Dominica ſecūda aduentꝰ domini
tates eoꝝ ⁊ ꝯditiōes ⁊ oꝑatiōes accidētales⁊ recipiēt meliores qͣlitates. ſic̄ tacea argentiantiqͣ immūda ꝯquaſſata poſtqͣꝫ argētariusſculpit ⁊ renouat eā videt̉ noua ⁊ lucꝫ. Et lꝫſub̓a ſit eadē. tn̄ recipit nouā qualitatē. ⁊ ē renouata. Ita erit de iſto md̓o antiqͦ immūdoꝯquaſſato ⁊ ꝯfracto. Iō xp̄s tāqͣꝫ bonꝰ mgr̄⁊ argētariꝰ renouabit celū ⁊ terrā ⁊ oīa elemēta. Terra ꝟo q̄ nūc eſt immūda ex nr̄is pctīspoſt iudiciū erit mūda ⁊ pura. qꝛ nulla īmundicia remanebit in ip̄a poſt iudiciū. qͥa ignepurgabit̉ nec remanebūt in ip̄a arbores. necmōtes. ſꝫ elemētū terre remanebit vt farinaalba. Et feces oīm rerū cadēt in inferno ſuꝑcapita dānatoꝝ ẜm ꝙ dicūt ſancti doctoresAqua etiā purificabit̉ q̄ dimittet om̄s qͣlitates accn̄tales. qꝛ nō erit ſalſa nec mouebit̉ decetero. Quia ceſſante motu pͥmi mobil̓. ceſſabūt etiā alij motꝰ naturales. Aer etiā purificabit̉. qꝛ nunqͣꝫ de cetero erit nubiloſuſ. nectempeſtuoſus. nec mittet grandines nec pluuiam. Celū nō mouebit̉ ampliꝰ. Itē ſol lūa ⁊ſtelle erūt ſeptēpliciter clariores. Iſaie. xxx.Et erit lux lune ſicut lux ſolis. Et lux ſolis ſeptempliciter ſicut lux ſeptē dieꝝ in die qͣ alligauerit dn̄s vulnꝰ .ſ. peccati mortalis. ⁊ percuſſurā .i. penā plage eiꝰ ſanauerit. Et d̓ cetero nō erunt mortalitates. nec miſerie. nec penalitates. ſicut ſunt modo. Intm̄ ꝙ boni nōſolū gloriabunt̉ de viſione dei. imo etiā gaudebūt de renouatiōe elementoꝝ. qꝛ tunc elementa remanebūt pura ⁊ mūda cū qͣlitatibꝰeſſentialibꝰ remotis ab ip̄is cōditionibꝰ ⁊ qͥbuſdam qͣlitatibꝰ accidētalibꝰ. De iſta renouatione Auc̄tas. Ecce ego creo celos nouoſ⁊ terrā nouā. ⁊ nō erūt in memoria priora. etnō aſcendent ſuꝑ cor. ſed gaudebitis ⁊ exultabitis vſqꝫ in ſempiternū in his q̄ ego creo.Iſa. lxv. Nota ego creo celos nouos non inſubſtātia. ſed in excellētiori qualitate. Itē innouo teſtamēto poſtqͣꝫ deꝰ reuelauit btō Iohanni euāgeliſte qͥd eſſet poſt diē iudicij. Dicit beatꝰ Ioh̓es diſcipulis ſuis. Uidi celuꝫnouū ⁊ terrā nouam. Primū enim celū et pͥma terra abijt. ⁊ mare ſcꝫ amarū iam non eſtApoc̄. xxj. Et ſic intelligit̉ thema. Celū ⁊ terra tranſibūt. Patet thema. Et quia ſuꝫ ī materia morali. ẜm p̄dictam declarationē qͥnqꝫrenouabunt̉ .ſ. terra. aqua. aer. ignis. celum.qd̓ dicit̉ qͥnta eſſentia a ph̓is Ita nos mododebemꝰ in qͥnqꝫ renouari ſi tūc cupimus ſaluari ⁊ renouari glorioſe. Renouādus eſt ho
mo. Primo in corꝑe ꝑ cōtinentiā. Ecce terra. Scd̓o in aīa ꝑ clarā beniuolentiā. Ecceaqua. Tertio in ore ꝑ verā eloquentiā. Ecceaer. Quarto in oꝑe ꝑ diligentiā. Ecce ignisQuinto in intētione ꝑ celeſtialē eminētiam.Ecce celū. In oībꝰ debemꝰ renouari. Rō eitqꝛ dic̄ ph̓s. jͣ. poſterioꝝ. ꝓpt̓ qd̓ vnūqd̓qꝫ tale⁊ illd̓ magis. qꝛ magis dꝫ renouari cā qͣꝫ effectus Si amore hoīs elemēta renouāt̉. magꝭrenouādus eſt homo. Dico pͥmo ꝙ debemꝰrenouari in corꝑe ꝑ ꝯtinentiā ad inſtar r̄nouationis terre. qꝛ corpꝰ noſtꝝ nō eſt niſi t̓ra.Gen̄. ij. Formauit deꝰ hoīem de limo terre.quantū ad corpꝰ. ideo ſicut terra innouabit̉.qꝛ in ea nō erit lutū nec immundicia aliquaIta nos nūc debemꝰ innouari in corpore nede cetero ſit in eo lutū luxurie. nec immundicia corruptionis carnalis. Si amore tui terra renouabit̉. qͣꝫto magis tu debes renouariHanc renouationē petebat dauid orādo dicens. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabunt̉. ⁊c̄. pͣs. ciijNota creabunt̉. nō dicit qͥd. Pro qͦ ſcienduꝫꝙ talis eſt ꝯditio humana ꝙ in hͦ mūdo nōpoſſumꝰ vinere ſine delectationibꝰ. que ſuntin duplici differētia .ſ. delectatiōes ſpūales. ⁊delectationes carnales. Ille autē qͥ nō ſentitdelectationes ſpūales. dat ſe ad delectatōescarnales. beſtiales ⁊ brutales. quia animaliſhomo nō ꝑcipit ea q̄ ſpūs dei ſunt. j. ad Co.ij. ſed ꝑſone deuote ſpūales que guſtant delectationes angelicales orando vel legendo.audiendo vel cōtemplando nō curāt de delitijs carnalibꝰ. imo ſi deus diceret eis. do tibi licentiā. ⁊c̄. dicerēt deo. dn̄e nolo talē licētiam. Sicut dauid dic̄. Renuit ꝯſolari anima mea. gloſa. in delicijs carnalibꝰ Memorfui dei ⁊ delectatꝰ ſum. pͣs. lxxvj. Uidēs gͦ dauid ꝙ ſine aliqua delectatōe homo non pōtviuere. Iō orādo dicebat deo. Emitte ſpm̄tuū ⁊ creabunt̉ .ſ. delectatiōes ſpūales. ⁊ fugient delectatiōes carnales. ⁊ renouabis faciēterre .ſ. ꝑ bonā famaꝫ. Nec ſufficit dicere. qͥdcuro ego ꝙ dicūt gentes. ⁊c̄. Si factum velopus nō habet bonā faciē. oportet ꝙ renouetur. qꝛ ſi tu teneres malā mulierē in domo ⁊om̄s loquunt̉. oportet ip̄am expellere. Ideꝫde clericis ⁊ religioſis qͥ nimis frequentantmonaſteria ſoroꝝ oꝑtet ꝙ illa q̄ nō hn̄t bonāfaciē renouent̉. Si dicat̉. ego habeo bonamintentionē. nō ſufficit. qm̄ nō ſolū cauēdumeſt a malo. ſꝫ ab om̄i ſpecie mali. Ecce quaredicit. Et renouabis faciem terre .ſ. oꝑa exte