Sermo. VI.
riora. Apl̓s Et ꝓuidētes bona. nō tm̄ coramdeo. ſꝫ etiā corā oībꝰ hoībꝰ. ad Ro. xij. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ dēmꝰ renouari ī aīa ꝑ claram beniuolentiā. ad inſtar aq̄ que renouabit̉ pꝰ iudiciū. qꝛ nō habebit amaritudinē nec faciet vndas ⁊c̄. Sic mō renouāda ē aīa dimittendoamaritudīes odij. rācoris. ⁊ male volūtatis⁊ vndas deſiderij vindicte. ⁊ ꝑcere inimicisremittēdo iniurias. Sic eī dulcorat̉ aīma ⁊renouat̉. De hͦ dic̄ ſcpͥtura ſctā. Renouamīſpū mētis vr̄e ⁊ īduite nouū hoīeꝫ qͥ ẜm deūcreatꝰ eſt ī iuſticia. ſctītate. ⁊ ꝟitate. ad Ephe.iiij. ¶ Dico tertio ꝙ dēmꝰ renouari ī ore ꝑ verā eloq̄ntiā. ad inſtar aerꝭ pꝰ iudiciū. qꝛ tuncerit ita clarꝰ ꝙ nullā hēbit obſcuritatē nubiūtēpeſtatē vel fulgura. Sic mō renouādū eſtos noſtꝝ vt nō ſint ī eo obſcuritates mēdaciorū. nec tēpeſtates ꝟboꝝ ſuꝑboꝝ nec fulgura minaꝝ. nec tonitrua iuramentoꝝ. De iſtarenouatiōe dic̄ ſcpͥtura ſctā. Nolite ꝯformari huic ſecl̓o. ſꝫ reformamī ī nouitate ſenſusvr̄i. vt ꝓbetis q̄ ſit volūtas dei bona ⁊ bn̄placēs ⁊ ꝑfecta. ad Ro. xij. Nota nolite ꝯformari huic ſecl̓o .i. gētibꝰ mūdanis. Nota voluntas dei bona ⁊ bn̄placēs ⁊ ꝑfecta. ¶ Nota h̓tres regl̓as ꝟboꝝ nr̄oꝝ. Prīa ꝙ ꝟba nr̄a habeāt ꝟitatē. ⁊ iſta ē volūtas dei bona. Scd̓aꝙ habeāt caritatē. ⁊ iſta ē volūtas dei bn̄placita. Tertia ꝙ habeāt ſanctitatē. ⁊ iſtā eſt volūtas dei ꝑfecta. qꝛ multū placēt deo. Propt̓pͥmā dic̄ apl̓s Deponētes mēdaciū loqͥminiꝟitatē. vnuſqͥſqꝫ ꝓximo ſuo. ad Eph̓. iiij. ⁊c̄.Propt̓ ſcd̓am charitatiuā correctionē dicitxp̄s. Si peccauerit ī te .i. corā te. qꝛ tu vidiſtifrater tuꝰ ⁊c̄. vade ⁊ corripe ip̄m int̓ te ⁊ ipſuꝫſolū. Math̓. xviij. Propt̓ tertiā q̄ ſunt verbaſanctitatꝭ .ſ. laudis dei vl̓ deuote orōis. dicitdauid in pͣs. Bn̄dicā dn̄m ī oī tꝑe. ſꝑ laus eꝰin ore meo. Et iſta ē volūtas dei ꝑfecta Dico qͣrto ꝙ dēmꝰ renouari ī oꝑe ꝑ diligētiam.ad inſtar ignis qͥ pꝰ iudiciū erit clarior ⁊ purior. Sic ⁊ nos in nr̄is oꝑbꝰ. Auc̄tas. Quōſurrexit xp̄s a mortuis ꝑ gl̓am pr̄is. ita ⁊ noſin nouitate vite ambulemꝰ. ad Ro. vj. Xp̄usſurrexit cū qͣtuor qͣlitatibꝰ corꝑis gl̓ioſi .ſ. cūagilitate. ſubtilitate. īpaſſibilitate. ⁊ claritateSic ⁊ nos ī renouatōe oꝑis ꝑ diligētiā debemus renouari qͣttuor ꝯditiōibꝰ. ¶ Prīo certaꝫorōem reciꝑe. ⁊ ip̄am mane ⁊ ſero deuote dicere. iuxta dc̄m xp̄i. Oꝑtet ſꝑ orare ⁊ n̄ deficere. Lu. xviij. Nota ſꝑ .i. mane ⁊ ſero. Scd̓o īqͣlibet hebdomāda dn̄i cā ſeruare. audiendo
miſſam cōplete ⁊ cū ſilētio. ⁊ ab oī oꝑe ſeruiliabſtinēdo. Tertio qͦlibet mēſe ꝯfiteri de bonocōſilio. Rō. ſic̄ qͦlibet mēſe abluit̉ camiſiacorꝑis. etiā qͦlibet mēſe dꝫ lauari camiſia aīeq̄ eſt ꝯſcīa. Quarto qͦlibet āno in paſca communicare iuxta dictū xp̄i. Accipite ⁊ māducate. hͦ eſt corpꝰ meū. Mat. xxvj. Et qͥ māducat hūc panē viuet ī et̓nū. Io. vj. Ecce qͣlit̓ ⁊quō xp̄s ſurrexit ¶ Dico qͥnto ꝙ dēmꝰ renouari ī intētiōe ꝑ celeſtialē eminētiā. ad inſtarceli qd̓ pꝰ iudiciū recipiet qͣlitates altas ⁊ claras. Sic nos ī oꝑbꝰ nr̄is dēmꝰ ordinare intentōnē vt ſit alta ꝓpt̓ deū. ⁊ nō ſit baſſa ꝓptermūdana .ſ. laudē vl̓ vanā gl̓am. Sꝫ q̄ ſurſuꝫſunt q̄rite. nō q̄ ſuꝑ terrā. vt dic̄ apl̓s ad Col̓iij. Dic quō aliqn̄ maiora oꝑa md̓i ꝑdunt̉ ꝓpter intētionē ſiniſtrā ⁊ malā. Maiꝰ opꝰ qd̓hō pōt facere ī hͦ mūdo ꝓpt̓ deū. eſt ꝓ ip̄o accipere martyriū. Auc̄tas. Maiorē caritatē nemo hꝫ vt aīam ſuaꝫ ponat qͥs ꝓ amicis ſuis.Ioh̓. xv. Qd̓ tn̄ ꝑdit̉ ꝓpt̓ malā intētionē ⁊ ſiniſtrā. ꝟbi gr̄a. de captiuo xp̄iano qͥ cogit̉ adnegandū fidem. ſꝫ ip̄am nō vult negare. imovult citiꝰ mori. tn̄ nō ꝓpt̓ deū. ſꝫ ne ſibi īproperet̉ dicēdo r̄negauit vl̓ vult mori intentōe vtreputet̉ ſanctꝰ. nihil valꝫ eiꝰ mors. qꝛ nō ꝓpterdeū. ſꝫ ꝓpter inanē gl̓iam ꝑmittit ſe īterficere.Iō apl̓s. jͣ. ad Co. xiij. Si tradidero corpusmeū ita vt ardeā. caritatē aūt nō habuero. nihil mihi ꝓdeſt. Scd̓m opꝰ maiꝰ pꝰ martyriūeſt ingredi religionē. ⁊ renūciare volūtati ꝓprie ꝓ deo. ſꝫ ꝑdit̉ ſiniſtra intētiōe. qn̄ hͦ facitꝭvt filiꝰ veſter ſit abbas vl̓ ep̄s nihil valꝫ Idēde monialibꝰ qn̄ mittitꝭ filiā veſtrā in religionē. qꝛ eſt lippa. vl̓ claudicat. vl̓ gibboſa. velne habeat dotē. nihil valet. Sꝫ intētio rectaꝑentū dꝫ eſſe. dicēdo. qꝛ nos nō poſſumꝰ orare nec magnas pnīas facere. iō dabimꝰ filiuꝫnoſtꝝ vl̓ filiā deo vt oret ꝓ nob̓. ⁊ ſaluabit ſe⁊ nos. Tertiū opꝰ eſt p̄liū iuſtū. in qͦ ſi moriūt̉efficiunt̉ martyres. ſꝫ ꝑdit̉ mala intētiōe. qn̄fit ꝓpt̓ rapinā hn̄dā vl̓ amorē dn̄oꝝ. qꝛ tl̓es ſimoriunt̉. dānant̉. ſꝫ dn̄t dicere vadamꝰ. qꝛ iuſticia eſt ꝓ nob̓. iō erit vnū de duobꝰ. vl̓ prandebimꝰ incēdijs inimicoꝝ nr̄oꝝ. vel in celis īordinibꝰ angeloꝝ. Tales pn̄t hr̄e corda leonū. Si dicat̉ ꝙ ſi neſcit̉ an p̄liū ſit iuſtum vl̓iniuſtū. Rn̄ſio. ꝙ tūc ꝑiculū eſt maiorū qͥ debent ponere ſe in rōe. Si aūt rō nō acceptet̉tūc p̄liū ē īiuſtū. ſꝫ in incertꝭ obediētia excuſat. qꝛ illi qͥ tracti vadūt ad p̄liū incertum. aniuſtū ſit excuſati ſunt. ⁊ ſi moriuntur ſaluant̉
d 2