Sermo. V.

claritatē. ⁊ ſūt ad modū argētei qꝛ ꝑſona q̄ cōuertit̉ clarificat̉ ī memoria ne obliuiſcat̉ bn̄ficia diuīa? Scd̓o clarificat̉ in ītellectu. a falſaopīone ⁊ errore. a falſa credētia ſeu dubitatōne. Tertio ī volūtate clarificat̉ ab īuidia. ⁊c̄.Itē fac̄ optīm ſonū. ad quē d̓s d̓t Sonꝫ voxtua ī auribꝰ meis. vox eī tua dulcꝭ ⁊ fa. tu. deco. Can̄. ij. Sonꝰ cātātiū mūdanꝰ qͥ hoībusplacꝫ. d̓o diſplicet. Sꝫ ſonꝰ gemitꝰ ⁊ ſuſpirijplacēt d̓o. Iō eī d̓t. Sonet vox tua .ſ. ꝯtritionis. Facies eī hoīꝫ q̄ apd̓ md̓m reputāt̉ pulcre. apd̓ deū reputāt̉ turpeſ. Facies āt q̄ apd̓hūc md̓m reputat̉ turpiſ ⁊ deformis. apd̓ deum r̄putat̉ decora. Iō d̓ ꝑſona q̄ plorat ꝓ peccatꝭ ſuis d̓t. ⁊ facies tua decora. Itē choro ordei. qͣre n̄ d̓t tritici. Ordeū eī eſt aſpeꝝ. ⁊ figurat ⁊ ſigͣt pnīaꝫ. q̄ eſt ncc̄aria nouit̓ ꝯuerſo adbonā vitā. ⁊ aſꝑa eſt. qꝛ ē duꝝ ꝙ hō diffamatſe ⁊ accuſat ī ꝯfeſſiōe. q̄ dꝫ eē integra. qꝛ ſi abſcondit vl̓ dimittit vnū pctm̄ mortale. nihilvalꝫ ꝯfeſſio. nec ſuffic̄ ꝯfiteri ꝑtē vni. aliā ꝑteꝫalteri. ſꝫ ꝯfeſſio ītegra ſit ⁊ ꝑfecta. Itē in dimidio choro ordei. q̄ eſt mēſura īꝑfecta ſigͣt penitētialē ſatiſfactōꝫ ꝓ pctīs. qꝛ h̓ tot ſunt pctānr̄a ꝙ n̄ poſſumꝰ facere ꝑfectā pnīam. ſꝫ deꝰ eſtꝯtētꝰ. Creditꝭ vos ꝙ ieiunia. orōes. l̓ elemoſyne ſint ſufficiētes ꝓ tot pctīs. certe n̄. Ptꝫ gͦꝯcluſio. ꝙ īciꝑe bonā vitā ē opꝰ dei certitudinalit̓. Nā d̓ hoīe pctōre ē ſic̄ d̓ illo qͥ a caſu velſcient̓ cadit ī ꝓfunda fouea abſqꝫ aqͣ. Certū ēꝙ tal̓ ꝑ ſe p̄t cad̓e ī puteo. ſꝫ n̄ p̄t īde exire niſiab aliqͦ alio iuuet̉ cū ſcala l̓ corda ſurſū trahēdo. Tal̓ eſtꝯditō nr̄a. qꝛ ſumꝰ fragiles. poſſumus cad̓e ī ꝓfundo puteo pctī mortal̓. ſꝫ īdenō poſſumꝰ exire niſi d̓s mittat ſcalā ſue mīe.Un̄ Auc̄tas. Perditio tua iſrl̓. i. vir vidensdeū .ſ. ex te ē. tm̄mō ī me auxiliū tuū. Oſee. xiijPꝫ gͦ ꝙ qͥ vult exire d̓ puteo pctōꝝ ⁊ r̄ciꝑe bona vitā. hꝫ exire ꝑ ſcalā mīe dei. ⁊ aſcēdere gradatim ꝑ. x. gͣdꝰ. Primꝰ ē pctōꝝ cognitio. et ſicd̓ alijs. vt sͣ. ſexto p̄cedēti ẜmōe. ⁊c Iōd̓t apl̓sqͥ ceciderat ī puteū pctōꝝ ꝑ infidelitatē. Egoꝑſecutꝰ ſū eccl̓iam d̓i. ⁊c̄. Si q̄rat̉. quō exiuit.Rn̄det Gr̄a dei ſū id qd̓ ſū. j. Co. xv. Pꝫ prīaꝯcluſio. ¶ Scd̓a ꝯcluſio ē. ꝙ ꝯtinuare bonāvitā īceptā ē gr̄a dei ꝟacit̉. Et vult dicere talis ꝯcluſio. ꝙ lꝫ ſitꝭ extra puteū pctī ꝑ d̓i mīaꝫnō tn̄ poteſtꝭ ꝯtinuare bonā vitā niſi ꝑ gr̄amdei Declarat̉ hͦ ꝑ qͥndā ſpeculatōꝫ ītellectiuāvl̓ ītellectualē fundatā ſuꝑ regl̓aꝫ ph̓i di. Rerū nat̉aliū recipiētiū ꝑegrinā formā. q̄dā retinēt eā ꝑmanent̉. q̄dā ſolū ī pn̄tia agētꝭ. Prīm

pꝫ ī cādela accēſa ⁊ aqͣ calefctā. qꝛ retinet formā acceptā. ſcd̓ꝫ ī aere illuīato ⁊ ī camera obſcura ⁊ ſpecl̓o informato. ꝙ ſtatī recipiūt ꝑegrīas formaſ. ſꝫ n̄ r̄tinēt niſi tm̄ ī pn̄tia agētꝭ.Sic ī ꝓpoſito ē. Nā hr̄e ⁊ tenere bonā vitā eſtgr̄am d̓i hr̄e nobiſcū. ⁊ tal̓ forma ē ꝑegrīa aīeqꝛ n̄ eſt ſibi natural̓. qꝛ eramꝰ nat̉a filij ire. adEph̓. ij. ⁊ aīa recipit gr̄aꝫ dei n̄ ꝑmanent̉. vtcādela vl̓ aqͣ r̄cipiūt formas ꝑegrīas. ſꝫ ſolūin pn̄tia agētꝭ. vt aer vl̓ ſpecl̓m. gͦ oꝫ ꝙ ſit ibiꝯtinuꝰ influxꝰ .ſ. ꝙ gr̄a dei ꝯtinue illuīet actualiter vl̓ habitualit̓. al̓s ſtatī ꝑderet aīa gr̄amdei. Oꝫ gͦ ꝙ hō ꝑ gratiā d̓i ꝑſeueret. ⁊c̄. gͦ n̄ debemꝰ nos ꝯuertere ad creaturā. ſꝫ hr̄e dēmuſvultū aīe ſurſū ad deū. Iō xp̄s Lu. xvij. Nolite retro r̄ſpicere. mēores eſtote vxorꝭ LothDicat̉ hiſtoria Gen̄. xix. Iō qͥ exitꝭ d̓ ſodomaſcꝫ d̓ mala vita. n̄ debetꝭ reſpicere retro .ſ. adillā malā vitā p̄teritoꝝ. Iō xp̄s. Nēo mittēsmanū ad aratrū ⁊ r̄ſpiciēs retro aptꝰ ē regͦ deiLu. ix. Manū mittit ad aratrū qͥ frāgit t̓raꝫvt fructificet. ⁊ tal̓ eſt ille qͥ īcipit bonā vitā ⁊pnīam vt faciat fructū meritoriū. Iō non reſpicere debetꝭ retro dimittēdo. iā modicū faciendo. ⁊ poſtea iteꝝ modicū. ſꝫ ꝯtinuare d̓betis de bono ī meliꝰ. Moralit̓. fructꝰ nō inueniunt̉ in radice nec ī trūco. ſꝫ ī ramis. qͥ tn̄ totam v̓tutē hn̄t a radice. qꝛ ſi ſcindāt̉ nō faciūtfructū. ⁊c̄. ⁊ xp̄s eſt radix ſeu trūcꝰ. nos ꝟo rami. ⁊ vnꝰ fac̄ fructum orōis. aliꝰ ieiunioꝝ. ⁊c̄.Sꝫ videte vt ſitꝭ firmati in radice .ſ. xp̄o peramorē ⁊ deuotiōeꝫ. Iō dic̄. Manete in me ⁊ego in vob̓. Sic̄ palmes nō p̄t ferre fructū aſemetipſo niſi māſerit ī vite. ſic nec vos niſi īme māſeritis. Ioh̓. xv. Ptꝫ gͦ ꝙ a deo eſt ꝯtinuare bonā vitā. Iō d̓t auc̄tas Gr̄a em̄ eſtisſaluati ꝑ fidē. ⁊ hͦ nō ex vob̓. Dei em̄ donū eſt.ad Eph̓. ij. Patet gͦ ſcd̓a ꝯcluſio ¶ Tertia cōcluſio eſt. ⁊c̄. Sicut em̄ ex nob̓ nō poſſumusbonā vitā inciꝑe. nec inceptā cōtinuare. ml̓to minus ꝑficere. Auc̄tas. Velle ſcꝫ ꝑſeuerādi adiacet mihi. perficere aūt bonū non inuenio. ad Roma. vij. Ideo dicit xp̄s. Quis exvobis ſi petierit ouū. nūquid porriget ei ſcorpionem. Si ergo vos cū ſitis mali noſtꝭ bona data dare filijs veſtris. quāto magis pater veſter de celo celeſtis dabit ſpūm bonuꝫ.ſcilicet perſeuerandi. petentibus ſe. Luce. xj.Quum ſignificat perſeuerantiā. Primo albedo eius ſignificat illū qui vult ꝑficere bonum opus vel bonam vitam vt ſit albus invita non denigrando vitam ſuā per errorem