In feſtocircūciſionis

Memēto cuiꝰ capitꝭ ⁊ cuiꝰ corꝑis ſis mēbrū.Remī ſcere qꝛ erutꝰ de ptāte tenebraꝝ trāſſatus es ī lumē ⁊ regnū. Noli te iteꝝ ſeruituti diaboli ſubijcere. qꝛ p̄ciū tuū ſāguis xp̄i ē. qͥ ꝟitate te iudicabit. qͥ miſcd̓ia te redemit. Ergoexqͦ p̄ciū nr̄e redēptōis ē tā magnū ⁊ tāti valoris. caueamꝰ ne vendamꝰ nos diabolo modico precio (uꝑbie. Suꝑbꝰ vēdit ſe diabolomodico vēto ſuꝑbie ⁊ vanitatꝭ. Auarus vnodenario. Luxurioſus modica delectatione.Guloſus vno cibo vl̓ vna tacea vini. ¶ Adcognoſcēdū quāta ē culpa illiꝰ qͥ peccat mortalit̓. nota hic ꝑabolā de mercatore qͥ emeratmargaritā p̄cioſam. quā cōmiſit vxori ad cuſtodiendū ī panno inuolutā. quā dedit ꝓ folio lactuce. Quilibet nr̄m reputat hāc mulierē fatuā fuiſſe. Sed vtinā nos nō ſimꝰ ī eadēfatuitate. Hic mercator ē xp̄s. Lapis p̄cioſus ſeu margarita ē aīa nr̄a. q̄ plꝰ valet qͣꝫ aliqͥd corꝑale. q̄ ē empta p̄cioſo ſanguīe ih̓u xp̄ijͣ. Petri. j. Nō corruptibilibꝰ auro ⁊ argēto redempti eſtis de vana vr̄a ꝯuerſatōe paternetraditōis .i. vēditōis. ſed p̄cioſo ſanguīe quaſi agni īmaculati xp̄i. Hāc margaritaꝫ pānocarnis inuolutā xp̄s ꝯmiſit mihi ⁊ tibi ⁊ illiMulier trāſiēs portās lactucas vl̓ hmōi eſttētatio. calor eſtatis ē ardēs deſideriū illiꝰ reiꝓ qua peccas mortaliter. tūc tradis diabolomargaritā ꝓ tribꝰ lactucis .ſ. cogitatiōe. locutione ⁊ oꝑatōne. Iō caueatis. Al̓s dicit Dauid. frater nō redimit. qꝛ nullꝰ purus hō poterat redimere. Dicitſan. Tho. iij. ꝑte. q. j. ⁊. ij.ſcd̓m ꝙ nulla pura creatura potuit ſatiſfacere ꝓ natura humana. q. xlix. v. primū. Itē. iij.ſcpͥto. diſ. j. ij. nonū. Sꝫ ſatiſfactio ꝓ tota natura humana debuit fieri ꝑ mortē xp̄i. qꝛ debuit eſſe vniuerſal̓ ⁊ exēplar cuiuſlibꝫ alteriꝰvt. dictiſ. Tho. iij. diſ. ij. capl̓o. iij. ⁊ ī de ꝟitate. q. xxix. vij. ſextum. Un̄ dauid ſubdit. redimet hō .ſ. deꝰ. ⁊ nō dabit deo placatōꝫ aīe ſue.Et ſequit̉ pena. laborabit in eternuꝫ. et viuetadhuc in fineꝫ. quia eternaliter erit in pena.ergo auiſemur ne peccemus mortaliter.¶ Terciū quod hodie fuit factū ī ꝑſona infantis Ieſu xp̄i. fuit donatio noīs ꝟtuoſi. cūd̓r. ſaluatoris. Sicut nos mō imponimꝰ nomē in baptiſmo. Hoc nomē Ieſus ē ꝟtuoſūqꝛ oēs v̓tutes qͣs deꝰ poſuit ī herbis. lapidibꝰverbis. planetis. ſtellis. ꝯſtellatōibꝰ. oēs ſunt⁊ continent̉ in hoc bn̄dicto nomine Ieſus.qd̓ fuit hodie datū xp̄o. Luce. ij. Poſtqͣꝫ conſummati ſunt dies octo vt circūcideret̉ pu-

ea. vocatū ē nomē eiꝰ Ieſus. Circa hͦ nota ꝙhͦ nomē Ieſus ꝯueniēter xp̄o impoſitū eſt inſua circūciſione. vt dicit .ſ. Tho. iij. ꝑte. q. xxxvij. ar. ij. qꝛ noīa debēt ꝓprietatibꝰ reꝝ rn̄dere.Et hͦ patet in nomībꝰ generū ⁊ ſpecieꝝ. qꝛ vtd̓r. iiij. metaphiſice. Ratio quā ſignificat nomen eſt diffinitio que deſignat ꝓpriā rei naturā. Noīa aūt ſingulariū hoīm ſemꝑ imponūtur ab aliqua ꝓprietate eiꝰ cui nomen imponitur. vel a tꝑe vel a cognatōe vel etiā ab euentu. vel ex aliqͣ qualitate. Horuꝫ oīm exempladoctor ſanctꝰ ibi ſuꝑ in corꝑe articuli ponit.Sed noīa q̄ imponunt̉ aliqͥbꝰ diuinitꝰ ſemꝑſignificāt aliqd̓ gratuitū donū ei diuinitꝰ datū. ſicut Gen̄. xvij. dictū eſt abrae. Appellaberis abraā. qꝛ patrē multarū gentiū conſtituite. Et Matth̓. xvj. dictum eſt Petro. Tu espetrus. ⁊ ſuꝑ hanc petrā edificabo eccleſiammeaꝫ. Quia igit̉ xp̄o hoc munꝰ gr̄e collatumerat vt ꝑ ip̄m oēs ſaluarent̉. ideo ꝯuenientervocatū eſt nomē eiꝰ Ieſus .i. ſaluator. angelohoc nomē p̄nūciāte nō ſolū matri. ſed etiamIoſeph qͥ erat futurꝰ nutricius. Idē ſanctuſCho. ibi ſupra. in ſolutione ad ſecūdū dicit.ꝙ hoc nomē Ieſus eſt nomen ꝓpriū xp̄o inquantū ſignificat ſpūalem ⁊ vniuerſalē ſalutem. nō autē vt particularē et temꝑalē. Sicem̄ his qui fuerūt an̄ xp̄m potuit cōuenire hͦnomen Ieſus. ⁊ pluribꝰ ante xp̄m fuit in veteri teſtamēto impoſitū vt patet etiā ex genealogia xp̄i vbi dicit̉. qui fuit her qui fuit ieſuqui fuit eliezer. Luce. iij. Itē hoc nomen Ieſus ſignificat humanā naturā. ſed xp̄s naturā diuinā ⁊ humanā. vt dicit ſanctus Tho.iij. ꝑte. q. xvj. ar. v. in corꝑe articuli vbi dicit.ꝙ in hoc noīe xp̄us intelligit̉ ⁊ diuinitas vngens ⁊ humanitas vncta. Et in. iij. ſcpͥto. di.x. ⁊. xj. contra gētiles. iiij. ca. xxxiiij. Hic notapulcrā ſpeculatiōem. videt̉ mihi ꝙ ſpūſſanctus tenuerit erga chriſtū modum quem tenent doctores vel ſcriptores erga libruꝫ. Etlibro compoſito imponūt ſibi nomē vel titulum de lr̄a rubea iuxta materiā de qua tractat liber. vt de aīa. vel de celo ⁊ mūdo. et ſicde alijs. Sic etiā ſpūſſanctꝰ cōpoſuit ⁊ ſcripſit libꝝ .ſ. corpꝰ xp̄i ip̄m formando ⁊ organizando ⁊ aīam cū potētijs creādo in quo ſcripſit oēs virtutes theologicales. morales ⁊c̄.Ideo dicebat deus pater ſpūiſācto. Sumetibi librū grandē. ⁊ ſcribe ī eo ſtilo hominis.Iſa. viij. Magnus liber fuit xp̄s. qꝛ exiſtensin terra tangebat celū. ⁊ nō habebat tituluꝫ.