Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. I.

mori ī illa. Itaqꝫ ſr̄es mei dilectiſſimi ſtabiles eſtotē īmobiles ī oꝑe dn̄i ſꝑ abūdātes ſciētes labor vr̄ non ē ⁊c̄. j. Cor̄. xv. Sexta ē ampla vtilitas. qꝛ oēs ꝟtutes. ꝯditionesꝓprietates et qͣlitates qͣs deꝰ dat eis. large tribuūt nobis. vt patet ī ſole tribuit nobiſ claritatē a deo ſibi datā. Idē lūa alijs.Gen̄. j. Fiāt luīaria magͣ ī firmam̄to. et diuidāt diē noctē. ibid̓. Fec̄ deꝰ duo luīaria magna. maiꝰ vt p̄eſſet diei. minꝰ vt preeſſet noctiSed ſi auariciā vellēt ſibirētiere deꝰ eis auferret. Si volūꝰ hr̄e ꝯuerſationē ī cel̓ habeāꝰiſtā ꝯditōꝫ. ne gr̄as a deo nobis datas ſpūales vl̓ corꝑales nobiſipſis retineamꝰ Unicuiqꝫ āt dat̉ manifeſtatio. ſpūs ad vti.. Cor̄. xij. Dominica. xxiiij. Sermo primus.Vijt fama hec invniuerſā t̓rā Hr̄ vbū iſtud textual̓rMat. ix Sermo nr̄ erit de ſcō euāg. Si placet deo hēbimꝰ ml̓tas bonas doct̓nas ⁊c̄. ſalutet̉. ma. In pn̄ti ẜmone volo tenere modūortulani. qn̄ vult ſeīare vl̓ plātas ī orto plātare bonas vtiles. pͥmo diſponit ordinat ītabul̓. pꝰ ſeīat. Ita faciā.. qꝛ ī ſcā ſcpͥt̉a ſingl̓arit̓ ſcm̄ euāgꝭ. d̓r ortꝰ clauſꝰ ager. Oꝛtus clauſus ꝯcluſus Cant̓. iiij. Bn̄ eēt clauſus ortꝰ hr̄et altiſſimū ꝑietē muro portale ſtrictū bonā ianuā fortes ſeras. ſic ſctm̄euan. ē altiſſimo muro .ſ. fide xp̄iana muratū vſqꝫ ad celū aſcēdit. ītm̄ nullꝰ infidel̓ nechereticꝰ nec ſciſmaticꝰ p̄t intrare ad deſtruē fructꝰ eiꝰ. Portale ſtrictū baſſū ē hūilitaſIdeo nullꝰ ſuꝑbꝰ p̄t intrare colligēdo fructꝰeiꝰ ſecretoꝝ nec intelligēdo. Ianua firma eſtpauꝑtas apl̓ical̓. ꝓpt̓ licet ml̓ti ſtudeāt. nontn̄ pn̄t inuenire fructū ſpūalē. ꝑſone carnales delicioſe ⁊c. pn̄t intrare ad comedē de fructibꝰ hꝰ orti. qꝛ non ſentiūt dulcedi. qꝛ dulcedine vicioꝝ amittūt guſtū inficiūt palatū. ſed eſt aꝑtꝰ xp̄iano corde hūili etpauꝑi ſpū ⁊c̄. tal̓ ſentit odorē eiꝰ. Ideo d̓t xp̄s ē dn̄s hꝰ orti. veniat dile. m. in or. ſu. Cant̓.v. Nota dilectꝰ a xp̄o eſt xp̄ianꝰ in corde habet firmā fidē. No. in ortū ſuū. Euangeliū ēortꝰ xp̄i dn̄atiue. ſed dr̄ xp̄iani finalit̓. qꝛ eofactū eſt. Ecce qͣre ſcm̄ euan. dr̄ ortꝰ. Propt̓ in orto euangelij hodierni ordinabo treshoras ẜm tres pͥncipales ꝑtes qͣs habet iuxta tres xp̄i excellentias in eo oſtendunt̉Prima eſt humilitas gratioſa

Tercia ſublimitas glorioſaIn his āt plātabo caules ſpinargia ſedherbaſ aromaticas ꝟtuoſas bonaꝝ doct̓na. In pͥmo plātabo vnā herbā aromaticād̓r doct̓na ethica monaſtica ad regēdū ꝓpriaꝑſonā. In ſcd̓a aliā d̓r politica generalisad regēdū cōitatē. In t̓cia aliā d̓r yconomica ꝯiugal̓ ad regendū ꝓpriā domū. De plante erūt ita odorifere pot̓o dicere. exijt fama ⁊c̄ Dico pͥmo in euan. hodierno oſtendit̉ vna excellentia xp̄i d̓r hūilitas gr̄oſa.oſtendit̉ in pͥma ꝑte euan. dr̄. Loq̄nte ih̓uad tur. vſqꝫ. ſeq̄bant̉ diſci. eiꝰ Querit̉ qͣrexp̄s hūc pͥncipē ſtatim ſecutꝰ eſt. tn̄ regulūeiꝰ aduentū petentē increpauit. vt pꝫ Io. iiij.Rn̄ſio. iſte pͥnceps hēbat duo .ſ. firma credentiā in corde. .ſ. pot̓at ſanare filiā ſuā. vtpꝫ in petitōe di. Ueni impone ma. ſu. e. ⁊vi.Scd̓o hēbat ardentē deuotōꝫ ad xp̄m. qꝛ accedens ado.. Iſta duo ſtatim trahūt ſe adxp̄m. No. ad exemplū naturale candelaclareſcēs fumigans finalit̓ trahit ad ſe lucem. Xp̄s dr̄ lux. Erat luxꝟa ⁊c̄. Io. j. Situ habes claritatē fidei ī corde fumigatōeꝫdeuotōis: ſtatim trahes ad te xp̄m. Apl̓us.In xp̄o ih̓u neqꝫ circūciſio aliqͥd fac̄ neqꝫpuciū. ſed fides. Acce credentia. caritatēoꝑat̉. Ecce deuotio Gal̓. v. Qꝛ ille pͥncepshēbat iſta duo ille regulꝰ ⁊c̄. ecce hūilitas xp̄i gr̄oſa. Ecce pͥma ꝑs orti xp̄i hꝰdiſpoſita ordinata. Modo ſeminemꝰ in eaherbas aromaticas .ſ. doct̉nis ethic monaſticis ad regendū ꝓpriā ꝑſonā in bona vita. Et ſūt due .ſ. or̄o p̄ẜuat nos a pc̄tis futurꝭ. Scd̓a ē ꝯfeſſio purgatꝭ a pc̄tis p̄teritis. Or̄o on̄dit̉ d̓r. Ecce pͥnceps vnꝰ acceſ.⁊c. Qui em̄ vult ⁊c. dꝫ pͥmo ad xp̄m acced̓e.Qui vult regi ſupplicare pͥmo accedit. Si dicat̉. qūo poſſemꝰ xp̄o acceder̄ ſit in celoDico dēmꝰ acced̓e corꝑal̓r ſed intellectualit̓. cogitando qn̄ vis orare. hēs loqͥ .ſ. rege celi. cogitando vides in cathedra ſedentē. Sic accedit homo. ſic̄ ille loquit̉ rege flectit genua diſcooꝑit caputita etiā in or̄oe. qꝛ exqͦ acceſſit debet orar̄ dr̄ pͥncipe acceſſit ad fec̄ ſuā ſuꝑplicatōꝫ. Ecce qͣl̓r on̄dit nobis orar̄. id̓o Dd̓Accedite ad il. ⁊c̄. Quī āt ſic orauerit ſic̄pͥnceps iſte erit eiꝰ or̄o accepta. Qui al̓s oratnon obtinebit aliqͥd. Ecce herba aromatica p̄ẜuat hoīem ⁊c. Nota exemplū ſiue miraculū iuuene mercatore d̓uoto ꝟgīAN 4