Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica ſedecima poſt trinitatis

ci te. O in qͣꝫto erit ꝑiculo pot̓it on̄dere aliqd̓ opus. Sed ille mutuauit pauꝑibꝰamore xp̄i rn̄debit. Ecce dn̄e ego mutuaui ⁊c̄et xp̄s ē ꝯtētꝰ. dicit. in et̓nū ꝯmouebit̉Sꝫ iſtud opꝰ mīe corrūpit̉ ꝟme vſure mutuādo. x.. xij. ſecuritate accipiēdo pignꝰ .ſ. fructꝰ vl̓ beſtias ẜuiūt ſibi. em̄ vſuraeſt. Itē emēdo ꝓpt̓ ſolutōnis anticipatōꝫ minus vl̓ plꝰ vēdēdo ꝓpt̓ ſolutōis dilationē. vſura eſt et damnatō. Sed di. qͥs. Nōne de pecunijs aut bonis meis pot̓o reciꝑe lucꝝ aliqd̓.Dicendū. qꝛ dn̄s pecunie vult.eſtis vos dn̄s ſed diſpēſator. ideo caueatꝭ neꝯͣ volūtatē dn̄i mīſtretꝭ ſuas pecuias. Si dicatis. Nunqͥd habebo aliquā ꝯmoditateꝫ ⁊c̄Dico īmo. qꝛ centuplū accipietꝭ in mūdo. vitā eternā poſſidebitis in alio. Si amoredei mutuatis. nūqͥd eritꝭ pauꝑ. Dd̓. Iunior fui etem̄ ſenui. vidi iuſtum derelictū.nec ſemē eiꝰ querēs panē. Tota die miſeret̉ꝯmodat. ſemē eiꝰ in bn̄dictōe erit Terciūopꝰ eſt reſtituere plene .ſ. reſtituere illud qd̓ retinetis. timetis non ſit vr̄m. licet ſit opꝰiuſticie. tn̄ fundat̉ ī miſcd̓ia Primo. Si tenetis aliqͥd mortuis: reſtituatꝭ. Dicat̉ ꝯͣ teſtamētarios ſeu heredes occupātes bona defunctoꝝ. illud qd̓ hr̄. xiij. q. ij. Qui oblatiōesdefūctoꝝ aut negāt eccl̓ijs aut difficult̓ reddūt. tanqͣꝫ egentiū necatores excōicent̉. Iteꝫxij. q. ij qui abſtulerit. Eſt magͣ crudelitas: acſi pr̄em videres in igne poſſes iuuare et iuuares. qͣnta crudelitas. Et maior ē crudelitas erga aīas in purgatorio exn̄tes. ille ignis ſit maioris actiuitatis. ibi ꝯburuntur aīe pr̄is ſeu mr̄is. tu non vis iuuare retinēdo bona. ideo auiſetꝭ vos Scd̓o reſtituatis ſi debetꝭ aliqͥd eccl̓ie. vt ſi retinuiſtis decimas ſeu pͥmitias ſeu alia bona eccl̓ie reſtituatis. xvj. q. j. Decime ex debito reqͥrūt̉. et quieas dare noluerint res alienas inuadūt. inqͥtAug. Tercio reſtituatꝭ ſi retinuiſtꝭ ſalariuꝫẜuoꝝ. ancillaꝝ vl̓ laborātiū in cāpis. vineisſeu alijs locꝭ vr̄is. al̓s ira dei ē ꝯtinue ſuꝑ do vr̄aꝫ. Propt̓ dicebat Thobias filio ſuoQuicūqꝫ tibi aliqͥd oꝑatꝰ fuerit: ſtatim merce ei reſtituas. merces mercēnarij tui apd̓te oīno remaneat Thob̓. iiij. Leuitici. xix.Opꝰ mercēnarij tui non maneat apud te vſqꝫmane Ecc̄i. xxxiiij. Qui effūdit ſanguinē. qfraudē facit mercēnario: frēs ſūt. Per oppoſi ſi ẜuiuiſtis alicui ī domo. cāpoſeu vinea. feciſtis debiliter dietā. in ſolutione debetis

dicere. Non debetis mihi dare tm̄. qꝛ dormiui. Itē ſi recepiſtis aliqͥd mutuo: reſtituatis.etiā ſi non ſit inſtr̄m ꝯfectū illa obligatōe.vl̓ creditor fuerit oblitꝰ. Itē ſi habetꝭ aliqͥdvſura vl̓ furto: reddere debetꝭ. Hec dic̄ ſcpͥtura. Reddite oībꝰ debita. Cui tributū tribu. cui vectigalvectigal. cui timorē .ſ. p̄lato. timorē .ſ. reuerentialē. cauere a ſnīa excōicationis. cui honorē: vt filij. parētibꝰ. honorē. qͦs ſioffendiſtis petatis veniā. Nemī qͥcqͣꝫ debeatꝭniſi vt inuicē diligatis Rom̄. xiij. Nota. Nemini qͥcqͣꝫ ⁊c̄. Ptꝫ ſtulticia illoꝝ ī vita ſuanolūt viuere ſiue debito. Sūt multi qͥdebētvl̓ vſuris vl̓ al̓s. Et qn̄ a ꝯfeſſore d̓r ſatiſfaciant: dicūt. Ego in teſtamēto meo oīa ordinabo. Uultis cognoſcere iſta ſtulticiā. Fides xp̄iana hꝫ clariꝰ morit̉ in pctō mortali damnat̉. qn̄ d̓r. Ego dimittā ī teſtamēto. vos in vita vr̄a vultis ſatiſfacere. in totoſeu ꝑte volūtatē habetꝭ reſtituēdi. ī pctōmortali deceditꝭ. igit̉ ad infernū ibitꝭ. Si heres ſatiſfacit liberat aīam ſuā de inferno. ſednon tuā. qͣre in vita tua ſatiſfacꝭ. Grego.Ad magnā iuſticiā dei om̄ipotētis ꝑtinet vtin alia vita non careat ſupplicio in hac vitanoluit carere pctō. Scd̓a ſtulticia qꝛ credūt heredes pꝰ mortē eoꝝ ſatiſfaciāt. tn̄ videmꝰ nihil fit. Ideo bn̄dictꝰ eſt ille in vita ſua ſatiſfacit. dicit filio. oꝑtꝫ te aliqͥdſatiſfacere. Ecce qͣre dicit. nemī ⁊c̄. Bn̄dictꝰille p̄t dicere. Paꝝ habeo. ſed totū eſt meū⁊c̄. Itē ſolū furta ſunt reſtituēda reddēda. ſed debitū: etiā cordis oꝑis. Debitū cordis ē diligere. Cariſſimi. ſi deꝰ dilexit nos. etnos debemꝰ alterutꝝ diligere. j. Ioh̓. iiij. Siiſtud debitū abſtuliſti alicui ex odio ⁊c̄. redde ei. Debitū oris ē ſalutare loqͥ. Ad loq̄n reqͥrit̉ imaginatio os formās ꝟba. reqͥritur viſus .ſ. illiꝰ cui loqͥt̉ auditꝰ. reqͥritur etiā vnio corꝑis aīe in vna eſſentia. locutio diſcreta p̄t fieri niſi ꝑſonā viuam.Hoc legit̉ in hyſtoria beati Petri illo ſimone mago dixit ſe hoīem ſuſcitaſſe qꝛ mouitcaput. Et dixit. b. Petrꝰ. Si vere ſurrexit loquatur. al̓s ſciatis fantaſma diabolicū eſſe. potuit loqͥ. Ptꝫ locutio diſcreta eſt ſignū certe reſurrectōis. Ideo xp̄s voluit ille iuuenis loq̄retur diſcrete. in ſignū ⁊c̄. Quierat mortuus ⁊c̄. Modo declaret̉ moraliter.Inuenio in multis fit oppoſitū. vt laicꝰ. inuenies ẜmone ſeq̄nti. Itē qͣlitercūqꝫ aliquidabſtuliſti facto vl̓ ꝯſenſu oꝫ reddere ⁊c̄. Item