Sermo. I.
tia hꝫ decē lr̄as ſic̄ īnocētia. qꝛ ſic̄ forma baptiſmi in qͦ dat̉ īnocētia ꝯſiſtit ī decē dictiōibꝰIta obediētia in decē p̄ceptꝭ. Ergo ſi vis advitā ingredi ẜua mādata. Math̓. xix. No. ꝙī lege moyſi erāt tria genera p̄ceptorū. Quedā erāt cerimonialia q̄ ordinabāt creaturāerga deū. vt facere talia ſacrificia. de obẜuātia ſabbati. ⁊ circūciſiōis ⁊ hmōi. Quedamerāt iudicialia q̄ ordīabāt hoīeꝫ erga ꝓximūvt qͥ furabat̉ ouē redderet qͣttuor. qͥ bouemqͥnqꝫ. qͥ amputabat pugnū ꝙ ꝑderet pugnū.oculū ꝓ oculo. ⁊ hmōi. Alia erāt moralia. ſcꝫiſta decē. De oībꝰ iſtis p̄ceptꝭ mō nō ſeruant̉niſi moralia. Alia aūt caſſa ſūt ⁊ vana. Hocſigͥficauit deꝰ qn̄ dedit legē. qꝛ ore ſuo audiēte ppl̓o toto dedit decē p̄cepta moralia di. vttuba. Nō hēbis deos alienos ⁊c̄ijs. Exo. xx.Alia aūt p̄cepta cerimonialia ⁊ iudicialia p̄dicauit moyſes ppl̓o. Itē decē p̄cepta moralia ſcpͥſit deꝰ digito ſuo in lapide. Alia ſcpͥſitmoyſes ī papiro vel ꝑgameno ad ſignādū ꝙalia nō ſꝑ erāt duratura. Iō dixit doctori q̄renti. Quid faciendo vita eternā poſſideboMath̓. xix. Rn̄dit xp̄s. Si vis ad vitā īgredi ẜua mādata. Et ille. Que. Tūc xp̄s dixitſibi. p̄cepta moralia. ⁊ non cerimonialia neciudicialia dicēs. Nō homicidiū facies. Nōadulterabis. Nō facies furtū. Nō falſū teſtimoniū dices. Honora pr̄eꝫ tuū ⁊ matrē tuāDiliges ꝓximū tuū ſic̄ teip̄m Math̓. xix. Iōſolū decē p̄cepta moralia ẜuant̉ mō. ¶ Dicotertio ⁊c̄ .ſ. digna pnīa. ⁊ nō ſūt plures modimūdandi. Bn̄ fuit neceſſariū vt deꝰ ordinaret iſtā. qꝛ nos iā ex peccatis ꝑdidimꝰ iſtā innocentiā ⁊ dimiſimꝰ obediētiā frangēdo decē p̄cepta. Ideo ꝑ innocētiā et obediētiā nōpoſſemꝰ ſaluari Iō ordīauit dignā pnīaꝫ di.Pnīaꝫ agite. appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ.Math̓. iiij. Dico etiā ꝙ pnīa ꝯſiſtit ī numero denario .ſ. in decē oꝑbꝰ pnīe. ¶ Primū eſtpctōꝝ cognitio. qꝛ al̓s non curat de pnīa hōSi vos nō cognoſcitꝭ morbū ſeu plagā. nōcurabitis de medicina. Sic gͦ in pctōꝝ cognitiōe incipit om̄e bonū qn̄ deꝰ facit homīillā gratiā ꝙ hō cognoſcit defectꝰ ſuos tuncqn̄qꝫ recurrit ad pnīaꝫ vt Dd̓ dicēſ. Ampliꝰlaua me dn̄e ab iniqͥtate mea. et a pctō meomunda me. Subdit. Qm̄ iniqͥtatē mea egocognoſco ¶ Secūdū ē cordis ꝯtritio. Iſtd̓ſecūdū etiā eſt neceſſariū. Multi cognoſcūtpctā ſua ſꝫ nō cum ꝯtritiōe. ſꝫ cū delectatiōeilla cogitāt dicēdo. Certe ego feci talē vindi
ctā vel luxuriā ⁊c̄. cū tn̄ cū dolore deberēt dicere. O miſer qͥd erit d̓ me. qꝛ vſurpaui mihiregalia dei. vel qͥa cecidi ī luto luxurie ⁊c̄ijs.Sic faciebat Ezechias rex di. Recogitabotibi oēs annos meos ī amaritudīe aīe mee.Iſa. xxxviij. ¶ Tertiū eſt emēdandi ꝓpoſitūſcꝫ ꝙ hō ꝓponat firmiter ꝙ velit emēdare vitā ſuā ī melius di. Dn̄e nimis peccaui. Egofui ſuꝑbꝰ. ſꝫ de cetero volo hūiliari ⁊c̄. ⁊ debꝫꝓponere ſe velle citiꝰ mori qͣꝫ ad pctā redire.Hoc p̄cepit xp̄s dicēs. Uade .ſ. de cognitōepctōꝝ ad ꝯtritionē. de ꝯtritiōe ad emēdandiꝓpoſitū. Et iā ampliꝰ noli peccare. Ioh̓. viij.¶ Quartū opus pnīe ē oris ꝯfeſſio. qꝛ dēmꝰꝓijcere extra aīaꝫ pctōꝝ īmūdicias. Si dicat̉. O magna verecūdia ē ⁊ dolor. Solutōverū ē ſꝫ alit̓ nō pōt curari. Sic̄ nec d̓ glandula vel infirmitate niſi extra eijciatur radixputredinis. Propt̓ hͦ eſt p̄ceptū dei vt ī quadrageſima qͥlibet ꝯfiteat̉. etiā pueri debēt cōfiteri dū hn̄t vſum rōnis. Qui abſcōdit ſcelera ſua non diriget̉. Qui aūt ꝯfeſſus fuerit etreliq̄rit ea miſericordiā cōſequet̉. Prouerb̓.xxviij. ¶ Quītū eſt corꝑalis afflictio. qͥa oīamala ⁊ peccata facimꝰ inclinatiōe carnis. qꝛaīa de ſe ſꝑ vellet ſtare in ſanctitate. Iō caſtigare debemꝰ carnē. qꝛ ſi hētis filios malos.meliꝰ eſt ꝙ vos caſtigetꝭ eos qͣꝫ ſagiones ⁊ lictores ī furca. filiꝰ veſter ē corpꝰ ⁊ ideo illudcaſtigare cilicijs. diſciplinis ⁊c̄. et ſic euademus penas inferni. Augꝰ. Carnē vr̄am domate ieiunijs ⁊ abſtinētia eſce ⁊ potꝰ quātuꝫvalitudo ꝑmittit. ¶ Sextū opus ē ſpūalisor̄o. qͥlibet dꝫ tenere certā or̄oneꝫ qͦlibet mane ⁊ ſero genibꝰ flexis. ⁊ dꝫ ſe ſignare pͥmo ſigͦcrucis. qꝛ ſi vultis intrare camerā pape velregis oꝑtet ꝙ pͥus aꝑiat̉ ianua. Crux xp̄i clauis ē ꝑadiſi. ⁊ cogitare debetꝭ ꝙ videatꝭ xp̄mIō pn̄tate ſibi ſupplicationē. Pr̄ nr̄. Credo.Idē ꝟgini marie. Iō xp̄s. Oportet ſꝑ orare.mane ⁊ ſero. Luc̄. xviij. ¶ Septimū eſt elemoſynaꝝ largitio. Nā ſic̄ tu vadis ad eccl̓iā.vt petas a deo elemoſynā. ſi es infirmꝰ petisſanitatē. ſi triſtis petis ꝯſolatōeꝫ. ſi pauꝑ petis ꝓuiſionē. Sic ẜm facultatē tuā ꝓponesdare tres vel qͣttuor denarios. vel plꝰ vl̓ minus. ⁊ illos pone in manu tua. ſic em̄ eos ſecrete poteris dare pauꝑi ⁊ vitabis vanā gloriā. Iō xp̄s. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā. ⁊ ecce oīa mūda ſūt vob̓. Lu. xj. ¶ Octauū ē debitoꝝ reſtitutio. Quilibet reſpiciat domumtaxiā ⁊ burſam. ſi eſt ibi aliqͥd de vſura. rapiSS