Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo .I.

ſaduceis. vener̄t ad xp̄m vt diſputarēt eo.O iſte beſtie qͣꝫtū iactabāt ſe. vnꝰ doctor ꝓpoſuit q̄ſtionē xp̄o dicēs. Mgr̄ Qd̓ eſt manda magnū in lege. In lege em̄ moyſi ſūt multa p̄cepta diuerſa. Iudei dicūt eſſe p̄ceptaaffirmatiua legꝭ. ccxlviij. Et tot oſſa ẜm phiſicos ſūt in corꝑe hūano .ſ.ccxlviij. p̄cepta ꝟonegatiua erāt. ccclxv. ſic ſunt ī ſūma oīa p̄cepta.ccccccxiij. Sꝫ deꝰ oīa reduxit ad nūerūdenariū. ſic̄ decē digitꝭ oꝑamur. ſic p̄ceptꝭ de meremur. Et doctores qͦlibet die int̓ ſe diſputabāt. qd̓ erat maiꝰ p̄ceptū nec poterātcordare. venerūt ad xp̄m deſpectiue dicēdo. Uideamꝰ qͥd iſte faber lignariꝰ nūqͣꝫ fuit in ſtudio intromittit ſe de p̄dicatōe dicit. dicūt temptemꝰ. Mgr̄. qd̓ eſt mandatum magnū. ⁊c̄. Rn̄dit xp̄s eſt ſapīa eterna.Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo extota aīa tua ī tota mēte tua. Hoc eſt maxīm pͥmū mandatū. Secundū aūt ſil̓e eſt huic.Diliges ꝓximū tuū ſic̄ teip̄m. In his duobꝰmādatis tota lex pendet ꝓph̓e. Dilectō em̄dei ſuꝑ oīa iungit creaturā creatore. intellectu. memoria. volūtate. Dilectio proximiiungit ꝓximo. iſta duo p̄cepta ſufficiuntad ſaluationē. xp̄s In his duobꝰ tota lexpendet ꝓphete. Sicut em̄. cccccc.. xiij. precepta reduxit ad decē. ita decē p̄cepta r̄duxitad duo. vt nullꝰ poſſit ex ignorantia excuſariEt ſicut duabꝰ tibijs ambulamꝰ. ita duobꝰp̄ceptis charitatꝭ in via dei ꝓficimus. Preceptū pͥmū eſt .ſ. Diliges dn̄m deū tuū ⁊c̄. et eſttanqͣꝫ tibia dextra deꝰ diligit̉ toto corde. i. ītellectu. Ecce fides. qꝛ ſi diligis deū ex toto corde eris fidelis. non ibis ad diuinos ⁊c̄.qꝛ eſſes ꝓditor recurrēdo ad inimicos xp̄i.nulliꝰ habēt poſſe. ⁊c̄. Itē in tota aīa tua .i. voluntate. ex cauebis ne inhonores nomē ſuum. īuane ſumēdo. falſe iurādo. qd̓ eſt faciendū. nec reſtauratōe ꝓprie ꝑſone. necaliquo lucro. Paꝝ lucrat̉ ꝑdit aīam. Mathei. xvj. Quid em̄ ꝓdeſt hoī ſi mundum vniuerſum lucret̉. aīe ꝟo ſue detrimentū patiat̉.Itē in tota mēte tua .ſ. memoria. qͣꝫtū ad dn̄icam ẜuandā. Poſtqͣꝫ laboraſti feria ſcd̓a. tertia. qͣrta. ⁊c̄. Memēto vt diē ſabbati ſanctifices. ⁊c̄. Exo. xx. Secundū p̄ceptū de dilectōne ꝓximi eſt tanqͣꝫ tibia ſiniſtra. Diliges ꝓxi tuū ſic̄ teip̄m. ſi habes filios vis honorari ab eis. tu etiā honora parētes ⁊c̄. Itē ſic̄ velles aliqͥs vxore vel filia tua facerꝫinhoneſtatē. ſic etiā noli tāgere vxoreꝫ ꝓximi

tui impudice. Item nolles aliquis te occiderꝫ nec tibi iniuriaret̉. ita nec occidere debes aliū nec alteri iniuriari. Idem de vxorenulla vellet alia curaret de viro ſuo. tm̄ tenet̉ vir vxori. ſic ecōuerſo ad eqͣlia iudicāturEt ſic̄ vxor diceret̉ infidel̓ viro alio viroluxuriā cōmittens. ita vir. Itē ſic̄ nollesaliqͥs furtiue reciꝑet pecunias tuaſ bōa tuaſiue fructꝰ. ita ⁊c̄. Itē ſic̄ nolles diffamari. qͥafama eſt p̄cioſa. ſic nec tu aliū diffames. caue⁊c̄. Et nota ſic̄ oīa p̄cepta affirmatiua negatiua ordināt creaturā erga deū cōp̄hendunt̉ in iſto Diliges dn̄m deū tuū ⁊c̄. ita oīa ordināt ergo ꝓximū cōp̄hēdunt̉ ī iſto. Diliges ꝓximū. ⁊c. Oīs lex in vno ẜmone implet̉Diliges ꝓximū tuū. ⁊c̄. ad Gal̓. v. Ergo plenitudo legis ē dilectio. ad Ro. xiij. Ibidē. Quidiligit ꝓximū legē impleuit ⁊c̄ Tertia diſputatio fuit alijs ſubtilior de et̓na generatōequō xp̄s vt verꝰ deꝰ eternalit̓ generat̉ a patreQuēadmodū de ſole vno videmꝰ tenemuſ ſe generat radiū. quē mittit in mundoad illumīandū. calefaciendū. fructificanduꝫ recedit ab eo. ita filius in diuinis ſplendor patris eternalit̓ a patre generat̉. tamē apatre recedit. ſꝫ in pr̄e manet. ſic̄ ꝟbum indicēte. De vide ſcm̄ Tho. pͥma ꝑte. q. xxvijde ꝓceſſionibꝰ. Et etiaꝫ pͥma ꝑte. q. xxxiiij. deꝟbo in diuinis. Et. q. xlij. ar. v. ad ſecundumar. Et ſicut ſol ſine vxore generat radium deſua ſub̓a. Ita deꝰ filiū. ⁊c̄. Et ſicut ſol eſtor ſuo radio. nec pr̄ filio. De vide ſanctumTho. pͥma ꝑte. q. xxxij. Iudei aūt credūtmeſſiā eſſe filiū dei eternū. ſꝫ dauid. xp̄usvolēs eis ꝓhare diuinitatē in meſſia filiationē dei. Qn̄ poterāt ſibi rn̄dere vt victivoluerūt recedere. ſꝫ xp̄s dixit eis. Rn̄deatiſmihi ad vnā queſtionē. Quid vobis videt̉xp̄o .i. meſſia. cuius filius eſt. Rn̄der̄t. DauidChriſtꝰ ꝟo negādo qͥn eſſet filius Dauidẜm carnē. voluit tn̄ ꝓbare maiorē filiationē ī. dicēs. Quō dauid vocat in ſpū dominuꝫ. dicēs. Dixit dn̄s dn̄o meo. ſede ⁊c̄. Si Dauid vocat dn̄m quō filiꝰ eiꝰ eſt. qꝛ nullus rex vocat filiū ſuū dn̄m. Dauid fuiſſet rex. nullū habuiſſet dn̄m niſi deum. igitur finaliter nemo poterat ei rn̄dere ꝟbum.imo dicit textus. Nec auſus fuit quiſqͣꝫ ex illo die ampliꝰ interrogare Moraliterſuꝑ thema. Nemo poterat ei rn̄dere verbumTria pctā ſunt ex qͥbꝰ in iudicio vbi chriſtuſdiſputabit cum hoībꝰ poterūt ſibi rn̄dere