Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica decimaſeptima pꝰ trinitatis

qꝛ ſcalā bone vite aliqͥ aſcēdūt aliqͥ deſcendūt. Aſcēdunt illi incipiūt bonā vitā. ꝯtinuāt bono ī meliꝰ. ſed deſcēdūt incipiunt magno feruore. ſed paulatī refrigerāt̉vt aqͣ calida ſemota ab igne frigeſcit. reuertūt̉ tales ad pͥmū ſtatū vl̓ efficiūt̉ peiores.Dd̓. Aſcēdūt vſqꝫ ad celos .ſ. illi ꝑſeuerāt. etdeſcēdūt vſqꝫ ad abyſſos .ſ. ꝑſeuerāt. aīailloꝝ in mal̓ tabeſcebat. Et dn̄m innixū ſcaleqꝛ deꝰ ē merces p̄miū bonoꝝ opeꝝ. Un̄ dic̄xp̄s. Uenite ad me om̄s laboratꝭ oneratieſt ego reficiā vos Mat. xj. Ecce ſcala. ergoaſcēde ſuꝑiꝰ ⁊c̄. Declaraui vob̓ duo. Prīo qūo hēmꝰ aſcēdere ī celū. qꝛ ibi eſt finis nr̄Scd̓o ſcalā quā hēmꝰ aſcēdere. oꝑtꝫſcire gͣdꝰ qͦs hēmꝰ trāſire. Pro notandūſeꝑtē ſunt gradꝰ in quibꝰ ſtat bona vita Primꝰ credentia articuloꝝ. xij. Scd̓s reuerētia diuinoꝝ Terciꝰ beniuolentia ꝓximoꝝ Quartꝰ regentia membroꝝ Quintꝰ diligentia agendoꝝ Sextus prudentia dicendoꝝ Septimꝰ cuſtodientia internoꝝPrimꝰ eſt credentia articuloꝝ .ſ. hōhabeatcredentiā fidei firmā ſine errore. dubitatōefalſa opinione di. Licet habeā rōem denaturalē. nec intellectu poſſim ꝯp̄hēdere. tn̄qꝛ vos dn̄e poteſtꝭ mētiri nec deciꝑe necdecipi dixiſtꝭ ore vr̄o dimiſiſtꝭ ī ſcpͥtis qͣttuor euāgeliſtas. determinat idē eccl̓a. ideocredo dn̄e. Ecce fides ncc̄aria.. In omnivia pͥmū qd̓ ē hoī neceſſariū ē ſcire terminūvadit. nos in md̓o ſimꝰ viatores terminꝰ ad quē ſit deꝰ in celo. optꝫ vt a nobis ſciatur. nulla alia res in md̓o dat nobiscognitōꝫ deo niſi fides. dicit thema.Alcēde vbi aſcendā. ſuꝑiꝰ .ſ. ad deū in celo.qͥs qͣlis ē deꝰ. dicit fides. vnꝰ ē in ſubā trinus in ꝑſonis. Itē declarat fides de ill̓ tribus ꝑſonis pr̄ nec ſpūſſctūs ſed filiꝰ factꝰ ē. ꝯceptꝰ natꝰ v̓gine. Fides tenet eſt indutꝰ ſcarleta rubeaꝓpt̓ paſſionē ſanguīs effuſionē. voluit ſuſpēdi in ligno crucis. nealiqͥs ſibi credēs obediēs ſuſpendat̉ ī furcainferni. Itēdicit fides ſurrexit die tercia īdutꝰ mātello gl̓ie ⁊c̄. Itē eſt ſuꝑ om̄s celos regnās ſuꝑ oēm creaturā. Itē eſt indutꝰde albo qͦlibet die in hoſtia conſecrata. Ecceqūo fides declarat qͥs et qͣlis eſt deꝰ. Oꝑtethr̄e credentiā articuloꝝ ad cognoſcendū deum. apl̓us. Credere em̄ oꝑtet accedentē

ad deū qꝛ eſt. inquirentibꝰ ſe remūeratorſit Hebr. xj. Si vis deū cognoſcere fideꝫ.oꝑtet te ſcire Credo in deū. in ꝯtinent̉ articuli fidei. dicere qͦlibet mane ſero ꝓteſtatōe. ſicut miles facit regi homagiū.Dauid. Credidi .ſ. corde ꝓpter qd̓ locutꝰ ſū. inore. ego aūt humiliatꝰ ſum nimis. in corpore.Ecce pͥmū gradū Scd̓s eſt reuerētia diuinoꝝ. exquo habemꝰ credentiā articuloꝝ requirit̉ etiā habeamꝰ reuerentiam diuinoꝝ natural̓. Motꝰ reuerential̓ ad aliquē eſtẜm credentiā. extimatōem excellentiā quaꝫhabes de illo. Si veniat int̓ vos miles facitꝭſibi magnā reuerentiā. ſed maiorem duci.multo maiorē regi. Itē magnā reuerentiamfacitis ep̄o. maiorē cardinali. ſed multo maio pape. pꝫ. Si pͥmū nos credimꝰdeꝰ ſit infinite excellentie dignitatꝭ: reqͥrit̉ẜm illam credentiā ſeu exiſtimatiōem faciamꝰ ſibi reuerentiā. De dicā vnū miraculūhiblia de vno ceco a natiuitate quem xp̄uscurauit dans ſibi viſū. Cui poſtqͣꝫ fuit illuminatꝰ dixit xp̄s. Tu credis in filiū dei. Rn̄ditille et dixit. Quis eſt dn̄e vt credā in. Dixitei Ih̓s. Et vidiſti. loqͥtur tecū ipſe ē. Atille ait. Credo dn̄e. Et ꝓcidens adorauitIoh̓. ix. Ecce qūo ex credentia ſecuta eſt reuerētia. Sic debet ī nobis. ſi habemꝰ credentiā de deo. portemꝰ exhibeamꝰ ei reuerētiam tripl̓r .ſ. in corde. in ore in oꝑe. In corde ei reuerentiā exhibere debemꝰ ſpem nr̄aꝫin eo ponēdo. ſi creditis ipſum in miſcd̓iainfinitū. in potentia pietate: magnā iniuriāſibi facitis qn̄ in his vr̄is neceſſitatibꝰ .ſ. ſanitate habēda. vel liberis. vel re ꝑdita inueniēda vaditis ad diabolos. diuinos ⁊c̄. inimicos ſuos. in neceſſitate ad dn̄m ſit currendū. qꝛ ipſe ſolꝰ pōt dare ſanitateꝫ filijs.dicit. Amē dico vobis. ſi qͥd petieritis pr̄emin noīe meo dabit vobis Ioh̓. xvj. In oredeo reuerētia exhibēda ē reuerent̉ d̓eo loq̄ndo. qꝛ ſi creditꝭ xp̄m deū hoīeꝫ dn̄m nr̄m dn̄o ſit loq̄ndū reuerētia. etiā xp̄o loqͦreuerent̉ debemꝰ. Un̄ magnā irreuerentiā ſibi faciūt ip̄m iurant inuanū. et deſpiciūtet blaſphemant. et enſe lingue diuidūt ⁊c̄. In oꝑe deo reuerentia exhibēda ē. ſi creditis ipſe deꝰ ſit oīm ꝓuiſor retributor dansnobis ꝓuiſionē de oībꝰ. triticū in cāpis. vinūin vineis ⁊c̄. ꝯſeruās oīa. merito eidē ẜuiredebetꝭ. Un̄ magnā irreuerētiā ſibi facit indn̄ica ẜuit ſibi audiendo miſſā. Memē-