis niſi bona terrena ⁊ tꝑaliahꝰ mūdi. Leuit̓. xxvj. Si ī p̄ceptis meis ambulaueritꝭ. dabo vob̓ pluuias tꝑibꝰ ſuis ⁊ terra gignet germē ſuū. ⁊ pomis arbores replebūt̉. Ibidē. dabo pacē ī finibꝰ vr̄is. dormietꝭ⁊ nō ſit qͥ exterreat. Ibidē. Comedetis panēvr̄m ī ſaturitate ⁊c̄. Uide ibi totum capl̓m ⁊multū pulcꝝ. Iō dicebat Iſaias ppl̓o iſrl̓ ī ꝑſona dei. Si volueritꝭ et audieritꝭ me. bonaterre comedetis. Iſa. j. De hͦ. ſ. Tho. pͥma ſecūde. q. xcix. ar. vj. plene determīat ⁊ rōem dicti aſſignat. Deinde venit filiꝰ dei ī carne humana. et dedit legē gr̄e. ⁊ eleuauit ſpeꝫ hoīmin altū .ſ. hereditatꝭ vite eterne. Quia mō boni qͥ tenēt ſcāꝫ vitā et iuſtā. iā nō ſpectāt vitāinfernalē nec tꝑalē. ſed ſpectāt vitā eternam.Exaltari oꝑtet filiū hoīs vt oīs qͥ credit ī eūnō ꝑeat. ſꝫ habeat vitā eternā. Ioh̓. iij. Propter hͦ dic̄ thema ꝓpoſituꝫ Heredes ſumꝰ ẜmſpem .ſ. legis gr̄e vite eterne. Ptꝫ thema. Prodictoꝝ intelligētia nota. ꝙ lex diuīa diſtīguitur ī veterē ⁊ nouā. nō ſic̄ in ſpēs oīno diuerſas. ſed ſic̄ in imꝑfectū ⁊ ꝑfectū in eadē ſpecievt dicit .ſ. Tho. pͥma ſcd̓e. q. xcj. ar. v. ⁊. q. xvij.ar. j. Lex vetꝰ erat bona. qꝛ repͥmebat ꝯcupiſcentias. ⁊ ꝯſonabat rōni. ſꝫ erat imꝑfecta. vtdic̄ .ſ. Tho. pͥma ſcd̓e. q. xcviij. ar. j. nec ꝯferebat gr̄am. qꝛ hͦ xp̄o reſeruabat̉. fuit a deo. Etaſſimilat̉ puero vt imꝑfecta. ſed lex noua viro aſſimilat̉ vt ꝑfecta. vt dicit ſan. Tho. pͥmaſcd̓e. q. xcj. ar. v. et. q. xcix. arti. vj. Et lex nouapͥncipaliter ꝓmittit ſpūalia. ⁊ ordinat actꝰ etiam interiores. et ē lex amoris. ideo ē ꝑfectiorlege veteri. q̄ habet oppoſita. vt dicit .ſ. Tho.pͥma ſcd̓e. q. xcj. ar. v. ⁊. q. xcix. ar. vj. Inuenioꝙ quattuor ꝯditōes ꝑſonaꝝ pn̄t hr̄e ſpeꝫ certam hereditatis vite eterne. ẜm ꝙ in hͦ mundo aliqͥ ꝯſequunt̉ hereditatem.Primo filij et filie legitime generati.¶ Scd̓o parentes ſanguine ꝓpinqui.¶ Tercio amici cordialiter amati.¶ Quarto pauꝑes ab oībꝰ bonis ſeꝑati.Et nō inuenio pl̓es. gͦ heredes ſumus ⁊c̄.
¶ Dico pͥmo ꝙ ī hͦ mūdo ꝯſequūt̉ hereditatē filij vl̓ filie legitime generati. Hoc ē claꝝ ⁊ẜm rōem naturalē et iura imꝑialia ⁊ pōtificalia et etiā theologicalia. Legit̉ ad Gal̓. iiij. deqͦdā puero de qͦ erat magna q̄ſtio ſi debebathr̄e hereditatē pr̄is vl̓ nō. Quidā dicebāt ꝙſic. qͥdā ꝙ nō. Queſtio venit ad apl̓m pauluꝫlegiſtā et canoniſtā. ⁊ ꝯpromiſerūt in eū. Quinon curauit de aliqͦ alio. niſi ſcire ſi ille puererat legitimus. Quo ſcito ſtatim dedit ſnīaꝫdicēs. Itaqꝫ iā nō ē ſeruꝰ ſꝫ filiꝰ. qꝛ ſi filiꝰ et heres ꝑ deū. ad Gal̓. iiij. Mō videamꝰ qͥ ſunt filij legitimi dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i. Dico ꝙ ſolū pueri nouit̉ baptizati. qꝛ licet nos fuerimꝰ eiꝰ filij. tn̄ ex pctīs nr̄is facti ſumꝰ eiꝰ inimici. filij legitimi ſunt. qn̄ ſunt geniti de viro ⁊ vxore legitima. Hoc mō xp̄s ſpōſus de eccl̓ia vxoreſua et ſpōſa legitima generat filios ⁊ filias inbaptiſmo. Ioh̓. j. Dedit eis poteſtateꝫ filiosdei fieri. his qͥ credūt ī noīe eiꝰ. qͥ nō ex ſāguinibꝰ .i. ſemībus patris et matris. neqꝫ ex voluntate carnis .i. mulieris. neqꝫ ex voluntateviri. ſed ex deo nati ſunt. Ecce qͥ ſunt filij deilegitimi. Ergo certū eſt ꝙ erunt heredes vite eterne ſi decedant an̄qͣꝫ peccent mortalit̓.filij legitimi abſqꝫ queſtione et contradictione intrāt domū patris. q. d. illud apl̓i. Spūſſanctꝰ teſtimoniū reddit ſpūi noſtro ꝙ ſumꝰfilij dei. Si aūt filij et heredes. heredes quidē dei. coheredes aūt xp̄i. ad Rom̄. viij. Prodictoꝝ pleniori intelligentia vide. q. lxix. tercie partis Thome doctoris .ſ. in qͣ ponit varios baptiſmi effectus. ſcꝫ ſpiritualē regenerationem. vt patet arti. viij. in corpore articuli. Incorporationē etiā ꝓ effectu baptiſmi ſāctus Tho. aſſignat. ⁊ illuminatōem ſimul ⁊fecundatiōem. vt patet vbi. sͣ. arti. v. De qͥbꝰetiā effectibꝰ notabilit̓ ī. iiij. diſ. iiij. q. ij. determinat. Quare iſti pueri dicunt̉ filij xp̄i legitimi. nunqͥd habꝫ filios illegitimos ſeu baſtardos Dico ꝙ ſic. Deꝰ habet vnā ancillā ſeu captiuā .ſ. carnē ſiue naturā ex qua generat filios ſpurios ſeu baſtardos .ſ. omnes infidelesqui veniunt ꝑ generatōem ſeu naturalē ſiuecarnalē. Ideo iſti nō cōſequunt̉ hereditatē vite eterne. Auctoritas. Abraā duos filios habuit. vnū de ancilla. et aliū de libera. Qui autē de ancilla ẜm carnē natus eſt. ſed qui de libera ꝑ repromiſſionē eſt. Hec autē ꝑ allegoriaꝫ dicta ſunt. ad Gal̓. iiij. Et loquit̉ de xp̄ocū dicit. hec ꝑ allegoriā dicta ſunt. Dominꝰnoſter Ieſus xp̄s habet duos filios. vnum