Domīca xiij. poſt trinitatis

ꝑ iſtā trāſire. ſꝫ dānati ꝯfitēt̉ pctā ſua illi malo p̄lato. ſꝫ nihil valet illa ꝯfeſſio. qꝛ ſemita eſtſubuerſa. Qn̄ ſuꝑbꝰ videt. b. paulū ꝯfitet̉ pctāſua ⁊ ꝑcutit ſe di. O miſer ⁊ qͥd valuit mihi ſuꝑbia. ſi fuiſſē hūiliatꝰ vt ille etiā fuiſſē ſaluatꝰ.Idē dicit auarꝰ qn̄ videt .ſ. mattheū ꝯuerſuꝫ.ꝯfitet̉ pctā ſua. Idē d̓ luxurioſo qn̄ vidꝫ magdalenā. Itē diſcipline ⁊ afflictōes corꝑis ſūtſemite. ⁊ hͦ ſūt ī inferno. ſed nihil valēt. qꝛ ſubuerſe ſūt. Itē ieiunia etiā ſunt ſemite dānatiIeiunāt ſed inutilit̓. Nota d̓ diuite epuloneM. ⁊.ccccxxviij. āni ſūt ꝙ petiuit ⁊ qͦtidie petit guttā aq̄ quā nōdū obtinuit nec vnqͣꝫ obtinebit. Idē d̓ alijs aſꝑitatibꝰ. ſed nihil eis valēt. qꝛ ſubuertit dn̄s ſemitas. Ptꝫ gͦ qūo illamala ꝯcluſio infernal̓ ſeqͥt̉ ex duabꝰ p̄miſſis.¶ Ex iſta ꝯcluſiōe infert̉ correlariū morale. ꝙnulla pctā mortalia qͣꝫtūcunqꝫ gͣuia pn̄t nosducere ad infernū ſine īpenitētia finali. gͦ faciamꝰ pnīam iuxta ꝯſiliū xp̄i. Pnīaꝫ agite appropinqͣbit em̄ re. ce. Mat. iiij. Ecce qͣre dic̄the. Cōcluſit ſcpͥtura .i. ꝯcludēdo dixit om̄iaſub pctō .i. ꝓpter pctm̄. ī inferno ¶ Terciū bonū ꝑſonale qd̓ in hͦ md̓o habemꝰ ē vita tꝑalisMagnū bonū ē. qꝛ ꝑ ipſā poſſumꝰ oꝑari meritorie vl̓ demeritorie ex libero arbitrio. Sꝫetiā venit ad malā ꝯcluſionē .ſ. ad iudiciū diuinale. in qͦ oꝫ nos ꝑſonalit̓ ꝯparere. ⁊ d̓ oībꝰq̄ fecimꝰ ī hac vita rōem ⁊ ſtrictiſſimū ꝯputūreddere .ſ. d̓ oībꝰ cogitatōnibꝰ qͣs vnqͣꝫ habuimus. d̓ om̄ibꝰ locutōibꝰ. oꝑatiōibꝰ. aſpectibꝰ.paſſibꝰ qͦs feciſti. d̓ om̄ibꝰ bolis panis qͦs comediſti. d̓ taceis vini qd̓ bibiſti. De hͦ ī pͣs dd̓in ꝑſona xp̄i. Cū acceꝑo tꝑs ego iuſticias iudicabo. Nota. Cū accepero tꝑs. Xp̄s nobismutuauit tꝑs vite tꝑalis. nō tamē dat. qꝛ ſuūē. ſed mutuat tibi decem annos. illi. xx. mihixxx. et illi. l. Et ꝓpterea vide qūo illd̓ exponisqꝛ id̓o mutuauit vt lucꝝ faciamꝰ ex eo. ⁊ chriſtus expectat. ⁊ qn̄ videt ꝙ tꝑs male expenditur ꝑ te vl̓ ꝑ illū. aufert tibi tꝑs ꝑ mortē corꝑalē. ⁊ ſi male et ocioſe expēdiſti: dicet. Mō redde mihi rōem d̓ tot annis tꝑis qͦs tibi mutuaui. Bern̄. Om̄e tꝑs tibi impenſū a te exiget̉qͣliter ſit expēſum. O ſtricta ꝯcluſio. Nota deiſto iuuene diſſoluto cui videbatur ꝙ erat iniudicio dei. ⁊ dicebatur ſibi. Redde rōem ⁊c̄.Canꝰ effectꝰ eſt. Ecce qͣre dicit. Cū acceperotꝑs: ego iuſticias. nō ſolū iniuſticias iudicabo. Cōcordat btūs Ioh̓. di. Iurauit ꝑ viuētē in ſecula ſecl̓oꝝ. qꝛ ampliꝰ tꝑs nō erit Apocal̓. x. Dicit iuſticias iudicabo. O dn̄e ⁊ nun

quid ſufficeret iudicare iniuſticias. ſed ꝙ etiam iuſticias iudicabis. Nota iuſticias iudicabit. ⁊ hͦ rōnabilit̓. Nā aliqͣ ſunt bona oꝑa d̓genere. ſed qꝛ nō fiūt in gr̄a. vel qꝛ fiūt ꝓpt̓ vanā gl̓iam. vel ꝓpter hypocriſim. vel qꝛ facientes bona oꝑa habēt in faciēdo aliquam ſiniſtrā intētiōꝫ. Iō iſta oꝑa iudicabit dn̄s. Aliꝰintellectꝰ eſt. ego iuſticias iudicabo. qn̄ bonaoꝑa fiūt negligent̓. qꝛ nō fiūt cū illo feruoreſpūs ⁊ diligentia debita. iudicant̉ a dominoUerbi gr̄a. Religioſus qͥ ẜuat ordinē ſuū. regulā et ꝯſtitutiones iuſticias facit. Sed niſiẜuet eū cū illo ardore ⁊ deuotōe. rigore ⁊ obedientia debita. hͦ iudicabit dn̄s. ¶ Itē d̓ clericis officiū ſuū dicentibꝰ qͥ iuſticiā faciūt. ſꝫſi dicūt matutinas negligenter. iſtam negligentiā iudicabit dn̄s. Idē de ſecularibꝰ euntibꝰ ad miſſam in diebꝰ dominicis ⁊ feſtiuisꝓut tenent̉. qͥ opꝰ iuſtū faciūt. Sed ſi veniūttarde. vel recedūt nimis cito. vel loquunt̉ d̓ferijs ⁊c̄. dū d̓r officiū. vl̓ reſpiciunt mulieresvel biberunt ante. iſta iudicabit dn̄s. Idemde mulieribꝰ in eccleſia loquentibꝰ. quid facit domus ⁊c̄. et cattus veſter. vel diſputatisde veſtibꝰ et ornamentis. iſta iudicabit deꝰ.Item de confeſſione quā deberetis facere inpͥncipio quadrageſime vt haberetis partē inbonis eccleſie. ⁊ vos differtis vſqꝫ ad vltimūdiem. Idē de ꝯmunione in paſcate. et aliqͥmale ꝑati ꝯmūicāt. iſta iudicabit dn̄s. Qualiter quilibet vr̄m pararet domū ſuaꝫ ſi rexvel papa haberet intrare. Ecce qͣre dic̄. egoiuſticias iudicabo. nō ſolū iniuſticias. Mōvideamꝰ vn̄ ſeqͥtur iſta ꝯcluſio. nō enthimematice vt pͥma. nec ſyllogiſtice vt ſcd̓a. ſed ꝑinductionē. ſicut dicēdo. ille currit ⁊ ille ⁊ ſicde ſingul̓. gͦ om̄is homo currit. Bona gͦ eſtꝯcluſio inductiue. Ita dicet chriſtꝰ ī iudicioTu peccaſti ꝯtra decē p̄cepta mea. ⁊ ī ſeptēpeccatis capitalibꝰ. ꝑ quinqꝫ ſenſus corꝑis. ⁊oꝑbꝰ miſcd̓ie. ⁊ in hoc ⁊ in hoc. Mō gͦ redde rōem villicatōis tue. Cūcta q̄ fiūt. ſuppleab hoībꝰ adducet deꝰ in iudiciū ꝓ om̄i errato. ſiue bonū ſiue malū ſit Ecc̄s vltꝭ. Ideo dicit thema. Cōcluſit ſcpͥtura .i. ꝯcludēdo dixit. Omnia. ſupple opera vite temporalis. ſubpeccato .i. ꝑ peccatuꝫ in iudicio diuino. Deꝯcluſione iſta dicit deꝰ pater filio. Fac ꝯcluſionem. qm̄ terra plena eſt iudicio ſanguinūet ciuitas plena iniquitate. Ezech̓. vij. Duas rōes aſſignat deꝰ pr̄ cū dicit. Fac cōcluſionem ⁊c̄. quoniam terra id eſt mundus. plena