Bermo. II.
gentes excuſant ſe tripl̓r qͥdā ꝑ indeuotionēſpūalem. quidā ꝑ affectionē terrenalē. qͥdā ꝑindignationē cordialē. Primi renuūt venireqꝛ ad ſpūalia nullā hn̄t deuotionē nec ſentimentu. imo dicūt. qͥd ſcit hō de alio mundo.De his d̓r. Et nolebāt venire. Attēdatꝭ ſi inter vos ſint aliqͥ de iſtis. Tales ſunt qͥ diligēter curāt de corꝑe. ⁊ negligent̓ de aīa. qͥ prandium vl̓ cenā corꝑis nūqͣꝫ obliuiſcunt̉. ſꝫ aīefrequēter. Cibꝰ aīe eſt orō de mane et de ſeroOn̄dat̉ quō dāda ſunt fercula aīe. Prīo homō orare dꝫ ⁊ mēſam bn̄dicere dicēdo pr̄ nr̄in qͦ ꝯtinent̉ ſeptē petitōes. ⁊ Aue maria attēte ⁊ deuote quēadmodū hō loquit̉ regi vl̓ regine Sil̓r de ſero. ſꝫ multi nō curāt nec orāto̓ mane nec de ſero. nec orāt an̄ mēſaꝫ nec an̄cenā. Itē ꝓ aīe refectōe debemꝰ feſta celebrare ⁊ rebꝰ diuīs ⁊ orōibꝰ q̄ ſunt fercula aīe ītēdere. Sꝫ ꝓchdolor multi poſtqͣꝫ laborauer̄tꝑ totā hebdomadā neſciūt dn̄icam dare d̓oItē ſicut qͦlibet mēſe lauat̉ camiſia corporisita etiā aīa lauāda eſt a macul̓. Itē ī paſcateqͥlibet curat vt bn̄ prandeat. ſic etiam cogitare dꝫ de aīa vt cōicet digne. Sed dicit apl̓sAīalis homo nō ꝑcipit ea q̄ ſpūs dei ſunt. pͥma Coꝝ. ij. Secūdi negligunt venire ꝑ affectionē terrenalē. vt religioſi. clerici. vel etiaꝫlaici qͥ plus delectatōes carnales diligūt. qͣꝫſpūales. ⁊ tales deꝯuiuio ꝑadiſi non curant.Dicat̉ fabula de leone faciēte ꝯuiuiū oībꝰ aīalibꝰ Nuncij venerūt ad porcū iacentē in luto⁊ ex ꝑte leonis inuitauerūt ip̄m ad ꝯuiuiumQui porcus interrogauit ſi eſſent ibi luta. qͥbus rn̄dentibꝰ ꝙ nō. Rn̄dit porcꝰ Nolo venire. Ita accidit multis miſeris luto luxurie īuolutis qͥ vt porci deſpiciūt gl̓am ꝑadiſi. Deiſtis d̓r. Illi aūt neglexerūt ꝓpter delectatōesbeſtiaꝝ. tales ꝑdunt delectatōes angelorumxp̄i ⁊ ꝟginis. qꝛ noluerūt guſtare de iſtꝭ. Auguſtinꝰ. Impij nō ſentiunt dulcedinem dei.qꝛ de febre iniqͥtatis palatū cordis infecerūtAlij nolūt ire ꝓpter indignationem cordialēnuncios ip̄os vocātes ⁊ inuitātes ad hmōinuptias verbis ⁊ factis calumniantes. De qͥbus d̓r. Reliqui ꝟo tenuerūt ſeruos eiꝰ ⁊ contumelijs affectos occiderūt eos. Primi ſuntmali. ⁊ ſecūdi. ſꝫ iſti peiores. qꝛ interficiūt animas. Ecc̄i. xxj. Oētes eoꝝ .ſ. obloquentiū. interficiūt aīas hoīm. Rex ꝟo cū audiſſet iratꝰeſt. ⁊ miſſis exercitibꝰ ſuis .ſ. angelis. perdidithomicidas illos ⁊ ciuitatē .ſ. iſtum mūdū ſuccendit Qꝛ certi ſitis ꝙ ꝯflagrabit̉ iſte mūdus
cito. Ignis ſuccēſus eſt in furore meo ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima. Deut̓. xxxij.¶ Dico tertio ꝙ tāgit̉ ī euāgelio indignitasmeritoꝝ. cū d̓r. Tūc rex ait ẜuis ſuiſ. Nuptiequidē. ⁊c̄. vſqꝫ in finē. Ex iſta ꝑabola nō ītelligatis vos ꝙ aliqͥs expellat̉ de ꝑadiſo poſtqͣꝫingreſſus ē. ſic̄ ille rex expulit illū. Ita ꝯditionaliter loquēdo. ſi in ꝑadiſo inueniret̉ aliqͥsimparatꝰ expelleret̉. Mō facias tu ꝯn̄tiam ſiimparatꝰ expelleret̉. gͦ neceſſariū eſt nobis vtp̄paremur ſi volumꝰ illuc intrare. Qd̓ bn̄ pēſandū eſt ꝯͣ ſtulticiā dicentiū. Si ſum predeſtinatꝰ ſiue fuero ꝑatus ſiue imparatꝰ ītraboNota ꝙ in libro p̄deſtinatōnis ſimul ſcribit̉.talis ſaluabit̉ ⁊ ex tali cauſa. ⁊ ſil̓r ī libro p̄ſcientie. tal̓ dānabit̉. ⁊ ex tali cā. In libro predeſtinationis nō ſolū ſcribit̉ petrꝰ talis ⁊ tal̓ ſaluabitur. ⁊ bernardꝰ talis ſaluabit̉. ſꝫ ſic. petrꝰtalis ſaluabit̉ ꝑ ieiuniū. ⁊ talis ꝑ orōem. talisvero ꝑ elemoſynā. Ita ꝙ ſimul ſcribit̉ introitus paradiſi. ⁊ cauſa quare intrabit. Multitn̄ decipiunt̉ credētes ꝙ ſolū nomē ſcribat̉ inlibro p̄deſtinationis ſine cauſa. qd̓ nō eſt veꝝſed ſimul totū. Itē in libro p̄deſtinatōnis nōſolū ſcribit̉ talis dānabit̉. ſꝫ etiā cauſa qͣre talis damnabit̉. ꝑ ſuꝑbiā ⁊c̄. Iō ſi nō vis damnari caue a cauſa. Iō ſi ille īparatꝰ fuit expulſus. nos non intrabimꝰ niſi p̄paremus nosgͦ eſtote ꝑati. ⁊c̄. Mat. xxiiij. ⁊ Luc̄. xij. Parat̉homo pꝯtritionē. ⁊c̄. Et ſic homo induit̉ veſtibꝰ nouis. ⁊ efficitur dignus intrare ad gloriam.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. ij.Ace prandiū meum paraui. ⁊c̄. Matth̓. xxij. Iſtd̓ ꝟbū recitat̉ in euāgelio currētis dn̄ice. Inter alia verba ſancta que xp̄s dixit ſuis apl̓is ī nocte paſſiōis. ⁊ qn̄ diſcipuli eranttriſtes de ſuo receſſu. xp̄us eos ꝯſolans dixitUado ꝑare vob̓ locū. Et ſi abiero ⁊ p̄parauero vobis locū. iteꝝ veniā ⁊ accipiā vos admeipſum. ⁊c̄. Ioh̓. xiiij. Verbū eſt notabile ⁊dignū memoria. ſi cogitatiſ hoc qd̓ dixit Nāſi aliqͥs rex dꝫ ire ad aliqueꝫ locū. cōmuniterp̄mittit aliquos ad parandū prandiuꝫ. Iſtapractica ſeruat̉ ⁊ rationabilit̓ fit ꝙ ẜuꝰ parethoſpitiū dn̄o. ſꝫ ꝙ dn̄s vadat pͥmo ad parandum ſeruis nūqͣꝫ fuit. imo talis dn̄s reputaret̉ ꝓ ſtulto. Xp̄s ꝟo cū ſua nimia humilitatetenuit iſtū modū ꝙ voluit ire pͥus ad parandum. iō dixit. Uado ꝑare. ⁊c̄. Parauit em̄ lo