Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In uigilia natiuitatis chriſti

abſqꝫ oꝑe īcidere ī manꝰ hoīmqͣꝫ peccare īſpectu dn̄i. Dan̄. xiij. Ioſeph aūt cogitabatſpōſa ſua ſi erat deuota vl̓ indeuota. videbat nūqͣꝫ viderat ſanctā deuotā mulilierē. qꝛ ſꝑ volebat orare vl̓ legere vl̓ ꝯtēplari. Et ī iſto fundam̄to deuotiōis ml̓ier ſe dꝫfundare. al̓s cadet Fundamētū aliud nemop̄t ponere p̄ter id qd̓ poſituꝫ eſt. j. ad Cor̄. iij.Sꝫ iſta Ioſeph inuenit ī btā ꝟgine cumeſſet deuotiſſima ardētiſſima ī deū Un̄ ſcriptura de ea dic̄ Prouer. vlt̓. Mulier timensdeū ip̄a laudabit̉ Secūdū ſignum eſt garrulatio oris loqͣx. Deꝰ cuſtodiat ip̄aꝫ ab oportunitate.. qꝛ ex ꝟbis nulla deuotō remanet ī aīa. ſic̄ nec odor ī capſa muſcato eſtaꝑta ꝯtinue. Auc̄tas. Ubi āt v̓ba ſunt plurima. ibi frequent̓ egeſtas .ſ. bonitatꝭ. Prouer.xiiij. nutriatis filias vr̄as puellas ne ſintloqͣces.. j. ad Thi. ij. Mulier ī filentio diſcat om̄i ſubiectōe. al̓s malū ſignū eſt Sꝫmulier taciturna ē bona. Nota de ſignis taciturnitatꝭ beate ꝟgīs. qꝛ depingit̉ maiorioculo qͣꝫ ore. ſic ꝓprie depingit̉ ad innūēdūhēbat ocl̓m cordis magnū ad cogitandumꝯtēplandū. ſꝫ os ad pauca loquendū. Maria aūt ꝯẜuabat oīa ꝟba in corde ſuo. Luc̄ij. ⁊c̄. Ioſeph aūt ꝯſiderabat in ſe ſi ſpōſa ſuaerat loquax ſiue garrula. videbat. imonolebat loqͥ in ſignū hꝰ. vt dixi ꝟgo habebatmagnū oculū ꝑuū os. vt pꝫ in imagīe ſua.quā depinxit beatꝰ Lucas. que eſt Rome Tertū ſignū eſt incōpoſitio corꝑis qn̄ mulier incedit tota laſciua vl̓ diſſoluta ribalda.videt̉ habeat formicas in pedibꝰ. Ambroſiꝰ. Corpꝰ hoīs ē ſymulacꝝ mētis. Itē Salomon. Mulier ī ornatu meretricio p̄parataad decipiēdas aīas. garrula. vaga. qͥetis impatiēs. nec valēs domi ꝯſiſtere pedibus ſuiſnūc foris. nūc in plateis. nūc iuxta angulosinſidians. Prouer. vij. Et ſtatim fac̄ ſe ad feneſtras. ⁊c̄. Sꝫ ſignū Ioſeph inuenit ībeata ꝟgine. qꝛ nūqͣꝫ exibat domū niſi qͣndoibat ad tēplū. tūc ibat tota cōpoſita. ſꝑ habebat ocl̓os ſuos adt̓rā cum geſtu ſanctitatis.nūqͣꝫ tripudiabat. ſꝫ oculis dimiſſis ibatde ip̄a dic̄ ſcpͥtura. Quam pulcra es amicamea qͣꝫ pulcra es. oculi tui colūbaꝝ. abſqꝫ eoqd̓ intrinſecꝰ latet. Cāt̉. iiij. dic̄ ſpūſſanctꝰ adꝟginē bis. qͣꝫ pulcra es. qꝛ pulcra in corꝑe.pulcra in aīa. Nota. oculi tui columbaꝝ.dic̄ falconū. Quartū ſignū ē ingurgitatiovētris .ſ. cibi potꝰ. Malū ſignū eſt ī hoīe ī

muliere. qꝛ ille ꝑtes vicine ſūt inuitāt̉ ſe. vn̄vēter plenꝰ ſtatī inuitat vicinū ſuū. ꝓpt̓ ꝑſona guloſa neceſſario ē luxurioſa. de ꝑſonis guloſis dic̄ ſcriptura ſcā. Comedēt adiniqͥtatē eoꝝ ſubleuabūt aīas eoꝝ. Ozee. iiij.Sꝫ ꝟgo maria valde paꝝ comedebat ſolūſuſtētatiōe corꝑis. ſꝑ qͣſi ieiunabat abſtīebat Quintū ſignū eſt ocioſitas. vt aliq̄ dicētes. laborabo. ego portaui tm̄ de doteviro meo. Bern̄. Ocioſitas eſt mr̄ vicio. nouerca ꝟ̓tutū. vn̄ qꝛ corpꝰ nr̄m eſt terra. hꝫ ꝯditiōes t̓re. ſi dimittit̉ inculta fac̄ vl̓generat ſpinas luxurie. malas herbas malaꝝ cogitationū pctōꝝ. Idē de corꝑe ocioſi. ꝓpt̓ de corꝑe dic̄ ſcpͥtura ſctā. Mitte ſer .i. corpꝰ. qd̓ ad inſtar ẜui eſt gubernādū. inoꝑationē ne vacet. Multā em̄ maliciā docuit ocioſitas. Ecc̄i. xxxiij. Sꝫ ꝟgo nunqͣꝫ fuitocioſa. imo erat ſꝑ occupata ī ſctīs oꝑbꝰ Dicit Hiero. ſurgebat ī media nocte et orabat. deinde filabat. texebat. ⁊c̄. Sextū eſtvanitas ornatꝰ ſuꝑfluitas. Pl̓ieres ſe pn̄tornare decent̓ honeſte iuxta ſtatū ꝯditio eaꝝ. ſꝫ qn̄ totū tꝑs ſtudiū ſuū ponunt inornādo ſe. ſiue corpꝰ. curāt de aīa. Deuscuſtodiat ip̄am qꝛ tl̓es vane ſūt hn̄t cor va. dic̄ ſcpͥtura. Uanitas vanitatū oīavanitas. Ecc̄ſ. j. Nota regl̓aꝫ apl̓i Ml̓ieresin hītu ornato ꝟecūdia ſobrietate ornātes ſe. in tortꝭ crinibꝰ aut auro aut margaritis vl̓ veſte p̄cioſa. ſꝫ qd̓ decꝫ ml̓ieres ꝓmittētes pietatē oꝑa bona.. Thi. ij. Nota. ſobrietatē ī mēſura .ſ. iuxta ꝯditōꝫ ſui ſtatꝰ. facultatē ſui viri. Sꝫ ſūt ml̓te ml̓ieres nihilreſpiciūt. deberēt ꝟecūdari portāt qͣſi habitū ſiue ornam̄tū qd̓ a meretricibꝰ portaturEt dic̄ ſcpͥtura. Fallax gr̄a vana eſt pulcritudo. ml̓ier timēs deū ip̄a laudabit̉ ꝓuer.vlt̓. Sꝫ ꝟgo btā curabat de ornamtꝭ. bn̄abluebat faciē ſuā aqͣ diſtillata .ſ. lacrima. Btā aūt anna mr̄ ſua ml̓tū diueſ ornabat. ip̄a amore mr̄is portabat ī domo. ſꝫextra domū. ſꝫ oppoſitū faciūt moderni tꝑisfilie Septimū ſignū eſt deſpectio viri. vn̄ſignū eſt hꝫ cor ad aliū qn̄ diſputat virode genere alijs. ſtatī vult ip̄m ſuppeditareEt ẜm ſcpͥturā mulier dꝫ honorare viꝝ ſuū. p̄cipit apl̓s dicēs. Mulier diſcat ī ſilentio om̄i ſubiectōe. Docere aūt mulieriꝑmitto neqꝫ dn̄ari ī viꝝ. ſꝫ eſſe ī ſilētio. pͥmaThi. ij. Etiā legit̉ Heſter j. Aſſuerus ſuidicebāt. Cuncte vxores maioꝝ qͣꝫ minoꝝ