Sermo. V.
tenēt̉. amittūt. ſꝫ dixit diabolꝰ ꝙ fatiſcēdo deſtruit eos. Propt̓ qd̓ beatus dn̄icꝰ āmonuitfrēs. de hͦ ad Ephe. v. Nemo vnqͣꝫ odio hūitcarnē ſuā. ſꝫ nutrit ⁊ fouet eā ſic̄ xp̄s eccl̓iamSꝫ ſic̄ miles diligit equū cū qͦ hꝫ militare ⁊victoriā obtinere. Ita nos cū corꝑe. Iō cōſeruādū eſt. ſꝫ nō dēmꝰ dare ſibi tm̄ d̓ ānona.vt recalcitret. Iō diſcrete eſt gubernandumIſta ē ſcīa. qͥlibet ſcit ſuū aſinū qͣꝫtū pōt portare. ⁊ d̓ naui qͣꝫtū portare p̄t ⁊c̄. Ita de aſinocorꝑis ſeu naui. Et ſic̄ marinarij ī ꝑiculo ꝓijciutonꝰ. ita dꝫ facere ꝑſona diſcreta ī infirmitatibꝰ deponēdo onꝰ pnīe. qd̓ pꝰ ꝯualeſcētiam ē reaſſumendū. Sꝫ ml̓ti nō faciūt. ꝓpt̓qd̓ d̓t ſcriptura. Propt̓ea ductꝰ eſt captiuusppl̓s meꝰ. qꝛ nō hūit ſcīam. Iſa. v. ¶ Quartod̓t. mīſtrate ī ſcīa abſtinētiaꝫ. Perſone q̄ hn̄tmagnā ſcīam acqͥſitā dn̄t abſtinere a tribꝰ .ſ.ꝙ nō extollāt ſe nimis. ⁊ ꝙ nō decipiāt ꝓxīm⁊ ꝙ nō dimittāt deū. qꝛ vt d̓t apl̓s. jͣ. ad Coꝝ.viij. Scīa inflat dicēdo. oēs ſunt beſtie niſiego. Ex iſto pctō cecider̄t qͣꝫ plures d̓ ordinecherubin. qͥ interp̄tant̉ plenitudo ſcīe. ⁊ effecti ſunt diaboli. Qui de angel̓ fec̄ diabolos.qͥd faciet de hoībꝰ p̄ſumptuoẜ. ⁊c̄. Iō apl̓s .j.ad Co. viij. Si qͥs exiſtimat aliqͥd ſcire. nondū cognouit quō oꝑteat eū ſcire Hoc ſciebatSocrates ph̓s magnꝰ mgr̄ platōnis. qͥ interrogatꝰ qͥd ſciebat. Rn̄dit. Hoc tm̄ ſcio ꝙ neſcio. Itē tales ſciētes non dn̄t deciꝑe nec defraudare ꝓxīm. Nolite inqͥt apl̓s fraudari inuicem .j. ad Co. vij. ¶ Tertio caueāt tl̓es neobliuiſcant̉ deū. qꝛ hodie ſiue int̓ religioſos.ſiue int̓ clericos. ſiue int̓ laicos. qͣꝫto maioreꝫhn̄t ſcīam. tāto hn̄t peiorē ꝯſcīam. cū tn̄ plusdeberēt deū timere. qꝛ hn̄t maiorē noticiamIō apl̓s. Chariſſimi obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑegrinos abſtinere vos a carnalibꝰdeſiderijs. q̄ militāt aduerſus aīam. ꝯuerſationē vr̄am int̓ gētes hn̄tes bonā. jͣ. Petri. ij.¶ Quinto mīſtrate in abſtinētia patientiaꝫRō. qꝛ abſtinētia vt ieiuniū ⁊ alie dāt colerāvel melancoliā ſꝫ cibꝰ ⁊ potꝰ dāt leticiā. Multi ſunt cū qͥbꝰ nō pōt hō pacifice loqͥ quandoſunt ieiuni. Iō neceſſaria eſt patīa ne meritūabſtinētie ꝑdat̉. Dicat̉ ꝯͣ impatiētes. qͥbꝰ eſſetmelius ne abſtinerēt. qꝛ vnica īpatiētia ꝑdūttotū theſauꝝ meritoꝝ. Sicut qͥ ponerꝫ ignēin camera vbi hr̄et om̄ia bona ꝯgregata. itade igne ire ſeu impatiētie. ⁊c̄. Iō apl̓s ad Hebreos. x. Patīa vobis neceſſaria eſt vt voluntatem dei faciētes reportetis repromiſſionē
¶ Sexto mīſtrate in patia pietatē .ſ. ad ꝓximum. Si habetꝭ bona tꝑalia vel ſpiritualiaſubueniatis indigētibꝰ. ſi habetis panē detiſeſurienti. vinū ſitiēti. veſtes nudo. ⁊ nunqͣmdeficiet vobiſ. Multi decipiunt̉ di. Si egodarē deficeret mihi. ⁊c̄. Dico tibi ꝙ nunqͣmꝑſona miſericors deficiet ī bonis. Imo deuſmultiplicabit triticū in horreo. farinā in ſacco. panē in cōphino. viuū in cellario. pecunias in burſa. ⁊c̄. ¶ Itē de bonis ſpūalibꝰ d̓betis ꝓuidere aīe de cibo ſpūali. Poſtqͣꝫ laboraſtis ſex diebꝰ. in dn̄ica qͥeſcatꝭ. audiēdo miſſāẜmones. ⁊c̄. ſꝫ hodie eccl̓ia nō eſt niſi forum.Cōtra hͦ recipit̉ aqua bn̄dicta in introitu eccleſie. ⁊ fit ſignū crucis ī frōte. vt intellectusnō cogitet niſi de deo. ⁊ in ore. vt nō loqͣt̉ niſide deo. ⁊ iuxta cor. vt non cogitet mala. Deiſta pietate d̓t apl̓s. Exerce teip̄m ad pietatēNā corꝑalis exercitatio. vt ieiunia ⁊ alia admodicū vtil̓ eſt. Pietas aūt ad om̄ia vtil̓ eſtꝓmiſſionē hn̄s vite que nūc eſt ⁊ future. pͥmaad Thimo. iiij. ¶ Septīo mīſtrate ī pietatefraternitatis amoreꝫ. ne ſcꝫ ſint int̓ vos odiarancores. malicie. ⁊c̄. Sꝫ ſic̄ frēs eiuſdē pr̄is⁊ mr̄is diligūt ſe. ita nos xp̄iani immediateſumus filij eiuſdē pr̄is .ſ. xp̄i. ⁊ mr̄is .ſ. eccleſieſemine verbi dei in vtero fontis baptiſmi geniti. Ideo debemꝰ nos diligere ad inuicem ⁊iniurias remittere. Ideo xp̄s. Omnes frēseſtis. Et patrē nolite vocare vob̓ ſuꝑ terraꝫ.Unus em̄ eſt pater veſter qͥ in cel̓ eſt. Mat.xxiij. ¶ Octauo miniſtrate in fraternitatisamore charitatē. Maior aūt horum eſt charitas. pͥma ad Corinth̓. xiij. Charitas ſumit̉hic ꝓ amore dei. ſcꝫ vt quicquid facimus. faciamus amore dei. Si diligimus parentes⁊ amicos. ſuper omnes deum diligamꝰ. Dicatur hic miraculum de illo heremita qͥ cupiebat ſcire fines hominū. ſcilicet quomodoanime ibant in alio mundo. ⁊ venit lupus ſibi quaſi innuens vt eū ſequeretur. ⁊ ſecutuseſt lupum vſqꝫ ad introitu cuiuſdam ciuitatis. Qui recedente lupo intrauit ciuitatem.⁊ vidit gētes triſtes ꝓ quodā ſancto hominevt dicebatur in extremis laborāte. Qui iuit̉illuc. ⁊ in circuitu illius infirmi erant multeſancte ꝑſone legentes. ⁊c̄. Et poſt pauca dictus heremita vidit vnum magnū demonēcum magna multitudine demonū cameraꝫintrantē. Cui dicebāt demones. Recipe illam aīam. qꝛ nr̄a eſt. Rn̄dit. Nō audeo ad eūappropinquare. quia ibi ſunt multe perſone