Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Bermo. II.

gentes excuſant ſe tripl̓r qͥdā indeuotionēſpūalem. quidā affectionē terrenalē. qͥdāindignationē cordialē. Primi renuūt venireqꝛ ad ſpūalia nullā hn̄t deuotionē nec ſentimentu. imo dicūt. qͥd ſcit de alio mundo.De his d̓r. Et nolebāt venire. Attēdatꝭ ſi inter vos ſint aliqͥ de iſtis. Tales ſunt diligēter curāt de corꝑe. negligent̓ de aīa. prandium vl̓ cenā corꝑis nūqͣꝫ obliuiſcunt̉. ſꝫ aīefrequēter. Cibꝰ aīe eſt orō de mane et de ſeroOn̄dat̉ quō dāda ſunt fercula aīe. Prīo ho orare dꝫ mēſam bn̄dicere dicēdo pr̄ nr̄in ꝯtinent̉ ſeptē petitōes. Aue maria attēte deuote quēadmodū loquit̉ regi vl̓ regine Sil̓r de ſero. ſꝫ multi curāt nec orāt mane nec de ſero. nec orāt an̄ mēſaꝫ nec an̄cenā. Itē aīe refectōe debemꝰ feſta celebrare rebꝰ diuīs orōibꝰ ſunt fercula aīe ītēdere. Sꝫ ꝓchdolor multi poſtqͣꝫ laborauer̄t totā hebdomadā neſciūt dn̄icam dare d̓oItē ſicut qͦlibet mēſe lauat̉ camiſia corporisita etiā aīa lauāda eſt a macul̓. Itē ī paſcateqͥlibet curat vt bn̄ prandeat. ſic etiam cogitare dꝫ de aīa vt cōicet digne. Sed dicit apl̓sAīalis homo ꝑcipit ea ſpūs dei ſunt.ma Coꝝ. ij. Secūdi negligunt venire affectionē terrenalē. vt religioſi. clerici. vel etiaꝫlaici plus delectatōes carnales diligūt. qͣꝫſpūales. tales deꝯuiuio ꝑadiſi non curant.Dicat̉ fabula de leone faciēte ꝯuiuiū oībꝰ aīalibꝰ Nuncij venerūt ad porcū iacentē in luto ex ꝑte leonis inuitauerūt ip̄m ad ꝯuiuiumQui porcus interrogauit ſi eſſent ibi luta.bus rn̄dentibꝰ. Rn̄dit porcꝰ Nolo venire. Ita accidit multis miſeris luto luxurie īuolutis vt porci deſpiciūt gl̓am ꝑadiſi. Deiſtis d̓r. Illi aūt neglexerūt ꝓpter delectatōesbeſtiaꝝ. tales ꝑdunt delectatōes angelorumxp̄i ꝟginis. qꝛ noluerūt guſtare de iſtꝭ. Auguſtinꝰ. Impij ſentiunt dulcedinem dei.qꝛ de febre iniqͥtatis palatū cordis infecerūtAlij nolūt ire ꝓpter indignationem cordialēnuncios ip̄os vocātes inuitātes ad hmōinuptias verbis factis calumniantes. Debus d̓r. Reliqui ꝟo tenuerūt ſeruos eiꝰ contumelijs affectos occiderūt eos. Primi ſuntmali. ſecūdi. ſꝫ iſti peiores. qꝛ interficiūt animas. Ecc̄i. xxj. Oētes eoꝝ .ſ. obloquentiū. interficiūt aīas hoīm. Rex ꝟo audiſſet iratꝰeſt. miſſis exercitibꝰ ſuis .ſ. angelis. perdidithomicidas illos ciuitatē .ſ. iſtum mūdū ſuccendit Qꝛ certi ſitis ꝯflagrabit̉ iſte mūdus

cito. Ignis ſuccēſus eſt in furore meo ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima. Deut̓. xxxij. Dico tertio tāgit̉ ī euāgelio indignitasmeritoꝝ. d̓r. Tūc rex ait ẜuis ſuiſ. Nuptiequidē. ⁊c̄. vſqꝫ in finē. Ex iſta ꝑabola ītelligatis vos aliqͥs expellat̉ de ꝑadiſo poſtqͣꝫingreſſus ē. ſic̄ ille rex expulit illū. Ita ꝯditionaliter loquēdo. ſi in ꝑadiſo inueniret̉ aliqͥsimparatꝰ expelleret̉. facias tu ꝯn̄tiam ſiimparatꝰ expelleret̉. neceſſariū eſt nobis vtp̄paremur ſi volumꝰ illuc intrare. Qd̓ bn̄ſandū eſt ꝯͣ ſtulticiā dicentiū. Si ſum predeſtinatꝰ ſiue fuero ꝑatus ſiue imparatꝰ ītraboNota in libro p̄deſtinatōnis ſimul ſcribit̉.talis ſaluabit̉ ex tali cauſa. ſil̓r ī libro p̄ſcientie. tal̓ dānabit̉. ex tali. In libro predeſtinationis ſolū ſcribit̉ petrꝰ talis tal̓ ſaluabitur. bernardꝰ talis ſaluabit̉. ſꝫ ſic. petrꝰtalis ſaluabit̉ ieiuniū. talis orōem. talisvero elemoſynā. Ita ſimul ſcribit̉ introitus paradiſi. cauſa quare intrabit. Multitn̄ decipiunt̉ credētes ſolū nomē ſcribat̉ inlibro p̄deſtinationis ſine cauſa. qd̓ eſt veꝝſed ſimul totū. Itē in libro p̄deſtinatōnisſolū ſcribit̉ talis dānabit̉. ſꝫ etiā cauſa qͣre talis damnabit̉. ſuꝑbiā ⁊c̄. ſi vis damnari caue a cauſa. ſi ille īparatꝰ fuit expulſus. nos non intrabimꝰ niſi p̄paremus nos eſtote ꝑati. ⁊c̄. Mat. xxiiij. Luc̄. xij. Parat̉homo pꝯtritionē. ⁊c̄. Et ſic homo induit̉ veſtibꝰ nouis. efficitur dignus intrare ad gloriam. De eadem dn̄ica. Sermo. ij.Ace prandiū meum paraui. ⁊c̄. Matth̓. xxij. Iſtd̓ recitat̉ in euāgelio currētis dn̄ice. Inter alia verba ſancta que xp̄s dixit ſuis apl̓is ī nocte paſſiōis. qn̄ diſcipuli eranttriſtes de ſuo receſſu. xp̄us eos ꝯſolans dixitUado ꝑare vob̓ locū. Et ſi abiero p̄parauero vobis locū. iteꝝ veniā accipiā vos admeipſum. ⁊c̄. Ioh̓. xiiij. Verbū eſt notabiledignū memoria. ſi cogitatiſ hoc qd̓ dixitſi aliqͥs rex dꝫ ire ad aliqueꝫ locū. cōmuniterp̄mittit aliquos ad parandū prandiuꝫ. Iſtapractica ſeruat̉ rationabilit̓ fit ẜuꝰ parethoſpitiū dn̄o. ſꝫ dn̄s vadat pͥmo ad parandum ſeruis nūqͣꝫ fuit. imo talis dn̄s reputaret̉ ſtulto. Xp̄s ꝟo ſua nimia humilitatetenuit iſtū modū voluit ire pͥus ad parandum. dixit. Uado ꝑare. ⁊c̄. Parauit em̄ lo