Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. II.

immo ꝯſentit ſibi. nec a carnis inclinatiōibꝰīmo ſeqͥt̉ eas. nec a mūdi occaſiōibꝰ. īmo placēt. Qn̄ intellectꝰ eſt clarꝰ ī fide. ſꝫ dubitatin fide. Volūtas ē inordinata malas volūtates. odia rācores. Memoria recordat̉de diuinis bn̄ficijs ſed de iniurijs. Senſualitas ē negligēs in executōe bonoꝝ opeꝝ. licꝫvos rideatꝭ extra aīa triſtat̉ dolet intra plorat. Augꝰ. Iuſſiſti dn̄e ita ē vt oīs inordinatus animꝰ pena ſit ſibi. Sed illi tenent bonam vitā ſanctā ſunt ordinati in aīa. tantāhabent leticiā cordis dulcedinē. poſſꝫlingua explicari. Patet bona vita mala iam in mūdo ſecū portāt aliquā retributionē. Si vultꝭ clariꝰ videre: declaret̉ ſingula peccata mortalia virtutes oppoſitasUerbi gr̄a. Nam pctm̄ ſuꝑbie dat amaritudinē. humilitas dulcedinē. Igit̉ ſecū portāt retributōem. Quid ē ſuꝑbia niſi deſiderium cupiditas honoris. Uidetur ſuꝑbooēs deſpiciant. Primo vxor. ſcd̓o filij alijqꝛ videt̉ ſibi faciant ei tantā reuerentiāquantā debēt. Ecce dolor. Idē qn̄ intrat. vl̓ plateā qn̄ tranſit ſi oēs ſurgūt. Ecce dolor. videtur ſibi deſpiciant. Sed humiles licet fiant eis honores magni: curantneqꝫ inflant̉. īmo dicit humil̓. nobis dn̄e nobis: ſed noī tuo da gl̓iam. viuit quiete.Ptꝫ qd̓ dixi. Itē dicit ſuꝑbꝰ. Tal̓ ē vicarius vel baliuꝰ iuratꝰ ⁊c̄. ego. Humil̓ autēregratiatur deo habet illud onꝰ regiminis. Ideo dicit ſuꝑbis xp̄s. Diſcite a me qͥamitꝭ ſum⁊ humil̓ corde Mat. xj. Itē auarꝰom̄ibꝰ habet dolorē. qn̄ em̄ auarꝰ eſt in menſa videt vxorē filios familiā bn̄ comedentes dicit. O miſer ego ſum deſtructꝰ. Idēde vino. Et intm̄ dolet habet delectationē cibi nec potꝰ. Itē qn̄ videt ſaccuꝫ farinediminutū dicit. O miſer ꝑditꝰ ſum ego. Qn̄dormit ſomniat latrones. ſi ſentit mures credit ſint latrones. Si eſt bonū tꝑs triſtat̉qꝛ eſt cariſtia. Ecce qūo ſecū ducit punitionē. Perſona aūt liberal̓ letat̉ gaudet qn̄videt vxorē filios familiā bn̄ comedentesdi. Comedamus qꝛ deꝰ ꝓuidebit nobis nosẜuabimꝰ p̄cepta ſua. Et ita comedūt cenātordinate leticia. ꝯfidētes de deo dicēdo.Domine ego laborabo in officio meo benelegaliter. de reſiduo vos ꝓuidebitꝭ nob̓. Id̓oDd̓ in pͣs. Exurgat deus. dicit. Iuſti i. liberales. epulentur exultēt in ꝯſpectu dei. delectentur ī leticia. Itē pctm̄ luxurie magnā

penam ſecū ducit. qm̄ philocaptꝰ de aliqͣ domicella. vidua. moniali vel maritata. vaditdie et de nocte armis. magnis ꝑicul̓ poteſt comedere nec dormire. ſed facit ſic̄ſtultus. Et ſi ꝯſeqͥtur intentū ſuū ſtatim dicit. ſum ꝯtētus. ſed alia haberē maiorēdelectationem. vel ſeruabo aliū modū vt magis delectetur. qꝛ dicit ph̓s. ꝯcupiſcentiacarnalis infinita eſt habet terminū. ſedquāto plꝰ vſitatur tāto plꝰ creſcit. Et vultꝭ cognoſcere iſtū dolorē. qꝛ eſt de luxurioſo ſicutde febricitante ſitibūdo. cui datur potꝰ cumpluma ⁊c̄. ſic etiam de febre luxurie. quia habitat in oſſibꝰ neruis venis. Perſona aūtcaſta ſi ſit in matrimonio contētatur de ſocietate ſua. ſiue ſit iuuenis ſiue antiqua. alba vl̓bruna. Dicit vir. Sufficit mihi mulier meaEt vxor caſta eſt contēta de viro ſuo. Alij aūt ſunt de matrimonio ita parum loquuntur de illa materia. nec curant ac ſi nihil eēt. viuunt leti quieti. Ideo Dauid ī pͣs. lxxvj. Uoce mea. Renuit ꝯſolari anima mea .ſ. ībonis carnalibus. ergo ⁊c̄. In quibꝰ aūt delectatur oſtēdit di. Memor fui dei delectatus ſum ⁊c̄. Idē de pctō inuidie. qͥd eſt inuidia niſi dolor triſticia de bono alterius. qͥaqn̄ videt aliꝰ plus honoratur vel ditatur vl̓eſt in officio regine. in amore pͥncipis. triſtatur ſumme et frangit̉ cor. Perſona aūt caritatiua habet tantā cordis dulcedineꝫ qn̄videt aliū in honore ⁊c̄. letatur di. Dn̄e ꝯſeruetis in bonis. ſed dn̄e recordemī de me.qꝛ ego ſum creatura veſtra ſicut ille. Et ex iſtacaritate dn̄s ſibi ꝓuidebit abūdanter Ideodicit apl̓s. Fructus ſpūs eſt caritas. gaudiūpax. patientia. longanimitas. bonitas. benignitas. māſuetudo. fides. modeſtia. ꝯtinētiacaſtitas ⁊c̄. Gal̓. v. Gula etiam ſecū trahit dolorē corꝑis. qꝛ guloſi ꝯmuniter ſunt potatores. habēt oculos rubeos tremūt. Qn̄ aūtvinū eſt bene lymphatū mēbra ip̄m refutantet remanet in ſtomacho et digeritur. Suntetiaꝫ guttoſi. pōdagrici ⁊c̄. Item guloſus ſꝑfameſcit ante comeſtionē. etiam comedit. qꝛ videt̉ ſibi nihil ſufficiat ei. Poſt comeſtionē etiam fameſcit. qꝛ habet ſaccū .i.trē magne capacitatis. Perſona ꝟo temꝑataet abſtinēs comedit illud quo indiget ſapitſibi vltra. Somnus ſanitatis in homīeparco. dormiet vſqꝫ mane. anima illiꝰ ipſo delectabit̉ Ecc̄i. xxxj. Ira etiā ſecū portatdolorem quādo iracūdꝰ triſtatur de aliqua