Dominica uiceſimatercia ꝑtrinitatis
ꝯditio celi ē plena rotūditas. qꝛ caret angul̓.Certū ē ꝙ deꝰ potuiſſet ꝯpoſuiſſe triāgl̓atū l̓qͣdrāgulatū. ſꝫ ordo ſeu ſapīa dei fec̄ celū rotūdū totū. Et hr̄ iſta qͣlitas ꝑimitatōꝫ ꝟtualē qn̄ hō ī vita ſua hꝫ ſimplicitatē .ſ. qn̄ hō nōhabet angulos .ſ. ꝙ vnꝰ oſtendat̉ ad extra. ⁊ ꝙſit aliꝰ ad itra. Aliqͥ on̄dūt ſe ad extra lib̓ales.ſed intꝰ ſūt auari ⁊c̄. Ubi angulus ibi ſordes.Simplicitas ē qn̄ hō ē tal̓ intꝰ qͣlis vult apparere ad extra. Iō Pe. apl̓s. Deponētes oēmmaliciā ⁊ oēm dolū ⁊ ſil̓ationē ⁊ inui. ⁊ oēs detra. ſic̄ mō ge. infā. ⁊c̄. jͣ. Pe. ij. Excludit a nob̓qͥnqꝫ angulos pͣuitatis. Primꝰ ē malicia cordis. odiū. rācor ⁊c̄. intm̄ ꝙ tales nō pn̄t ꝓximdiligere. Scd̓s angulꝰ ē omnē dolū. Iſte angulꝰ ꝯſiſtit ī ore. qn̄ emēdo l̓ vēdēdo decipiūtꝓxīm. iurādo tm̄ vꝫ. tm̄ ꝯſtat ⁊c. Iō mercatores auiſetꝭ vos. Antiqͥtꝰ nullꝰ petebat niſi qd̓erat iuſtū. Iō credebat̉ eis. ſed mō petūt tm̄⁊c. Terciꝰ ē ſil̓atōes .i. fictiones .ſ. qn̄ extra hōon̄dit ſe bonū cū tn̄ ad intra ſit malꝰ. ꝟbi gr̄a.In hītu albo oſtēdit̉ caſtitas quā debeo hr̄e⁊ in nigra cappa aſꝑitas ⁊c̄. Quartꝰ ē inuidia.Inuidia ē triſtari d̓ bono ⁊ honore ⁊ officioalteriꝰ. qn̄ vos videtꝭ ꝙ ille iā fuit iuratꝰ vl̓ ⁊c̄.Quintꝰ ē oēs detractōes. Detractio ē laudar̄an̄ ⁊ diffamare retro. Et extra d̓ ordine deponere iſtos angulos debemꝰ ⁊ nos emendare.Sic̄ mō geniti infātes qͥ neſciūt depīgere extra qd̓ nō habēt ad intra: lac ſimplicitatꝭ ꝯcupiſcite. ¶ Tercia ꝓpͥetas celi ē ꝑfcā puritas.qꝛ nullā hꝫ maculā nec hr̄e p̄t. Hic ſūt multapalacia q̄ tn̄ pn̄t macl̓ari aliqͦ mō. ſed nō celūqꝛ dicūt aſtronomi ꝙ celū elemētū ignis tangit. tn̄ ip̄m nō ꝯburit. Iō dixer̄t ph̓i ꝙ celū n̄ē ſuſceptiuū ꝑegrinaꝝ imp̄ſſionū. Ita qͣlitashr̄ ꝑ caſtitatē q̄ hoīem p̄ẜuat nō ꝯburi nͤ calefieri. Dl̓ti ꝯburunt̉ ex nimia familiaritateet̓ hīta ꝓpt̓ bonā intētōꝫ. Aliqͥ incipiūt bonāamiciciā. ſed pꝰ modicū ꝯburūt̉ ꝑ luxuriā ⁊c̄.Et d̓ luxuria d̓t Iob. Ignis ē vſqꝫ ad ꝑditōꝫdeuorās ⁊eradicas omīa genimīa Iob. xxxj.Oīa ꝯburit ⁊ totū ꝑdit̉. Iō auiſetꝭ vos. ⁊ p̄ſeruemꝰ a ꝯbuſtōe ⁊ elōgemꝰ nos ab occaſione ⁊nimia faīliaritate orātes ꝓ inuicē. Alij nō cōburūt̉ ſed calefiūt. nō em̄ faciūt actū pͥncipalē timore mūdano. ſed reſpiciēdo loq̄ndo delectāt̉ ⁊ calefiunt. ſed meliꝰ eēt fugere. In ꝑſona qͦrū d̓t Iſa. Uach calefactꝰ ſū qꝛ vidi focūIſa. xliiij. Aliqͥ maculāt̉. qꝛ habēt aliquā faīliaritatē ⁊ ſuſpectā. qꝛ lꝫ ipſi nō faciūt pctm̄. tn̄oēs opināt̉. Iō eoꝝ fama q̄ dꝫ eē clara fit nigͣ
in corde gētiū. De talibꝰ d̓t Hiere. Denigͣta ēſuꝑ carbones fa. eo. et nō ſūt cog. ī pla. Tren.iiij. Facies dr̄ fama. qꝛ ſic̄ in facie cogͦſcit̉ qͥsita fama q̄ diuulgat̉. ſi fama cogͦſcūt̉. tūc cogͦſcūt̉ boni ex bona fama ⁊ mali ex mala. Quarta ꝓpͥetas celi ē .ſ. pura claritas. nō ē ibi tenebra ſic̄ h̓. Iō d̓t ſeneca. Tal̓ ē aīꝰ ſapiētꝭ qͣlis ēmd̓s ſuꝑ lunā. ſꝑ illic ſerenū ē. Iſtā claritatēdēmꝰ nos hr̄e ꝑ clarā ſapīam dei. Caueatꝭ neī corde vr̄o intret tenebra errorꝭ ⁊c. debemꝰ eīhr̄e cor claꝝ. Et hͨ eſt ſapīa nr̄a d̓ qͣ d̓t moyſesiudeis ⁊ ꝑ eos nobis. Hec .ſ. fides ē ſapīa vr̄acorā ppl̓is vt audientes vniuerſa p̄cepta hͦ dicāt. En ppl̓s ſapiēs ⁊ intelligēs. gens magnaDeut̓. iiij. No. fidē catholicā vocat ſapiām ſꝫnō ſcīam. Dic̄ ph̓s. vj. eth̓. ꝙ tres ſūt ꝟ̓tutes ītellectuales ⁊ ſpecl̓atiue .ſ. ſapīa. ītellectꝰ ⁊ ſcīa.Sapīa ē cognitio d̓inoꝝ. licet moͣ dicāt̉ ſapientes aſtuti ⁊ fallaces mūdani hoīes ⁊ falſe dicētes ſe eſſe ſapiēt es ſtulti facti ſūt Ro. j. Intellectꝰ ꝟo ē cognitio pͥncipioꝝ. Scīa ꝟo ē cognitio ꝯcluſionū q̄ hn̄t̉ ꝑ demonſtratōes. Fides aūt dr̄ ſapīa. qꝛ ē de diuīs ⁊c. Dr̄ intellectꝰ. qꝛ articl̓i fidei ſūt pͥncipia totiꝰ theologie.ſed fides nō d̓r ſcīa. qꝛ articl̓i nō ſūt ꝯcluſiōeshīte ſeu ꝓbate ⁊c. ꝑ demōſtratōꝫ. qꝛ licet n̄ habeamꝰ rōes ⁊ argum̄taꝓbantia articl̓os fideitn̄ nō ſūt demonſtratōes qꝛ niſi deꝰ reuelaſſerōes nō ſufficiūt. ſed ſūt ꝑſuaſiones. Ecce qͣre dr̄. Hec ē ſapīa vr̄a. No. corā ppl̓is. qꝛ nonſufficit xp̄iano hr̄e fidē ī corde. ſed oꝫ etiā ꝯfiteri vocalit̓ tꝑe ⁊ loco ꝯgruis. ẜm illd̓. Cordecredit̉ ad iu. ore āt ꝯfeſſ. fit ad ſa. Ro. x. Dicat̉Credo. in qͦ ſūt. xij. pͥncipia theologie Quinta ē firma ſtabilitas. qꝛ celū incorruptibile ē⁊ licet habuerit pͥncipiū tn̄ non hēbit finē inſubā. Dd̓ loq̄ns de corꝑibꝰ celeſtibꝰ d̓t. Statuit ea ī et̓. ⁊ in ſe. ſe. Idē dicunt ph̓i ꝙ durabūt ſine fine. Iſtā qͣlitatē debemꝰ nos hr̄e ſidebemꝰ hītare ī celo. Nā dēmꝰ hr̄e h̓ ſtabilitatē ꝑ firmā obedientiā ⁊ ꝑſeuerantiā In bonavita quā hō elegit ꝑſeuerāt̉ manere. Sed nota ꝙ anteqͣꝫ hō eligat ſpālē ⁊ ſpūalē vitā ⁊ ſtatū: homo debet reſpicere ⁊ eligere qd̓ meliꝰ eſtꝓ aīe ſaluatōe. ꝟbi gr̄a. qͥ vult intrare religionē debet deliberare ī qͣ. Et pͥmo reſpicere regulā ⁊ ꝯſtitutōes. ⁊ nō īgerere ſeip̄m ſtatī. ſedreſpicere tria. Prīo regulā ⁊ ꝯſtitutōes. ſi placēt tibi. al̓s nō intrare dēs Scd̓o ſi fr̄es ẜuātillā regulā ⁊ ꝯſtitutōes. al̓s nō dēs te obligar̄Tercio ne ī ingreſſu fiat ſimonia ⁊c̄. Sed pꝰ