Sermo. III.

de notarijs qn̄ recipiūt teſtam̄ta. dic̄ infirmꝰUolo dimitt̓e tali eccl̓e. vl̓ ſic ⁊c̄. ⁊ nō curctisdic̄ notariꝰ. qꝛ cl̓ici nimis hn̄t. oꝑtet illud dānū ſatiſfacere ſi vultꝭ ſaluari. al̓s ⁊c̄. Idē d̓ falſis inſtr̄is. Idē de ill̓ qͥ falſe teſtificant̉ ⁊ aliꝰ ꝑdit. oꝑtet reſtituere reuocādo. Idē ſi ꝑ veſtꝝmale loqͥ abſtuliſtis famā ⁊c̄. oꝑtet reſtituerereuocādo. etiā ſi ſit veꝝ ſꝫ ſecretū. Iſtd̓ nō ſolū ē iuſticia ſed mīa. Epiloga. qꝛ mortui habebūt ſuū. ⁊ eccl̓ia. ⁊ ſic de alijs. Mat. xviij.Redde qd̓ debes Quarto ẜuire ꝓmpte eſtopꝰ mīe. Sani pn̄t ẜuire infirmis ⁊ iuuare inncc̄itatibꝰ. exēplo xp̄i. qͥ voluit hūiliari ad ẜuiendū nobis. iō dicit. Filiꝰ hoīs nō venit miniſtrari .i. vt ſibi ẜuiat̉. ſed mīſtrare Matth̓. xx.Quale ẜuitiū fecit ī nocte paſſiōis qꝛ lauit pedes apl̓oꝝ. Itē ī vita ẜuiēdo ꝟ̓gini marie ⁊ ioſeph. Ita dēmꝰ nos facere ad inuicē ex caritate. Uos ī lib̓tatē vocati eſtꝭ frēs. tm̄ ne libertatē ī occaſionē detis carnis. ſꝫ ꝑ caritatē ſpūsẜuire inuicē Gal̓. v. Uultꝭ ſcire qd̓ meritū eſtdicat̉ h̓ miraculū qd̓ legit̉ ī vita .ſ. iacobi d̓ ſocijs ꝑegrinis eūtibꝰ ad .ſ. iacobū. ⁊ nolētes remanere cū ſocio īfirmo. tādē remāſit vnꝰ. Etſocio mortuo ī die. b. iacobi dū alt̓ vellet iread ſcm̄ Iacobū apꝑuit ſibi miles ⁊c̄. et duxiteū ad ſcm̄ iacobū di. ꝙ diceret ſocijs ꝙ nullāindulgentiā fuerāt lucrati. ſed ꝙ totā indulgētiā ipſe qͥ ẜuiuit ſocio fuerat lucratus. Exiſto miracl̓o pꝫ qͣꝫtū placet deo ẜuire īfirmis.qn̄ dulcit̉ fit ẜuitiū. gͦ nos ī lib̓. ⁊c̄. Deo gr̄asSermo terciꝰ notabil̓ multum de eadem dominicaA7Ui erat mortuus cepit ioqͥ Uerbū iſtud hr̄ textualit̓ Lu. vij. Recitatiue aūt ⁊c̄. Utdeꝰ det ꝟ̓tutē ⁊ efficaciā ſuis v̓bis q̄ nūc volodeuotōi vr̄e p̄dicare: ſalutet̉ ꝟgo ma. Iſtd̓ v̓bū loqͥtur d̓ hoīe qͦdā mortuo quē xp̄us ſuſcitauit. d̓ qͦ dicit the. Qui erat mor. ⁊c̄. Pro intellectu lr̄ali huiꝰ ꝟbi an̄qͣꝫ veniā ad intellectūmoralē ſciendū. ꝙ ſignū certū reſurrectōnisalicꝰ mortui eſt loqͥ diſcrete. qꝛ nec ſpūs malignꝰ ingreſſus in corꝑe mortui poſſꝫ diſcreteloqͥ. Iō ignū certū ⁊ euidēs ꝙ aliqͥs reſuſcitatꝰ ē. eſt qn̄ loqͥtur diſcrete. qd̓ nō p̄t fieri niſiaīa ſit rōnal̓ ⁊ ſit corꝑi vnita. Rō. qꝛ tot reqͥrūtur ad loq̄ndū diſcrete. reqͥrūtur em̄. xij .ſ.vj. mēbra corꝑalia. ⁊ ſex potētie anīe. Mēbracorꝑalia q̄ reqͥrūtur ſunt illa de qͥbꝰ dicit logicꝰ. Inſtr̄a qͥbꝰ vox format̉ ſunt iſta. labia dē

tes. lingua. palatū. guttur ⁊ pulmo. Sex potentie aīe ſūt intellectꝰ qͥ ordinat verba. volūtas q̄ mouet mēbra ad loq̄ndū vt dn̄s mouetẜuos ad oꝑandū. Mēoria ꝯcurrēs ⁊ memorās de qͥbꝰ ē loquēdū. Imaginatio formansꝟba. ⁊ reqͥritur viſus .ſ. illiꝰ cui hō loqͥtur ⁊ auditꝰ. gͦ reqͥritur etiā vnio corꝑis ⁊ aīe in vna eſſentia. qꝛ locutio diſcreta non pōt fieri niſi ꝑꝑſonam viuā. Hoc legitur in hyſtoria beatiPetri de illo ſymone mago qͥ dixit ſe hoīemſuſcitaſſe qꝛ mouit caput. Et dixit btūs Petrus. Si ꝟe ſurrexit loqͥtur. al̓s ſciatis fantaſma diabolicū eē. ⁊ nō potuit loqͥ. Ptꝫ gͦ ꝙ locutio diſcreta eſt ſignū certe reſurrectionisIdeo xp̄s voluit ꝙ ille iuuenis loq̄ret̉ diſcrete. in ſignū ⁊c̄. Qui erat mortuꝰ ⁊c̄. Mō declarādo moral̓r inuenio ꝙ ꝑſona d̓r mortua expctō mortali. Or̄ mortale. qꝛ occidit animā.Pctm̄ em̄ cū ꝯſūmatū fuerit generat mortēIaco. jͣ. Et ſignū certū reſurrectōis in qͦ d̓ fevel de alio poteritis cognoſcere ſi de mortereſurrexit qͥs ad vitā gr̄e eſt locutio diſcretaEt reqͥrūtur quattuor locutiones .ſ.¶ Loqui ſibijpſi doloroſe.¶ Loqui ſacerdoti verecundeLoqui ꝓximo veraciter¶ Loqui deo reuerenterIſta qͣttuor ꝑlamēta ſūt neceſſaria ⁊ p̄t hō d̓tali dicere. Qui erat mor. ⁊ ¶ Dico pͥmo ⁊c̄.ſcꝫ ꝑ ꝯtritiōꝫ. qꝛ ꝯtritio nō ē niſi q̄dā locutiorep̄hēſiua ſuijpſiꝰ d̓ his q̄ malefacit hō di. Omiſer qͥd feci. Uerbi gr̄a. Si aliqͣ ꝑſona fuitmultū vana ⁊ pompoſa ⁊c̄. qn̄ deꝰ ꝑ ꝯtritiōemtangit cor:loqͥtur intra ſe di. O miſer qͥd feciſti. qͥd tibi ꝓfuit tanta vanitas. totū tranſiuit. ⁊ ego ſuꝫ penis inferni obligatꝰ. O miſerqͥd erit de me. Idē de auaro qͥ obliuiſciturtheſauros ꝑadiſi ꝓ iſtꝭ corruptibilibꝰ ⁊c̄. Idēde luxurioſo qͥ vixit vt porcꝰ in luto luxurie. qͥdicit. O miſer ⁊ vbi ſunt ille delectatōes quemihi tm̄ ꝯſtāt. Ptꝫ gͦ ꝙ ꝟa ꝯtritio ē ꝑlamentūaīe rep̄hēdentis ſe amare. Iō cogͦſcere p̄t qͥlibet vr̄m ſi habetis ꝯtritōem vl̓ nō. De iſto ꝑlamēto ille ſanctꝰ hō Iob. x. Tedet aīaꝫ meāvite mee .ſ. in pctīs. Remediū gͦ ſubditur. dimittā aduerſū me eloquiū meū. ⁊ qūo. loqͣr īamaritudine aīe mee. Et loqͥtur Iob in ꝑſona ꝯterētis. Uultis gͦ intelligere clariꝰ dicat̉ꝑabola d̓ qͦdā mercatore p̄diuite vnicū filiuꝫhabēte. cui filio dare volebat vxorē. ⁊ non inueniebat. Quia licet eēt diues nihil ſciebatfacere. in oībꝰ erat inexꝑtꝰ. Quia pr̄ tm̄ dili-