Dominica decimaſeptima poſt trinitatis

¶ Quarto quo ad amicos nr̄os ꝑ v̓tutē modeſtie .ſ. in bonis ⁊ ordinatꝭ moribꝰ ⁊ ꝟbis. etſic de oībꝰ alijs. nō ſuꝑbiēdo ī ꝯuerſatōe. Etde iſto loquit̉ ꝓpoſitū thema. Oīs qͥ ſe exaltathūiliabit̉. ⁊ qͥ ſe hūiliat exaltabit̉. ¶ Dico primo ꝙ ſimꝰ ordinati qͦ ad noſmetipos. ꝑ v̓tutē tꝑantie. Tūc em̄ hō eſt ordinatꝰ ī vita ſua.qn̄ in cibo ⁊ potu ſcit tenere tꝑantiā. qn̄ recipit ſolū neceſſitatē ad ſuſtinendū corpus. vitans ſuꝑfluitates ⁊ exceſſus. in hͦ ſtat virtustꝑantie. Mō audite iſtā v̓tutē. quō xp̄s oſtēdit eā. ſꝫ ſecrete ī pͥncipio euāgelij. Cū intraſſet ih̓s ⁊c̄. vſqꝫ. obẜuabāt eū ¶ Iſta ꝟba indigent declaratōe. Sciēdū ꝙ xp̄s in hac vitahuiꝰ md̓i ẜuauit magnā pauꝑtatē ad on̄dēdū ꝙ hō non dꝫ ſe nimis dare iſtis mūdanisrebꝰ. qꝛ hodie vl̓ cras ſūt relinquēde. et intm̄voluit eē pauꝑ. ꝙ nō habuit domuꝫ camerāneqꝫ cellā. Iō qn̄ īuitabat̉ ad prādiū cū diſcipulis recipiebat ꝓſuſtētatiōe nat̉e neceſſitatē. ſine qͣ nat̉a hnana nō poſſet viuere. Recipiebāt tꝑalia. ſꝫ bn̄ ſoluebāt ī or̄onibꝰ ⁊ cōibꝰinſtructiōibꝰ. Iō dic̄ apl̓us ī ꝑſona ſua ⁊ aliorū apl̓oꝝ. Si nos vob̓ ſpūalia ſemīamꝰ. nōmagnū eſt ſi nos carnalia vr̄a metamꝰ. Id̓o⁊ dn̄s ordinauit his qͥ euāgeliū annūciāt. etde euāgelio viuere. j. ad Coꝝ. ix. Et iſtū modū xp̄s ẜuauit. Iō iudei inimici xp̄i ⁊ maxīephariſei. qͥ erāt maiores ⁊ doctores ip̄iꝰ legisqͥ inuidebāt xp̄o de honore miraculis ⁊ ſeq̄la ſua. ꝓpter qd̓ tenuerūt ꝯſiliū. vt in aliquopoſſent eum ꝯfundere ⁊ rep̄hendere vt diffamarēt eū. Iō dixit vnꝰ magnꝰ pͥnceps phariſeoꝝ. Iam ſcitis quō ip̄e recipit ꝯuiuiū. Iōinuitabo eū et dabo ſibi multas eſcas. et demultis vinis ⁊c̄. et diſſoluet ſe in ꝟbis. et ſiccognoſcit̉ qͥs eſt. qꝛ cōiter qn̄ hō bibit bis velter. homo diſcōponit ſe. loquēdo indiſcrete.ꝑ tranſuerſum ⁊c̄. ante prādiū ꝟo hō eſt totꝰcōpoſitus. ⁊ loquit̉ homo diſcrete. et credebant ꝙ xp̄s diſcōponeret ſe. Ecce quale conſiliū ⁊ qua rōne inuitabat eū ille pͥnceps phariſeoꝝ. Sed ecce qͥd ꝓphetauerat ſalo mon.Nō eſt ſapiētia. nō eſt prudētia. nō eſt cōſiliūꝯͣ dn̄m. Prouerb̓. xxj. Triplicit̓ bellabāt iudei ꝯtra xp̄m vt cōfunderēt eū. ¶ Primo ꝑſapientiā. Illi doctores ſuperbi ⁊ inflati veniebant ad ſermones ſuos dicendo. Iſte hōqui nunqͣꝫ habuit magiſtrū nec fuit ī ſtudio.vult p̄dicare. impoſſibile eſt quin dicat multos errores ⁊ ſtulticias. ⁊ obſeruabāt eū. IōSalomon dixit. Nō eſt ſapientia cōtra do-

minū. quia ipſe eſt fons ſapientie. Secūdo ꝑ diſputatiōes. qꝛ faciebant ſibi queſtiones d̓ theologia ſubtiles. quas ip̄i neſciebātdetermīare dicēdo. Uideamus iſte faber lignariꝰ qͥd dicet ad iſtā ⁊c̄. Ideo ſalomon dixit. Nō eſt prudētia .ſ. diſputandi ꝯtra dn̄m.¶ Tertio iudei bellabāt ꝯtra xp̄m inuitādoCū em̄ pͥmis illis duobꝰ modis nō poterātcōtra eum. tenuerūt cōſiliū vt inuitarent eū⁊c̄. Sed dicit ſalomon. Non eſt cōſiliū ꝯtradominū. Modo intelligitis pͥncipiū euangelij. Poſtqͣꝫ xp̄s p̄dicauerat in die ſabbati.ille pͥnceps phariſeoꝝ acceſſit adeū ⁊ inuitauit eum dicēs. Magiſter exqͦ dediſtis nobisbonū prādiū ſpūale. placeat vobis mecū recipere prandiū corꝑale. Et xp̄s acceptauit.Dicat̉ quō cum magno honore fuit ductusad domū vbi erāt mēſe parate. Et xp̄s bn̄dixit dicens. Oculi omniū in te ⁊c̄. Nota cumdicit. Māducare panē. Queſtio. Nō dabatille pͥnceps niſi pane̓ in cōuiuio. Reſpōdeo.ꝙ in ſcriptura panis recipit̉ ꝓ omni ꝓuiſione ⁊ eſca. Und̓ legit̉. iiij. Regū. vj. de militibꝰqͥ venerūt ad regē iſrael. De quibꝰ dixit ꝓpheta regi. Pone panē et aquā corā eis. vt comedant ⁊ bibāt. ⁊ vadāt ad dn̄m ſuū. Et ſequit̉Appoſitaqꝫ eſt eis ciboꝝ magna preparatio⁊ comederūt ⁊ biberūt. Ita etiā hic ille princeps p̄parauit multas eſcas triplici rationePrimo ꝓpter feſtū. qꝛ die ſabbati. Secūdoqꝛ ip̄e erat magnꝰ pͥnceps. Tertio qꝛ ip̄e inuitauerat multos phariſeos ⁊ doctores. vt īaliquo poſſent eum cōfundere. ¶ Item aliaexpoſitio. Cum intraſſet ih̓s in domū cuiuſdam pͥncipis phariſeoꝝ ſabbato māducarepanem. Non dicit euangeliū ꝙ ille inuitaſſet eū ad manducandū panē. Sed cum intraſſet ih̓s ⁊c̄. quia talem modū tenebat xp̄s.ꝙ plus manducabat de pane qͣꝫ de alijs. Dicatur practica quō ponebant̉ coram eo diuerſi fructus. ⁊ dabant̉ diuerſa vina ⁊c̄. ⁊ ip̄iobſeruabant eum ſi comederet de omībꝰ ⁊c̄.ſed ipſe comedebat cōpoſite et ſobrie. Itemforte ꝓponebāt diuerſa verba ⁊ truffas ⁊ riſus. ſꝫ ip̄e fons ꝟtutū fuit adeo compoſitus⁊ tam temperatꝰ ꝙ nō poterant ip̄m in aliqͦcōfundere vl̓ rep̄hēdere. Hic dico ego ꝙ docet nos exemplo virtutē temperātie. Sicutiam v̓bo p̄dicauerat eam dicens. Attenditevobis ne grauent̉ corda veſtra in crapula etebrietate. Luc̄. xxj. Nota. Attēdite vob̓ qͣꝫtūad corꝑa q̄ deſtruunt̉ niſi teneat hō tꝑantiā.