Sermo. VI.

Magna nob̓ indicta eſt neceſſitas pbitatis.i. modeſtie. cū oīa agamus an̄ oculos iudiciſcūcta cernētis. De iſta ꝟtute d̓t apl̓us. Modeſtia vr̄a nota ſit oībꝰ hoībꝰ. Rō. dn̄s em̄ ꝓpe eſt. qꝛ pn̄s eſt. ad Phil̓. iiij. Modeſtia vr̄ain loquēdo. in ambulādo. ⁊ in omnibꝰ alijs.Mulier em̄ q̄ cogitat ꝙ reſpicit̉ a viro. ſtattota cōpoſita. ſic cogita ꝙ deꝰ ꝑ foramē te ſꝑreſpicit. Iſtā modeſtiā ẜuauit xp̄s eundo cōpoſite. tꝑate comedēdo. reſpiciendo dulcit̓.Un̄ d̓t apl̓us. Ego paulꝰ obſecro vos ꝑ māſuetudinem ⁊ modeſtiam Ih̓u xp̄i. ij. Co. x.¶ Quarta ꝯditio eſt. Que deſurſum ē ſapīaſuadibilis eſt .i. docibilis. ignorātes informādo. Quilibet ſciens aliquod bonum on̄datꝓximo. ſicut p̄dicatores. ⁊c̄. al̓s ꝑdunt gratiam ⁊ ſcīam. Si ꝟo p̄dicant deus augmētatgr̄am ⁊ ſcīam ⁊c̄. Hoc oſtendit̉ in celi lumīaribus dantibꝰ nobis lumen ⁊ influētias. qͣsa deo recipiunt. al̓s ſi nollent. deus auferretab eis lumen ⁊ influentiaꝫ Predicatores adminus doceatis ꝑticulariter Si vir ſcit ſe ſignare. Pater noſter dicere vel cōfiteri ⁊c̄. on̄dat vxori. ⁊ econuerſo pater oſtēdat filio ⁊c̄.Oſtende hic ſignare. Uir ſapiens ſcꝫ p̄latuscuratus vel predicator plebem ſuam erudit.Ecc̄i. xxxvij. ¶ Quinta cōditio tangitur ibi.Que deſurſum eſt ſapientia eſt bonis cōſentiens. ſcꝫ ꝓprium intellectum ſubijciēdo ſctōrum doctrinis. ſingularit̓ in his q̄ fidei ſūt.Hoc on̄dit̉ in pueris addiſcētibꝰ. qꝛ oportetaddiſcentē credere ẜm ph̓m. Si cōtentiōesſunt in cordibꝰ veſtris. non eſt iſta ſapiētia q̄deſurſum eſt deſcendens a patre luminuꝫ. ſꝫterrena. animalis. diabolica. Iacobi tertio.¶ Sexta conditio eſt. Que deſurſum eſt ſapientia plena eſt miſericordia ⁊ fructibus bonis. Hic innuit̉ ſecrete ꝙ miſericordie operaſunt ſicut ſeminare ⁊ fructꝰ colligere. Et ita ēNā quādo vos datis elemoſynā pauperi vidue. puelle. captiuis. tunc ſeminatis ſic̄ agricultor ꝓijciens ſemen vt putrefiat. ⁊ vt ꝓ vnamenſura decē colligat. Ita eſt de elemoſynaQn̄ datis denariū vel florenū. panem. vinūvidet̉ ꝙ ſit ꝑditū. ſed nō eſt ita. imo centuplūaccipietis hic ⁊ vitam eternā poſſidebitis inalio mundo. Ideo apoſtolꝰ loquēs d̓ elemoſyna ad lr̄am d̓t. Qui parce ſeminat. Sicutagricultor qͥ in magno agro nō ſeminaret niſi vnam quartā. parce ⁊ metet. ij. Coꝝ. ix. Iōxp̄s Matth̓. v. Beati miſericordes. quoniaꝫip̄i miſcd̓iam ꝯſequent̉ ¶ Septima cōditio

Que de ſurſuꝫ eſt ſapīa eſt iudicās ſine ſimūlatione .i. fictione. nō ſolū ire in exteriori apparentia ⁊ oꝑe. ſꝫ ⁊ veritate. Hoc tāgit dn̄os etiudices qͥ habēt regimen ⁊ ppl̓m iudicare ī iudicio tꝑali vel eccl̓iaſtico. nō reſpicere parētelam. Iudex exn̄s in cathedra iudicij nō debet cognoſcere pr̄em vel matrē. ⁊c̄. imo ſi iuſticia eſt ꝓ iudeo moro pauꝑe vel aliquo. date ſnīaꝫ ꝯtra patrē. ⁊c̄. Nō reſpicite preces dona. ⁊c̄. Dauid. Si ꝟe vtiqꝫ iuſticiā loquimini. recte iudicate filij hoīm Quilibꝫ iudex baliuus vel gubernator qn̄ intrat nouiter loqͥt̉iuſticiam. iurando eā ſeruare. Melius eſſetſibi frangere caput ⁊ collū qͣꝫ facere oppoſitū.Item nō ꝓtrahere ſententiā Idē de iudicibꝰeccleſiaſticis. iudicent iuſte. Cōfeſſores etiāqui ſunt iudices auiſent ſe. vt iudicent recte.Aliqui nolunt abſoluere ruſticum qͥ furatꝰeſt racemū vel malogranatū. ⁊ bene faciūt. ſꝫvſurarium bn̄ abſoluūt. ⁊c̄. Itē ſi aliquis eſtfuratꝰ aliqͥd. vel qꝛ inuenit aliqͥd ⁊ nō reſtituit. nō abſoluat̉ qͦuſqꝫ reſtituat. vel aſſignādotꝑs dicens ꝙ al̓s nō valebit abſolutioneꝫ p̄ſtare. De incertis aūt ⁊ lucratis in ludo .ſ. taxillis ⁊ alijs. fiat reſtitutio. iuxta arbitriū confeſſoris. Si ille qui habet reſtituere ſit pauꝑconfeſſor poteſt ſibi dare ꝙ in orationibꝰ velin alijs ſatiſfaciat. Hec ſapientia nobis oſtēditur a chriſto domino. Iſaie. xj. Non ſcd̓mviſionem oculoꝝ iudicabit. neqꝫ ẜm auditūauriuꝫ arguet. Sed iudicabit ī iuſticia pauperes. ⁊ arguet in equitate pro māſuetis terre. Ergo viuatis non quaſi inſipientes. ſꝫ vtſapientes¶ De eadem dn̄ica. Sermo. vj.dete quo cauteambuletiſ. ad Eph̓. v. Materia hodierna erit quō dēmꝰ ire ad paradiſum. qꝛ v̓ia eſt longa. aſpera. ⁊ periculoſa Sꝫvt materia ſit deo gratioſa ⁊ acceptabilis. etnobis ꝓficua ⁊ meritoria. Salutet̉ ꝟgo maria. Qui bn̄ vult cogitate ⁊ acute ⁊ ꝟe inueniet ꝙ vita huiꝰ mūdi nō eſt niſi via qͣ yadimuſad alium mundū. Nullꝰ em̄ credit ſe hic ſemper māſuꝝ. qꝛ nō ſumꝰ niſi ꝑegrini. De hͦ dabo ſignū ⁊ auc̄tatē ¶ In qͣttuor cognoſcit̉ ꝙaliqͥs ſit extraneus ⁊ peregrinus. ſcilicet¶ In veſte ſimplici ⁊ groſſa ⁊ vili.¶ In baculo.¶ In capello