Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xiij. poſt trinitatis

auri ſtabulario. Ecce ſacrifictū miſſe ī ſūtmulte dualitates. Prima dualitas ē panisvini. Scd̓a dei hoīs in xp̄o. Tercia qꝛ miſſa eſt ſacrificiū ſacr̄m. Quarta qꝛ miſſa ē oblatio or̄o. Quinta miſſa offert̉ ꝓviuis etdefunctis. Sed auiſet̉ hic de miſſis ſcī amatoris. Deo gratias. De eadē dn̄ica. Sermo ſecundusGo cum redieroreddā tibi Luc̄. x. Ab iſto themateego recipio motiuū p̄dicādi de retributōne quā deꝰ facit bonis ꝑſonis ex bonis fecerūt. et mal̓ ex mal̓ oꝑbꝰ. Materiaerit bona vtil̓. qꝛ qn̄ ſcit retributōem citiꝰ inclinat̉ ad faciendū bona. Et qn̄ ſcit punitōem refrenat̉ a mal̓. Salutet̉ ꝟgo MariaHoc verbū eſt dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i cuilibet ꝑſone humane dicētis. Ego rediero reddā tibi. Pro declaratōe huiꝰ verbi materie p̄dicande ſciendū in ſacra ſcpͥtura in veteriteſtamēto qͣꝫ in nouo legunt̉ duo aduentusxp̄i generales ad iſtū mundū. Primꝰ ē de miſcd̓ia copioſa. Scd̓s eſt de iuſticia rigoroſaPrimꝰ fuit qn̄ venit in hūc mundū natꝰ maria ꝟgine verꝰ deꝰ verꝰ homo. oſtēdit ſe gentibꝰ magna humilitate. venit ad dandūredemptionē gr̄aꝫ. ad vitandū peccata operandū meritorie. qꝛ licet anteqͣꝫ xp̄s veniretaliq̄ ꝑſone ſed pauce vitaſſent pctā feciſſentbona oꝑa. vt iudei in terra ꝓmiſſionis. quiatūc ſolū ibi cognoſcebat̉ deꝰ. Dd̓. Notꝰ ī iudea deus: in iſrl̓ magnū nomē eius. pͣs. lxxv.Ideo venit ad dandū redemptōem generalēom̄ibꝰ. qꝛ ſolū illi ignorabant deū ibātad infernū: ſed etiā boni. Ideo ad oēs liberā ꝓuidēdū ſctā ſacr̄a ne dānarent̉ venitxp̄s. eſſemꝰ ꝑuuli ſub elemētis mundihuiꝰ eramꝰ ẜuiētes. At vbi venit plenitudoporis: miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere factū ſub lege: vt eos ſub lege erant redimeret Gal̓. iiij. Ideo dicit ipſemet. Ego veni vtvitā habeant abūdantiꝰ habeāt Ioh̓. x. Nota abūdantiꝰ .ſ. qͣꝫ ī veteri teſtamēto. Scd̓saduentꝰ erit de iuſticia rigoroſa. iſte erit infine mūdi. qn̄ ẜm rigorem iuſticie dabit vnicuiqꝫ qd̓ meret̉. qꝛ bonis dabit gl̓iaꝫ eternā malis penā eternā. Et de aduētu dicit ipſe in themate. Ego rediero reddā tibi. qͣſidicat. Iaꝫ dabo tibi retributōem ẜm bona facis. nec punitionē de malis. ſed cum

re veſtri queſiui quot retributiones facit deus de bonis et de malis que facimus. Et inueni tres Prima datur in hac vita tꝑali Scd̓a in morte corꝑali Tercia in iudicio generaliEt de tercio loqͥtur thema pͥncipalit̓. Dicopͥmo deꝰ in hac vita iam dat retributōemde bonis malis facimꝰ. Quia illis tenētbonā vitā deꝰ dat retributōem. qꝛ exꝑimentaliter videt̉ bona vita ſancta ſecū portat delectatōes et dulcedines cordis. quietē leticiā mentis. Ecce qͣliter deꝰ dat bonis iam inhac vita retributōem aliquā. ſed plenamnec ꝑfectā. qꝛ illā dabit in gl̓ia. Per oppoſitū.mala vita iam ſecū portat in hac vita punitionē aliqualē. qꝛ licet mali pctōres ad extrarideāt letent̉ tripudiēt. tn̄ ad intra amariſunt triſtes in aīa. qꝛ vermis ꝯſciētie ſemperremurmurat remordet. Sicut em̄ ſanitascorꝑis ſecū portat leticiā ꝯſolatōem. ita ſanitas aīe. Qn̄ aūt qͣttuor qͣlitates corꝑis .ſ.caliditas frigiditaſ. humiditaſ ſiccitas ſūtin debita ꝯuenientia ꝓportōe: homo eſt ſanus letus. Per oppoſitū qn̄ in qualitatibꝰꝯplexionibꝰ eſt inordinatio. tūc ſequunt̉ īfirmitates. dolores. febres. et homo ē triſtꝭ. necdelectatur in aliquo ꝓpter corꝑis infirmita. Ita de anima eſt in qua ſunt quattuorlitates ꝯplexiones .ſ. quattuor ꝟtutes morales .ſ. prudentia ordinat aīam ne diabolitentatōibus. corꝑis inclinatōibꝰ. mūdi occaſionibꝰ ꝯſentiat. aīa peccet ꝯtra deū. Aliatus eſt iuſticia ordinat circa ꝓximū: ne ipſum qͦuis ledat ſed reddere facit vnicuiqꝫquod ſuū eſt. Iſta ē iuſticia. Bern̄. Iuſticiaeſt virtꝰ cuiqꝫ qd̓ ſuū ē tribuens. Itē tercia ētꝑantia que ordinat in diuitijs. honoribꝰſperitatibꝰ ne homo faciat exceſſum. Itē qͣrta virtꝰ eſt fortitudo hominē ꝑficiens. ne inaduerſitatibus deſiſtat a bonis oꝑbus quādo iſte qualitates ſiue virtutes ſunt bn̄ ordinate et ꝓportionate anima eſt ſana leta. Itēꝯſequēter qn̄ intellectꝰ eſt clarꝰ fidem. voluntas ardens deuotōem. memoria recordatur de beneficijs acceptis. ſenſualitas ēſubiecta rōni recte volūtati. tūc aīa eſt ſana leta. Nihil dulciꝰ qͣꝫ reſpicere in mandatisdei .ſ. ea ẜuando Eccl̓i. xxiij. Per oppoſitū infirmitas anime importat triſticiā. qn̄ p̄dictevirtutes ꝯplexiones anīe ſunt inordinatetūc em̄ cuſtodit ſe a diaboli tentatōnibꝰ