Druckschrift 
1 (1493) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica ſecūda aduentꝰ domini

tates eoꝝ ꝯditiōes oꝑatiōes accidētales recipiēt meliores qͣlitates. ſic̄ tacea argentiantiqͣ immūda ꝯquaſſata poſtqͣꝫ argētariusſculpit renouat videt̉ noua lucꝫ. Et lꝫſub̓a ſit eadē. tn̄ recipit nouā qualitatē. ē renouata. Ita erit de iſto md̓o antiqͦ immūdoꝯquaſſato ꝯfracto. xp̄s tāqͣꝫ bonꝰ mgr̄ argētariꝰ renouabit celū terrā oīa elemēta. Terra ꝟo nūc eſt immūda ex nr̄is pctīspoſt iudiciū erit mūda pura. qꝛ nulla īmundicia remanebit in ip̄a poſt iudiciū. qͥa ignepurgabit̉ nec remanebūt in ip̄a arbores. necmōtes. ſꝫ elemētū terre remanebit vt farinaalba. Et feces oīm rerū cadēt in inferno ſuꝑcapita dānatoꝝ ẜm dicūt ſancti doctoresAqua etiā purificabit̉ dimittet om̄s qͣlitates accn̄tales. qꝛ erit ſalſa nec mouebit̉ decetero. Quia ceſſante motu pͥmi mobil̓. ceſſabūt etiā alij motꝰ naturales. Aer etiā purificabit̉. qꝛ nunqͣꝫ de cetero erit nubiloſuſ. nectempeſtuoſus. nec mittet grandines nec pluuiam. Celū mouebit̉ ampliꝰ. Itē ſol lūaſtelle erūt ſeptēpliciter clariores. Iſaie. xxx.Et erit lux lune ſicut lux ſolis. Et lux ſolis ſeptempliciter ſicut lux ſeptē dieꝝ in die alligauerit dn̄s vulnꝰ .ſ. peccati mortalis. percuſſurā .i. penā plage eiꝰ ſanauerit. Et cetero erunt mortalitates. nec miſerie. nec penalitates. ſicut ſunt modo. Intm̄ boniſolū gloriabunt̉ de viſione dei. imo etiā gaudebūt de renouatiōe elementoꝝ. qꝛ tunc elementa remanebūt pura mūda qͣlitatibꝰeſſentialibꝰ remotis ab ip̄is cōditionibꝰbuſdam qͣlitatibꝰ accidētalibꝰ. De iſta renouatione Auc̄tas. Ecce ego creo celos nouoſ terrā nouā. erūt in memoria priora. et aſcendent ſuꝑ cor. ſed gaudebitis exultabitis vſqꝫ in ſempiternū in his ego creo.Iſa. lxv. Nota ego creo celos nouos non inſubſtātia. ſed in excellētiori qualitate. Itē innouo teſtamēto poſtqͣꝫ deꝰ reuelauit btō Iohanni euāgeliſte qͥd eſſet poſt diē iudicij. Dicit beatꝰ Ioh̓es diſcipulis ſuis. Uidi celuꝫnouū terrā nouam. Primū enim celū etma terra abijt. mare ſcꝫ amarū iam non eſtApoc̄. xxj. Et ſic intelligit̉ thema. Celū terra tranſibūt. Patet thema. Et quia ſuꝫ ī materia morali. ẜm p̄dictam declarationē qͥnqꝫrenouabunt̉ .ſ. terra. aqua. aer. ignis. celum.qd̓ dicit̉ qͥnta eſſentia a ph̓is Ita nos mododebemꝰ in qͥnqꝫ renouari ſi tūc cupimus ſaluari renouari glorioſe. Renouādus eſt ho

mo. Primo in corꝑe cōtinentiā. Ecce terra. Scd̓o in aīa clarā beniuolentiā. Ecceaqua. Tertio in ore verā eloquentiā. Ecceaer. Quarto in oꝑe diligentiā. Ecce ignisQuinto in intētione celeſtialē eminētiam.Ecce celū. In oībꝰ debemꝰ renouari. eitqꝛ dic̄ ph̓s.. poſterioꝝ. ꝓpt̓ qd̓ vnūqd̓qꝫ tale illd̓ magis. qꝛ magis dꝫ renouari qͣꝫ effectus Si amore hoīs elemēta renouāt̉. magꝭrenouādus eſt homo. Dico pͥmo debemꝰrenouari in corꝑe ꝯtinentiā ad inſtar r̄nouationis terre. qꝛ corpꝰ noſtꝝ eſt niſi t̓ra.Gen̄. ij. Formauit deꝰ hoīem de limo terre.quantū ad corpꝰ. ideo ſicut terra innouabit̉.qꝛ in ea erit lutū nec immundicia aliquaIta nos nūc debemꝰ innouari in corpore nede cetero ſit in eo lutū luxurie. nec immundicia corruptionis carnalis. Si amore tui terra renouabit̉. qͣꝫto magis tu debes renouariHanc renouationē petebat dauid orādo dicens. Emitte ſpm̄ tuū creabunt̉. ⁊c̄. pͣs. ciijNota creabunt̉. dicit qͥd. Pro ſcienduꝫ talis eſt ꝯditio humana in mūdopoſſumꝰ vinere ſine delectationibꝰ. que ſuntin duplici differētia .ſ. delectatiōes ſpūales.delectationes carnales. Ille autē ſentitdelectationes ſpūales. dat ſe ad delectatōescarnales. beſtiales brutales. quia animaliſhomo ꝑcipit ea ſpūs dei ſunt. j. ad Co.ij. ſed ꝑſone deuote ſpūales que guſtant delectationes angelicales orando vel legendo.audiendo vel cōtemplando curāt de delitijs carnalibꝰ. imo ſi deus diceret eis. do tibi licentiā. ⁊c̄. dicerēt deo. dn̄e nolo talē licētiam. Sicut dauid dic̄. Renuit ꝯſolari anima mea. gloſa. in delicijs carnalibꝰ Memorfui dei delectatꝰ ſum. pͣs. lxxvj. Uidēs dauid ſine aliqua delectatōe homo non pōtviuere. orādo dicebat deo. Emitte ſpm̄tuū creabunt̉ .ſ. delectatiōes ſpūales. fugient delectatiōes carnales. renouabis faciēterre .ſ. bonā famaꝫ. Nec ſufficit dicere. qͥdcuro ego dicūt gentes. ⁊c̄. Si factum velopus habet bonā faciē. oportet renouetur. qꝛ ſi tu teneres malā mulierē in domoom̄s loquunt̉. oportet ip̄am expellere. Ideꝫde clericis religioſis nimis frequentantmonaſteria ſoroꝝ oꝑtet illa hn̄t bonāfaciē renouent̉. Si dicat̉. ego habeo bonamintentionē. ſufficit. qm̄ ſolū cauēdumeſt a malo. ſꝫ ab om̄i ſpecie mali. Ecce quaredicit. Et renouabis faciem terre .ſ. oꝑa exte