Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xvj. trinitatis

in circuitu eiꝰ. Ad quē dixit deꝰ. Diabole recipe aīam eiꝰ. qꝛ nūqͣꝫ qͥeui in aīa ſua. qꝛ nihlifecit amore mei. Sꝫ vna gl̓a vt laudaret̉honoret̉. ſubito a diabolo fuit ſuffocatus.multū planctꝰ ⁊c̄. Qd̓ vidēs heremita dixit ītra ſe. cognoſco finē hoīm. eſt totuꝫauꝝ qd̓ lucet. ꝓpter cuſtodiā me. ⁊c̄. Et duꝫrecederet a dicta domo trāſiret plateā. inuenit ibi vnū pauperē iacentē. laborabat īextremis. Qui deridebat̉ iudicabat̉ a trāſeuntibꝰ. Unꝰ dicebat ebriꝰ es ⁊c̄. Heremita vidit celū aꝑtū ſuꝑ morientē. michaelē ml̓tis deſcendentē ad inuitantē aīam. qꝛnollet ſtatim exire. deꝰ miſit dauid vt pulſarꝫcytharā pſalteriū. vt aīa exiret. Et ſic factueſt. Quo mortuo curatꝰ noluit ei tradere eccleſiaſticā ſepulturā ⁊c̄. O dixit heremita.cognoſco fines hoīm. Notate de illo ſanctus reputabat̉. ſꝫ qꝛ habebat caritatē.perijt. Deꝰ ſoluit in mundo de honoremagna ſepult̉a bonis facis de genere. pauper aūt ex pctīs purgatorio hūit vt ſic deſpectiue moreret̉. vt aīa hr̄et gl̓am. attendatꝭ ne in oꝑbꝰ bonis ſit vermis vane gloriePropt̓ d̓t apl̓us. Suꝑ oīa caritatē habeteqd̓ eſt vinculū ꝑfectōis. ad Col̓. iij. Ecce qͣredic̄. mīſteriū tuū imple. qꝛ abūdant̉ mīſtrabitur vob̓ ītroitꝰ in eternū regnū ⁊c̄. Dn̄ica .xvj. Sermo pͥmusEus uiſicauit pled ſuā. Habet̉ vbū iſtd̓ originaliterLu. vij. officiat̉ in euāgelio hodierno. Sermo nr̄ erit de ſctō euāgelio qd̓ ꝯtinet vnū magnū miraculū. qd̓ xp̄s fec̄ ſuſcitatione illiꝰ iuuenis. ⁊c̄. Et vt deꝰ det ꝟtutēefficaciā ſuis ſanctꝭ ꝟbis. dicāt̉ ad dei laudē honorē audiant̉. Salutet̉ virgo MariaIn p̄ſenti ẜmone volo tenere modū iuriſtarum pͥmo ponūt caſum. poſt aptādo mouent q̄ſtiones. Ita faciā. Caſus legis xp̄i eſtmiraculū ſancti enāgelij hodierni. Nota hiſtoriam. ſuꝑ iſto caſu legis euangelicemouēde ſunt queſtiones ſpūales Prīaſtio. Quare xp̄s voluit iſtu mortuū ſuſcitarepublice notorie. huiꝰ q̄ſtionis eſt. qͥa legitur Math̓. ix. qn̄ xp̄s ſuſcitauit puellamfiliā pͥncipis. noluit aliqͥs eſſet pn̄s pauciſexceptis .ſ. patre matre. petro iacobo Iohanne. ſecrete ip̄am ſuſcitauit. qͣre ⁊c̄. Ratōqꝛ puellā inuenit ſecrete mortuaꝫ in camera.

inuenit publice notorie mortuū. publice notorie ſuſcitauit. in innuit̉ pctōri ſecrete̓ hꝫ filiā .i. aīam mortuā ſecrete ī camera corꝑiſ. ſufficit tali ſecreta pnīa ſi vult axp̄o ſuſcitari a morte culpe ad vitā gr̄e. Sꝫpctōri publico notorio ſi vult a xp̄o ſuſcitari. notoria pnīa eſt ſibi neceſſaria et publica.Uerbi gr̄a de qͦlibet ſtatu. Primo de religioſo. a ꝑte extra videt̉ bonꝰ deuotꝰ. ſꝫ forte ſecrete eſt ꝓprietariꝰ. vl̓ nihil ẜuat de regl̓a.tal̓ hꝫ filiā .i. aīam mortuā ſecrete in cameracorꝑis. tali ſufficit vt ſecrete ꝯterat̉ doleatde pctō. ꝓponat redire. vt confiteat̉. ⁊c̄.Idem de clerico Itē ſunt alij ſuꝑbi intus incorde. ſꝫ nihil on̄dunt extra. tales hn̄t filiammortuā in camera. qͥbus ſufficit ſecreta pnīaIdē de alijs pctīs. Ex iſta rōe xp̄s ſuſcitauitſecrete puellam mortuā. De hoc HieremiaſThren̄. iij. Sedebit ſolitariꝰ tacebit. qͥa leuauit ſe ſuꝑ ſe. Nota. ſedebit .ſ. ceſſando a peccatis. ſolitariꝰ .i. ſecrete. qꝛ leuauit ſe ſuꝑ ſe. ſcꝫſecrete p̄cando. ſuꝑ alioſ. ad extra publicando. xp̄s loquēs ſecretis pctōribꝰ dic̄.Attēdite ne iuſticiam veſtrā .i. pnīam. faciatꝭcorā hoībꝰ. vt videamī ab eis. Matthei. vj.Sꝫ iſtū iuuenē inuenit xp̄us mortuū publice notorie extra ciuitatē. publice notorie ip̄m ſuſcitauit. In quo innuit̉ pctōripublico notorio noſufficit ſecreta pnīa. ſedpublica eſt ſibi necaſſaria notoria. vt edificet quos ſcandalizauit. Uerbi gr̄a. de ſuperbis ſolū ſecrete. ſꝫ extra faciūt vanitatēin ornatu. tam homīes qͣꝫ mulieres. opꝰeſt follo ſuſpendere cymbalū collo. omnesſcandalizant̉ de vanitate illoꝝ. Talibꝰ nonſufficit ſecrete ꝯteri ꝯfiteri. ſꝫ oportet extrahumiliari. vt omnes fuerant ſcandalizatiedificent̉ laudent deū. Itē de notorio vſurario. mutuat. x.. xij. menſem. vel emitparata pecunia minus. vel vēdit plus ꝓpterdilationē ſolutiōis. Talibꝰ ſufficit ſecreteꝯfiteri. Idem de notorio raptore vl̓ latronevel damnificatore. vel malo aduocato ſeu iudice. ⁊c̄. Idem de notorio ꝯcubinario eccleſiaſtico vel laico. ſufficit promittere ꝯfeſſori ſecrete non redibit ad peccatum. ſꝫ oportet recedere vt omnes ſciant pnīam. Itē denotorio inuido. palam aliū diffamauit. talem oportet notorie reuocare. etiā ſi ſit veruꝫqd̓ dixit. ſꝫ erat ſecretū. Idē de notorio iracundo. notorie alteri inimicat̉. hūc oꝫ facere notorie pacē. ⁊c̄. De auctoritas Ecc̄i. xx.