Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. III.

dicabo .i. oꝑa iuſta. pͣs. lxxiiij. ſꝫ negligēt̓ fctā faciatꝭ ea diligētia feruore ſpūs. Ecce qͣre d̓t apl̓s. Si qͥs ſuꝑedificat ſupͣ fundamētū ſtipulā. ſigͣt tertiā ꝑtē purgatorij in cōburent̉ omiſſiones cerimoniales. Ecceqͣre d̓t thēa. Hodie eſt cras ī clibanū mittitur. Deo gr̄as. De eadem dn̄ica. Sermo. iij.On poteſtis deoẜuire māmone. Mat. vj. originanliter ī euāgelio currētis dn̄ice recitatiue ſcribit̉ ꝟbū iſtud. Pro īpetrāda ⁊c̄? Sſalutet̉ ꝟgo maria ⁊c̄. Iſtud v̓bū eſt dn̄i ſaluatoris nr̄i ih̓u xp̄i dicētibꝰ oībꝰ nobis. Nonpoteſtis deo ẜuire. ⁊c̄. Nota māmona īſcpͥtura ſctā ſigͣt diuitias tꝑales. Uult dicere dn̄s. eſt poſſibile ſimul ẜuiatꝭ deo diuitijs tꝑalibꝰ. Pro declaratōe huiꝰ verbiſciēdū. dra ē int̓ ẜuire tꝑalibꝰ diuitijs dominari. ſic̄ d̓r dn̄s hꝫ ẜuos vnummittit ad vineā. aliū ad campū. ⁊c̄. fac̄ eos laborare ẜuire vt lucrent̉. Sic ille eſt dn̄s diuitiaꝝ ꝑmittit diuitias qͥeſcere in taxiaſꝫ facit laborare ẜuire eas. ꝑtē mittit ī barbariā redimēdis captiuis. Itē ad ꝯſtruen hoſpitalia. eccl̓ias. ſubuenit pauꝑibus ⁊c̄Ille eſt dn̄s diuitiaꝝ in oꝑbꝰ mīe facit easlaborare ẜuire. eſt bonū ſctm̄. ꝯcordat ordinatōe diuīa. qꝛ qn̄ deꝰ ab īitio creauit hoīem mulierē dedit eis dominiū ſuꝑoēm creaturā di. Dn̄amini piſcibꝰ marꝭ volucribꝰ celi. vniuerſis animātibꝰ verſant̉ſuꝑ terrā. Gen̄. j. Auꝝ em̄ argentu res ſunttꝑales. bonū eſt dn̄ari eis. iſto ſctī patriarche lucrati ſunt ꝑadiſum oꝑa miſcd̓iede pecunijs. ⁊c̄. Sed ſeruire diuitijs eſt ꝯtranaturā. ſcripturā. ꝯtra deū. bonā rōnem.qꝛ dn̄s dꝫ qͥeſcere. ſeruꝰ laborare et ſeruire.Oppoſitū facit ſeruit pecunijs. qꝛ ipſe laborat de die de nocte. terrā. mare. ꝑicul̓ pecunie quieſcunt in taxia. ſiue in domo vtdn̄i. Hoc dico eſt ꝯtra naturā. ſcripturam⁊c̄. quē deꝰ fecit dn̄m ip̄e facit ſe ẜuū. hoc eſt malū pctm̄. Propt̓ d̓t xp̄s. Nonpoteſtis deo ẜui. ⁊c̄. Licet ſimul poſſitꝭ ẜuiredeo dn̄ari diuitijs. tn̄ ſil̓ poteſtis ſeruiredeo diuitijs. Patet thema. Ego q̄ſiui ī ſcriptura inueni diuitie habēt quattuorditiones malas ꝓpter quas homo poteſtſeruire deo ⁊c̄. Primo diuitie huius mundi ſunt macu-

ſe turpiter Scd̓o ſunt deceptiue fallacit̓ Tertio ſunt ocioſe inaniter Quarto ſunt ꝑiculoſe finaliter cauendū eſt ne ẜuiamꝰ eis. Ideo d̓t xp̄usNon poteſtis ⁊c̄. Dico pͥmo diuitie tꝑales huiꝰ mūdi ſunt maculatiue turpiter. qꝛ acapite vſqꝫ ad pedes intꝰ extra maculāt hominē eis ſeruit. Primo maculat̉ ī intellectuquo deberet cogitare de ſuo creatore. aīa.de alio mūdo. ſꝫ ſeruit pecunijs ſi orat ſtatīcogitat de negocijs. de mercatōibꝰ. deferijs⁊c̄. Itē maculat̉ in volūtate debꝫ inflāmari deſiderare qn̄ erit ī gl̓ia ⁊c̄. exire carcereꝫhuiꝰ mūdi. ſed diuitie auferūt deſideriū ꝑadiſi. Dicūt em̄ nōnulli qn̄qꝫ diuites Dn̄e libenter facerem pactū vobiſcū non curetꝭ me ego curabo de vobis. O verbū infideleItem maculat̉ in memoria quia deberet cogitare quantū deꝰ fecit nobis. Voluit em̄naſci pati in ligno crucis. mori. ne aliquiſſibi credens obediens ⁊c̄. damnaret̉. Seddiuitie faciunt memorari de mercationibuſcaſtris. ⁊c̄. Maculant os mēdacia. falſa iuramenta. Item maculāt aures. quia plꝰ placet diuiti ſeruienti diuitijs audire de mercationibus qͣꝫ verba dei. ſermones. ⁊c̄. In manibus pedibꝰ in toto corꝑe. qꝛ plus labo.rat in pecunijs ꝯgregandis qͣꝫ in penitentia⁊c̄. Ecce quō maculāt totū hoīem. ꝓueītexꝓpinquitate reꝝ immūdaꝝ qͣs maculant̉res etiā munde. qꝛ ſi tela lini albi approximet̉tincture maculat̉. De vide ſanctu Tho.ma ſcd̓e. in materia de macula peccati Ideodicit ſcriptura. Qui tetigerit picē inqͥnabit̉ab ea. Ecc̄i. xiij. In cuiꝰ ſignū manifeſtū Auguſtinꝰ querit in libro de trinitate de multisque ad oculū vident̉. de qͥbꝰ pōt ſufficiens aſſignari. vt de auro tam mūdo argento claro albo. faciunt lineas nigras. etmaculant manꝰ cōputantiū ⁊c̄. De ſufficiens pōt aſſignari. vt d̓t Augꝰ. niſi qꝛ deus dat ſignū ſunt ſicut maculc animaruꝫIdeo dicit ſcriptura. Argentū eoꝝ foris ꝓijcietur. auꝝ in ſterqͥliniū erit. Ezechiel̓. vijNota ſterquiliniū cōgeſtum in domo corrūpit facit domū fetidā. ſed in cāpo ſicco diſperſum facit ipſum fructificare. Ita de moneta ī taxia congeſta. ſꝫ ſi in terra ſicca diſpargatur ipſam faciet fructificare in vitam eternam. Ecce quare dicit argentum ⁊c̄. Ex iſtaratione multum deberēt cauere religioſi cleEC 2