Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica uiceſimaterciatrinitatis

ꝯditio celi ē plena rotūditas. qꝛ caret angul̓.Certū ē deꝰ potuiſſet ꝯpoſuiſſe triāgl̓atūqͣdrāgulatū. ſꝫ ordo ſeu ſapīa dei fec̄ celū rotūdū totū. Et hr̄ iſta qͣlitas ꝑimitatōꝫ ꝟtua qn̄ ī vita ſua hꝫ ſimplicitatē .ſ. qn̄habet angulos .ſ. vnꝰ oſtendat̉ ad extra.ſit aliꝰ ad itra. Aliqͥ on̄dūt ſe ad extra lib̓ales.ſed intꝰ ſūt auari ⁊c̄. Ubi angulus ibi ſordes.Simplicitas ē qn̄ ē tal̓ intꝰ qͣlis vult apparere ad extra. Pe. apl̓s. Deponētes oēmmaliciā oēm dolū ſil̓ationē inui. oēs detra. ſic̄ ge. infā. ⁊c̄.. Pe. ij. Excludit a nob̓qͥnqꝫ angulos pͣuitatis. Primꝰ ē malicia cordis. odiū. rācor ⁊c̄. intm̄ tales pn̄t ꝓximdiligere. Scd̓s angulꝰ ē omnē dolū. Iſte angulꝰ ꝯſiſtit ī ore. qn̄ emēdo vēdēdo decipiūtꝓxīm. iurādo tm̄ vꝫ. tm̄ ꝯſtat ⁊c. mercatores auiſetꝭ vos. Antiqͥtꝰ nullꝰ petebat niſi qd̓erat iuſtū. credebat̉ eis. ſed petūt tm̄⁊c. Terciꝰ ē ſil̓atōes .i. fictiones .ſ. qn̄ extraon̄dit ſe bonū tn̄ ad intra ſit malꝰ. ꝟbi gr̄a.In hītu albo oſtēdit̉ caſtitas quā debeo hr̄e in nigra cappa aſꝑitas ⁊c̄. Quartꝰ ē inuidia.Inuidia ē triſtari bono honore officioalteriꝰ. qn̄ vos videtꝭ ille fuit iuratꝰ vl̓ ⁊c̄.Quintꝰ ē oēs detractōes. Detractio ē laudar̄an̄ diffamare retro. Et extra ordine deponere iſtos angulos debemꝰ nos emendare.Sic̄ geniti infātes neſciūt depīgere extra qd̓ habēt ad intra: lac ſimplicitatꝭ ꝯcupiſcite. Tercia ꝓpͥetas celi ē ꝑfcā puritas.qꝛ nullā hꝫ maculā nec hr̄e p̄t. Hic ſūt multapalacia tn̄ pn̄t macl̓ari aliqͦ. ſed celūqꝛ dicūt aſtronomi celū elemētū ignis tangit. tn̄ ip̄m ꝯburit. dixer̄t ph̓i celūē ſuſceptiuū ꝑegrinaꝝ imp̄ſſionū. Ita qͣlitashr̄ caſtitatē hoīem p̄ẜuat ꝯburi calefieri. Dl̓ti ꝯburunt̉ ex nimia familiaritateet̓ hīta ꝓpt̓ bonā intētōꝫ. Aliqͥ incipiūt bonāamiciciā. ſed pꝰ modicū ꝯburūt̉ luxuriā ⁊c̄.Et luxuria d̓t Iob. Ignis ē vſqꝫ ad ꝑditōꝫdeuorās ⁊eradicas omīa genimīa Iob. xxxj.Oīa ꝯburit totū ꝑdit̉. auiſetꝭ vos. p̄ſeruemꝰ a ꝯbuſtōe elōgemꝰ nos ab occaſionenimia faīliaritate orātes inuicē. Alijburūt̉ ſed calefiūt. em̄ faciūt actū pͥncipa timore mūdano. ſed reſpiciēdo loq̄ndo delectāt̉ calefiunt. ſed meliꝰ eēt fugere. In ꝑſona qͦrū d̓t Iſa. Uach calefactꝰ ſū qꝛ vidi focūIſa. xliiij. Aliqͥ maculāt̉. qꝛ habēt aliquā faīliaritatē ſuſpectā. qꝛ lꝫ ipſi faciūt pctm̄. tn̄oēs opināt̉. eoꝝ fama dꝫ clara fit nigͣ

in corde gētiū. De talibꝰ d̓t Hiere. Denigͣta ēſuꝑ carbones fa. eo. et ſūt cog. ī pla. Tren.iiij. Facies dr̄ fama. qꝛ ſic̄ in facie cogͦſcit̉ qͥsita fama diuulgat̉. ſi fama cogͦſcūt̉. tūc cogͦſcūt̉ boni ex bona fama mali ex mala. Quarta ꝓpͥetas celi ē .ſ. pura claritas. ē ibi tenebra ſic̄. d̓t ſeneca. Tal̓ ē aīꝰ ſapiētꝭ qͣlis ēmd̓s ſuꝑ lunā. ſꝑ illic ſerenū ē. Iſtā claritatēdēmꝰ nos hr̄e clarā ſapīam dei. Caueatꝭ neī corde vr̄o intret tenebra errorꝭ ⁊c. debemꝰhr̄e cor claꝝ. Et eſt ſapīa nr̄a d̓t moyſesiudeis eos nobis. Hec .ſ. fides ē ſapīa vr̄acorā ppl̓is vt audientes vniuerſa p̄cepta dicāt. En ppl̓s ſapiēs intelligēs. gens magnaDeut̓. iiij. No. fidē catholicā vocat ſapiām ſꝫ ſcīam. Dic̄ ph̓s. vj. eth̓. tres ſūt ꝟ̓tutes ītellectuales ſpecl̓atiue .ſ. ſapīa. ītellectꝰ ſcīa.Sapīa ē cognitio d̓inoꝝ. licet moͣ dicāt̉ ſapientes aſtuti fallaces mūdani hoīes falſe dicētes ſe eſſe ſapiēt es ſtulti facti ſūt Ro. j. Intellectꝰ ꝟo ē cognitio pͥncipioꝝ. Scīa ꝟo ē cognitio ꝯcluſionū hn̄t̉ demonſtratōes. Fides aūt dr̄ ſapīa. qꝛ ē de diuīs ⁊c. Dr̄ intellectꝰ. qꝛ articl̓i fidei ſūt pͥncipia totiꝰ theologie.ſed fides d̓r ſcīa. qꝛ articl̓i ſūt ꝯcluſiōeshīte ſeu ꝓbate ⁊c. demōſtratōꝫ. qꝛ licet habeamꝰ rōes argum̄taꝓbantia articl̓os fideitn̄ ſūt demonſtratōes qꝛ niſi deꝰ reuelaſſerōes ſufficiūt. ſed ſūt ꝑſuaſiones. Eccere dr̄. Hec ē ſapīa vr̄a. No. corā ppl̓is. qꝛ nonſufficit xp̄iano hr̄e fidē ī corde. ſed oꝫ etiā ꝯfiteri vocalit̓ tꝑe loco ꝯgruis. ẜm illd̓. Cordecredit̉ ad iu. ore āt ꝯfeſſ. fit ad ſa. Ro. x. Dicat̉Credo. in ſūt. xij. pͥncipia theologie Quinta ē firma ſtabilitas. qꝛ celū incorruptibile ē licet habuerit pͥncipiū tn̄ non hēbit finē inſubā. Dd̓ loq̄ns de corꝑibꝰ celeſtibꝰ d̓t. Statuit ea ī et̓. in ſe. ſe. Idē dicunt ph̓i durabūt ſine fine. Iſtā qͣlitatē debemꝰ nos hr̄e ſidebemꝰ hītare ī celo. dēmꝰ hr̄e ſtabilita firmā obedientiā ꝑſeuerantiā In bonavita quā elegit ꝑſeuerāt̉ manere. Sed nota anteqͣꝫ eligat ſpālē ſpūalē vitā ſta: homo debet reſpicere eligere qd̓ meliꝰ eſt aīe ſaluatōe. ꝟbi gr̄a. vult intrare religio debet deliberare ī. Et pͥmo reſpicere regulā ꝯſtitutōes. īgerere ſeip̄m ſtatī. ſedreſpicere tria. Prīo regulā ꝯſtitutōes. ſi placēt tibi. al̓s intrare dēs Scd̓o ſi fr̄es ẜuātillā regulā ꝯſtitutōes. al̓s dēs te obligar̄Tercio ne ī ingreſſu fiat ſimonia ⁊c̄. Sed pꝰ