Dominica prima aduentꝰ domini
diſ. iiij. c. firmiſſime tene. Propt̓ hͦ pͥmo ordinauit ſcm̄ ſacr̄m baptiſmi. Baptiſmꝰ em̄ eſtordinatꝰ in remediū ꝯͣ pctm̄ originale. eſt em̄q̄dā ſpūalis regenerario ⁊ ianua ſacr̄oꝝ Un̄⁊ pueri carētes oī actuali pctō ꝓpt̓ pctī original̓ infectōnē in qͦ ꝯcepti ſunt baptizantur.Eramꝰ inqͥt apl̓s nat̉a filij ire. ad Eph̓. ij. hͦeī pctm̄ ꝑ actū nat̉e ſiue per viciatā origineꝫa parēte in ꝓlē reducit̉. de qͦ ſcūs Tho. luculent̓ ⁊ ſubtilit̓ tractat. ij. ſcpͥto. diſ. xxxj. q j. ar.j. ⁊. ij. ⁊ etiā pͥma ſcd̓e in. q. lxxxj. Deinde dediteſcas di. Ecce iā triduo ſuſtinēt me. nec hn̄tqd̓ māducēt. Mar. viij. Et dedit eſcas ſpūales .ſ. doctrīas euāgelicas ⁊ celeſtes. Scd̓odedit eſcas miraculoꝝ. infirmos curando.mortuos ſuſcitādo. Tertio dedit eſcas ꝟtutū. Nota quō erāt ſapide ⁊ ꝯfirmabiles. Deinde pꝰ prādiū iteꝝ dedit aquā calidā manibus ⁊ pedibꝰ. etiā ī cena aqͣm calidā. qꝛ d̓ latere ſuo exiuit ſanguiſ ⁊ aqͣ. pͥma aqͣ fuit baptiſmi. ſcd̓a ꝟo pnīe. q̄ a xp̄i paſſiōe hꝫ ꝟtutē ⁊ efficaciā lauādi aīas a ſordibꝰ pctōꝝ De iſto ẜuitio hūilitatis ip̄emet xp̄s dic̄. Filiꝰ hominis nō venit mīſtrari ſꝫ mīſtrare. ⁊ dare aīaꝫſuā in redēptiōꝫ ꝓ multis. Math̓. xx. Et loquit̉ de pͥmo aduētu iā p̄terito. de qͦ oꝫ ipſuꝫcōmēdare ⁊ laudare. vnā dictiōeꝫ thematismutādo ⁊ dicendo. Bn̄dictꝰ qͥ venit in noīefamuli. In pͥmo aduētu xp̄s venit vt famulus. ſꝫ ī iſto ſcd̓o aduētu venit vt ſociꝰ Rō. qꝛꝯſuetudo ⁊ modꝰ ſocioꝝ ē ſimul ſtare. ſil̓ ire.ſimul ꝯuerſari. ſil̓ comedere ⁊ bibere Ita dominꝰ ih̓s xp̄s venit de celo ad domū noſtraꝫad ſimul prādendū nobiſcū in cōione. O qͣlrefectio eſt aīe deuote qn̄ hō paratꝰ cōicat̉. reficit̉ intellectꝰ fidei clarꝭ illuminatōnibꝰ. memoria optimis recordatōibꝰ. volūtas ſctīs ⁊bonis deſiderijs. Os deuotis orōibꝰ. ⁊ finaliter totū corpꝰ fortificat̉ ad pnīam ⁊ bonamvitā ꝯtinuādā. nec recedit a nob̓ pꝰ cōionemniſi demꝰ ſibi ꝯgeriū ꝑ pctm̄ mortale. qꝛ al̓snon recederet tm̄ placet ſibi nr̄a ſocietas Iōdic̄ ipſemet. Delicie mee eſſe cū filijs hoīumProuer. viij. Nota cū filijs hoīm .ſ. pr̄iarcharum ꝓph̓aꝝ. apl̓oꝝ. ⁊ doctoꝝ qͥ nos genuer̄tde fide catholica. Ecce quō eſt ſociꝰ noſter.Auc̄tas. Fidel̓ dn̄s in oībꝰ ꝟbis ſuis .ſ. cōplēdo ꝓmiſſum. qꝛ dictis ꝟbis ſiue a bono fiuea malo pb̓ro ſtatī venit ī hoſtiā. ¶ Secūduſaduētꝰ eſt de charitate gͣtioſa. ⁊ iſte eſt pn̄s qꝛqͦlibet die ī ſacr̄o altaris ī hoſtia ꝯſecrata eſt.ita realit̓ ſic̄ venit in pͥmo aduētu ī vtero ꝟ̓gi
nis. dictꝭ v̓bis a ꝟgīe maria. Ecce ācilla dn̄i.⁊c̄. Ita in qͣlibet miſſa dictꝭ v̓bis ꝯſecratiōisa ſacerdote veīt xp̄s ī hoſtiā. iō nos ipſum inſacr̄o altaris adoramꝰ. d̓ iſto aduētu dēmusip̄m cōmēdare ⁊ laudare di. Bn̄dictꝰ qͥ venitin noīe ſocij. qꝛ ibi nō on̄dit ſuū dominium.¶ Tertiꝰ aduētꝰ erit d̓ maieſtate rigoroſa qn̄ſcꝫ venit ad iudiciū ad retribuēdū iudicialiter. Licꝫ qn̄ hō morit̉. aīa ſtatī vadat ad iudiciū. ⁊ dn̄s ſibi retribuit ẜm oꝑa eiꝰ q̄ fecit hicqꝛ ſi h̓ fecit de pctīs ꝯdignā pnīam. ſtatī datſibi gl̓am et̓nā. Si āt ſit mala ⁊ īpenitēs datſibi penā infernalē. ſi āt fuit mediocris. quianec ex toto bona nec mala. ſꝫ mediocris .ſ. qͥafuit ꝯfeſſa. ſatiſfecit ⁊ remiſit iniurias ⁊c̄. ſꝫ n̄fec̄ ꝯdignā pnīam. dat ſibi retributiōeꝫ penepurgatorij. ſꝫ iſte retributōes ſolū ſunt aīaꝝqꝛ corꝑa tā bonoꝝ qͣꝫ maloꝝ q̄ iuuarūt aīas.adhuc nō hn̄t retributiōꝫ. ſꝫ ſunt incinerata.iō venit dn̄s ad iudiciū generale. vt retribuat. nō ſolū aīabꝰ. ſꝫ etiā corꝑibꝰ ẜm oꝑa eoruꝫIudiciū em̄ generale futuꝝ ē in fine mundivt ex tribꝰ beatꝰ Tho. ꝓbat in. iiij. di. xlvij. arti. j. Prīo vt ſic̄ deꝰ in pͥncipio oīa creauit ſil̓.ita ſil̓ iudicet oīa. ⁊ ſic vniuerſale iudiciū correſpōdebit ex aduerſo pͥme reꝝ ꝓductioni ineſſe. Scd̓o qꝛ vt dic̄ b. Tho. vbi. sͣ. in ſolution ad ſcd̓m ar. hō dupl̓r ꝯſiderari p̄t. ſcꝫ vthō ſingularꝭ. ⁊ vt ꝑs ml̓titudīs. vn̄ ⁊ duplexei iudiciū debet̉. Unū ſingl̓are qd̓ de eo fietpꝰ mortē qn̄ recipiet iuxta ea q̄ ī corꝑe geſſit.qͣꝫuis nō totalit̓. qꝛ nō qͦ ad corpꝰ. ſꝫ qͦ ad animā tm̄. Aliud iudiciū dꝫ eſſe de eo ẜm qd̓ eſtꝑs totiꝰ hūani generis. ⁊ ſic de eo fiet iudicium ī vniuerſali ⁊ generali iudicio. Nec tn̄ d̓bis iudicat in idip̄m. qꝛ n̄ infert duas penasꝓ vno pctō. ſꝫ pena q̄ an̄ iudiciū cōplete īflicta nō fuerat ī vltimo iudicio cōplebit̉. cummali ⁊ īpij puniēt̉ ſil̓ in corꝑe ⁊ aīa. Tertio pꝫqꝛ licet qͥlibet dānatꝰ ſit certꝰ de ſua dānatōe⁊ beatꝰ de ſua gl̓ia. nō tn̄ oībꝰ oīm damnatiovel p̄miū innoteſcit. qd̓ tn̄ expedit vt ab oībꝰſciat̉. vt oībꝰ appareat dei iuſticia ⁊ hͦ cōiter fiet in generali iudicio vbi om̄s ſil̓ ꝯgregabūt̉De hͦ aduētu dicit ipſemet Filiꝰ hoīs venturus eſt īgl̓ia patris ſui cū angelis ſuis. ⁊ tūcreddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eiꝰ. Matth̓. xvj. Tc̄nō veniet in hūilitate. pauꝑtate. ſimplicitate. vt in pͥmo. nec vt ſociꝰ. vt in ſcd̓o. ſꝫ veīetvt dn̄s cū tāta maieſtate ⁊ ptāte. ꝙ totꝰ mundus timebit ⁊ tremet. Ueniet em̄ ad inſtarpotētiſſimi regis qui venit ad villā vl̓ ciuita